One Up on SET เหนือกว่าตลาดหุ้นไทย
วิธีใช้สิ่งที่คุณรู้ ทำเงินในตลาดหุ้น เงินไม่ได้อำมหิต ถ้าคุณรู้วิธีใช้และควบคุมมัน
บทความนี้จะเป็นคอลัมน์ใหม่ ที่จะมีเป็นตอนๆ ไปเรื่อยๆ จนกว่าจะพอใจ สืบเนื่องจากผู้เขียนได้แรงบันดาลใจมาจาก 2 อย่างด้วยกัน คือ 1 เมื่อได้ชมภาพยนตร์เรื่อง Wall Street 2 money never sleeps จบ และ 2.เมื่อหยิบหนังสือชื่อว่า One Up on Wall Street ที่เขียนโดย ปีเตอร์ ลินซ์ร่วมกับ จอห์น ร็อธไชด์ แปลโดย อ.ดร.นิเวศน์ เหมวชิรวรากร มาอ่านจนจบ (ซื้อมาตั้งนานหลายปีแล้ว แต่เพิ่งจะเอามาเปิดอ่านดู) มันช่างสอดคล้องเหมาะเหม็งกันมากๆ ระหว่างภาพยนตร์เรื่องนั้นกับหนังสือเล่มนี้ เพราะคำโปรยในหนังสือดังกล่าวบอกเอาไว้ว่า “วิธีใช้สิ่งที่คุณรู้อยู่แล้ว ในการทำเงินในตลาดหุ้น” อะไรคือสิ่งที่เรารู้อยู่แล้ว เดี๋ยวจะได้อธิบายต่อไปในบทความนี้ ส่วนคำโปรยของหนังใช้คำว่า money never sleeps เงินไม่มีวันหลับ อันนี้ก็เห็นจะจริง เพราะตราบใดที่คุณมีวิธีที่จะใช้หรือควบคุมมันให้ทำงานให้คุณแล้ว มันก็พร้อมที่จะสร้างประโยชน์โภชน์ผลให้กับคุณอย่างคุ้มค่าทีเดียว แต่ในขณะเดียวกันหากคุณไม่รู้วิธีการที่จะใช้มันหรือควบคุมมันแล้วหล่ะก็ มันก็พร้อมที่จะสร้างหายนะให้กับคุณได้อย่างมหาศาลเช่นเดียวกัน นี่คือสัจจธรรม แต่ความเชื่อที่ว่าเงินคือพระเจ้า หรือ เราทุกคนพร้อมที่จะเป็นทาสของเงินนั้น มันเป็นความเชื่อที่โลกของทุนนิยมเขาศรัทธาและละไว้ในฐานที่เข้าใจกันเสียมากกว่า ไม่มีใครเขาจะหยิบมาพูดกันหรอก มันเชยมาก เพราะธรรมชาติของมนุษย์มันก็มีอยู่ 2 อย่างเท่านั้น คือโลภ หรือกลัว (นี่คือตรรกะของโลกทุนนิยมเท่านั้น ไม่ใช่ในโลกพระพุทธศาสนา เพราะพุทธศาสนามีเรื่องของอิทัปปัจจตา เป็นตัวป้องกันกิเลสได้) โลภ หรือกลัว จึงเป็นตัวกระตุ้นที่โลกของทุนนิยมนำมาใช้เป็นตัวล่อหรือพาหะ ให้นำไปสู่การสร้างความมั่งคั่ง หรือหายนะให้กับเหยื่อตัวเล็กตัวน้อย ทั้งแมงเม่าหรือช้าง ผ่านเครื่องมือที่เรียกว่า money game ด้วยการสร้างผลิตภัณฑ์ทางการเงินออกมาใหม่ นับแต่ในอดีตเริ่มก่อตั้งทุนนิยมมา ซึ่งก็เพิ่งจะมีมาไม่เกิน 200 ปีมานี้เอง โดยอเมริกาเป็นประเทศแม่แบบหรือผู้ริเริ่มคิดค้นขึ้นมา สมัยก่อนอาจจะซื้อขายแลกเปลี่ยนโดยใช้ระบบหมูไปไก่มา หรือ counter trade พอระบบการเงินดีขึ้น จนมีการก่อตั้งธนาคารก็จะมีตลาดการเงินเกิดขึ้นมา เช่น ตลาดพันธบัตร ตั๋วแลกเงิน ตั๋วสัญญาใช้เงิน ระบบการใช้เช็คจ่ายแทนเงินสด จนมาถึงระบบบัตรเครดิต และสมัยปัจจุบันมีระบบ pay-pal วิวัฒนาการของตลาดทุนก็มาจากอเมริกานั่นแหละคิดค้นขึ้นมา ที่เรียกว่า ตลาดหุ้น มีตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ล่วงหน้า หรือที่เรียกว่า ฟิวเจอร์ หรือ ออฟชั่น และก็มีตลาดตราสารหนี้ ส่วนตราสารทางการเงินก็มีการพัฒนากันมาเรื่อยๆ จนมาถึงที่เรียกว่า ซับไพร์ม และ ซีดีโอ ที่เป็นบ่อเกิดหายนะของโลก จากวิกฤติซับไพร์มและกลายเป็นวิกฤติแฮมเบอร์เกอร์ของอเมริกา เมื่อ 2 ปีก่อน จนทำให้บรรษัทระดับโลกหลายแห่งต้องล้มละลาย วานิชธนกิจชั้นนำระดับโลกต้องเจ๊ง ล้มละลายปิดตัวเองไป และยังผลความเสียหายมาจนถึงทุกวันนี้ จนรัฐบาลอเมริกาต้องเข้ามาแทรกแซง ผ่านมาตรการ QE 1 และ QE 2 ก็ยังไม่รู้ว่าจะเป็นการแก้ปัญหาที่นำไปสู่รากฐานหรือต้นตอที่แท้จริงของปัญหาหรือไม่ หรือเป็นเพียงซุกขยะไว้ใต้พรหม หรือการตักน้ำดีไปผสมกับน้ำเสีย เพื่อให้มันเจือจางและสะอาดขึ้น จะใช่ทางออกของปัญหาหรือไม่ เหล่านักเศรษฐศาสตร์และนักลงุทนทั่วโลกเขากำลังวิตกอยู่ ก็คงจะต้องหาทางแก้กันต่อไป ทีนี้ขอมาเข้าประเด็นในส่วนของวิเคราะห์วิจารณ์ ภ.เรื่อง Wall Stree 2 money never sleeps ก่อนอื่นขอท้วงติงชื่อภาษาไทยของหนังเรื่องนี้หน่อยว่าตั้งได้ไม่ตรงกับเนื้อหาซักเท่าไหร่ เขาตั้งว่า เงินอำมหิต อันนี้ตามความเข้าใจของผู้เขียนคิดว่า เงินมันไม่มีชีวิตจิตใจ มันจึงไปทำใจดำอำมหิตกับใครเขาไม่ได้หรอก คนต่างหากที่เป็นผู้ใช้หรือควบคุมมัน หากใช้และควบคุมไปในทางที่ถูกต้อง เงินนั้นมันก็เป็นเงินที่สร้างกุศลผลบุญ เช่น เงินที่นำไปบริจาคเข้ามูลนิธิของหลวงตามหาบัว เพื่อไปไว้ใช้เป็นทุนสำรองของประเทศ อย่างนี้เรียกว่า เงินทำบุญ แต่ถ้าผู้ใช้หรือควบคุมมันนำเงินไปใช้ในทางที่ไม่ดี เช่น ไปใช้ซื้อขายยาเสพติด การพนัน เงินโกงคอรัปชั่น เงินที่ได้จากการปั่นหุ้น เหล่านี้เราจะเรียกมันว่า เงินบาป และคนที่ทำเช่นนั้น เราเรียกเขาว่าเป็นคนอำมหิต ไม่ใช่เงินอำมหิต ส่วนเรื่องราวและเนื้อหาในภาค 2 นี้ดำเนินไปโดยไม่ได้เกี่ยวข้องกับภาคแรกแต่อย่างใด เพียงแต่มีตัวละครจากภาคแรกมาเล่นด้วย หนังหยิบเอาเรื่องราวกลโกงของผู้บริหารวานิชธนกิจแห่งหนึ่ง ที่ฉ้อฉลทั้งในส่วนของการสร้างราคา มูลค่าธุรกิจ สร้างสตอรี่ ปล่อยข่าวลือ ปั่นราคาหุ้น อีกทั้งฉ้อฉลผู้ถือหุ้นหรือผู้บริหารในองค์กรที่อยู่ในแวดวงเดียวกัน ด้วยการใช้เล่ห์กลแบบอันแรก ปล่อยข่าว ทุบราคาหุ้น และบีบบังคับหักคอให้ผู้บริหารในองค์กรคู่แข่งต้องขายกิจการในราคาต่ำกว่ามูลค่าความเป็นจริง แบบที่เรียกว่าเล่นงานจนเขาเจ๊งและบีบให้เขาขายกิจการมาในราคาต่ำ จากนั้นจึงเข้าไปช้อนซื้อ และปัดฝุ่นใหม่ ดันราคาขึ้นมาต่อ วิธีการนี้คล้ายๆ ตอนที่ประเทศไทยเปิด BIBF เกิดวิกฤติการต้มยำกุ้ง ปิด 56 ไฟแนนซ์ มีการตั้งองค์กรที่เรียกว่า ปรส.เพื่อมาปรับโครงสร้างหนี้กิจการที่ล้ม ก็คือ 56 ไฟแนนซ์ เหล่านั้น จากนั้นรัฐบาลไทยก็ให้สัมปทานแก่วานิชธนกิจของโลกอย่าง เลห์แมนบราเธ่อร์ ,เมอริล ลินซ์ ,เจพีมอร์แกน ,มอร์แกน สแตนเล่ย์โกลด์แมนแซ็คท์ เข้ามาเขมือบกิจการอสังหาริมทรัพย์ของบรรดากิจการที่ล้มเหล่านั้นในราคาถูกแสนถูก แล้วขายทอดตลาดได้กำไรกลับออกนอกประเทศไป ปรากฎว่ากรรมเวรมีจริง เพราะภายหลังจากปีนั้นคือปี 2540 จนมาถึงปี 2551 ไอ้บริษัทโจรอย่างเลห์แมนบราเธ่อร์ ก็ถึงกาลอวสาน เพราะเป็นต้นตอของปัญหาวิกฤติซับไพร์มที่ทำให้บริษัทตัวเองต้องล้มละลาย และรัฐบาลอเมริกาก็เลือกที่จะไม่อุ้มกิจการตัวนี้ แต่หันไปอุ้มซิตี้แบ็งค์ เอไอเอ และเจนเนอรัลมอเตอร์แทน ส่วนรายของเจพีมอร์แกน เมอริลลินซ์ มอร์แกนสแตนเล่ย์ และโกลแมนแซ็คท์ รอดตายไปอย่างหวุดหวิด เพราะสามารถหาพันธมิตรผู้ร่วมทุนมาช่วยกอบกุ้สถานะของกิจการไว้ได้ นี่คือผลกรรมที่มันทำกับประเทศไทยไว้จริงๆ กรรมตามทันเอาในชาตินี้จริงๆ
กลับเข้ามาสู่เนื้อหาของหนังต่อ ผู้บริหารวานิชธนกิจท่านนั้นที่ถูกบีบให้ขายกิจการไปในราคาต่ำ ถูกย่ำยีเกียรติยศศักดิศรีจึงตัดสินใจฆ่าตัวตาย ซึ่งเป็นพ่อบุญธรรมหรือผู้มีพระคุณของพระเอกในเรื่อง พระเอกจึงหวังเข้าไปแก้แค้นโดยเขาไปติดสอยห้อยตามหรือสามารถซื้อใจเข้าไปทำงานกับศัตรูคู่อริคนนั้นได้ และหวังจะทำลายเข้าถ้ามีโอกาส แต่แผนกลับไม่เป็นไปตามนั้น เขารู้ทันก่อน พระเอกจึงตัดสินใจไปหาอดีตวานิชธนกรผู้เคยต้องคดีติดคุกจากข้อหาปั่นหุ้น และเป็นคนเดียวกับพ่อตาหรือพ่อแท้ๆของแฟนตัวเอง ซึ่งพ่อกับลูกสาวก็ไม่ถูกกัน ความหลังฝังใจในอดีตที่พ่อทิ้งแม่และลูกไป และต้องไปติดคุก จนทำให้น้องชายต้องคดียาเสพติด และเสียชีวิต ภายหลังพระเอกเป็นตัวเชื่อมให้พ่อตาและแฟนสาวคืนดีกันได้ แต่พ่อตาก็ยังเป็นเสือเฒ่าที่อันตรายอยู่วันยังค่ำ นางเอกได้เตือนพระเอกไว้แต่ไม่เชื่อ เขาหลอกเอาเงินจากลูกสาวหรือเงินของแฟนตัวเองไป จนทำให้พระเอกกับนางเอกต้องเลิกรากัน เพราะเจ้าเงินก้อนนั้น มันเป็นความหวังสุดท้ายที่พระเอกจะเอาไว้แก้เกมเล่นงานคู่อริ แต่ก็ต้องมาเสียรู้ให้กับขรัวเฒ่า พ่อตาจอมเจ้าเล่ห์ของตนเอง นี่คือบทสรุปของหนัง ซึ่งเรื่องย่อและบทวิจารณ์ที่สมบูรณ์เกี่ยวกับหนังเรื่องนี้ เป็นดังนี้
Wall Street 2 : Money Never Sleeps (วอล สตรีท: เงินอำมหิต) เป็นหนังภาคต่อเรื่องแรกของผู้กำกับ โอลิเวอร์ สโตน และ เป็นภาคต่อที่ทิ้งระยะห่างจากภาคแรก Wall Street (1987) นานถึง 23 ปี
หนังดำเนินเรื่องราวในปี 2001 เมื่อกอร์ดอน เก็กโก้ (Michael Kirk Douglas ไมเคิล ดักลาส) ก้าวออกมาจากเรือนจำ ที่ซึ่งเขาต้องโทษคุมขังเป็นเวลานาน 7 ปี ในคดีปั่นหุ้น อย่างโดดเดี่ยวโดยไม่มีลูกสาว หรือ เพื่อนร่วมงานที่วอลสตรีทมารับ… เขากลายเป็นคนนอกวงการที่ยังไม่ละทิ้งปรัชญาเดิมคือ ความโลภ – โลภแล้วรุ่ง แต่ในขณะเดียวกันก็ได้เรียนรู้ความจริงในขณะที่อยู่ในคุกว่า เวลาเป็นสิ่งเดียวที่มีค่าเช่นกัน !!
เจค มัวร์ (Shia Saide LaBeouf ไชอา ลาบัฟ) วอลล์สตรีหนุ่มไฟแรง ผู้ซึ่งได้ วินนีย์ (Carey Hannah Mulligan แครีย์ มัลลิแกน) ลูกสาวเก็กโก้เป็นแฟนสาว ธุรกิจของเขากำลังตกอยู่ในความเสียหาย และ ต้องเผชิญความเจ็บปวดจากการสูญเสียที่ปรึกษา/อาจารย์คนแรกในชีวิต หลุยส์ ซาเบล (Frank A. Langella, Jr. แฟรงค์ ลานเจลลา) จากการปรักปรำของคู่แข่งทางธุรกิจ เบร็ตตัน เจมส์ (Josh James Brolin จอช โบรลิน) และ สิ่งเดียวที่เขาต้องการคือ การล้างแค้น โดยได้เก็กโก้ เป็นผู้เปิดเผยข้อมูลว่าทำไม หลุยส์ ซาเบล จึงถูกหักหลังโดยเพื่อนที่เป็นนายธนาคาร… ความสัมพันธ์ถูกก่อตัวขึ้นมาเพื่อที่ เจค จะได้ล้างแค้นให้กับการสูญเสียของ เคลเลอร์ ซาเบล และเพื่อช่วยให้เก็กโก้ ได้สานสัมพันธ์ใหม่กับลูกสาว โดยมีชีวิตน้อยๆในครรภ์ของวินนีย์ เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เก็กโก้ต้องตัดสินใจเลือกระหว่างเงินตรา และ เวลาที่เหลืออยู่..กับครอบครัว
Wall Street 2 เป็นหนัง Drama (ชีวิต) ซึ่งแตกต่างจากภาคแรกที่เป็นหน้ง Crime/Drama (อาชญากรรม/ชีวิต) เขียนบทโดย อัลแลน โลบ (Allan Loeb)
บท และ การตัดต่อยังไม่ดี ด้วยไม่แสดงประเด็นให้ชัดเจน ไม่กระชับ และ ไม่ชูประเด็น …จึงทำให้หนังขาดจุดเด่นไปโดยปริยาย
หนังเปิดเรื่อง ให้ตัวละครทุกตัวโยงใย สัมพันธ์กันบนความขัดแย้งของปมปัญหาเรื่อง เงิน (เหมือน)จะต้องเฉือดเชือนกันให้แตกหัก แต่กลับดำเนินเรื่อง ด้วยการอธิบายความสัมพันธ์ของตัวละคร อาทิ เก็กโก้ กับ วินนีย์ลูกสาว , เจค กับ วินนีย์ , เจค ก้บแม่-ซิลเวีย มัวร์ (Susan Sarandon ซูซาน ซารานดอน) หรือ เจค กับ หลุยส์ ซาเบล โดยที่ยังไม่ทิ้งเรื่องราวของตลาดหุ้น Wall Street จึงทำให้หนังดูยืดเยื้อ จืดชืด ไม่เร้าใจ ด้วยจับไม่ได้ว่าหนังจะอธิบายความหมายของ Money Never Sleeps อย่างไร เพราะจุดจบ คือ การต้ดสินใจที่เลือกครอบครัว มากกว่า เงิน… ซึ่งเป็นการจบที่คาดเดาได้
ไมเคิล ดักลาส รักษามาตรฐานทางการแสดงได้ดี(เช่นในภาคแรก) เช่นเดียวกับ ไชอา ลาบัฟ, แคร์รี่ มัลลิแกน และ นักแสดงคนอื่นๆ ที่แสดงได้ดีสมบทบาท ภาพ / เพลงประกอบ คอสตูม และ องค์ประกอบของหนังโดยรวมดี
เนื่องจาก Wall Street 2 พลิกจากหนังแนวอาชญากรรมทางการเงิน มาเป็นหนังชีวิต จึงอาจทำให้คนที่เคยดูภาคแรกมาแล้วผิดหวัง !! และ อดไม่ได้ที่จะเอาหนังทั้งสองภาคมาเปรียบเทียบกัน … ด้วย Wall Street ภาคแรกสมบูรณ์ และ น่าประทับใจมากกว่า.
มาดูเรื่องย่อและบทวิจารณ์จาภภาคแรกกัน
Black Monday หรือ จันทร์ทมิฬ คือ วันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1987 (พ.ศ. 2530) มีความสำคัญ ที่ตลาดหุ้นทั่วโลกตกโดยทั่วกัน ดาวน์โจนส์ตก 22% คือราว 500 จาก 1,700 จุด
และในวันที่ 11 ธ.ค.1987 ก็มี Wall Street : วอลสตรีท หุ้นมหาโหด ออกมาฉาย
Wall Street เป็นเหตุการณ์ในปี ค.ศ.1985 เกิดขึ้น ณ ตลาดหุ้น Wall Street เป็นเรื่องราวที่แฉเบื้องหลังธุรกิจค้าหุ้นแห่งยุค 80 ของโบร็คเกอร์หนุ่มผู้ใฝ่ฝันทะเยอทะยานที่จะประสบผลสำเร็จด้านการเงิน บั๊ด ฟ็อกซ์ (Charlie Sheen ชาร์ลี ชีน) ผู้ซึ่งโชคชะตานำพาให้ได้พบกับราชาแห่งวอลสตรีทอย่าง กอร์ดอน เก็กโก้ (Michael Kirk Douglas ไมเคิล ดักลาส) ผู้มีปรัชญาว่า ” โลภแล้วรุ่ง ” ฟ็อกซ์เดินตามปรัชญาของเก็กโก้ และ ยอมทำทุกอย่างถึงแม้จะเป็นการกระทำที่ผิดกฏหมายหลักทรัพย์ ฟ็อกซ์ได้ทุกอย่างๆรวดเร็วทั้งเงินทอง และ ผู้หญิง โดยมีเก็กโก้เป็นผู้อยู่เบื้องหลัง…และสอนให้เข้ามาสู่หนทางร่ำรวยด้วยการเล่นหุ้น และ เข้าถึงข้อมูลโดยไม่ต้องเลือก ” วิธีการ “
..แล้วงานใหญ่ก็มาถึง เมื่อเก็กโก้ให้ฟ็อกเกลี่ยกล่อมพ่อของเขา คาร์ล ฟอกซ์ (Martin Sheen มาร์ติน ชีน – ผู้เป็นพ่อของ Charie Sheen ทั้งในชีวิตจริงและในหนัง) ซึ่งเป็นหัวหน้าช่างบำรุงเครื่อง และ หัวหน้าสหภาพแรงงานของบริษัทสายการบินเล็กๆ ชื่อ บลูสตาร์ ให้ยอมร่วมมือในการเทกโอเวอร์บริษัท หลังจากที่หุ้นตกต่ำ และมีราคาถูกมานาน ซึ่งเทียบไม่ได้กับสินทรัพย์จำนวนมหาศาลของบริษัทโดยมีข้อตกลงว่า หลังจากที่ได้กิจการเขาจะให้ตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดของบริษัทแก่ฟ็อกซ์ แต่เก็กโก้กลับหักหลังโดยแยกส่วนสินทรัพย์ของบริษัทออกขายทำกำไร แล้วปล่อยให้กิจการดิ่งลงนรก… พนักงานถูกลอยแพ พ่อของฟ็อกต้องตกงานโดยที่ฟ็อกซ์ก็ทำอะไรไม่ได้ เป็นเหตุให้ฟ็อกยอมร่วมมือกับตำรวจที่สืบสวนการกระทำที่ผิดกฏหมายหลักทรัพย์ และ ในที่สุด เก็กโก้ต้องชดใช้กรรมในคุก ในคดีปั่นหุ้น
หนังประสบความสำเร็จอย่างสูงด้วยเป็นผลงานกำกับ และ เขียนบทของ โอลิเวอร์ สโตน (Oliver Stone) นักสร้างภาพยนตร์เจ้าของรางวัลออสการ์ ที่สะท้อนภาพนักธุรกิจชั้นสูงชาว อเมริกัน ผ่านวงการตลาดหุ้นระดับมืออาชีพ ที่มีการแข่งขันกันอย่างดุเดือด แม้ว่าฉากหลังของหนังจะอาศัยตลาดหุ้นวอลล์สตรีทเป็นหลัก แต่ในขณะเดียวกัน ก็สะท้อนเบื้องหลัง – เบื้องลึกของผู้คน โลกธุรกิจ และ ความโลภ …
หนังมีเนื้อหาที่สอดรับกับสถานการณ์ โดยออกฉายในอเมริกาเมื่อ 11 ธค.1987 หลังเหตุการณ์ Black Monday (19 ต.ค.1987) วันที่ตลาดหุ้นทั่วโลกปั่นป่วนอย่างรุนแรงเป็นประวัติการณ์นับแต่มีตลาดหุ้นเกิดขึ้นบนโลกใบนี้
และ ดำเนินเรื่องด้วยประเด็นที่เด่นชัดคือ เรื่องของ เงิน ด้วยลีลาอันตื่นเต้นเร้าใจของการหักเหลี่ยมเฉือนคม ชิงไหวชิงพริบกันด้วยยุทธวิธี และ กลเกมส์ทางธุรกิจการเงิน
ส่งผลให้ ไมเคิล ดั๊กลาส ในบทบาท กอร์ดอน เก็กโก้ (Gordon Gekko) ได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมปี 1987 ด้วยบุคลิกท่าทางสงบเลือดเย็น สีหน้าเรียบเฉย และ แววตาฉลาดแกมโกง
เก็กโก้เป็นตัวละครที่สะท้อนภาพของคนที่เป็นสุดยอดในระบบทุนนิยมอย่างเห็นได้ชัด เห็นได้จากการที่เขาพูดถึงข้อดีของ “ความอยาก” (greed) ต่อหน้าพนักงาน และ บริษัทที่เขากำลังจะเทกโอเวอร์ได้อย่างน่าสนใจไว้ว่า
“..ประเด็นคือ ในโลกที่ดีกว่านี้ ความอยากคือ สิ่งดี (Greed is good)…ความอยากมีทุกรูปแบบ อยากเพื่อชีวิต อยากเพื่อเงิน อยากเพื่อรัก อยากเพื่อความรู้ ทำให้มนุษย์พัฒนาขึ้น…ซึ่งไม่เพียงแต่จะช่วยให้เทลดาร์ เปเปอร์ (ชื่อบริษัทที่เขาจะเทกโอเวอร์) อยู่รอดเท่านั้น แต่มันยังทำให้บรรษัทที่ขัดข้องอย่าง อเมริกา อยู่รอดด้วย…” และ เก็กโก้ก็เดินตามปรัชญานี้ จนเขาพบชัยชนะด้านเงินทอง
หนังแสดงประเด็นรอง คือ ความไม่ลงรอยทางความคิด ซึ่งเป็นความสัมพันธ์ที่ขัดแย้งระหว่างฟอกซ์ และ คาร์ลผู้เป็นพ่อ สะท้อนให้เห็นแก่นแท้ของความเป็นมนุษย์ และ เงินตรา ระหว่าง คุณค่าของคน กับ มูลค่าของเงิน ซึ่งมีความสำคัญ และ มีผลต่อการตัดสินใจและการกระทำหลายๆ อย่างของ บั๊ด ฟอกซ์ ตัวเอกของเรื่องเป็นอย่างมาก
สิ่งที่เราได้จากหนังเรื่องนี้ก็คือ 1.ความโลภมันมักมาบังตาเรา ทำให้เราตกลงไปในหลุมพรางของเจ้ามือหรือเซียนหุ้นที่เขาจ้องจะงาบเงินเรานั่นแหละ หากเราไปหลงต้องมนต์เสน่ห์ เชื่อในภาพมายา จินตนาการหรือมูลค่าธุรกิจอะไรก็ไม่รู้ที่เราไม่ได้มีความรู้เกี่ยวกับมันอย่างแท้จริง และบ่อยครั้ง ทั้งๆ ที่เรารู้ เราก็ยอมที่จะตกลงไปในหลุมพรางที่เขาขุดล่อเราเอาไว้จนได้ เพราะเรามักคิดว่าเราจะไม่ใช่คนสุดท้ายที่ปีนจากหลุมศพนั้น แต่หารู้ไม่ว่าเขาได้วางแผนมาอย่างเป็นกระบวนการ และเวลามันทำงานมันทำกันเป็นทีม เป็นระบบ ทันทีที่เรารู้กระจ่างแจ้งในทุกประเด็นเมื่อใด เมื่อนั้นหายนะมันมารออยู่ตรงหน้าคุณแล้ว ยากที่จะกลับหลังหันและวิ่งหนีได้ทัน 2.เงินจะไม่มีวันเล่นงานเราหรืออำมหิตแก่เราได้ ถ้าเรารู้วิธีที่จะใช้หรือควบคุมมันไว้ได้
เพราะเวลาที่เราใช้เงิน เรารู้ว่าเรามีอยู่เท่าไหร่ และเราใช้มันเท่าที่เรามีอยู่ ไม่เกินจากที่เรามี และเราควบคุมมันได้ ก็เพราะว่าเรารู้ว่าเส้นทางที่มันเดินไปนั้นเรารู้ว่ามันเดินไปในเส้นทางไหน ถนนอะไร ตรอกซอกซอยอะไร และจะไปถึงจุดหมายปลายทางตรงไหน ไม่มีวันที่มันจะออกนอกลู่นอกทางจากเส้นทางที่เรากำหนดไว้ เพราะเรารู้เส้นทางของเงินเป็นอย่างดี เหมือนกับที่เราเอาไปลงทุนในสิ่งไหนแล้วเรารู้ในสิ่งที่เราไปลงทุนว่ามันคืออะไร เราจึงควบคุมความเสี่ยงได้หมด ถ้าเสี่ยงมากยิ่งควบคุมมากหรืออาจตัดสินใจไม่ลงทุนเลยก็ยังได้ เราจึงตัดตอนความหายนะที่จะมาถึงเราได้หมดทุกประตู
มาถึงวิเคราะห์วิจารณ์หนังสือชื่อ One Up on Wall Street เหนือกว่าวอลสตรีท เขียนโดย ปีเตอร์ ลินซ์ กับ จอห์น ร็อธไชด์
แปลโดย อ.ดร.นิเวศน์ เหมวชิรวรากร “วิธีใช้สิ่งที่คุณรู้อยู่แล้ว ในการทำเงินในตลาดหุ้น”
สิ่งที่คุณรู้คืออะไรในความหมายของหนังสือนี้ ก็คือตัวธุรกิจ หรือบริษัท หรือกิจการ ที่คุณนำเงินไปลงทุนซื้อหุ้นเขา คุณรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับเขา ถ้าคุณไม่รู้อะไรเลย อย่านำเงินไปลงทุน หรือรู้บ้างแต่ไม่มาก ก็ยังเสี่ยงอยู่มาก เหมือนเราคบเพื่อน คบแฟน ถ้าเรารู้น้อยมากเกี่ยวกับแฟนเราหรือเพื่อนเรา มันก็เสี่ยงมากที่เรากับเขาอาจปิดบังความจริงบางอย่างซึ่งมีผลต่อความสัมพันธ์ การเผชิญสถานการณ์ปัญหาในอนาคต ที่เกินจะคาดเดา และอาจทำให้ผิดหวังได้ แต่ในกรณีของเงินที่นำไปลงทุนแล้ว ผลลัพธ์มันไม่ใช่เรื่องของความผิดหวังแต่จะเป็นหายนะ หรือเจ๊งหมดตัวได้ ก่อนที่จะกล่าวถึงสิ่งที่คุณรู้อยู่แล้วต้องมาพิจารณาถึงสิ่งที่คุณควรจะรู้เสียก่อน ว่ามีอะไรบ้าง ในกรณีของนักลงทุนที่จะเข้าไปลงทุนในหุ้น คุณควรรู้อะไรบ้างที่เป็นหลักพื้นฐานเบื้องต้นเสียก่อน ได้แก่ ความรู้พื้นฐานด้านเศรษฐศาสตร์ เช่น วิเคราะห์เศรษฐกิจมหภาค จุลภาค นโยบายการเงิน การคลัง เงินเฟ้อ ดอกเบี้ย ค่าเงินสกุลหลักๆ ราคาสินค้าโภคภัณฑ์ เป็นต้น ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับตัวบริษัทหรือตัวอุตสาหกรรมโดยรวมของธุรกิจที่ลงทุน อาจใช้หลักวิเคราะห์ swot , แผนผัง BCG, five force model , ความรู้พื้นฐานด้านการเงินและบัญชี ความรู้ด้านอัตราส่วนทางการเงินของธุรกิจ เช่น P/E , P/B , ROA , ROE , งบดุล งบกำไรขาดทุน งบกระแสเงินสด ,ความรู้เกี่ยวกับศัพท์ในแวดวงตลาดเงินตลาดทุน และผลิตภัณฑ์ทางการเงินอื่นๆ , ความรู้เกี่ยวกับทฤษฏีวิเคราะห์ทางเทคนิคต่างๆ เช่น ทฤษฎีดาว, เส้นเทรนด์ไลน์ , กราฟแท่งเทียน , อินดิเคเตอร์ต่างๆ การดูแนวรับ-แนวต้าน การดูวอลุ่มและราคา , ความรู้เกี่ยวกับจิตวิทยาการลงทุน ทั้งหมดนี้เป็นแค่เบื้องต้นเท่านั้น ที่เป็นพื้นฐานในการนำมาใช้ประกอบการตัดสินใจลงทุนในตลาดหุ้น ยังมีเรื่องของการวิเคราะห์ปัจจัยอื่นๆ เช่น การเมือง ตลาดหุ้นต่างประเทศ สถานการณ์เศรษฐกิจโลก ภัยธรรมชาติ ก่อการร้าย พฤติกรรมผู้บริโภคในด้านต่างๆ ฯลฯ
คีย์เวิร์ดที่สำคัญของหนังสือ One Up on Wall Street ก็คือ ปิเตอร์ ลินซ์ เป็นอดีตนักวิเคราะห์และวานิชธนากรหนุ่มดาวรุ่งก่อนจะผันตัวเองมาเป็นผู้บริหารกองทุนใหญ่ชื่อ แม็คเจลสัน และเป็น 1 ในเซียนหุ้นไม่กี่คนในโลกที่ได้รับการยอมรับว่าเก่ง บอกว่าหุ้นมี 6 ประเภท คือหุ้นโตช้า หุ้นแข็งแกร่ง หุ้นวัฏจักร หุ้นโตเร็ว หุ้นทรัพย์สินมาก และหุ้นเทิร์นอราวด์ (ฟื้นคืนชีพ) ลินซ์ บอกว่าเขาจะมองหากิจการหรือธุรกิจที่เขาสนใจก่อนโดยวิเคราะห์ธุรกิจ อุตสาหกรรม ผลิตภัณฑ์ คู่แข่ง สินทรัพย์ ศักยภาพการทำกำไร เจ้าของหรือผู้บริหาร โอกาสทางธุรกิจในอนาคต จากนั้นจะนำเอาธุรกิจหรือกิจการนั้นมาจัดหมวดหมู่ ให้อยู่ตามประเภทที่เขาจัดไว้ จากนั้นจึงเลือกลงทุนในกลุ่มที่เขาสนใจ เขาบอกว่ากองทุนแม็คเจลสัน ของเขาใช่ว่าจะประสบความสำเร็จในการลงทุนเสมอไป บางครั้งเขาก็เคยลงทุนผิดพลาด เลือกหุ้นผิด จริงๆ แล้วอาชีพเขาบางครั้งก็เปรียบเหมือนแมวมองของวงการบันเทิง คือต้องมีสายตาที่แหลมคม เขาจะหลีกเลี่ยงหุ้นที่นักวิเคราะห์หรือกองทุนใหญ่ๆให้ความสนใจลงทุน เพราะถ้าเมื่อไหร่หุ้นตัวไหนถูกนักวิเคราะห์หรือกองทุนใหญ่ๆ เข้ามาสนใจหรือมอนิเตอร์เสียแล้ว หุ้นตัวนั้นมูลค่าของมันจะแพงเกินความเป็นจริง ซึ่งเขาจะไม่สนใจ เขาจะมองหาธุรกิจที่ยังไม่มีใครเห็นหรือสนใจ แต่เขาค้นพบว่ามันมีมูลค่ามากกว่าราคาพื้นฐานในขณะนั้น และอนาคตสามารถทำกำไรได้ และเขาเห็นว่าหุ้นที่จะเป็นหุ้นสมบูรณ์แบบและเป็นหุ้น 10 เด้ง ได้มักเป็นหุ้นที่มีชื่อธรรมดา ๆ เป็นธุรกิจพื้นฐานธรรมดา ๆ ทำในสิ่งน่าเบื่อ ๆ ซ้ำๆ ซากๆ แต่โตไปเรื่อยๆ เฉื่อยๆ และจนถึงจุดนึง เมื่อนักวิเคราะห์หรือกองทุนสถาบันมาเห็น ราคามันก็จะปรับขึ้นไปหลายๆ เด้ง
หุ้นที่ลินซ์ลงทุนแล้วประสบความสำเร็จและเขาชอบมาก จะอยู่ในกลุ่มของหุ้นแข็งแกร่ง หุ้นทรัพย์สินมาก และหุ้นฟื้นคืนชีพ
เพราะมันทำเงินให้เขามากมาย วิธีวิเคราะห์หุ้นของลินซ์อย่างง่ายๆก็คือ เขาจะดูที่ความสามารถในการทำกำไร ดูราคาต่อกำไร หรือ P/E ถ้าสูงไปเขาอาจไม่ลงทุน หรือรอเวลาให้มันปรับตัวลงมาก่อน แต่หุ้นที่เขาจะหลีกเลี่ยงไม่ลงทุนก็คือหุ้นที่มักมีข่าวลือในด้านบวกมากๆ มีสตอรี่ดีๆ แบบเหลือเชื่อ และเป็นหุ้นที่ทำกิจการงานแบบสลับซับซ้อน เต็มไปด้วยเทคโนโลยี เพราะมันจะมาเร็ว เคลมเร็ว และก็ไปเร็ว แบบชนิดไม่ทันตั้งตัวหรือแก้ไขข้อผิดพลาดใดๆ ได้ทัน
สิ่งที่เราจะได้จากการอ่านหนังสือเล่มนี้ก็คือ คุณก็จะรู้วิธีใช้สิ่งที่คุณรู้ ทำเงินในตลาดหุ้นหน่ะสิ ตามชื่อคำโปรยหนังสือเลย ตามนั้น ขอคอนเฟิร์ม ฟันทิ้งแถมให้อีก ถ้าคุณผู้อ่านเป็นนักลงทุนมือใหม่หรือยังมีความรู้ความเข้าใจในการลงทุนน้อยขอแนะนำให้อ่านหนังสือเล่มนี้ เป็น 1 ในหนังสือการลงทุนที่นักลงทุนทุกคนควรผ่านตา และยังมีอีกหลายเล่มของสำนักพิมพ์ฟิเดลลิตี้ รายละเอียดข้างล่างนี้
เข้าไปดูรายละเอียดได้ที่ http://www.fp.co.th/
เข้าไปชมหรือพูดคุยในเฟซบุ๊กแฟนเพจได้ที่ "หยิกแกมหยอก" ตามลิ้งค์นี้ครับ https://www.facebook.com/yikgamyok
วันเสาร์ที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2554
วันอาทิตย์ที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2554
รำลึกดาวรุ่งผู้ล่วงลับ ดาวดับที่ลับร่วง 1
ในทุกๆ ปี วงการบันเทิงทั้งของไทยและเทศ (มายาฮอลลีวู้ด) จะมีดาวดวงใหม่ๆ เกิดขึ้นอยู่เสมอ เพื่อมาประดับวงการทั้งวงการเพลง วงการภาพยนตร์ วงการละคร,ซีรี่ย์ หรือวงการศิลปะ กีฬา แฟชั่น อะไรก็ตามที่เป็นโลกมายา อย่างไม่รู้จบสิ้น แต่เมื่อมีดาวเกิดใหม่ ก็จะมีดาวดับหรือดาวร่วงที่ตกจากฟากฟ้าเกิดขึ้นอยู่เช่นกัน เปรียบเสมือนสัจจธรรมของพระพุทธเจ้าเป็นไตรลักษณ์ คือ เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป เป็นอนิจจัง ทุกขัง และอนัตตา เป็นวังวนแห่งกฎธรรมชาติที่ไม่มีใครจะสามารถฝืนกฎข้อนั้นไปได้
วงการบันเทิงต่างประเทศ
เจมส์ ดีน
เอลวิส เพรสลี่ย์
บรู๊ซลี และ แบรนดัน ลี
ริเวอร์ ฟินิกซ์
ฮีธ เลดเจอร์
เติ้ง ลี่จวิน
เลสลี่ จาง
ไมเคิล แจ็คสัน
วงการบันเทิงของไทย
มิตร ชัยบัญชา
สุรพล สมบัติเจริญ
จตุพล ภูอภิรมย์
อธิป ทองจินดา
จอห์น ดีแลน
ธรรพ์ โทณะวณิก
พุ่มพวง ดวงจันทร์
ยอดรัก สลักใจ
เธอเกิดมา เพื่อเป็นผู้สร้าง ความสุข ให้กับมวลขน
เธอเกิดมา เพื่อเป็นศิลปินโดยแท้ เป็นดาวประดับบนท้องฟ้า
เป็นแสงสว่าง กลางใจ มวลมหาประชาชน และของฉัน
เธอได้สร้าง แรงศรัทธา ความฝัน แรงบันดาลใจ ให้กับใครอีกหลายคน
และแล้ว เธอก็มาจาก โลกนี้ไป จากกันไปตลอดชาติ
อยากจะบอกว่า เราคงจะไม่ลาขาดกันตลอดไปหรอก
เพราะเธอได้มาอยู่ในใจฉันแล้ว อย่างไม่มีวันลืม................
กระแสข่าวเกี่ยวกับดาราดาวดับ ที่ลงใน นสพ.บางกอกทูเดย์
เกิดกระแส “ดาวดับ” ขึ้นในวงการบันเทิงอีกแล้ว เพราะเมื่อช่วงต้นปีที่ผ่านมีผู้ใหญ่ในแวดวงบันเทิงต่างทะยอยเสียชีวิตลงด้วยโรคภัยไข้เจ็บ ไม่ว่าจะเป็น หม่อมเจ้าทิพยฉัตร ฉัตรชัย,รุจน์ รณภพ, บัณฑิต ฤทธิ์ถกล และ ครูพยงค์ มุกดาล่าสุดทำเอาคนในวงการเดียวกัน ตลอดจนผู้คนทั่วไปตกใจกับข่าวคนบันเทิงรุ่นใหม่จบชีวิตในเวลาไล่เลี่ยกันนั่นคือ ดีเจเนส-ธนดล นิลนพรัตน์ เสียชีวิตจากการติดเชื้อในกระแสเลือด และเป็นโรคไวรัสตับอักเสบบีขึ้นสมอง กับ อดีตนักร้อง หมอแจ๊ค-น.พ.พรเดชา สุขารมณ์ ที่มีข่าวว่าพลัดตกจากคอนโดมิเนียมของตัวเอง ย่านซอยศูนย์วิจัยด้วยกรณีดังกล่าวทำให้หวนนึกไปยัง 2 ดาวดับไปก่อนหน้านี้ที่มีสาเหตุการจบชีวิตใกล้เคียงกัน โดยจะขอเปรียบเทียบกันเป็นคู่ ๆ ระหว่าง ธรรม์ โทณะวณิก กับ แจ๊ค สุขารมณ์ และ ดีเจโจ้-อัครพล ธนะวิทวิลาศ กับ ดีเจเนส-ธนดล นิลนพรัตน์“ธรรม์ โทณะวณิก” พระเอกวัยรุ่นที่กำลังมาแรง ใครๆ ก็รู้จัก มีผลงานทั้ง ภาพยนตร์ ละคร ถ่ายแฟชั่นนิตยสารวัยรุ่นชั้นนำ และเดินแบบ ทำให้เห็นถึงอนาคตในวงการบันเทิงสดใสอย่างแน่นอน เขาประเดิมผลงานที่ใครๆ บอกว่าเป็นเหมือนลาง ซึ่งละครเรื่องแรก ชื่อ ถนนสายสุดท้าย (ปี 2537) ส่วนภาพยนตร์เรื่องแรกคือ กระโปรงบานขาสั้น (ปี 2536) โดยมีการตีความว่า สาเหตุการเสียชีวิต ในขณะนั้นอายุ 21 ปี คือ การกระโดดอพาร์ตเมนท์ที่เขาพักลงมาเสียชีวิต การกระโดดลงมาก็คล้ายกระโดดร่มที่บานเหมือนกระโปรง ส่วนขาสั้นมาจากพอตกลงมาขากระแทกพื้นก็ทำให้สั้นลง (ช่างคิดจัง) ธรรม์มีคุณพ่อเป็นหมอชื่อ น.พ.วรุณ โทณะวณิก คุณแม่เป็นนักเขียนชื่อดัง อิราวดี นนนท์ เจ้าของนามปากกา “น้ำอบ” ซึ่งก่อนเสียชีวิตธรรม์ก็ได้แสดงละครที่นำมาจากบทประพันธ์ของคุณแม่คือเรื่อง คือหัตถาครองพิภพ โดยตัวละครก็คือตัวของธรรม์เอง แต่ถ่ายทำได้เพียง 2-3 ฉาก เสียชีวิตก่อนจึงได้นำ อั๊ต-อัษฎา พานิชกุล มารับบทนี้แทนธรรม์เสียชีวิตเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 16 มีนาคม 2538 เวลา 23.00 น. ซึ่งไม่ทราบสาเหตุของการกระโดดตึก แต่มีการสันนิษฐานว่า อาจจะพลัดตกจากที่พัก ด้วยการเมายา หรือไม่ก็อกหักทางด้าน แจ๊ค สุขารมณ์ หรือ น.พ.พรเดชา สุขารมณ์ มีคุณพ่อเป็นหมอเช่นกันคือ น.ท.นายแพทย์เดชา สุขารมณ์ เจ้าของโรงพยาบาลเดชา โดยก่อนเสียชีวิต แจ๊ครับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการของโรงพยาบาลแห่งนี้ แจ๊คเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเป็นศิลปินออกอัลบั้มเพลงหลายชุด อาทิ Soul Seaching ส่วนเพลงฮิตติดหู อาทิ ไม่มีแล้ว ซึ่งก็มีคนตั้งข้อสังเกตว่า เพลงฮิตชื่อเป็นเหมือนลางคือ ไม่มีแล้ว (คนชื่อแจ๊ค) แจ๊คเคยให้สัมภาษณ์ในสื่อสิ่งพิมพ์ฉบับหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้ว่า ขณะนี้ทำงาน 2 อย่างควบคู่กันไปทั้งงานเพลงและงานแพทย์ ซึ่งงานเพลงยังไม่ได้ทิ้ง จริงๆ แล้วไม่ห่างไปไหน ยังมีงานเพลงประกอบโฆษณา ร้องและแต่งเพลงประกอบละคร แต่คนจะไม่ค่อยรู้ว่าเป็นคนร้องหรือคนแต่ง ทั้งนี้ในการทำงาน 2 อย่างพร้อมกันนั้น โดยในด้านการวางแผนจะคล้ายๆ กัน ส่วนที่ต่างกันตรงที่ว่า งานเพลงเราประสานงานกับคนน้อยมาก การทำงานเราจะอยู่กับตัวเองมากกว่า ทำเพลงไปตามใจชอบของตัวเอง แต่งานบริหารเราจะต้องประสานกับทุกฝ่าย หลายๆ คน ถ้าไม่รับผิดชอบก็เหมือนเราเป็นตัวอย่างที่ไม่ดี ในเรื่องของการปรับตัว “ผมไม่ต้องปรับอะไรมากเพราะด้วยอาชีพจริงๆ ของผมนั่นเป็นหมอที่รักษาคนไข้อยู่แล้ว ส่วนเพลงเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผมเหมือนกัน ทุกวันนี้ผมยังแต่งเพลงอยู่ จะมีสตูดิโอเล็ก มีเปียโนอยู่ที่คอนโดมิเนียม และที่ทำงานช่วงว่างจากการอยู่เวรผมก็จะไปนั่งเล่นถือเป็นการคลายเครียดได้ ในรถของผมก็ยังมีคอมพ์มีคีย์บอร์ดเล็กๆ ติดรถ ตอนนี้ก็มีเพลงที่แต่งไว้หลายเพลง คิดว่าถ้าสบโอกาสเมื่อไหร่คงได้ออกอัลบั้มเพลงในสไตล์เพลงแนวอาร์แอนด์บีให้ได้ฟังกัน และถ้าเพลงเหล่านั้นแฟนเพลงให้การต้อนรับ นั่นคงจะเป็นโบนัสของชีวิต”ทั้งนี้ แจ๊ค สุขารมณ์ เคยต้องคดีในข้อหาทำร้ายร่างกายเลขานุการสาวบาดเจ็บ สำหรับกรณีที่เขาเสียชีวิตเมื่อค่ำวันที่ 8 พฤษภาคม 2553 นั้น ยังอยู่ในข้อสันนิษฐานว่า ตกจากคอนโดมิเนียม ย่านซอยศูนย์วิจัย หรือสะพานลอยบริเวณโรงพยาบาลกรุงเทพ รวมทั้งสาเหตุการตายมาจากอุบัติเหตุหรือการฆ่าตัวตายกันแน่ ซึ่งคล้ายข้อสงสัยกรณีธรรม์เสียชีวิต แล้ววันและเดือนเสียชีวิตก็ไม่ห่างกันมากนัก โดยในขณะนั้นทั้งทางโรงพยาบาลศิริราชและทั้งครอบครัวได้ปฏิเสธที่จะเปิดเผยรายละเอียด สำหรับสภาพศพนั้นคือ กะโหลกแตกและสันหลังหัก ส่วนศพนำบำเพ็ญกุศล ณ วัดเทพศิรินทราวาส ราชวรวิหาร
กรณีของ 2 ดีเจคลื่นดัง ระหว่าง ดีเจโจ้-อัครพล ธนะวิทวิลาศ กับ ดีเจเนส-ธนดล นิลนพรัตน์ ซึ่งเสียชีวิตก่อนวัยอันควร ด้วยโรคร้ายกำเริบ สำหรับดีเจโจ้ เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2514 เป็นดีเจคลื่นเอไทม์มีเดีย Hot Wave 91.5 FM และ EFM 94 FM และเป็นพิธีกรทีวีหลายรายการ อาทิ เกมวัดดวง คู่กับ ไก่-สมพล ปิยะพงศ์สิริ มีเอกลักษณ์ที่อารมณ์ดี เรียกเสียงหัวเราะได้ตลอด เหตุเกิดจากเมื่อวันที่ 25 มกราคม 2549 ดีเจชื่อดังถูกตรวจพบก้อนเนื้อร้ายหรือมะเร็งบริเวณตับ หลังจากที่วางแผนเที่ยวปีใหม่ แต่รู้สึกเจ็บท้องจึงเข้าไปตรวจเช็คร่างกายที่โรงพยาบาลกรุงเทพ และแพทย์ตรวจพบก้อนเนื้อในตับว่าเป็น
ก้อนเนื้อร้าย โดยดีเจชื่อดังกล่าวถึงอาการของเขาในวันแถลงข่าว“รู้สึกดีมากๆ รู้สึกสดชื่นตลอดเวลา ส่วนการรักษาตัวนั้น แพทย์จะเป็นคนดูแล แต่ส่วนตัวแล้ว ทั้งร่างกายและจิตใจเข้มแข็งมาก และไม่ได้รู้สึกว่าเกิดเรื่องร้ายกับชีวิต รู้สึกเสมอว่าข้างหน้ายังมีทางออก เมื่อเกิดขึ้นแล้วก็ต้องหาทางออกให้ได้ และยอมรับว่าไม่รู้จริงๆ ว่าเกิดจากสาเหตุอะไร” ดีเจเป้-วิศวะ กิจตันขจร เพื่อนสนิท กล่าวว่า รู้จักกันตั้งแต่ตอนที่ดีเจโจ้เข้ามาทำงานที่บริษัท เอไทม์ โดยการแนะนำของโปรดิวเซอร์ ซึ่งเขาก็มองว่าคนคนนี้น่าจะตลกดี และจากนั้นเวลามีคอนเสิร์ตก็มักจะได้เป็นพิธีกรคู่กันตลอด เพราะยิงมุกรับกันได้ด้วยดี ตัวตนจริงๆ ของโจ้จะเป็นคนที่ซีเรียสตลอดเวลา ที่เป็นเวลาทำงาน จะไม่ใช่คนที่ตลกตลอดเวลา แต่จะคิดตลอดว่าจะทำอย่างไรให้งานออกมาดีที่สุด “โจ้เป็นคนที่เครียดกับงานตลอด ชีวิตอยู่กับงาน ซึ่งในช่วงหลังงานของแต่ละคนจะเยอะมากทำให้ผมกับโจ้ไม่ค่อยได้เจอกัน วิถีชีวิตจะแยกออกจากกัน ตอนที่รู้ว่าโจ้ป่วยยังส่งเอสเอ็มเอสไปให้กำลังใจเลย มีโอกาสเจอกันครั้งหนึ่งโจ้ยังมีกำลังใจที่ดีมากๆ มีคนดูแลที่ดี ยังพูดเลยว่า สู้อยู่”ก่อนที่จะเสียชีวิต ดีเจโจ้มีรายการที่รับผิดชอบทั้งสิ้น 4 รายการ คือรายการ "ไฟวไลฟ์" ซึ่งแกรมมี่ต้องหาคนมาทำหน้าที่แทน รายการ "คอซองเกม" ก็เปลี่ยนรูปแบบรายการ จึงยกเลิกได้ รายการ "อันซีนทีวี" ก็หมดสัญญา เจ้าตัวจึงเหลือเพียงรายการ "เกมวัดดวง" ซึ่งเป็นรายการที่ถ่ายทำนอกสถานที่ แต่ดีเจเป็นพิธีกรเปิดนำเข้า บันทึกเทปที่สตูดิโอเท่านั้น ถือว่าเป็นงานที่ไม่หนักมาก จึงอนุญาตให้ทำต่อได้ ส่วนรายการวิทยุ ก็ยุติการจัด นอกจากนี้หลายคนตั้งข้อสังเกตว่า ดีเจเสียชีวิตในอายุ 35 ปี เกิดวันที่ 25 พฤศจิกายน 2514 เมื่อนำเลขปีเกิดสองตัวท้ายรวมกันก็ได้เท่ากับเลข 5 และเสียชีวิตในวันที่ 5 เมษายน เวลา 22.45 น. รวมถึงก่อนหน้านี้ยังจัดรายการวิทยุอยู่ที่คลื่น 91.5 และ 93.5 รายการโทรทัศน์ที่รับหน้าที่พิธีกรก็เป็นรายการที่ออกอากาศอยู่ทางโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 จึงคิดว่า เจ้าตัวน่าจะผูกพันกับเลข 5 มากก่อนที่จะรู้ว่าเกิดโรคร้าย ดีเจโจ้วางแผนไว้ว่าจะแต่งงานภายในปีนี้กับ จุ๊บ-นันทิยา พุทธาโภคาทรัพย์ แฟนสาว โดยเตรียมซื้อเรือนหอไว้เป็นที่เรียบร้อย และเมื่อนายอัครพลทราบว่าป่วยเป็นโรคร้าย แฟนสาวยังคงคอยเป็นกำลังใจเคียงข้าง คอยดูแลจนวาระสุดท้ายของชีวิตเขาเสียชีวิตลงอย่างสงบขณะมีอายุ 35 ปี ด้วยโรคมะเร็งตับกำเริบ เมื่อเวลาประมาณ 22.45 น. วันที่ 5 เมษายน 2549 ณ โรงพยาบาลรามคำแหง โดยมีญาติและเพื่อนสนิทหลายคนเฝ้าดูแลจนกระทั่งหมดลม ศพได้ตั้งบำเพ็ญกุศล ณ วัดพระศรีมหาธาตุ บางเขนทางด้านเพื่อนเคยร่วมอาชีพที่เพิ่งเสียชีวิตลงแบบช็อคผู้คนเช่นกันคือ เนส-ธนดล นิลนพรัตน์ อดีตดีเจหนุ่มชาวชุมพรแห่งคลื่น Hot Wave คลื่นเดียวกับดีเจโจ้ ได้เสียชีวิตจากการติดเชื้อในกระแสเลือด และเป็นโรคไวรัสตับอักเสบบีขึ้นสมอง เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2553 ณ โรงพยาบาลเลิดสิน ด้วยวัยเพียง 25 ปี วันและเดือนห่างจากดีเจโจ้เสียชีวิตเพียงเดือนเศษๆ ก่อนเสียชีวิตดีเจเนสได้ทำงานเป็นพิธีกรบริษัท ป๊อบไลน์ รายการคลับเอเชี่ยน และ รายการป๊อบ ไซด์ ออฟ ไลฟ์ ทางช่องเคเบิล POP Channel ทั้งนี้เนสได้ขอลาพักงานเพื่อไปรักษาตัวนาน 1 เดือน ตามคำแนะนำของแพทย์ หลังร่างกายผ่ายผอมลง เพราะเบื่ออาหาร และตรวจพบมีความผิดปกติในช่องท้องเกี่ยวกับตับและไต เป็นโรคตับอักเสบ โดยก่อนหน้านี้เขาได้พยายามฝืนร่างกายตัวเองไม่ยอมพัก เนื่องจากเป็นเสาหลักของครอบครัว อีกทั้งยังเพิ่งเปิดร้านเบเกอรี่ให้แม่ จึงอยากทำงานให้เต็มที่เนสเกิดวันที่ 1 กรกฎาคม 2528 สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ อินเตอร์ฯ โดยเคยพากย์เสียงตัวละครใน Game online Talesrunner เป็นตัว นาซิส กระทั่งได้รับการติดต่อจากต้นสังกัดของ Game online Talesrunner ประเทศเกาหลี ขอใช้ชื่อ “เนส” ในตัวละครว่า “เนสสึ ” นอกจากนี้ยังขอเพลง “GO!!” กับ เพลงหัวใจฉันเป็นของเธอ ที่เนสฝากเสียงร้องไว้ ให้เป็นเพลงประกอบเกมออนไลน์ จึงทำให้ความฝันของเนสที่อยากจะเป็นนักร้องเป็นจริง กับอัลบั้มแรกในชีวิตแนวอาร์แอนด์บี แดนซ์ ที่ใช้ชื่ออัลบั้มว่า PLAYทั้งนี้อุบัติเหตุและโรคทั้งหลายมักเกิดขึ้นกับคนทุกคน โดยหลายคนก็รู้ตัว แต่อีกหลายคนก็ไม่รู้ตัว ทว่าสำหรับคนบันเทิงแล้วเหตุสำคัญมาจากการโหมทำงานอย่างหนัก จึงทำให้ร่างกายพักผ่อนไม่เพียงพอ กระทั่งนำไปสู่สาเหตุอันน่าเศร้าใจ
วันเสาร์ที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2554
เดอะสตาร์ไม่ใช่เรียลลิตี้ แต่เป็นละครซีรี่ย์เรตติ้งสูงสุดของเอ็กซ์แซ็กท์
ถูกแล้วครับ คุณฟังไม่ผิดหรอกครับ อยากจะบอกว่า เดอะสตาร์ไม่ใช่รายการเรียลลิตี้โชว์ประกวดร้องเพลงธรรมดาๆ แต่แท้ที่จริงแล้วคือละครชีวิตน้ำเน่าเรื่องนึงที่ทำเป็นซี่รี่ย์ต่อๆ กันมา ปีนี้ก็เป็นปีที่ 7 แล้ว ปรากฏว่าเรตติ้งถล่มทลาย ถึงขนาดมีการทำสำรวจวิจัยโดยบริษัทสำรวจเรตติ้งพบว่า เดอะสตาร์ปี 5 รอบชิงแชมป์ เรตติ้งเดอะสตาร์นำหน้าละครไพร์มไทม์ของช่อง 7 และช่อง 3 ขาดลอย และก็ฮิตติดลมบนมาตลอดตั้งแต่นั้นมา มิพักต้องนำไปเปรียบเทียบกับรายการประกวดร้องเพลงรายการอื่นซึ่งเป็นคู่แข่งอย่างไม่เห็นฝุ่น เหตุเพราะว่า บ.เอ็กซ์แซ็กท์เขาวางตำแหน่งทางการตลาดของรายการเขาเป็นละครเรื่องนึง มิใช่รายการเกมส์โชว์ หรือเรียลลิตี้โชว์ ใดๆ อันนี้ถึงได้ถึงบางอ้อ และตอบคำถามข้อสงสัยต่างๆ ของคนดูทั้งประเทศได้ว่า เฮ้ยทำไมมันถึงได้เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ดราม่ากันสุดๆ เลย ดูชีวิตของผู้เข้าประกวดแต่ละคนแล้ว มันช่างน่าสงสาร น่าเศร้า ชีวิตรันทด บีบน้ำตากันสุดๆ ราวกับดูรายการฝันที่เป็นจริง วงเวียนชีวิต อย่างไรไม่รู้ บอกไม่ถูก ความเป็นจริงก็คือเป็นแผนการตลาดที่ได้ถูกวางมาไว้อย่างแยบยลแล้ว ชนิดเซียนการตลาดเรียกพี่ทีเดียว สำหรับคุณบอย ถกลเกียรติแห่งเอ็กซ์แซ็กท์ คุณบอยได้นำจุดเด่นข้อดี 2 อย่างของละครกับเรียลลิตี้โชว์มาผนวกกัน ข้อดีของละครไทยที่จะดึงดูดผู้ชมไว้ได้ตัวละครเอกต้องน่าสงสาร มีที่มาที่ไป มีแบ็กกราวด์เบื้องหลังที่ชวนติดตาม ตามแบบฉบับปั้นดินให้เป็นดาว คนดูถึงจะติดตามลุ้นในตอนต่อๆ ไป ส่วนข้อดีของเรียลลิตี้โชว์ ซึ่งต้นฉบับมาจากเมืองนอก อย่าง The American Idol หรือ Britain's Got Talent เป็นการเฟ้นหาความสามารถ เสน่ห์ ของผู้เข้าแข่งขัน ผ่านการคอมเม้นท์จากคอมเม้นต์เตเตอร์ประจำรายการในแต่ละสัปดาห์ เพื่อหาพัฒนาการที่ดียิ่งขึ้นของผู้เข้าแข่งขัน (เน้นว่าพัฒนาการนะ เขาไม่ได้ดูว่าคุณร้องเพลงได้ดีเสมอต้นเสมอปลาย สม่ำเสมอจึงจะดี แต่เขาจะหาพัฒนาการที่ดียิ่งขึ้นเรื่อยๆ ในแต่ละสัปดาห์ คนไหนมีพัฒนาการดีขึ้นจนถึงจุดพีค จะเป็นผู้ชนะในที่สุด และเสน่ห์ที่น่าสนใจบนเวที) นี่คือที่มาที่ไปว่าทำไมคุณบอยจึงได้วัตถุดิบดีๆ หลายคนมาใช้กับงานละครเวทีของคุณบอยได้ตลอด จากเวทีประกวดเดอะสตาร์ จริงๆ น่าจะเปลี่ยนชื่อรายการใหม่จาก ค้นฟ้าคว้าดาว มาเป็นปั้นดินให้เป็นดาว จึงจะตรงกับคอนเซ็ปต์รายการนะ
วิเคราะห์จุดแข็งของรายการ เดอะสตาร์ ที่เรียลลิตี้อื่นๆ ไม่มี หรือมีไม่เท่า
1.มีความดราม่าสุด ๆ เหมือนดูละคร จะมีการให้ข้อมูลแบ็คกราวด์ ชีวิตส่วนตัว ครอบครัว ของผู้เข้าแข่งขันพอสังเขป เน้นความยากจนของฐานะครอบครัว ภาระครอบครัว จุดมุ่งหมาย ความมุ่งมั่น ความมานะพยายามที่จะผ่านเข้ารอบไปใหได้ เพื่อเปลี่ยนชีวิต กอบกู้สถานะครอบครัว ให้ได้ หากได้กลายไปเป็นเดอะสตาร์ 8 คนสุดท้าย สิ่งเหล่านี้เป็นธีมหลักของรายการเพื่อสร้างจุดร่วมของคนดูให้เอาใจช่วย เหมือนดูละครน้ำเน่าเรืองนึงนั่นแหละ เพียงแต่เปลี่ยนจากตัวละครแห้งๆ ที่เราจับต้องไม่ได้ มาเป็นตัวละคร (ผู้เข้าแข่งขัน) ที่เราจับต้องได้ มีส่วนร่วมชี้ชะตาเขาได้ ผ่านการโหวตให้คะแนน
2.สร้างตัวละครวายร้าย (ตัวอิจฉา) ประจำรายการ ซึ่งนั่นก็คือ คอมเม้นต์เตเตอร์ฝีปากกล้า 3 คน ที่มีคาแรกเตอร์ต่างๆ กัน แต่ปากจัดพอๆ กัน คนนึงคอยอวยผู้เข้าแข่งขัน เปรียบเหมือนตัวประกอบเพื่อนนางเอกหรือพระเอก คนนึงคอยจิกกัดด่า ข่มเหงตัวละคร เปรียบเสมือนตัวอิจฉาของเรื่อง บางครั้งมีแทะโลมตัวละครพระเอก นางเอกด้วย เพื่อเป็นสีสันของละครน้ำเน่าให้ชวนติดตาม หรือคนดูจะได้คอยเอาใจช่วย บางครั้งเหมือนมีการเขียนสคริปต์บท วางบทบาทไว้หมดแล้ว ว่าใครเป็นพระเอก นางเอก สามารถเดาตอนจบได้ด้วย ว่าสุดท้ายแล้วใครจะเป็นผู้ชนะในรายการ ให้ดูที่บทบาทของกรรมการคอมเม้นท์เตเตอร์ทั้ง 3 คนนั่นแหละ ว่าเอาใจช่วยคนไหนเป็นพิเศษหรือไม่
3. การสร้างฐานแฟนคลับ จากมหาชน(นับจำนวนโหวตในรายการ) ซึ่งจะกลายไปเป็นฐานลูกค้าเป้าหมายที่สามารถนำเอาไปคำนวณได้ว่าหากปล่อยซิงเกิ้ลของศิลปินเดอะสตาร์คนใดออกไปจะได้รับการตอบรับมากน้อยเพียงใด ให้ดูที่ฐานแฟนคลับของคนๆ นั้น ซึ่งแน่นอนกว่าการปั้นศิลปินหน้าใหม่ขึ้นมาซัก 1 คน ซึ่งยังไม่สามารถประเมินกระแสตอบรับจากแฟนเพลงได้แน่ชัด ซึ่งเป็นการเสี่ยงในยุคที่ผู้บริโภคมีตัวเลือกมากมาย และเทปซีดีขายยาก
4. สามารถนำเมล็ดพันธุ์จากเดอะสตาร์ไปต่อยอดได้ ภายหลังจากจบรายการไปแล้ว บางคนมีศักยภาพจะเป็นศิลปินร้องเพลง บางคนเหมาะจะเป็นนักแสดงอย่างเดียว หรือบางคนมีความสามารถถึงขั้นเล่นละครเวที บางคนเป็นได้แค่พิธีกร แล้วแต่ความสามารถ ความถนัด ของแต่ละคน ซึ่งคนใดมีศักยภาพจะได้รับการโปรโมต ซัพพอร์ตงานให้อย่างต่อเนื่องภายใต้ศิลปินในสังกัดเอ็กซ์แซ็กท์ และโปรโมตผ่านสื่อทุกสื่อในเครือจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ ซึ่งเป็นบริษัทบันเทิงยักษ์ใหญ่สุดของไทย ซึ่งจะทำให้ได้รับความนิยมแพร่หลายและมากกว่าจากเวทีประกวดอื่นๆ
5. ทีมงานเบื้องหลังทั้งส่วนของค่ายเพลงและค่ายละครนั้นแข็งแกร่งกว่า เป็นมืออาชีพในด้านนั้นๆ เนื่องจากทำเพลงและละครป้อนสื่อชั้นนำอยู่ก่อนแล้ว ซึ่งเป็นทีมงานชั้นแนวหน้าในวงการ จึงได้เปรียบกว่าศิลปินจากเวทีประกวดอื่นๆ ที่หากไม่ได้สังกัดค่ายเพลงหรือค่ายละครชั้นนำ ย่อมมีผลงานดังสู้ไม่ได้
วิเคราะห์อย่างไรว่าใครจะเป็นผู้ชนะในเวทีเดอะสตาร์
1 รูปร่าง หน้าตา ท่าทาง เสน่ห์ และคาแรกเตอร์ สำคัญลำดับหนึ่ง รองลงไปถึงจะมาเน้นเรื่องของเสียงร้อง ความสามารถในการร้องเพลง เพราะเวทีนี้ไม่ได้เน้นหาผู้ชนะในการประกวดร้องเพลง ถ้าจะเน้นเสียงต้องไป KPN AWARD ซึ่งช่วงหลังๆ ได้เปลี่ยนคอนเซ็ปต์ไปเป็นเรียลลิตี้เหมือนกับเวทีอื่นๆ แล้ว ซึ่งได้ทำให้เอกลักษณ์ จุดแข็งที่ดีด้านเวทีประกวดอันดับ 1 ได้ลดลงไป ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเสียดาย ซึ่งอยากให้ผู้จัดคงรักษาจุดแข็งของสถาบันเวทีประกวดถ้วยพระราชทานเอาไว้
2.เค้นศํกยภาพทุกด้านออกมา และพัฒนาการที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ของผู้แข่งขัน โดยที่ทีมงานครูผู้ฝึกสอนเป็นกูรูในแต่ละด้านคอยให้คำปรึกษาหรือฝึกสอนอยู่แล้ว โดยไม่ได้เน้นเรื่องของการเรียนการสอนมากมายอะไร เพราะเขาเคี่ยวเฉพาะกะทิๆ หัวๆ จริงๆ บอกเคล็ดลับกันไปเลย ไม่มีกั๊ก เพราะรายการนี้ไม่ใช่เรียลลิตี้ เขาไม่ได้เน้นให้คุณผู้ชมคอยตามติดชีวิตผุ้เข้าแข่งขันมากนัก เพราะทักษะในด้านต่างๆ ต้องใช้เวลาในการฝึกฝน และแม้ภายหลังกลายไปเป็นศิลปินแล้วก็ยังต้องศึกษาเรียนรู้อยู่ไม่รู้จบ เพื่อพัฒนาความสามารถให้สูงขึ้นเรื่อยๆ ใครจะก้าวไปเป็นซุปเปอร์สตาร์ได้ต้องมีจุดนี้ จะขอยกตัวอย่างให้ดูก็ได้ อย่างบี้ สุกฤษฏ์ วิเศษแก้ว เราแทบไม่ได้เห็นทักษะที่ดีอะไรเลยของเขาในช่วงที่เขาอยู่ในรายการ แต่มาฉายแววความสามารถภายหลังจากจบรายการไปแล้ว แต่ที่เราได้เห็นเขาจริงๆ ตลอดช่วงในรายการก็คือ เสน่ห์และพัฒนาการที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ของเขา ซึ่งมันฉายแววความเป็นเดอะสตาร์มาต้งแต่ตอนนั้นเอง
ตั้งข้อสังเกตสำหรับเดอะสตาร์ ทั้ง 6 ปี ที่ผ่านมาเพื่อจะวิเคราะห์ว่าใครจะเป็นเดอะสตาร์คนที่ 7 ในปีนี้
ปีที่ 1 สนเป็นแชมป์ จิ๋วเป็นรองแชมป์ ผู้เข้ารอบ 8 คน แบ่งเป็น ชาย 4 คน หญิง 4 คน เท่ากัน
ปีที่ 2 เอ็มเป็นแชมป์ นิกเป็นรองแชมป์ ผู้เข้ารอบ 8 คน แบ่งเป็น ชาย 3 คน หญิง 5 คน
ปีที่ 3 อาร์เป็นแชมป์ บี้เป็นรองแชมป์ ผู้เข้ารอบ 8 คน แบ่งเป็น ชาย 4 คน หญิง 4 คนเท่ากัน (เหมือนปีแรก)
ปีที่ 4 แก้มเป็นแชมป์ รุจเป็นรองแชมป์ ผู้เข้ารอบ 8 คน แบ่งเป็น ชาย 5 คน หญิง 3 คน (กลับกันกับปี 2)
ปีที่ 5 สิงโตเป็นแขมป์ ดิวเป็นรองแชมป์ ผู้เข้ารอบ 8 คน แบ่งเป็น ชาย 4 คน หญิง 4 คน (เหมือนปี 1, 3)
ปีที่ 6 กันเป็นแชมป์ ริทเป็นรองแชมป์ ผู้เข้ารอบ 8 คน แบ่งเป็น ชาย 6 คน หญิง 2 คน (ปีนี้ผู้ชายเด่น,ผู้หญิงน้อย)
ปีที่ 7 ปีล่าสุด มีผู้เข้ารอบ 8 คน แบ่งเป็น ชาย 4 คน หญิง 4 คน (เหมือนปี 1,3,5)
ปีใดที่แชมป์ เป็นคนที่คณะกรรมการทั้ง 3 คนเชียร์และ popular vote (มหาชนเชียร์) ตรงกัน ปีนั้น แชมป์เดอะสตาร์ถือว่าเป็นเอกฉันท์ ภายหลังมาเป็นเศิลปินมีผลงานเพลง จะได้รับผลตอบรับจากแฟนเพลงท่วมท้น และผลงานจะเป็นที่ยอมรับในวงกว้าง
หากปีใดที่แชมป์ เป็นคนที่คณะกรรมการทั้ง 3 คนเชียร์ แต่ popular vote(มหาชนเชียร์) ไปเชียร์อีกคนนึง ปีนั้นแชมป์เดอะสตาร์ไม่เป็นเอกฉันท์ ภายหลังมาเป็นศิลปินมีผลงานเพลง จะได้รับผลตอบรับจากแฟนเพลงสู้คนที่ได้รองแชมป์ไม่ได้ และคนที่ได้รองแชมป์จะดังกว่า อีกทั้งผลงานเป็นที่นิยมมากกว่า
ตัวอย่างของปีที่แชมป์ เป็นคนที่ทั้งคณะกรรมการ 3 คนเชียร์ และตรงกับมหาชนเชียร์ ได้แก่ ปี 2,4,6 ก็คือ เอ็ม,แก้ม,และกัน เดอะสตาร์ ทั้ง 3 แชมป์นี้ มีผลงานอย่างต่อเนื่องและเป็นนักร้องคุณภาพที่คนทั้งประเทศให้การยอมรับและมีผลงานคุณภาพอย่างต่อเนื่อง เรียกว่าเป็นตัวจริงเสียงจริงในวงการต่อไปได้
ส่วนตัวอย่างของปีที่แชมป์ เป็นคนที่คณะกรรมการ 3 คนเชียร์ แต่ไม่ตรงกับมหาชนเชียร์ ได้แก่ ปี 1,3,5 นั่นก็คือ สน, อาร์ และน้องสิงโต เดอะสตาร์ จะเห็นว่าพอภายหลังมาเป็นศิลปินมีผลงานซิงเกิ้ลแล้วสู้รองแชมป์ของพวกเขาไม่ได้ ได้แก่ จิ๋ว-นิว, บี้ และดิว ไม่บอกว่าใครผิดถูก แต่ทัศนะของคณะกรรมการเมื่อไม่ตรงกับมหาชน ทำให้ผู้นั้นได้เป็นแชมป์ก็จริงแต่เมื่อมามีผลงานออกมาแล้ว การตอบรับย่อมสู้คนที่เป็นขวัญใจมหาชนไม่ได้ และไม่เกี่ยวกับความสามารถเพราะอาจสูสี แต่เกี่ยวกับเสน่ห์เมื่อตอนอยู่ในรายการ กับเสน่ห์ภายหลังจากจบออกจากรายการ มันเปลี๋ยนไป รองแชมป์ฉายแววขึ้นมา และพัฒนาการทางการร้องเขาดีกว่า และก็เหมือนหวยล็อคจริงๆ เลยเกี่ยวกับตัวเลขกับเวทีนี้ที่มันสามารถจับมาสัมพันธ์กันได้ เช่น ผู้เข้ารอบ 8 คน ชาย 4 หญิง 4 ดันตรงกัน ในปี 1,3,5 และก็ปีนี้ปี 7 ด้วย ซึ่งเป็นเลขคี่ทั้งหมด และเป็นปีที่แชมป์ เป็นคนที่คณะกรรมการกับมหาชนเชียร์ ไม่ตรงกันด้วย
ดังนั้น ถ้าจะใช้สมมติฐานดังกล่าวข้างต้นวิเคราะห์หรือสรุปแล้วหล่ะก็ แชมป์ของปี 7 นี้ อาจจะเป็นแชมป์ที่คณะกรรมการอาจเชียร์ แต่จะไม่ตรงกับที่มหาชนเชียร์ก็เป็นได้ นั่นแสดงว่าคนที่เป็นรองแชมป์ปีนี้จะดังกว่าแชมป์และมีผลงานเพลงเป็นที่ยอมรับมากกว่า ซึ่งจะเป็นใครกันนั้น (รายชื่อ 8 คนสุดท้าย อยู่แนบท้ายด้านล่างบทความ) อันนี้เป็นการเดาแบบมีตรรกะรองรับแล้ว ซึ่งผลอาจจะไม่เป็นไปตามนี้ก็ได้ แต่การติดตามละครเรื่องเดอะสตาร์ 7 นี้ มันดูง่าย ไม่ซับซ้อน เหมือนดูละครตบจูบทั่วไปนั่นแหละ คุณสามารถเดาตอนจบได้อย่างง่ายๆ ก็คือถ้าคณะกรรมการทั้ง 3 คน เอาใจช่วยคนไหนเป็นพิเศษหล่ะก็คนนั้นแหละมีแววเป็นแชมป์สูง แต่จะจบแบบแฮ็ปปี้เอ็นดิ้ง เหมือนแชมป์ปี 2,4,6 หรือไม่ ต้องคอยติดตามกันต่อไปจนจบ
หมายเลข 1 ตูมตาม
นายยุธนา เปื้องกลาง (ตูมตาม) Mr.Yuttana Puangklang
(ToomTam)
วันเดือนปีเกิด 16 พฤศจิกายน 2534
อายุ 19 ปี
ส่วนสูง 177 เซนติเมตร
น้ำหนัก 67 กิโลกรัม
การศึกษา จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่6 โรงเรียนห้วยน้ำหอมวิทยาคาร
กำลังศึกษาที่ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต คณะนิเทศศาสตร์ การประชาสัมพันธ์
ที่อยู่ (ปัจจุบัน) นครสวรรค์
นักแสดงที่ชื่นชอบ พี่เคน ธีรเดช
The Star คนโปรด พี่โตโน่ The Star
เพลงของ The Star ที่ชอบ ยิ่งมืดยิ่งเห็นดาว ของพี่ดิว The Star 5
หมายเลข 2 จูเนียร์
นายกรวิชญ์ สูงกิจบูลย์ (จูเนียร์) Mr. Kornrawich Sungkitbook
(Junior)
วันเดือนปีเกิด 13 มิถุนายน 2534
อายุ 19 ปี
ส่วนสูง 170 เซนติเมตร
น้ำหนัก 56 กิโลกรัม
การศึกษา ปริญญาตรี มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง สาขามัลติมีเดีย
ที่อยู่ (ปัจจุบัน) เชียงราย
นักแสดงที่ชื่นชอบ พี่เคน ธีรเดช / แพนเค้ก
The Star คนโปรด พี่ริท The Star
เพลงของ The Star ที่ชอบ เพื่อดาวดวงนั้น
หมายเลข 3 กวาง
นางสาว กรวรรณ สุทธิวงษ์ (กวาง) Gorawon Suttiwon (Kwang)
วันเดือนปีเกิด 1 สิงหาคม 2531
อายุ 22 ปี
ส่วนสูง 160 เซนติเมตร
น้ำหนัก 42 กิโลกรัม
การศึกษา มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ คณะบริหารธุรกิจ สาขา การจัดการ ปี 4
ที่อยู่ (ปัจจุบัน) สมุทรปราการ
นักแสดงที่ชื่นชอบ พี่กบ สุวนันท์
The Star คนโปรด พี่จิ๋ว พี่นิว น้องแก้ม พี่ดิว The Star
เพลงของ The Star ที่ชอบ อดใจรอ, รักคือการให้, ยิ่งมืดยิ่งเห็นดาว
หมายเลข 4 ซิลวี่
นางสาว ภาวิดา มอริจจิ (ซิลวี่) Pavida Moriggi (Silvy)
วันเดือนปีเกิด 3 ตุลาคม 2538
อายุ 15 ปี
ส่วนสูง 167 เซนติเมตร
น้ำหนัก 70 กิโลกรัม
การศึกษา มัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนขจรเกียรติศึกษา
ที่อยู่ (ปัจจุบัน) ภูเก็ต
นักแสดงที่ชื่นชอบ แน็ค ชาลี ไตรรัตน์ ดีเจเดย์ (ชอบมากกกกกก!><)
The Star คนโปรด พี่แก้ม The Star
เพลงของ The Star ที่ชอบ Hug ของพี่บี้ The Star / It’s Alright ของบี้เดอะสตาร์
นักร้องที่ชื่นชอบ Lady Gaga, ดา เอ็นโดฟิน, Travis Mccoy
หมายเลข 5 แอมป์
นายสิริพงศ์ ชูศักดิ์สกุลวิบูล (แอมป์) Mr.Siripong Chusaksakulwiboon (Amp)
วันเดือนปีเกิด 2 พฤศจิกายน 2532
อายุ 21 ปี
น้ำหนัก 178 เซนติเมตร
น้ำหนัก 60 กิโลกรัม
การศึกษา ชั้นปีที่ 3 คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ที่อยู่ (ปัจจุบัน) กทม.
นักแสดงที่ชื่นชอบ ตุ๊กกี้
The Star คนโปรด นิว จิ๋ว The Star 1
นักร้องที่ชื่นชอบ อ๊อฟ ปองศักดิ์
หมายเลข 6 นท
นางสาว นท พยายางกูร (นท) Note Panayanggool (Note)
วันเดือนปีเกิด 22 กุมภาพันธ์ 2536
อายุ 17 ปี
ส่วนสูง 160 เซนติเมตร
น้ำหนัก 46 กิโลกรัม
การศึกษา โรงเรียนนานาชาติเกรซ เชียงใหม่
ที่อยู่ (ปัจจุบัน) เชียงใหม่
นักแสดงที่ชื่นชอบ เต้ย จริณพร, เจ มณฑล, โน้ต อุดม, เต๋อ, จิ๊บบี้-ตะวัน
เพลงของ The Star ที่ชอบ พี่เมย์ The Star4 , พี่โตโน่ The Star6
นักร้องที่ชื่นชอบ ยิ่งมืดยิ่งเห็นดาว ดิว The Star5 ชอบความหมา
หมายเลข 7 แอปเปิ้ล
นางสาว อิษฎ์อาณิก อินทรสูต (แอปเปิ้ล) Aitanik Intarasut (Apple)
วันเดือนปีเกิด 1 กันยายน 2537
อายุ 16 ปี
ส่วนสูง 171 เซนติเมตร
น้ำหนัก 45 กิโลกรัม
การศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม
ที่อยู่ (ปัจจุบัน) กำแพงเพชร
นักแสดงที่ชื่นชอบ พี่เชียร์ ทิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์
The Star คนโปรด พี่แกรนด์, พี่สิงโต The Star
เพลงของ The Star ที่ชอบ หมดเวลาแก้ตัว, เสียงของคนเจ็บ
นักร้องที่ชื่นชอบ พี่ดา เอนโดฟิน, Wonder Girls (Kim Yu Bin)
หมายเลข 8 เนส
นาย ยุทธนา กานิล (เนส) Mr. Yuttana Kanil (Nes)
วันเดือนปีเกิด 31 พฤษภาคม 2531
อายุ 22 ปี
ส่วนสูง 180 เซนติเมตร
น้ำหนัก 67 กิโลกรัม
การศึกษา โรงเรียนพาณิชยการลานนาเชียงใหม่
จบระดับชั้น ปวส.2 สาขา การจัดการธุรกิจท่องเที่ยว
ที่อยุ่(ปัจจุบัน) เชียงใหม่
นักแสดงที่ชื่นชอบ พี่สน ยุกต์
The Star พี่บี้ The Star
เพลงของ The Star ที่ชอบ เพลงรัก
นักร้องที่ชื่นชอบ บอย พีชเมคเกอร์
วิเคราะห์จุดแข็งของรายการ เดอะสตาร์ ที่เรียลลิตี้อื่นๆ ไม่มี หรือมีไม่เท่า
1.มีความดราม่าสุด ๆ เหมือนดูละคร จะมีการให้ข้อมูลแบ็คกราวด์ ชีวิตส่วนตัว ครอบครัว ของผู้เข้าแข่งขันพอสังเขป เน้นความยากจนของฐานะครอบครัว ภาระครอบครัว จุดมุ่งหมาย ความมุ่งมั่น ความมานะพยายามที่จะผ่านเข้ารอบไปใหได้ เพื่อเปลี่ยนชีวิต กอบกู้สถานะครอบครัว ให้ได้ หากได้กลายไปเป็นเดอะสตาร์ 8 คนสุดท้าย สิ่งเหล่านี้เป็นธีมหลักของรายการเพื่อสร้างจุดร่วมของคนดูให้เอาใจช่วย เหมือนดูละครน้ำเน่าเรืองนึงนั่นแหละ เพียงแต่เปลี่ยนจากตัวละครแห้งๆ ที่เราจับต้องไม่ได้ มาเป็นตัวละคร (ผู้เข้าแข่งขัน) ที่เราจับต้องได้ มีส่วนร่วมชี้ชะตาเขาได้ ผ่านการโหวตให้คะแนน
2.สร้างตัวละครวายร้าย (ตัวอิจฉา) ประจำรายการ ซึ่งนั่นก็คือ คอมเม้นต์เตเตอร์ฝีปากกล้า 3 คน ที่มีคาแรกเตอร์ต่างๆ กัน แต่ปากจัดพอๆ กัน คนนึงคอยอวยผู้เข้าแข่งขัน เปรียบเหมือนตัวประกอบเพื่อนนางเอกหรือพระเอก คนนึงคอยจิกกัดด่า ข่มเหงตัวละคร เปรียบเสมือนตัวอิจฉาของเรื่อง บางครั้งมีแทะโลมตัวละครพระเอก นางเอกด้วย เพื่อเป็นสีสันของละครน้ำเน่าให้ชวนติดตาม หรือคนดูจะได้คอยเอาใจช่วย บางครั้งเหมือนมีการเขียนสคริปต์บท วางบทบาทไว้หมดแล้ว ว่าใครเป็นพระเอก นางเอก สามารถเดาตอนจบได้ด้วย ว่าสุดท้ายแล้วใครจะเป็นผู้ชนะในรายการ ให้ดูที่บทบาทของกรรมการคอมเม้นท์เตเตอร์ทั้ง 3 คนนั่นแหละ ว่าเอาใจช่วยคนไหนเป็นพิเศษหรือไม่
3. การสร้างฐานแฟนคลับ จากมหาชน(นับจำนวนโหวตในรายการ) ซึ่งจะกลายไปเป็นฐานลูกค้าเป้าหมายที่สามารถนำเอาไปคำนวณได้ว่าหากปล่อยซิงเกิ้ลของศิลปินเดอะสตาร์คนใดออกไปจะได้รับการตอบรับมากน้อยเพียงใด ให้ดูที่ฐานแฟนคลับของคนๆ นั้น ซึ่งแน่นอนกว่าการปั้นศิลปินหน้าใหม่ขึ้นมาซัก 1 คน ซึ่งยังไม่สามารถประเมินกระแสตอบรับจากแฟนเพลงได้แน่ชัด ซึ่งเป็นการเสี่ยงในยุคที่ผู้บริโภคมีตัวเลือกมากมาย และเทปซีดีขายยาก
4. สามารถนำเมล็ดพันธุ์จากเดอะสตาร์ไปต่อยอดได้ ภายหลังจากจบรายการไปแล้ว บางคนมีศักยภาพจะเป็นศิลปินร้องเพลง บางคนเหมาะจะเป็นนักแสดงอย่างเดียว หรือบางคนมีความสามารถถึงขั้นเล่นละครเวที บางคนเป็นได้แค่พิธีกร แล้วแต่ความสามารถ ความถนัด ของแต่ละคน ซึ่งคนใดมีศักยภาพจะได้รับการโปรโมต ซัพพอร์ตงานให้อย่างต่อเนื่องภายใต้ศิลปินในสังกัดเอ็กซ์แซ็กท์ และโปรโมตผ่านสื่อทุกสื่อในเครือจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ ซึ่งเป็นบริษัทบันเทิงยักษ์ใหญ่สุดของไทย ซึ่งจะทำให้ได้รับความนิยมแพร่หลายและมากกว่าจากเวทีประกวดอื่นๆ
5. ทีมงานเบื้องหลังทั้งส่วนของค่ายเพลงและค่ายละครนั้นแข็งแกร่งกว่า เป็นมืออาชีพในด้านนั้นๆ เนื่องจากทำเพลงและละครป้อนสื่อชั้นนำอยู่ก่อนแล้ว ซึ่งเป็นทีมงานชั้นแนวหน้าในวงการ จึงได้เปรียบกว่าศิลปินจากเวทีประกวดอื่นๆ ที่หากไม่ได้สังกัดค่ายเพลงหรือค่ายละครชั้นนำ ย่อมมีผลงานดังสู้ไม่ได้
วิเคราะห์อย่างไรว่าใครจะเป็นผู้ชนะในเวทีเดอะสตาร์
1 รูปร่าง หน้าตา ท่าทาง เสน่ห์ และคาแรกเตอร์ สำคัญลำดับหนึ่ง รองลงไปถึงจะมาเน้นเรื่องของเสียงร้อง ความสามารถในการร้องเพลง เพราะเวทีนี้ไม่ได้เน้นหาผู้ชนะในการประกวดร้องเพลง ถ้าจะเน้นเสียงต้องไป KPN AWARD ซึ่งช่วงหลังๆ ได้เปลี่ยนคอนเซ็ปต์ไปเป็นเรียลลิตี้เหมือนกับเวทีอื่นๆ แล้ว ซึ่งได้ทำให้เอกลักษณ์ จุดแข็งที่ดีด้านเวทีประกวดอันดับ 1 ได้ลดลงไป ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเสียดาย ซึ่งอยากให้ผู้จัดคงรักษาจุดแข็งของสถาบันเวทีประกวดถ้วยพระราชทานเอาไว้
2.เค้นศํกยภาพทุกด้านออกมา และพัฒนาการที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ของผู้แข่งขัน โดยที่ทีมงานครูผู้ฝึกสอนเป็นกูรูในแต่ละด้านคอยให้คำปรึกษาหรือฝึกสอนอยู่แล้ว โดยไม่ได้เน้นเรื่องของการเรียนการสอนมากมายอะไร เพราะเขาเคี่ยวเฉพาะกะทิๆ หัวๆ จริงๆ บอกเคล็ดลับกันไปเลย ไม่มีกั๊ก เพราะรายการนี้ไม่ใช่เรียลลิตี้ เขาไม่ได้เน้นให้คุณผู้ชมคอยตามติดชีวิตผุ้เข้าแข่งขันมากนัก เพราะทักษะในด้านต่างๆ ต้องใช้เวลาในการฝึกฝน และแม้ภายหลังกลายไปเป็นศิลปินแล้วก็ยังต้องศึกษาเรียนรู้อยู่ไม่รู้จบ เพื่อพัฒนาความสามารถให้สูงขึ้นเรื่อยๆ ใครจะก้าวไปเป็นซุปเปอร์สตาร์ได้ต้องมีจุดนี้ จะขอยกตัวอย่างให้ดูก็ได้ อย่างบี้ สุกฤษฏ์ วิเศษแก้ว เราแทบไม่ได้เห็นทักษะที่ดีอะไรเลยของเขาในช่วงที่เขาอยู่ในรายการ แต่มาฉายแววความสามารถภายหลังจากจบรายการไปแล้ว แต่ที่เราได้เห็นเขาจริงๆ ตลอดช่วงในรายการก็คือ เสน่ห์และพัฒนาการที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ของเขา ซึ่งมันฉายแววความเป็นเดอะสตาร์มาต้งแต่ตอนนั้นเอง
ตั้งข้อสังเกตสำหรับเดอะสตาร์ ทั้ง 6 ปี ที่ผ่านมาเพื่อจะวิเคราะห์ว่าใครจะเป็นเดอะสตาร์คนที่ 7 ในปีนี้
ปีที่ 1 สนเป็นแชมป์ จิ๋วเป็นรองแชมป์ ผู้เข้ารอบ 8 คน แบ่งเป็น ชาย 4 คน หญิง 4 คน เท่ากัน
ปีที่ 2 เอ็มเป็นแชมป์ นิกเป็นรองแชมป์ ผู้เข้ารอบ 8 คน แบ่งเป็น ชาย 3 คน หญิง 5 คน
ปีที่ 3 อาร์เป็นแชมป์ บี้เป็นรองแชมป์ ผู้เข้ารอบ 8 คน แบ่งเป็น ชาย 4 คน หญิง 4 คนเท่ากัน (เหมือนปีแรก)
ปีที่ 4 แก้มเป็นแชมป์ รุจเป็นรองแชมป์ ผู้เข้ารอบ 8 คน แบ่งเป็น ชาย 5 คน หญิง 3 คน (กลับกันกับปี 2)
ปีที่ 5 สิงโตเป็นแขมป์ ดิวเป็นรองแชมป์ ผู้เข้ารอบ 8 คน แบ่งเป็น ชาย 4 คน หญิง 4 คน (เหมือนปี 1, 3)
ปีที่ 6 กันเป็นแชมป์ ริทเป็นรองแชมป์ ผู้เข้ารอบ 8 คน แบ่งเป็น ชาย 6 คน หญิง 2 คน (ปีนี้ผู้ชายเด่น,ผู้หญิงน้อย)
ปีที่ 7 ปีล่าสุด มีผู้เข้ารอบ 8 คน แบ่งเป็น ชาย 4 คน หญิง 4 คน (เหมือนปี 1,3,5)
ปีใดที่แชมป์ เป็นคนที่คณะกรรมการทั้ง 3 คนเชียร์และ popular vote (มหาชนเชียร์) ตรงกัน ปีนั้น แชมป์เดอะสตาร์ถือว่าเป็นเอกฉันท์ ภายหลังมาเป็นเศิลปินมีผลงานเพลง จะได้รับผลตอบรับจากแฟนเพลงท่วมท้น และผลงานจะเป็นที่ยอมรับในวงกว้าง
หากปีใดที่แชมป์ เป็นคนที่คณะกรรมการทั้ง 3 คนเชียร์ แต่ popular vote(มหาชนเชียร์) ไปเชียร์อีกคนนึง ปีนั้นแชมป์เดอะสตาร์ไม่เป็นเอกฉันท์ ภายหลังมาเป็นศิลปินมีผลงานเพลง จะได้รับผลตอบรับจากแฟนเพลงสู้คนที่ได้รองแชมป์ไม่ได้ และคนที่ได้รองแชมป์จะดังกว่า อีกทั้งผลงานเป็นที่นิยมมากกว่า
ส่วนตัวอย่างของปีที่แชมป์ เป็นคนที่คณะกรรมการ 3 คนเชียร์ แต่ไม่ตรงกับมหาชนเชียร์ ได้แก่ ปี 1,3,5 นั่นก็คือ สน, อาร์ และน้องสิงโต เดอะสตาร์ จะเห็นว่าพอภายหลังมาเป็นศิลปินมีผลงานซิงเกิ้ลแล้วสู้รองแชมป์ของพวกเขาไม่ได้ ได้แก่ จิ๋ว-นิว, บี้ และดิว ไม่บอกว่าใครผิดถูก แต่ทัศนะของคณะกรรมการเมื่อไม่ตรงกับมหาชน ทำให้ผู้นั้นได้เป็นแชมป์ก็จริงแต่เมื่อมามีผลงานออกมาแล้ว การตอบรับย่อมสู้คนที่เป็นขวัญใจมหาชนไม่ได้ และไม่เกี่ยวกับความสามารถเพราะอาจสูสี แต่เกี่ยวกับเสน่ห์เมื่อตอนอยู่ในรายการ กับเสน่ห์ภายหลังจากจบออกจากรายการ มันเปลี๋ยนไป รองแชมป์ฉายแววขึ้นมา และพัฒนาการทางการร้องเขาดีกว่า และก็เหมือนหวยล็อคจริงๆ เลยเกี่ยวกับตัวเลขกับเวทีนี้ที่มันสามารถจับมาสัมพันธ์กันได้ เช่น ผู้เข้ารอบ 8 คน ชาย 4 หญิง 4 ดันตรงกัน ในปี 1,3,5 และก็ปีนี้ปี 7 ด้วย ซึ่งเป็นเลขคี่ทั้งหมด และเป็นปีที่แชมป์ เป็นคนที่คณะกรรมการกับมหาชนเชียร์ ไม่ตรงกันด้วย
ดังนั้น ถ้าจะใช้สมมติฐานดังกล่าวข้างต้นวิเคราะห์หรือสรุปแล้วหล่ะก็ แชมป์ของปี 7 นี้ อาจจะเป็นแชมป์ที่คณะกรรมการอาจเชียร์ แต่จะไม่ตรงกับที่มหาชนเชียร์ก็เป็นได้ นั่นแสดงว่าคนที่เป็นรองแชมป์ปีนี้จะดังกว่าแชมป์และมีผลงานเพลงเป็นที่ยอมรับมากกว่า ซึ่งจะเป็นใครกันนั้น (รายชื่อ 8 คนสุดท้าย อยู่แนบท้ายด้านล่างบทความ) อันนี้เป็นการเดาแบบมีตรรกะรองรับแล้ว ซึ่งผลอาจจะไม่เป็นไปตามนี้ก็ได้ แต่การติดตามละครเรื่องเดอะสตาร์ 7 นี้ มันดูง่าย ไม่ซับซ้อน เหมือนดูละครตบจูบทั่วไปนั่นแหละ คุณสามารถเดาตอนจบได้อย่างง่ายๆ ก็คือถ้าคณะกรรมการทั้ง 3 คน เอาใจช่วยคนไหนเป็นพิเศษหล่ะก็คนนั้นแหละมีแววเป็นแชมป์สูง แต่จะจบแบบแฮ็ปปี้เอ็นดิ้ง เหมือนแชมป์ปี 2,4,6 หรือไม่ ต้องคอยติดตามกันต่อไปจนจบ
หมายเลข 1 ตูมตาม
นายยุธนา เปื้องกลาง (ตูมตาม) Mr.Yuttana Puangklang
(ToomTam)
วันเดือนปีเกิด 16 พฤศจิกายน 2534
อายุ 19 ปี
ส่วนสูง 177 เซนติเมตร
น้ำหนัก 67 กิโลกรัม
การศึกษา จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่6 โรงเรียนห้วยน้ำหอมวิทยาคาร
กำลังศึกษาที่ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต คณะนิเทศศาสตร์ การประชาสัมพันธ์
ที่อยู่ (ปัจจุบัน) นครสวรรค์
นักแสดงที่ชื่นชอบ พี่เคน ธีรเดช
The Star คนโปรด พี่โตโน่ The Star
เพลงของ The Star ที่ชอบ ยิ่งมืดยิ่งเห็นดาว ของพี่ดิว The Star 5
หมายเลข 2 จูเนียร์
นายกรวิชญ์ สูงกิจบูลย์ (จูเนียร์) Mr. Kornrawich Sungkitbook
(Junior)
วันเดือนปีเกิด 13 มิถุนายน 2534
อายุ 19 ปี
ส่วนสูง 170 เซนติเมตร
น้ำหนัก 56 กิโลกรัม
การศึกษา ปริญญาตรี มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง สาขามัลติมีเดีย
ที่อยู่ (ปัจจุบัน) เชียงราย
นักแสดงที่ชื่นชอบ พี่เคน ธีรเดช / แพนเค้ก
The Star คนโปรด พี่ริท The Star
เพลงของ The Star ที่ชอบ เพื่อดาวดวงนั้น
หมายเลข 3 กวาง
นางสาว กรวรรณ สุทธิวงษ์ (กวาง) Gorawon Suttiwon (Kwang)
วันเดือนปีเกิด 1 สิงหาคม 2531
อายุ 22 ปี
ส่วนสูง 160 เซนติเมตร
น้ำหนัก 42 กิโลกรัม
การศึกษา มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ คณะบริหารธุรกิจ สาขา การจัดการ ปี 4
ที่อยู่ (ปัจจุบัน) สมุทรปราการ
นักแสดงที่ชื่นชอบ พี่กบ สุวนันท์
The Star คนโปรด พี่จิ๋ว พี่นิว น้องแก้ม พี่ดิว The Star
เพลงของ The Star ที่ชอบ อดใจรอ, รักคือการให้, ยิ่งมืดยิ่งเห็นดาว
หมายเลข 4 ซิลวี่
นางสาว ภาวิดา มอริจจิ (ซิลวี่) Pavida Moriggi (Silvy)
วันเดือนปีเกิด 3 ตุลาคม 2538
อายุ 15 ปี
ส่วนสูง 167 เซนติเมตร
น้ำหนัก 70 กิโลกรัม
การศึกษา มัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนขจรเกียรติศึกษา
ที่อยู่ (ปัจจุบัน) ภูเก็ต
นักแสดงที่ชื่นชอบ แน็ค ชาลี ไตรรัตน์ ดีเจเดย์ (ชอบมากกกกกก!><)
The Star คนโปรด พี่แก้ม The Star
เพลงของ The Star ที่ชอบ Hug ของพี่บี้ The Star / It’s Alright ของบี้เดอะสตาร์
นักร้องที่ชื่นชอบ Lady Gaga, ดา เอ็นโดฟิน, Travis Mccoy
หมายเลข 5 แอมป์
นายสิริพงศ์ ชูศักดิ์สกุลวิบูล (แอมป์) Mr.Siripong Chusaksakulwiboon (Amp)
วันเดือนปีเกิด 2 พฤศจิกายน 2532
อายุ 21 ปี
น้ำหนัก 178 เซนติเมตร
น้ำหนัก 60 กิโลกรัม
การศึกษา ชั้นปีที่ 3 คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ที่อยู่ (ปัจจุบัน) กทม.
นักแสดงที่ชื่นชอบ ตุ๊กกี้
The Star คนโปรด นิว จิ๋ว The Star 1
นักร้องที่ชื่นชอบ อ๊อฟ ปองศักดิ์
หมายเลข 6 นท
นางสาว นท พยายางกูร (นท) Note Panayanggool (Note)
วันเดือนปีเกิด 22 กุมภาพันธ์ 2536
อายุ 17 ปี
ส่วนสูง 160 เซนติเมตร
น้ำหนัก 46 กิโลกรัม
การศึกษา โรงเรียนนานาชาติเกรซ เชียงใหม่
ที่อยู่ (ปัจจุบัน) เชียงใหม่
นักแสดงที่ชื่นชอบ เต้ย จริณพร, เจ มณฑล, โน้ต อุดม, เต๋อ, จิ๊บบี้-ตะวัน
เพลงของ The Star ที่ชอบ พี่เมย์ The Star4 , พี่โตโน่ The Star6
นักร้องที่ชื่นชอบ ยิ่งมืดยิ่งเห็นดาว ดิว The Star5 ชอบความหมา
หมายเลข 7 แอปเปิ้ล
นางสาว อิษฎ์อาณิก อินทรสูต (แอปเปิ้ล) Aitanik Intarasut (Apple)
วันเดือนปีเกิด 1 กันยายน 2537
อายุ 16 ปี
ส่วนสูง 171 เซนติเมตร
น้ำหนัก 45 กิโลกรัม
การศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม
ที่อยู่ (ปัจจุบัน) กำแพงเพชร
นักแสดงที่ชื่นชอบ พี่เชียร์ ทิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์
The Star คนโปรด พี่แกรนด์, พี่สิงโต The Star
เพลงของ The Star ที่ชอบ หมดเวลาแก้ตัว, เสียงของคนเจ็บ
นักร้องที่ชื่นชอบ พี่ดา เอนโดฟิน, Wonder Girls (Kim Yu Bin)
หมายเลข 8 เนส
นาย ยุทธนา กานิล (เนส) Mr. Yuttana Kanil (Nes)
วันเดือนปีเกิด 31 พฤษภาคม 2531
อายุ 22 ปี
ส่วนสูง 180 เซนติเมตร
น้ำหนัก 67 กิโลกรัม
การศึกษา โรงเรียนพาณิชยการลานนาเชียงใหม่
จบระดับชั้น ปวส.2 สาขา การจัดการธุรกิจท่องเที่ยว
ที่อยุ่(ปัจจุบัน) เชียงใหม่
นักแสดงที่ชื่นชอบ พี่สน ยุกต์
The Star พี่บี้ The Star
เพลงของ The Star ที่ชอบ เพลงรัก
นักร้องที่ชื่นชอบ บอย พีชเมคเกอร์
คำสอนของหลวงตาบัว (พระอริยสงฆ์แห่งยุค)
ประวัติ
พระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสัมปันโน) หรือ หลวงตามหาบัว เดิมมีชื่อว่า "บัว โลหิตดี" ท่านเกิดวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2456 ณ ตำบลบ้านตาด อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี ท่านมีพี่น้องทั้งหมด 16 คน ในวัยเด็กท่านเป็นคนที่เลื่อมใสในพระพุทธศาสนา โดยได้ทำบุญตักบาตรกับผู้ใหญ่อยู่เสมอ
เมื่อท่านอายุครบอุปสมบทแล้ว บิดาและมารดาของท่านปรารถนาที่จะให้ท่านบวชด้วยหวังพึ่งใบบุญจากการบวชของท่าน แต่ท่านก็ไม่ตอบรับแต่ประการใด ซึ่งทำให้บิดาและมารดาของท่านถึงกับน้ำตาไหล ด้วยเหตุนี้ทำให้ท่านกลับมาพิจารณาถึงการออกบวชอีกครั้ง ในที่สุดจึงได้ตัดสินใจที่จะออกบวชโดยท่านได้กล่าวกับมารดาว่า "เรื่องการบวชจะบวชให้ แต่ว่าใครจะมาบังคับไม่ให้สึกไม่ได้นะ บวชแล้วจะสึกเมื่อไหร่ก็สึก ใครจะมาบังคับว่าต้องเท่านั้นปีเท่านี้เดือนไม่ได้นะ" ซึ่งมารดาของท่านก็ตกลงตามที่ท่านขอ ท่านอุปสมบทเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ที่วัดโยธานิมิตร ตำบลหนองบัว อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี โดยมีพระธรรมเจดีย์ (จูม พนฺธุโล) จากวัดโพธิสมภรณ์ จังหวัดอุดรธานี เป็นพระอุปัชฌาย์ โดยได้ฉายานามว่า "ญาณสมฺปนฺโน" แปลว่า "ถึงพร้อมแล้วด้วยการหยั่งรู้" ท่านมีความเคารพเลื่อมในเรื่องการภาวนาและกรรมฐาน ท่านได้สอบถามวิธีการภาวนาจากพระอุปัชฌาย์ของท่านและได้รับการแนะนำให้ภาวนาว่า "พุทโธ" ท่านจึงปฏิบัติภาวนาและเดินจงกรมเป็นประจำ
ในระหว่างนั้นท่านเริ่มเรียนหนังสือทางธรรมและศึกษาเกี่ยวกับพุทธประวัติ รวมทั้งพุทธสาวก โดยหลังจากที่พุทธสาวกเหล่านั้นได้รับพระโอวาทจากพระพุทธเจ้าแล้วจะเดินทางไปบำเพ็ญในป่าอย่างจริงจังจนสำเร็จอรหันต์ ทำให้ท่านเกิดความเลื่อมใสและมีความตั้งใจที่จะปฏิบัติเพื่ออรหัตผลให้จงได้ โดยตั้งสัจอธิษฐานว่า เมื่อเรียนจบเปรียญ 3 ประโยคแล้วจะออกปฏิบัติกรรมฐานโดยถ่ายเดียว
อย่างไรก็ตาม ท่านยังมีข้อสงสัยว่า ถ้าท่านดำเนินตามแนวทางปฏิบัติตามพระสาวกเหล่านั้น ท่านจะสามารถบรรลุถึงจุดที่ท่านเหล่านั้นบรรลุหรือไม่ รวมทั้งยังสงสัยว่ามรรคผลนิพพานจะมีอยู่เหมือนครั้งพุทธกาลหรือไม่ ความสงสัยเหล่านี้ทำให้ท่านมีความมุ่งหวังที่จะได้พบกับพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ซึ่งท่านมีความเชื่อมั่นว่าท่านอาจารย์มั่นจะสามารถไขปัญหานี้ให้ท่านได้
ท่านเดินทางศึกษาพระปริยัติในหลายแห่ง อาทิ วัดสุทธจินดา จังหวัดนครราชสีมา, วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร โดยมีสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธัมมธโร)เป็นอาจารย์สอนปริยัติธรรม หลังจากนั้น ท่านได้เดินทางไปเรียนพระปริยัติธรรมที่วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร จังหวัดเชียงใหม่ ในเวลานั้นพระธรรมเจดีย์ (จูม พันธุโล) ซึ่งเป็นพระอุปัชฌาย์ของท่านได้อาราธนานิมนต์พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต เพื่อขอให้ไปจำพรรษาที่จังหวัดอุดรธานี พระอาจารย์มั่นรับนิมนต์นี้และได้เดินทางมาพักที่วัดเจดีย์หลวงเป็นการชั่วคราวจึงทำให้ท่านได้พบกับพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต เป็นครั้งแรก ท่านศึกษาทางปริยัติที่วัดแห่งนี้ จนกระทั่ง ท่านสอบได้นักธรรมเอกและเปรียญ 3 ประโยคในปี พ.ศ. 2484 นับเป็นปีที่ท่านบวชได้ 7 พรรษา
หลังจากสำเร็จการศึกษาทางปริยัติ ท่านเดินทางไปจังหวัดนครราชสีมาเพื่อปฏิบัติกรรมฐานได้ระยะหนึ่ง จึงเดินทางไปจังหวัดสกลนครโดยตั้งใจจะไปถวายตัวเป็นลูกศิษย์ของพระอาจารย์มั่น โดยพระอาจารย์มั่นรับท่านเป็นลูกศิษย์และได้พูดขึ้นว่า
...ท่านมาหามรรคผลนิพพานอยู่ที่ไหน? ดินเป็นดิน น้ำเป็นน้ำ ลมเป็นลม ไฟเป็นไฟ ฟ้าอากาศเป็นฟ้าอากาศ แร่ธาตุต่าง ๆ เป็นของเขาเอง เขาไม่ได้เป็นมรรคผลนิพพาน เขาไม่ได้เป็นกิเลส กิเลสจริง ๆ มรรคผลจริง ๆ อยู่ที่ใจ ขอให้ท่านกำหนดจิตจ่อด้วยสติที่หัวใจ ท่านจะเห็นความเคลื่อนไหวของทั้งธรรมของทั้งกิเลสอยู่ภายในใจ แล้วขณะเดียวกัน ท่านจะเห็นมรรคผลนิพพานไปโดยลำดับ...— มั่น ภูริทัตโต
คำกล่าวนี้ทำให้ท่านเชื่อมั่นว่ามรรคผลนิพพานมีอยู่จริงและเชื่อมั่นในพระอาจารย์มั่นที่พูดไขข้อข้องใจได้ตรงจุดแห่งความสงสัย ท่านรักษาระเบียบวินัยข้อวัตรปฏิบัติต่าง ๆ อย่างเคร่งครัด หลังจากศึกษาอยู่กับพระอาจารย์มั่นในพรรษาที่ 2 ท่านเริ่มหักโหมความเพียรในการปฏิบัติกรรมฐาน จนกระทั่ง ผิวหนังบริเวณก้นช้ำระบมและแตกในที่สุด จนพระอาจารย์มั่นได้เตือนว่า "กิเลสมันไม่ได้อยู่กับร่างกายนะ มันอยู่กับจิต" ซึ่งท่านก็น้อมรับคำเตือนของพระอาจารย์มั่นทันที
อย่างไรก็ตาม ด้วยจริตนิสัยของท่านในเรื่องการภาวนานั้นถูกกับการอดอาหารเพราะทำให้ธาตุขันธ์เบาสบาย การตั้งสติทำสมาธิภาวนาก็ง่าย และช่วยให้การบำเพ็ญจิตภาวนาเจริญขึ้นได้เร็วกว่าขณะที่ออกฉันตามปกติ ถึงแม้จะมีผู้คัดค้านก็ไม่ทำให้ท่านเปลี่ยนใจได้ ด้วยท่านพิจารณาแล้วว่าพระพุทธเจ้าทรงอนุญาตให้พระภิกษุอดอาหารเพื่อบำเพ็ญจิตตภาวนาได้ แต่ไม่ใช่เพื่อการโอ้อวดหรืออดเพียงอย่างเดียวโดยไม่ฝึกฝนด้านจิตภาวนาเลยซึ่งไม่เกิดประโยชน์อันใด ดังนั้น ท่านจึงใช้อุบายนี้เพื่อบำเพ็ญจิตตภาวนาเรื่อยมา
ในพรรษาที่ 10 ของท่าน ท่านฝึกสมาธิจนมั่นคงหนักแน่นและสามารถอยู่ในสมาธิได้เท่าไหร่ก็ได้ ท่านมีความสุขอย่างยิ่งจากที่จิตใจไม่ฟุ้งซ่าน ท่านติดอยู่ในขั้นสมาธิอยู่ถึง 5 ปี โดยไม่ก้าวหน้าสู่ขั้นปัญญา จนกระทั่ง พระอาจารย์มั่นจึงให้อุบายเพื่อให้ท่านออกพิจารณาทางด้านปัญญาและเตือนท่านว่า "...สมาธิของพระพุทธเจ้า สมาธิต้องรู้สมาธิ ปัญญาต้องรู้ปัญญา อันนี้มันเอาสมาธิเป็นนิพพานเลย มันบ้าสมาธินี่ สมาธินอนตายอยู่นี่หรือเป็นสัมมาสมาธิ..." ท่านจึงออกจากสมาธิและพิจารณาทางด้านปัญญาต่อไป
ด้วยเหตุที่โยมมารดาของท่านล้มป่วยเป็นอัมพาต ท่านจึงพาโยมมารดาของท่านกลับมารักษาตัวที่บ้านตาดอันเป็นบ้านเกิดของท่าน หลังจากที่โยมมารดาของท่านรักษาตัวหายขาดแล้ว ท่านจึงพิจารณาเห็นว่าโยมมารดาของท่านก็อายุมากแล้ว การจะพาไปอยู่ในถิ่นถุรกันดารเพื่อการปลีกวิเวกห่างจากผู้คนตามนิสัยของท่านก็จะทำให้โยมมารดาท่านลำบาก ประจวบเหมาะกับเวลานั้นชาวบ้านตาดมีความประสงค์อยากให้ท่านตั้งวัดขึ้นที่นั่นเช่นกัน โดยชาวบ้านได้ร่วมกันถวายที่ดินให้เป็นที่ตั้งวัด ดังนั้น วัดป่าบ้านตาดจึงเริ่มก่อตั้งขึ้น ณ หมู่บ้านบ้านตาด ตำบลบ้านตาด อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 ต่อมา กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งขึ้นเป็นวัดในพระพุทธศาสนา เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2513 โดยให้ชื่อว่า "วัดเกษรศีลคุณ"
หลวงตามหาบัวมีอาการอาพาธลำไส้อุดตัน และมีปอดติดเชื้อมานานกว่า 6 เดือน คณะแพทย์ได้ถวายการรักษาอย่างต่อเนื่อง และมีการสร้างกุฏิปลอดเชื้อให้แก่หลวงตา แต่อาการอาพาธไม่ดีขึ้น จนเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2554 เวลา 02.49 น. ตรวจพบสมองของหลวงตาหยุดทำงานใน ต่อมา ตรวจพบม่านตาขยายไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองที่ฝ่ามือฝ่าเท้า ออกซิเจนในเลือดมีค่าเท่ากับ 0 จากนั้นเวลา 03.53 น. ความดันโลหิตมีค่าเท่ากับ 0 หัวใจหยุดเต้นและหยุดการหายใจ สิริอายุได้ 97 ปี 5 เดือน 18 วัน 77 พรรษา
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี เสด็จแทนพระองค์ไปทรงเป็นประธานในพิธีถวายน้ำหลวงสรงศพหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน และทรงวางพวงมาลาหลวง พวงมาลาของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร, สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พวงมาลาส่วนพระองค์ และพวงมาลาของพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชพระราชทานโกศโถและทรงรับพระพิธีธรรมไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์ 7 วัน และสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ประทานบำเพ็ญพระราชกุศล 1 วัน โดยโปรดให้พระเทพสารเวที ผู้ปฏิบัติหน้าที่เลขานุการสมเด็จพระสังฆราช เป็นผู้แทนพระองค์เดินทางมาร่วมประกอบพิธีธรรม จากนั้นจึงเปิดให้พ่อค้า ประชาชน ส่วนราชการต่าง ๆ เป็นเจ้าภาพตลอดไป
ส่วนพินัยกรรมที่ท่านเขียนไว้ตั้งแต่เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 นั้น สรุปความได้ว่า ให้นำทองคำที่ได้รับบริจาคไปหลอม ส่วนเงินสดที่ได้รับบริจาคให้นำไปซื้อทองคำ แล้วนำมาหลอมรวมและมอบให้ธนาคารแห่งประเทศไทยเพื่อเป็นทุนสำรองเงินตราของฝ่ายบำบัดธนาคารแห่งประเทศไทย และไม่มีเจตนาให้นำไปใช้ในงานอื่น นอกจากใช้เป็นเงินทุนสำรองของประเทศ โดยตั้งพระสุดใจ ทันตมโน รองเจ้าอาวาสวัดป่าบ้านตาด เป็นผู้จัดการมรดก รวมทั้ง ตั้งคณะกรรมการจัดงานศพและจัดการดูแลทรัพย์สินทั้งปวงอีกจำนวน 9 คน
ด้านสาธารณสุขการสงเคราะห์ด้านสาธารณสุขนั้นเป็นสิ่งที่ท่านเอาใจใส่มาโดยตลอด โดยท่านสอนเสมอว่า "มนุษย์เราไม่ว่าจะยากดีมีจนล้วนเป็นเพื่อนร่วมทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตายด้วยกัน ดังนั้นท่านจึงไม่ให้ประมาทกัน ควรช่วยเหลือเกื้อกูลกันเพราะหากมนุษย์ไม่ช่วยสงเคราะห์มนุษย์ด้วยกันแล้วใครจะช่วย เรื่องความเจ็บป่วยนั้น เจ็บไปแค่หนึ่งแต่ครอบครัวก็ป่วยด้วยความห่วงใยอีกเท่าไหร่ ดังนั้น จึงควรเห็นใจกัน" ท่านมักจะออกเยี่ยมโรงพยาบาลต่าง ๆ เป็นประจำพร้อมนำข้าวสารอาหารแห้ง เครื่องใช้ต่าง ๆ ไปมอบให้โรงพยาบาลอยู่เสมอ โดยเฉพาะโรงพยาบาลที่อยู่ในถิ่นทุรกันดารท่านก็จะให้ความช่วยเหลือในทุก ๆ ด้านทั้งอาหารการกินและเครื่องมือแพทย์ ส่วนโรงพยาบาลที่อยู่บริเวณอู่ข้าวอู่น้ำท่านจะช่วยเหลือทางด้านเครื่องมือแพทย์ไป ก่อนที่จะสงเคราะห์ด้านปัจจัย ท่านจะพิจารณาถึงความจำเป็นของเครื่องมือ รวมถึงกิริยามารยาของหมอพยาบาลในการปฏิบัติต่อผู้ป่วยว่าเป็นยังไง จะสามารถนำเครื่องมือที่ท่านมอบให้ไปใช้เพื่อประโยชน์แก่ผู้ป่วยได้จริงไหม และเมื่อมีโอกาสอันควร ท่านจะแสดงธรรมเตือนหมอพยาบาลและเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลอยู่เสมอ
ท่านได้ให้การสงเคราะห์ทางด้านการแพทย์และสาธารณสุขในหลาย ๆ ด้าน ทั้งการให้ปัจจัยในการซื้อเครื่องมืออุปกรณ์ทางการแพทย์ รถพยาบาล ที่ดิน สร้างและปรับปรุงตึกของโรงพยาบาล เป็นต้น รวมทั้ง ก่อตั้งกองทุนและมูลนิธิขึ้นหลายแห่งเพื่อช่วยเหลือคนพิการหรือผู้ป่วยที่ไร้ยาก เช่น กองทุนช่วยเหลือผู้ป่วยที่ยากจนและไร้ที่พึ่ง มูลนิธิรวมเมตตามหาคุณ นอกจากนี้้ ท่านยังให้ความอนุเคราะห์สถานพยาบาลต่าง ๆ มากกว่า 200 แห่ง ไม่เฉพาะในจังหวัดอุดรธานีเท่านั้น แต่ท่านยังสงเคราะห์สถานพยาบาลหลายแห่งในอีกหลายจังหวัดทั่วประเทศ รวมถึงประเทศเพื่อนบ้านอย่างพม่าและลาวด้วย
สงเคราะห์หน่วยงานราชการเนื่องจากท่านได้พิจารณาว่าหน่วยงานราชการต่าง ๆ มีหน้าที่โดยตรงในการช่วยเหลือ บำบัดทุกข์บำรุงสุขให้แก่ประชาชน ดังนั้น เมื่อหน่วยงานราชการต่าง ๆ เช่น สถานีตำรวจภูธร สถานีรถไฟจังหวัด ทัณฑสถานหญิง กรมราชทัณฑ์ มาขอความช่วยเหลือ ถ้าท่านพิจารณาเห็นสมควร ท่านก็จะช่วยเหลือเต็มที่ทั้งในด้านอาหารการกิน เครื่องมือ อุปกรณ์ต่าง ๆ รวมถึง การก่อสร้างสิ่งต่าง ๆ เป็นต้น นอกจากนี้ เมื่อเจ้าหน้าที่จากหน่วยงานต่าง ๆ มากราบท่าน ท่านก็มักแสดงธรรมเพื่อให้ข้อคิดแก่เจ้าหน้าที่เหล่านั้น เช่น อย่ายึดติดลาภยศสรรเสริญ อย่ากินบ้านกินเมือง อย่าเห็นแก่ตัวให้เห็นประโยชน์ของชาติเป็นที่ตั้ง
โครงการช่วยชาติ โดยหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโนโครงการช่วยชาติ โดยหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า โครงการผ้าป่าช่วยชาติ เกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2540 เนื่องจากท่านเดินทางไปแจกสิ่งของตามโรงพยาบาลในถิ่นทุรกันดารทำให้ทราบว่าโรงพยาบาลต่าง ๆ มีหนี้สินเป็นอันมากซึ่งเกิดจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศที่เปลี่ยนไป อันเป็นผลมาจากวิกฤติทางการเงินของประเทศ ท่านรู้สึกสลดใจเป็นอันมากจึงดำริที่จะช่วยชาติโดยน้อมนำให้ชาวไทยทั่วประเทศร่วมกันบริจาคทองคำ เงินดอลลาร์ เงินสกุลต่างประเทศ และเงินบาท เพื่อช่วยชาติบ้านเมืองที่กำลังประสบสภาวะเศรษฐกิจและสังคมตกต่ำให้ฟื้นฟูและผ่านพ้นไปด้วยดี โดยเงินทองที่ได้มาจากการบริจาคนี้จะยกให้กับธนาคารแห่งประเทศไทยเพื่อนำเข้าบัญชีฝ่ายออกบัตร (คลังหลวง) ทั้งหมด
โครงการช่วยชาติ โดยหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน ได้รับเงินบริจาคเป็นปฐมฤกษ์เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2541 เป็นเงินจำนวน 2,500 ดอลลาร์สหรัฐ และเริ่มดำเนินโครงการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2541 โดยสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ทรงเป็นประธานเปิดโครงการ[20] ตั้งแต่เริ่มโครงการจนถึงวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2553 ได้มอบเงินเข้าคลังหลวงรวมทั้งสิ้น 15 ครั้ง รวมเป็นทองคำแท่งทั้งสิ้น 967 แท่ง จำนวน 12,079.8 กิโลกรัม หรือ 388,000 ออนซ์ ส่วนเงินตราต่างประเทศประมาณ 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ รวมเป็นเงินทั้งสิ้นประมาณ 15,000 ล้านบาท
สมณศักดิ์พระครูสัญญาบัตร ที่ "พระครูญาณวิสุทธาจารย์" เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2511
พระราชาคณะ ชั้นราช ที่ "พระราชญาณวิสุทธิโสภณ" เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2536
พระราชาคณะ ชั้นธรรม ที่ "พระธรรมวิสุทธิมงคล" เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542
พระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสัมปันโน) หรือ หลวงตามหาบัว เดิมมีชื่อว่า "บัว โลหิตดี" ท่านเกิดวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2456 ณ ตำบลบ้านตาด อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี ท่านมีพี่น้องทั้งหมด 16 คน ในวัยเด็กท่านเป็นคนที่เลื่อมใสในพระพุทธศาสนา โดยได้ทำบุญตักบาตรกับผู้ใหญ่อยู่เสมอ
เมื่อท่านอายุครบอุปสมบทแล้ว บิดาและมารดาของท่านปรารถนาที่จะให้ท่านบวชด้วยหวังพึ่งใบบุญจากการบวชของท่าน แต่ท่านก็ไม่ตอบรับแต่ประการใด ซึ่งทำให้บิดาและมารดาของท่านถึงกับน้ำตาไหล ด้วยเหตุนี้ทำให้ท่านกลับมาพิจารณาถึงการออกบวชอีกครั้ง ในที่สุดจึงได้ตัดสินใจที่จะออกบวชโดยท่านได้กล่าวกับมารดาว่า "เรื่องการบวชจะบวชให้ แต่ว่าใครจะมาบังคับไม่ให้สึกไม่ได้นะ บวชแล้วจะสึกเมื่อไหร่ก็สึก ใครจะมาบังคับว่าต้องเท่านั้นปีเท่านี้เดือนไม่ได้นะ" ซึ่งมารดาของท่านก็ตกลงตามที่ท่านขอ ท่านอุปสมบทเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ที่วัดโยธานิมิตร ตำบลหนองบัว อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี โดยมีพระธรรมเจดีย์ (จูม พนฺธุโล) จากวัดโพธิสมภรณ์ จังหวัดอุดรธานี เป็นพระอุปัชฌาย์ โดยได้ฉายานามว่า "ญาณสมฺปนฺโน" แปลว่า "ถึงพร้อมแล้วด้วยการหยั่งรู้" ท่านมีความเคารพเลื่อมในเรื่องการภาวนาและกรรมฐาน ท่านได้สอบถามวิธีการภาวนาจากพระอุปัชฌาย์ของท่านและได้รับการแนะนำให้ภาวนาว่า "พุทโธ" ท่านจึงปฏิบัติภาวนาและเดินจงกรมเป็นประจำ
ในระหว่างนั้นท่านเริ่มเรียนหนังสือทางธรรมและศึกษาเกี่ยวกับพุทธประวัติ รวมทั้งพุทธสาวก โดยหลังจากที่พุทธสาวกเหล่านั้นได้รับพระโอวาทจากพระพุทธเจ้าแล้วจะเดินทางไปบำเพ็ญในป่าอย่างจริงจังจนสำเร็จอรหันต์ ทำให้ท่านเกิดความเลื่อมใสและมีความตั้งใจที่จะปฏิบัติเพื่ออรหัตผลให้จงได้ โดยตั้งสัจอธิษฐานว่า เมื่อเรียนจบเปรียญ 3 ประโยคแล้วจะออกปฏิบัติกรรมฐานโดยถ่ายเดียว
อย่างไรก็ตาม ท่านยังมีข้อสงสัยว่า ถ้าท่านดำเนินตามแนวทางปฏิบัติตามพระสาวกเหล่านั้น ท่านจะสามารถบรรลุถึงจุดที่ท่านเหล่านั้นบรรลุหรือไม่ รวมทั้งยังสงสัยว่ามรรคผลนิพพานจะมีอยู่เหมือนครั้งพุทธกาลหรือไม่ ความสงสัยเหล่านี้ทำให้ท่านมีความมุ่งหวังที่จะได้พบกับพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ซึ่งท่านมีความเชื่อมั่นว่าท่านอาจารย์มั่นจะสามารถไขปัญหานี้ให้ท่านได้
ท่านเดินทางศึกษาพระปริยัติในหลายแห่ง อาทิ วัดสุทธจินดา จังหวัดนครราชสีมา, วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร โดยมีสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธัมมธโร)เป็นอาจารย์สอนปริยัติธรรม หลังจากนั้น ท่านได้เดินทางไปเรียนพระปริยัติธรรมที่วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร จังหวัดเชียงใหม่ ในเวลานั้นพระธรรมเจดีย์ (จูม พันธุโล) ซึ่งเป็นพระอุปัชฌาย์ของท่านได้อาราธนานิมนต์พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต เพื่อขอให้ไปจำพรรษาที่จังหวัดอุดรธานี พระอาจารย์มั่นรับนิมนต์นี้และได้เดินทางมาพักที่วัดเจดีย์หลวงเป็นการชั่วคราวจึงทำให้ท่านได้พบกับพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต เป็นครั้งแรก ท่านศึกษาทางปริยัติที่วัดแห่งนี้ จนกระทั่ง ท่านสอบได้นักธรรมเอกและเปรียญ 3 ประโยคในปี พ.ศ. 2484 นับเป็นปีที่ท่านบวชได้ 7 พรรษา
หลังจากสำเร็จการศึกษาทางปริยัติ ท่านเดินทางไปจังหวัดนครราชสีมาเพื่อปฏิบัติกรรมฐานได้ระยะหนึ่ง จึงเดินทางไปจังหวัดสกลนครโดยตั้งใจจะไปถวายตัวเป็นลูกศิษย์ของพระอาจารย์มั่น โดยพระอาจารย์มั่นรับท่านเป็นลูกศิษย์และได้พูดขึ้นว่า
...ท่านมาหามรรคผลนิพพานอยู่ที่ไหน? ดินเป็นดิน น้ำเป็นน้ำ ลมเป็นลม ไฟเป็นไฟ ฟ้าอากาศเป็นฟ้าอากาศ แร่ธาตุต่าง ๆ เป็นของเขาเอง เขาไม่ได้เป็นมรรคผลนิพพาน เขาไม่ได้เป็นกิเลส กิเลสจริง ๆ มรรคผลจริง ๆ อยู่ที่ใจ ขอให้ท่านกำหนดจิตจ่อด้วยสติที่หัวใจ ท่านจะเห็นความเคลื่อนไหวของทั้งธรรมของทั้งกิเลสอยู่ภายในใจ แล้วขณะเดียวกัน ท่านจะเห็นมรรคผลนิพพานไปโดยลำดับ...— มั่น ภูริทัตโต
คำกล่าวนี้ทำให้ท่านเชื่อมั่นว่ามรรคผลนิพพานมีอยู่จริงและเชื่อมั่นในพระอาจารย์มั่นที่พูดไขข้อข้องใจได้ตรงจุดแห่งความสงสัย ท่านรักษาระเบียบวินัยข้อวัตรปฏิบัติต่าง ๆ อย่างเคร่งครัด หลังจากศึกษาอยู่กับพระอาจารย์มั่นในพรรษาที่ 2 ท่านเริ่มหักโหมความเพียรในการปฏิบัติกรรมฐาน จนกระทั่ง ผิวหนังบริเวณก้นช้ำระบมและแตกในที่สุด จนพระอาจารย์มั่นได้เตือนว่า "กิเลสมันไม่ได้อยู่กับร่างกายนะ มันอยู่กับจิต" ซึ่งท่านก็น้อมรับคำเตือนของพระอาจารย์มั่นทันที
อย่างไรก็ตาม ด้วยจริตนิสัยของท่านในเรื่องการภาวนานั้นถูกกับการอดอาหารเพราะทำให้ธาตุขันธ์เบาสบาย การตั้งสติทำสมาธิภาวนาก็ง่าย และช่วยให้การบำเพ็ญจิตภาวนาเจริญขึ้นได้เร็วกว่าขณะที่ออกฉันตามปกติ ถึงแม้จะมีผู้คัดค้านก็ไม่ทำให้ท่านเปลี่ยนใจได้ ด้วยท่านพิจารณาแล้วว่าพระพุทธเจ้าทรงอนุญาตให้พระภิกษุอดอาหารเพื่อบำเพ็ญจิตตภาวนาได้ แต่ไม่ใช่เพื่อการโอ้อวดหรืออดเพียงอย่างเดียวโดยไม่ฝึกฝนด้านจิตภาวนาเลยซึ่งไม่เกิดประโยชน์อันใด ดังนั้น ท่านจึงใช้อุบายนี้เพื่อบำเพ็ญจิตตภาวนาเรื่อยมา
ในพรรษาที่ 10 ของท่าน ท่านฝึกสมาธิจนมั่นคงหนักแน่นและสามารถอยู่ในสมาธิได้เท่าไหร่ก็ได้ ท่านมีความสุขอย่างยิ่งจากที่จิตใจไม่ฟุ้งซ่าน ท่านติดอยู่ในขั้นสมาธิอยู่ถึง 5 ปี โดยไม่ก้าวหน้าสู่ขั้นปัญญา จนกระทั่ง พระอาจารย์มั่นจึงให้อุบายเพื่อให้ท่านออกพิจารณาทางด้านปัญญาและเตือนท่านว่า "...สมาธิของพระพุทธเจ้า สมาธิต้องรู้สมาธิ ปัญญาต้องรู้ปัญญา อันนี้มันเอาสมาธิเป็นนิพพานเลย มันบ้าสมาธินี่ สมาธินอนตายอยู่นี่หรือเป็นสัมมาสมาธิ..." ท่านจึงออกจากสมาธิและพิจารณาทางด้านปัญญาต่อไป
ด้วยเหตุที่โยมมารดาของท่านล้มป่วยเป็นอัมพาต ท่านจึงพาโยมมารดาของท่านกลับมารักษาตัวที่บ้านตาดอันเป็นบ้านเกิดของท่าน หลังจากที่โยมมารดาของท่านรักษาตัวหายขาดแล้ว ท่านจึงพิจารณาเห็นว่าโยมมารดาของท่านก็อายุมากแล้ว การจะพาไปอยู่ในถิ่นถุรกันดารเพื่อการปลีกวิเวกห่างจากผู้คนตามนิสัยของท่านก็จะทำให้โยมมารดาท่านลำบาก ประจวบเหมาะกับเวลานั้นชาวบ้านตาดมีความประสงค์อยากให้ท่านตั้งวัดขึ้นที่นั่นเช่นกัน โดยชาวบ้านได้ร่วมกันถวายที่ดินให้เป็นที่ตั้งวัด ดังนั้น วัดป่าบ้านตาดจึงเริ่มก่อตั้งขึ้น ณ หมู่บ้านบ้านตาด ตำบลบ้านตาด อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 ต่อมา กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งขึ้นเป็นวัดในพระพุทธศาสนา เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2513 โดยให้ชื่อว่า "วัดเกษรศีลคุณ"
หลวงตามหาบัวมีอาการอาพาธลำไส้อุดตัน และมีปอดติดเชื้อมานานกว่า 6 เดือน คณะแพทย์ได้ถวายการรักษาอย่างต่อเนื่อง และมีการสร้างกุฏิปลอดเชื้อให้แก่หลวงตา แต่อาการอาพาธไม่ดีขึ้น จนเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2554 เวลา 02.49 น. ตรวจพบสมองของหลวงตาหยุดทำงานใน ต่อมา ตรวจพบม่านตาขยายไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองที่ฝ่ามือฝ่าเท้า ออกซิเจนในเลือดมีค่าเท่ากับ 0 จากนั้นเวลา 03.53 น. ความดันโลหิตมีค่าเท่ากับ 0 หัวใจหยุดเต้นและหยุดการหายใจ สิริอายุได้ 97 ปี 5 เดือน 18 วัน 77 พรรษา
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี เสด็จแทนพระองค์ไปทรงเป็นประธานในพิธีถวายน้ำหลวงสรงศพหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน และทรงวางพวงมาลาหลวง พวงมาลาของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร, สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พวงมาลาส่วนพระองค์ และพวงมาลาของพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชพระราชทานโกศโถและทรงรับพระพิธีธรรมไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์ 7 วัน และสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ประทานบำเพ็ญพระราชกุศล 1 วัน โดยโปรดให้พระเทพสารเวที ผู้ปฏิบัติหน้าที่เลขานุการสมเด็จพระสังฆราช เป็นผู้แทนพระองค์เดินทางมาร่วมประกอบพิธีธรรม จากนั้นจึงเปิดให้พ่อค้า ประชาชน ส่วนราชการต่าง ๆ เป็นเจ้าภาพตลอดไป
ส่วนพินัยกรรมที่ท่านเขียนไว้ตั้งแต่เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 นั้น สรุปความได้ว่า ให้นำทองคำที่ได้รับบริจาคไปหลอม ส่วนเงินสดที่ได้รับบริจาคให้นำไปซื้อทองคำ แล้วนำมาหลอมรวมและมอบให้ธนาคารแห่งประเทศไทยเพื่อเป็นทุนสำรองเงินตราของฝ่ายบำบัดธนาคารแห่งประเทศไทย และไม่มีเจตนาให้นำไปใช้ในงานอื่น นอกจากใช้เป็นเงินทุนสำรองของประเทศ โดยตั้งพระสุดใจ ทันตมโน รองเจ้าอาวาสวัดป่าบ้านตาด เป็นผู้จัดการมรดก รวมทั้ง ตั้งคณะกรรมการจัดงานศพและจัดการดูแลทรัพย์สินทั้งปวงอีกจำนวน 9 คน
ด้านสาธารณสุขการสงเคราะห์ด้านสาธารณสุขนั้นเป็นสิ่งที่ท่านเอาใจใส่มาโดยตลอด โดยท่านสอนเสมอว่า "มนุษย์เราไม่ว่าจะยากดีมีจนล้วนเป็นเพื่อนร่วมทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตายด้วยกัน ดังนั้นท่านจึงไม่ให้ประมาทกัน ควรช่วยเหลือเกื้อกูลกันเพราะหากมนุษย์ไม่ช่วยสงเคราะห์มนุษย์ด้วยกันแล้วใครจะช่วย เรื่องความเจ็บป่วยนั้น เจ็บไปแค่หนึ่งแต่ครอบครัวก็ป่วยด้วยความห่วงใยอีกเท่าไหร่ ดังนั้น จึงควรเห็นใจกัน" ท่านมักจะออกเยี่ยมโรงพยาบาลต่าง ๆ เป็นประจำพร้อมนำข้าวสารอาหารแห้ง เครื่องใช้ต่าง ๆ ไปมอบให้โรงพยาบาลอยู่เสมอ โดยเฉพาะโรงพยาบาลที่อยู่ในถิ่นทุรกันดารท่านก็จะให้ความช่วยเหลือในทุก ๆ ด้านทั้งอาหารการกินและเครื่องมือแพทย์ ส่วนโรงพยาบาลที่อยู่บริเวณอู่ข้าวอู่น้ำท่านจะช่วยเหลือทางด้านเครื่องมือแพทย์ไป ก่อนที่จะสงเคราะห์ด้านปัจจัย ท่านจะพิจารณาถึงความจำเป็นของเครื่องมือ รวมถึงกิริยามารยาของหมอพยาบาลในการปฏิบัติต่อผู้ป่วยว่าเป็นยังไง จะสามารถนำเครื่องมือที่ท่านมอบให้ไปใช้เพื่อประโยชน์แก่ผู้ป่วยได้จริงไหม และเมื่อมีโอกาสอันควร ท่านจะแสดงธรรมเตือนหมอพยาบาลและเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลอยู่เสมอ
ท่านได้ให้การสงเคราะห์ทางด้านการแพทย์และสาธารณสุขในหลาย ๆ ด้าน ทั้งการให้ปัจจัยในการซื้อเครื่องมืออุปกรณ์ทางการแพทย์ รถพยาบาล ที่ดิน สร้างและปรับปรุงตึกของโรงพยาบาล เป็นต้น รวมทั้ง ก่อตั้งกองทุนและมูลนิธิขึ้นหลายแห่งเพื่อช่วยเหลือคนพิการหรือผู้ป่วยที่ไร้ยาก เช่น กองทุนช่วยเหลือผู้ป่วยที่ยากจนและไร้ที่พึ่ง มูลนิธิรวมเมตตามหาคุณ นอกจากนี้้ ท่านยังให้ความอนุเคราะห์สถานพยาบาลต่าง ๆ มากกว่า 200 แห่ง ไม่เฉพาะในจังหวัดอุดรธานีเท่านั้น แต่ท่านยังสงเคราะห์สถานพยาบาลหลายแห่งในอีกหลายจังหวัดทั่วประเทศ รวมถึงประเทศเพื่อนบ้านอย่างพม่าและลาวด้วย
สงเคราะห์หน่วยงานราชการเนื่องจากท่านได้พิจารณาว่าหน่วยงานราชการต่าง ๆ มีหน้าที่โดยตรงในการช่วยเหลือ บำบัดทุกข์บำรุงสุขให้แก่ประชาชน ดังนั้น เมื่อหน่วยงานราชการต่าง ๆ เช่น สถานีตำรวจภูธร สถานีรถไฟจังหวัด ทัณฑสถานหญิง กรมราชทัณฑ์ มาขอความช่วยเหลือ ถ้าท่านพิจารณาเห็นสมควร ท่านก็จะช่วยเหลือเต็มที่ทั้งในด้านอาหารการกิน เครื่องมือ อุปกรณ์ต่าง ๆ รวมถึง การก่อสร้างสิ่งต่าง ๆ เป็นต้น นอกจากนี้ เมื่อเจ้าหน้าที่จากหน่วยงานต่าง ๆ มากราบท่าน ท่านก็มักแสดงธรรมเพื่อให้ข้อคิดแก่เจ้าหน้าที่เหล่านั้น เช่น อย่ายึดติดลาภยศสรรเสริญ อย่ากินบ้านกินเมือง อย่าเห็นแก่ตัวให้เห็นประโยชน์ของชาติเป็นที่ตั้ง
โครงการช่วยชาติ โดยหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโนโครงการช่วยชาติ โดยหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า โครงการผ้าป่าช่วยชาติ เกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2540 เนื่องจากท่านเดินทางไปแจกสิ่งของตามโรงพยาบาลในถิ่นทุรกันดารทำให้ทราบว่าโรงพยาบาลต่าง ๆ มีหนี้สินเป็นอันมากซึ่งเกิดจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศที่เปลี่ยนไป อันเป็นผลมาจากวิกฤติทางการเงินของประเทศ ท่านรู้สึกสลดใจเป็นอันมากจึงดำริที่จะช่วยชาติโดยน้อมนำให้ชาวไทยทั่วประเทศร่วมกันบริจาคทองคำ เงินดอลลาร์ เงินสกุลต่างประเทศ และเงินบาท เพื่อช่วยชาติบ้านเมืองที่กำลังประสบสภาวะเศรษฐกิจและสังคมตกต่ำให้ฟื้นฟูและผ่านพ้นไปด้วยดี โดยเงินทองที่ได้มาจากการบริจาคนี้จะยกให้กับธนาคารแห่งประเทศไทยเพื่อนำเข้าบัญชีฝ่ายออกบัตร (คลังหลวง) ทั้งหมด
โครงการช่วยชาติ โดยหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน ได้รับเงินบริจาคเป็นปฐมฤกษ์เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2541 เป็นเงินจำนวน 2,500 ดอลลาร์สหรัฐ และเริ่มดำเนินโครงการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2541 โดยสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ทรงเป็นประธานเปิดโครงการ[20] ตั้งแต่เริ่มโครงการจนถึงวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2553 ได้มอบเงินเข้าคลังหลวงรวมทั้งสิ้น 15 ครั้ง รวมเป็นทองคำแท่งทั้งสิ้น 967 แท่ง จำนวน 12,079.8 กิโลกรัม หรือ 388,000 ออนซ์ ส่วนเงินตราต่างประเทศประมาณ 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ รวมเป็นเงินทั้งสิ้นประมาณ 15,000 ล้านบาท
สมณศักดิ์พระครูสัญญาบัตร ที่ "พระครูญาณวิสุทธาจารย์" เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2511
พระราชาคณะ ชั้นราช ที่ "พระราชญาณวิสุทธิโสภณ" เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2536
พระราชาคณะ ชั้นธรรม ที่ "พระธรรมวิสุทธิมงคล" เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542
วันเสาร์ที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554
เศรษฐศาสตร์ชาตินิยม Nationalism Economics (Attitude Review Series)
ตอนที่ 3 ปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้ค่าเงินในกระเป๋าเราลดลง และวิธีเพิ่มค่าเงินในกระเป๋าให้สูงขึ้น
เงินเฟ้อ
ค่าครองชีพ/ระดับราคาสินค้า
ค่าเงินบาท
ภาวะเงินเฟ้อ หมายถึง ภาวะที่ราคาสินค้าและบริการโดยทั่วไปในระบบเศรษฐกิจสูงขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งก็จะมีผลทำให้ค่าของเงินที่เราถืออยู่ลดลง ตัวอย่างของค่าของเงินที่ลดลงเช่น ราคาน้ำมันเคยอยู่ที่ 30 บาทต่อลิตร สมมติเราเคยเติมน้ำมัน 10 ลิตร ก็จะใช้เงิน 300 บาท แต่ปัจจุบัน ราคาน้ำมันได้กลายเป็น 35 บาทต่อลิตร (โซฮอลล์ 95) หากเราใช้เงินเท่าเดิมคือ 300 บาท เราจะเติมน้ำมันได้เพียง 8.5 ลิตร ไม่ใช่ 10 ลิตรแบบที่เคยเติมได้ ซึ่งหากต้องการที่จะเติมน้ำมัน 10 ลิตร เท่าเดิม แปลว่าเราต้องใช้เงินเพิ่มขึ้นเป็น 350 บาท หรือพูดง่าย ๆ ก็คือ การเกิดภาวะเงินเฟ้อ จะทำให้เงินจำนวนเท่าเดิมที่เราถืออยู่มีค่าลดลง ทำให้ซื้อของได้น้อยลง
ซึ่งแน่นอนว่า เมื่อราคาน้ำมันแพงขึ้นแบบนี้ ต้นทุนในการขนส่งสินค้าจากแหล่งผลิตที่จะส่งไปขายยังที่ต่าง ๆ ก็ย่อมต้องสูงขึ้น และทำให้ราคาสินค้าชนิดอื่นๆ ต้องขึ้นราคาตามไปด้วย แต่การที่มีสินค้าแค่ชนิดใดชนิดหนึ่งแพงขึ้น จะยังไม่เรียกว่าเงินเฟ้อ เพราะภาวะเงินเฟ้อหมายถึง ราคาสินค้าและบริการโดยทั่วๆ ไปแพงขึ้น ซึ่งเป็นไปได้ว่า อาจจะมีราคาสินค้าบางอย่างถูกลงด้วยในเวลาเดียวกัน แต่โดยรวม ๆ แล้ว หากราคาสินค้าและบริการโดยเฉลี่ยเพิ่มสูงขึ้น และเป็นเช่นนี้ต่อเนื่องไปสักพักหนึ่ง ถึงจะเรียกได้ว่าเกิดภาวะเงินเฟ้อ โดยที่เราจำเป็นต้องรู้เรื่องเงินเฟ้อ ก็เพื่อที่จะใช้สำหรับวัดค่าครองชีพหรือมาตรฐานการครองชีพของเรา (ประชาชน) ว่าดีขึ้นหรือแย่ลงอย่างไร
เงินเฟ้อเกิดจากอะไร?
ภาวะเงินเฟ้อเกิดขึ้นได้จากหลายๆ สาเหตุ แต่ส่วนใหญ่ในทางวิชาการมักจะแบ่งสาเหตุการเกิดเงินเฟ้อได้เป็น 2 สาเหตุหลักๆ ได้แก่ Cost-push inflation และ Demand-pull inflation
(1) เกิดจากต้นทุนในการผลิตสินค้าสูงขึ้น หรือที่เรียกว่า Cost-push inflation ซึ่งต้นทุนที่ใช้ในการผลิตสินค้าอาจจะสูงขึ้นได้จากทั้งส่วนผสมหรือวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตสินค้า ค่าจ้างแรงงาน รวมทั้งค่าขนส่งสินค้า มีราคาแพงขึ้น เช่น กรณีของราคาน้ำมันที่แพงขึ้นก็เป็นตัวอย่างได้ หรือการที่มีการปรับขึ้นค่าจ้างแรงงาน หรือเกิดน้ำท่วม ภัยแล้ง ทำให้ผลผลิตเกษตรเสียหาย ราคาสินค้าเกษตรก็แพงขึ้น เป็นต้น หรือแม้แต่ในกรณีที่ค่าเงินบาทอ่อนลง จาก 30 บาท เป็น 35 บาทต่อ 1 ดอลลาร์ ซึ่งหมายถึงว่าเราต้องใช้เงินบาทจำนวนที่มากขึ้นเพื่อไปซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศมาผลิต) หรือแม้แต่การที่รัฐบาลเก็บภาษีเพิ่มขึ้น เช่น การเก็บภาษีบุหรี่เพิ่มขึ้นในช่วงที่ผ่านมา หรืออาจเกิดจากผู้ผลิตต้องการกำไรที่สูงขึ้นจึงขึ้นราคาสินค้า ซึ่งไม่ว่าจะเกิดจากสาเหตุใดก็ตาม ก็จะมีส่วนทำให้ราคาสินค้าแพงขึ้นได้
ซึ่งสาเหตุเหล่านี้ อาจจะเกิดขึ้นเพียงอย่างใดอย่างหนึ่งก็ได้ หรืออาจเกิดขึ้นพร้อมๆ กันก็ได้ ซึ่งหากเกิดขึ้นพร้อมๆ กัน และทำให้ราคาสินค้าและบริการหลายๆ ชนิดแพงขึ้นพร้อมๆ กัน ความรุนแรงของเงินเฟ้อก็จะมากขึ้นด้วย
(2) เกิดจากความต้องการสินค้าและบริการที่เพิ่มขึ้น หรือที่เรียกว่า Demand-pull inflation ส่วนใหญ่ในช่วงที่ปกติ ผู้ผลิตสินค้าส่วนใหญ่ก็ย่อมจะวางแผนการผลิตสินค้าโดยดูว่ามีคนต้องการซื้อสินค้าของเราเท่าไรในแต่ละช่วงเวลา ดังนั้น ปริมาณสินค้าที่มีในตลาดก็น่าจะอยู่ใกล้เคียงกับความต้องการซื้อสินค้า แต่หากความต้องการสินค้าและบริการสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ขณะที่สินค้าและบริการที่เป็นที่ต้องการมีอยู่ในตลาดมีไม่พอ ก็ย่อมทำให้ราคาสินค้าและบริการแพงขึ้นได้ ซึ่งเมื่อเกิดภาวะเงินเฟ้อขึ้น คนจะยิ่งรีบใช้เงินซื้อสินค้าและบริการมาตุนไว้ ก่อนที่ค่าเงินที่มีอยู่จะลดลง เพราะซื้อสินค้าได้น้อยลง ราคาสินค้าและบริการจะยิ่งมีแนวโน้มสูงขึ้นไปกว่าเดิม เพราะคนจะยิ่งรีบใช้เงินที่มีอยู่
อย่างไรก็ตาม โดยปกติแล้ว หน่วยงานของทางการก็มักจะไม่ปล่อยให้เกิดปัญหาเงินเฟ้อรุนแรง โดยทางการอาจจะเข้ามากำกับดูแลการปรับขึ้นราคาสินค้า ตัวอย่างเช่น การขอความร่วมมือให้ ขสมก. เลื่อนการขึ้นค่ารถเมล์ไปก่อน หรืออนุญาตให้ค่ารถเมล์ปรับขึ้นราคาได้บ้างนิดหน่อย เป็นต้น หรือในส่วนของธนาคารแห่งประเทศไทย อาจใช้นโยบายการเงินเพื่อดูแลปัญหาเงินเฟ้อ ทั้งนี้ ก็เพื่อให้เกิดผลกระทบต่อค่าครองชีพของประชาชนน้อยที่สุด
หมายเหตุ ตอนนี้ภาวะเงินเฟ้อของประเทศไทยอยู่ที่ 3.5 % ข้อมูลเดือนมกราคม 2554 สำนักข่าวอินโฟเควสท์
ค่าครองชีพ/ระดับราคาสินค้า
ความหมายจะคาบเกี่ยวกับภาวะเงินเฟ้อ และมีปฏิสัมพันธ์กันแบบคู่ขนานไปกับภาวะเงินเฟ้อ เช่น ถ้าภาวะเงินเฟ้อสูงค่าครองชีพก็จะสูงหรือระดับราคาสินค้าก็จะสูงขึ้น หรือกลับด้านกัน ถ้าค่าครองชีพสูงขึ้น หรือระดับราคาสินค้าสูงขึ้น ภาวะเงินเฟ้อก็จะสูงขึ้นตาม แต่จะเป็นไก่กับไข่ อะไรเกิดก่อนกันนั้น ขึ้นอยู่กับตัวแปรตัวไหนเป็นตัวแปรคงที่และตัวไหนเป็นตัวแปรผันแปร ซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะระบุไปแน่ชัดว่าช่วงเวลาใดปัจจัยตัวใดเป็นปัจจัยคงที่และตัวไหนผันแปร แต่นักวิชาการหรือนักเศรษฐศาสตร์สามารถระบุได้ เพราะทันทีที่รัฐบาลไทยส่งสัญญาณว่าจะปรับขึ้นอัตราค่าแรงงานขั้นต่ำทั่วประเทศให้สูงขึ้น และปรับเงินเดือนให้กับข้าราชการและเงินเดือนนักการเมือง ก็ทำให้ราคาสินค้าปรับตัวขึ้นไปรอล่วงหน้าก่อนแล้ว แต่ในฟากรัฐบาลก็อาจจะอ้างว่าที่ราคาสินค้าโภคภัณฑ์หลายตัวปรับราคาสูงขึ้นเป็นเพราะเมื่อปีที่แล้วประเทศเราเจอภัยธรรมชาติรุนแรง เช่น น้ำท่วม ทำให้ผลผลิตสินค้าเกษตรมีจำนวนลดลง เช่น น้ำมันปาล์ม ทำให้ระดับราคาสินค้าเกษตรหลายตัวปรับตัวสูงขึ้น
ทีนี้ไม่ว่าตัวแปรตัวใดจะเป็นตัวแปรที่คงที่ แต่ตัวแปรตามคือระดับราคาสินค้าและค่าครองชีพดูเหมือนจะไปในทิศทางเดียวกันก็คือสูงขึ้น และมีแนวโน้มว่าจะสูงขึ้นเรื่อยๆ ด้วย ตราบใดที่เราไม่สามารถควบคุมเจ้าตัวแปรคงที่ให้มันอยู่เท่าเดิมหรือลดลงได้ ตัวแปรคงที่อย่างภัยธรรมชาติกับค่าแรงและเงินเดือน เราสามารถกำหนดให้มันลดลงได้มั๊ย มองแค่ตรงนี้เราก็พอจะได้คำตอบแล้วว่าแนวโน้มในอนาคตระดับราคาสินค้ามันจะลดลงหรือไม่
ค่าเงินบาท
ในกรณีที่ภาวะเศรษฐกิจของประเทศในเอเซียตอนนี้ที่เผชิญกับภาวะเงินเฟ้อสูงขึ้นเหมือนๆ กันนั้น มีการระบุกันว่าเกิดจากเงินทุนไหลเข้ามาในแถบนี้สูงมาก จนทำให้หลายๆประเทศต้องขยับขึ้นอัตราดอกเบี้ยให้สูงขึ้นเพื่อสกัดภาวะเงินทุนไหลบ่าท่วมระบบเศรษฐกิจ หรือเกิดจากมาตรการ QE 1 กับ QE 2 ของสหรัฐอเมริกา ที่ใช้เงินดอลล่าร์ถล่มโลก ทำให้ค่าเงินดอลล่าร์ลดลง และทำให้ค่าเงินของสกุลอื่นๆ ทั่วโลกปรับตัวแข็งขึ้น ไม่เว้นแม้แต่ค่าเงินบาทก็ได้รับผลกระทบตามมาด้วย เมื่อปีที่แล้วนักวิชาการ นักวิเคราะห์ นักเศรษฐศาสตร์ยังฟันธงกันอยู่เลยว่าค่าเงินบาทไทยอาจจะแข็งค่าลงมาแตะถึง 28 บาทต่อ 1 ดอลล่าร์ แต่พอมาต้นปีนี้ค่าเงินบาทมีทีท่าว่าอาจจะอ่อนตัวมาอีกแล้ว ปัจจุบันอยู่ที่ 30 บาทกว่าๆ ต่อ 1 ดอลล่าร์ เป็นผลมาจากค่าเงินดอลล่าร์แข็งตัวขึ้น เพราะสัญญาณเศรษฐกิจสหรัฐอเมริกาเริ่มฟื้นตัว จากนโยบายอัดฉีดเงินเข้าสู่ระบบอย่างบ้าคลั่งของอเมริกาเอง ตอนนี้นักวิเคราะห์ และนักเศรษฐศาสตร์กำลังติดตามดูว่าเศรษฐกิจของสหรัฐมันฟื้นจริงหรือฟื้นหลอกกันแน่ หากฟื้นจริงกระแสเงินทุนที่ไหลบ่าเข้ามาในประเทศแถบเอเซียอาจทุเลาเบาบางลงบ้าง ดอกเบี้ยก็ไม่จำเป็นต้องปรับขึ้นมาก ภาวะเงินเฟ้อก็จะทุเลาลงได้ แต่หากการฟื้นคืนเศรษฐกิจของสหรัฐเป็นเพียงภาพลวงตา และเป็นเงาทะมึนที่พร้อมจะปะทุขึ้นมาอีกหล่ะก็ ถึงเวลานั้นภาวะความปั่นป่วนของเศรษฐกิจโลกก็จะพังพินาศกันอีกครั้งนึง ถึงเวลานั้นประเทศไทยก็จะไม่ใช่เผชิญกับปัญหาเงินเฟ้อเพียงอย่างเดียว แต่อาจพ่วงด้วยภาวะเงินฝืด และเศรษฐกิจซบเซากันอีกครั้งนึงเหมือนเมื่อปี 2540 ที่เราเคยเผชิญวิกฤติเศรษฐกิจต้มยำกุ้งของเราเองขึ้นมาอีก แต่คราวนี้อาจหนักหนากว่ามาก เพราะมันเป็นกันทั้งโลก
หมายเหตุ ค่าเงินบาทเฉลี่ย 30.618 ต่อ 1 ดอลล่าร์ เว็บไซต์ ธนาคารแห่งประเทศไทย วันที่ 17 ก.พ. 2554
วิธีเพิ่มค่าเงินในกระเป๋าให้สูงขึ้น
การลงทุนคือวิธีที่สามารถเอาชนะค่าเงินในกระเป๋า เช่น การลงทุนในทองคำ หุ้น อสังหาริมทรัพย์ทำเลดี เป็นต้น
เมื่อปีที่แล้ว 2553 ใครลงทุนใน 3 สิ่งนี้ คือ ทอง หุ้น อสังหาริมทรัพย์ทำเลดี ก็อาจได้ผลตอบแทนที่สูงมาก ทีนี้เรามาดูรายละเอียดการลงทุนในแต่ละประเภทกันดีกว่า ว่ามีข้อดีข้อเสียอย่างไร และอะไรที่เหมาะแก่ท่านผู้อ่านมากที่สุด
ถ้าคิดจะลงทุนทองคำคงต้องถามตัวเองก่อนว่าชอบการลงทุนในรูปแบบไหน เพราะมีให้เลือกกันถึง 6 แบบ 6 สไตล์ (ข้อมูลที่มา : นสพ.โพสท์ ทูเดย์)
ทองรูปพรรณ
แม้ว่าทองรูปพรรณจะถูกตราหน้าว่าไม่ใช่รูปแบบที่เหมาะกับการลงทุนนัก เพราะมีต้นทุนสูง แต่ไม่มีใครห้ามถ้าเครื่องประดับสีทองอร่ามจะทำหน้าที่เป็นเครื่องมือการออมที่สามารถนำออกมาเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ทันทีที่ต้องการเหมือนที่ปู่ ย่า ตา ยาย เขาทำกันมา
"ต้นทุน"ที่ทำให้ทองรูปพรรณอาจจะไม่ใช่การลงทุนทองคำที่ดีที่สุดคือ ค่ากำเหน็จหรือค่าแรงในการทำให้ทองคำแท่งกลายเป็นทองรูปพรรณที่มีความสวยงามในฐานะเครื่องประดับ ทำให้ราคาขายทองรูปพรรณสูงกว่าราคาขายทองคำแท่ง ขณะที่เมื่อนำไปขายทองรูปพรรณยังถูกกดราคามากกว่าทองคำแท่งอีก
ตัวอย่างราคาทองคำที่สมาคมค้าทองคำประกาศไว้เมื่อวันที่ 29 พ.ค. ทองคำแท่ง ขายออก15,650 บาท และรับซื้อคืน 15,550 บาท มีส่วนต่างแค่ 100 บาท หรือไม่ถึง 1%
แต่ถ้าเป็นราคาทองรูปพรรณ ราคาขายออก16,050 บาท และรับซื้อคืน 15,326 บาท ราคาต่างกันถึง 724 บาท หรือคิดเป็นต้นทุน 4.72% ต่อทองคำ 1 บาท
นอกจากนี้ยังมี ค่าสึกหรอจากการใช้งานเพราะทองคำที่ผ่านการใช้งานจะมีน้ำหนักทองคำลดลงไปบ้าง เมื่อนำไปขายให้กับร้านทอง ทางร้านจะนำไปชั่งน้ำหนักแล้วตีราคาตามน้ำหนักทองที่เหลืออยู่ ทุนอาจจะไม่หายไปไหน แต่กำไรที่จะได้ก็หดไปเยอะเลย
ทองคำแท่ง
การลงทุนในทองคำแท่งน่าจะเป็นการลงทุนในทองคำที่น่าจะได้รับความนิยมมากที่สุด เพราะนอกจากจะซื้อง่ายขายสะดวกแล้ว ค่าธรรมเนียมการซื้อขาย หรือต้นทุนการลงทุนต่ำกว่าทองรูปพรรณ
โดยทั่วๆ ไปทองคำแท่งที่ลงทุนกันจะมี 2 แบบคือ ความบริสุทธิ์ 96.5% และ 99.99% ซึ่งประเทศไทยนิยมการลงทุนในทองคำ 96.5% ขณะที่ต่างประเทศจะนิยมลงทุนทองคำ 99.99%
ถ้าเป็นทองคำแท่ง 96.5% ขนาดเล็กที่สุดที่นิยมซื้อขายกันจะมีน้ำหนักทองคำ 5 บาท ขยับขึ้นเป็น10 บาท 20 บาท และ 50 บาท
แต่ถ้าเป็นทองคำแท่ง 99.99% น้ำหนักทองคำเริ่มต้นที่จะสามารถลงทุนได้อยู่ที่ 100 กรัม 10 บาท 20 บาท และ 1 กิโลกรัม แต่โดยมากมักจะลงทุนกันที่ 1 กิโลกรัม
ห้างทองแม่ทองสุกแนะนำนักลงทุนไว้ว่าสำหรับนักลงทุนที่ยังไม่คุ้นเคยกับการลงทุนในทองคำ 99.99% ควรจะเริ่มต้นจากทองคำแท่ง 96.5% เสียก่อน เพราะมีการประกาศราคาที่เป็นมาตรฐานจากสมาคมค้าทองคำ แต่ถ้าเป็นทองคำแท่ง 99.99% อาจจะเหมาะกับนักลงทุนที่คุ้นเคยกับการลงทุนทองคำแท่งอยู่แล้ว
นอกจากนี้ ทองคำแท่ง 99.99% ยังใช้เงินลงทุนสูงกว่าทองคำแท่ง 96.5% ซึ่งทางห้างทองแม่ทองสุกระบุว่า ถ้าจะลงทุนทองคำแท่ง 96.5% มีเงินสัก 2 แสนบาทก็สามารถทำได้แล้ว แต่ถ้าเป็นทองคำแท่ง99.99% อาจจะต้องมีเงินทุนอย่างน้อย 1 ล้านบาท
เหรียญทองคำ
ถ้าพูดถึง "เหรียญทองคำ"นักลงทุนทองคำในประเทศไทยอาจจะไม่ค่อยคุ้นหูมากนัก แต่ถ้าเป็นนักลงทุนในต่างประเทศโดยเฉพาะนักสะสมทองคำจะนิยมการลงทุนในเหรียญทองคำ โดยเหรียญทองคำที่เป็นสุดยอดปรารถนาของนักสะสมเหรียญทองคำทั่วโลก เช่น South African Krugerrand,Canadian Maple Leaf, Australian Gold Nugget,American Gold Eagle หรือ U.S. Eagles
นั่นเพราะนอกจากจะซื้อขายเหรียญทองคำได้ตามน้ำหนักของเหรียญแล้ว นักสะสมยังจะได้กำไรจากความนิยมในตัวเหรียญอีกด้วย ทำให้เมื่อบวกกันแล้วเหรียญทองคำมีโอกาสที่จะทำกำไรได้มากกว่าการลงทุนในทองคำแท่งเสียอีก
เหรียญทองคำของสหรัฐอเมริกาที่นักสะสมเรียกว่า Double Eagle ออกมาเมื่อปี ค.ศ. 1907 หรือ พ.ศ. 2450 ราคา 20 เหรียญสหรัฐ ซึ่งในขณะนั้นทองคำซื้อขายกันอยู่แถวๆ 20 เหรียญสหรัฐต่อออนซ์เช่นกัน
แต่วันนี้เหรียญทองคำ Double Eagle ซื้อขายกันอยู่ประมาณ 1,250 เหรียญสหรัฐ ขณะที่ราคาทองคำแท่งยังลุ้นกันอยู่ว่าจะวิ่งไปถึง 1,000 เหรียญสหรัฐหรือไม่
ไม่ใช่เฉพาะเหรียญทองคำของต่างประเทศเท่านั้นที่จะเป็นการลงทุนทองคำที่ให้ผลตอบแทนดีกว่าการลงทุนทองคำแท่ง เพราะเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกชนิดทองคำ หรือเหรียญทองคำของไทยก็ให้ผลตอบแทนที่น่าทึ่งไม่แพ้กัน
ร.ต.อ.กุศิก มโนธรรมนายกสมาคมเหรียญกษาปณ์แห่งประเทศไทย และจักรฤกษ์ ธรรมโชโตประธานชมรมนักสะสมเหรียญ เคยบอกไว้ตรงกันว่า การลงทุนเหรียญทองคำจะไม่มีขาดทุน เพราะมีทั้งราคาทองคำ และราคาหน้าเหรียญเป็นประกัน
"ลงทุนทองคำมีทั้งโอกาสกำไรและขาดทุน แต่ถ้าเป็นเหรียญทองคำต่อให้ราคาทองคำตกไปจากวันที่ซื้อ ก็ยังมีราคาหน้าเหรียญเป็นเครื่องค้ำประกัน แต่ถ้าราคาทองคำขึ้น ราคาเหรียญก็ขึ้นไปด้วย และมีโอกาสขึ้นได้มากกว่าราคาทองคำ"จักรฤกษ์ กล่าว
เหรียญกษาปณ์ทองคำที่ระลึกมหามงคลพระชนมพรรษา 60 พรรษา หรือเหรียญ 60 พรรษา ที่ออกมาเมื่อวันที่ 5 ธ.ค. 2530 น้ำหนักทองคำ 1 สลึงราคาหน้าเหรียญ 1,500 บาท พอมาถึงวันนี้ที่ราคาทองคำไปถึงบาทละมากกว่า 1.5 หมื่นบาท หรือสลึงละไม่ถึง 4,000 บาท แต่ในวงการนักสะสมเหรียญซื้อขายเหรียญนี้กันอยู่ที่ 8,000 บาท (อ้างอิงจากwww.mpcoin2007.com)
นอกจากนี้ ในปัจจุบันยังมีเหรียญทองคำที่ร้านค้าทองคำเป็นผู้ผลิต ซึ่งแม้ว่าไม่ได้อยู่ในข่ายเดียวกับเหรียญทองคำที่ออกโดยรัฐบาล แต่น่าจะเหมาะกับนักลงทุนทองคำมือใหม่ ทุนน้อย แต่อยากลงทุนทองคำแท่ง เพราะสามารถเริ่มลงทุนได้ตั้งแต่ทองคำน้ำหนัก 1 บาท และ 2 บาท ความบริสุทธิ์96.5%
บุญเลิศ สิริภัทรวณิชประธานกรรมการ บริษัทออสสิริส ผู้ผลิต "เหรียญออสสิริส"บอกว่า การผลิตเหรียญทองคำที่มีน้ำหนักน้อยออกมา เพื่อเป็นทางเลือกให้กับคนที่ต้องการออมเงินในรูปของทองคำ
เหรียญทองคำเป็นกึ่งกลางระหว่างทองรูปพรรณที่สามารถใช้ประโยชน์ในฐานะที่เป็นเครื่องประดับ และเป็นการลงทุนแบบทองคำแท่งแม้จะมีค่าธรรมเนียมสูงกว่าทองคำแท่ง แต่ยังถูกกว่าทองรูปพรรณ
ถ้าเป็นเหรียญทองคำน้ำหนัก 1 บาท จะต้องบวกค่าธรรมเนียมจากราคาทองคำที่สมาคมค้าทองคำประกาศ 150-200 บาท และ 200-250 บาทสำหรับเหรียญขนาด 2 บาท
หุ้นเหมืองทอง
ในบางช่วงบางเวลาหุ้นเหมืองทอง (ในต่างประเทศ) เช่น Barrick Gold Anglogold หรือ IAMGOLD น่าสนใจกว่าการลงทุนทองคำโดยตรงแถมยังมีโอกาสได้รับผลตอบแทนสูงกว่าการลงทุนทองคำเสียอีก เพราะต้นทุนการผลิตต่ำลง แต่ขายทองคำได้ราคาดีขึ้น
แต่ในประเทศไทยมี "หุ้นเหมืองทองคำ"เพียงตัวเดียวในตลาดหลักทรัพย์ คือ บริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์(THL) ซึ่งเป็นหุ้นในใจของนักลงทุนรายย่อยที่นิยมการซื้อขายทำกำไรระยะสั้น แต่นักลงทุนหลายคนกลับตั้งชื่อเล่นให้หุ้นตัวนี้ว่า "คาทุ่ง" บริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์ มีบริษัทลูกชื่อ ทุ่งคำ ที่ได้สัมปทานเหมืองทองใน จ.เลย แต่จากการประกาศผลประกอบการไตรมาสแรกปี 2552 ปรากฏว่าขาดทุน 61 ล้านบาท หรือขาดทุนต่อหุ้น 0.08 บาท
แถมผู้ตรวจสอบบัญชียังไม่แสดงความเห็นต่องบการเงินนี้ เพราะมีขอบเขตจำกัดในการสอบทาน
พอเข้าไปดูบทวิเคราะห์ในรอบ 6 เดือนที่ผ่านมาในเว็บไซต์การเงินอันดับหนึ่ง settrade.com มีบริษัทหลักทรัพย์ (บล.) ดีบีเอส วิคเคอร์ส เพียงแห่งเดียวที่ออกบทวิจัยหุ้นตัวนี้มา (เมื่อวันที่ 19 พ.ค.2552) โดยแนะนำให้ "ขาย"โดยมีราคาเป้าหมายอยู่ที่ 0.84 บาท ขณะที่ราคาปิดในกระดานเมื่อวันที่28 พ.ค. อยู่ที่ 1.26 บาท
พร้อมกับประมาณการกำไรปี 2552 ไว้ที่ 33 ล้านบาท และ 99 ล้านบาท ในปี 2553 โดยคิดเป็นกำไรต่อหุ้นเท่ากับ 0.04 บาทในปีนี้ และ 0.13 บาทสำหรับปี 2553 ขณะที่มีราคาต่อกำไร (PE) สูงถึง31.5 เท่า
กองทุนทองคำ
กองทุนทองคำก็เหมือนกับกองทุนประเภทอื่นๆคือ รวบรวมเงินจากนักลงทุนรายเล็กรายน้อยแล้วนำไปซื้อทองคำมาเก็บไว้ แต่ไม่ได้คาดหวังจะซื้อขายทองคำแบบเก็งกำไร แต่จะทำให้มูลค่าหน่วยลงทุนเคลื่อนไหวให้ใกล้เคียงกับราคาทองคำในตลาดโลกเท่านั้น
และเช่นเดียวกับกองทุนรวมอื่นๆ คือ ต้องจ่ายค่าจ้างในการบริหารจัดการกองทุน ซึ่งนี่อาจจะเป็นจุดอ่อนของกองทุนทองคำในประเทศไทย เพราะไม่มีกองทุนทองคำเป็นของตัวเอง จึงต้องจัดตั้งกองทุนขึ้นมาและนำเงินที่รวบรวมได้ไปลงทุนในกองทุนทองคำในต่างประเทศอีกต่อหนึ่ง ทำให้ต้องเสียค่าธรรมเนียม 2 ต่อ ในอัตราประมาณ 1.3% - 2%
นอกจากนี้ แม้ว่าเราจะตัดสินใจซื้อกองทุนวันนี้ก็ยังไม่รู้ว่าราคาทองคำที่ซื้อได้เป็นเท่าไร เพราะต้องรออย่างน้อย 2 วัน หรือถ้าขายหน่วยลงทุนก็ยังไม่ได้รับเงินทันที ต้องรอเวลาเช่นเดียวกัน
แต่ข้อดีของกองทุนทองคำคือ ไม่ต้องเก็บทองไว้ให้นอนสะดุ้ง และมีเงินเพียงแค่หลักพันก็สามารถลงทุนได้แล้ว (สำหรับบางกองทุน) และถ้าอยากได้เงินปันผลซึ่งหาไม่ได้จากทองคำแท่ง บางกองทุนก็สามารถจัดให้ได้
ในตอนนี้มีกองทุนทองคำให้เลือกลงทุนอยู่ 5 กองทุน จาก 5 บริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุน(บลจ.) ได้แก่ ทหารไทย โกลด์ ฟันด์(TMBGOLD) บลจ.ทหารไทย, เค โกลด์ (K-GOLD) บลจ.กสิกรไทย, เอ็มเอฟซี อินเตอร์เนชั่นแนล โกลด์ ฟันด์ (IGOLD) บลจ.เอ็มเอฟซี, อยุธยา โกลด์ (AYFGOLD) บลจ.อยุธยา และ ทิสโก้ โกลด์ ฟันด์ (GOLDFUND) บลจ.ทิสโก้
ทั้ง 5 กองทุนลงทุนในกองทุนแม่กองทุนเดียวกันคือ SPDR Gold Trust กองทุนอีทีเอฟที่ลงทุนในทองคำแท่งที่ใหญ่ที่สุดในโลก ที่จัดตั้งและจัดการโดยสมาพันธ์ทองคำโลก (World Gold Council) จดทะเบียนอยู่ในตลาดหลักทรัพย์ 4 แห่ง คือ นิวยอร์กสิงคโปร์ ฮ่องกง และญี่ปุ่น ซึ่งแต่ละตลาดจะมีเวลาการซื้อขายและสภาพคล่องแตกต่างกัน
แต่ไม่ใช่ว่าทั้ง 4 กองทุนจะเหมือนกันทั้งหมดเพราะแต่ละกองทุนจะมีจุดเด่นจุดด้อยที่แตกต่างกันไป อาทิ ตลาดที่เข้าไปซื้อขาย และนโยบายป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน
บลจ.ทหารไทย และอยุธยา ไม่มีการป้องกันความเสี่ยงอัตราแลกเปลี่ยน ทำให้มูลค่าหน่วยลงทุนเคลื่อนไหวไปในทิศทางเดียวกับราคาทองคำในประเทศ
แต่บลจ.กสิกรไทย บลจ.เอ็มเอฟซี และบลจ.ทิสโก้ เปิดทางให้ผู้จัดการกองทุนเลือกที่จะป้องกันความเสี่ยงอัตราแลกเปลี่ยนได้
โกลด์ ฟิวเจอร์ส
ของเล่นใหม่ของนักลงทุน และแม้ว่าโกลด์ฟิวเจอร์สจะเป็นเรื่องใหม่ แต่นพ.กฤชรัตน์ บอกว่าในช่วงนี้มีปริมาณการซื้อขายในตลาดโกลด์ฟิวเจอร์สเพิ่มมากขึ้น และนักลงทุนที่นิยมทองคำแท่งก็เข้ามาในตลาดนี้มากขึ้นด้วย
ฟิวเจอร์สทองคำ (Gold Futuers) หรือโกลด์ฟิวเจอร์ส เป็นสัญญาซื้อขายทองคำที่มีทองคำแท่งที่มีความบริสุทธิ์ 96.5% เป็นสินค้าอ้างอิง
โกลด์ ฟิวเจอร์สก็เหมือนกับฟิวเจอร์สชนิดอื่นๆคือ นักลงทุนสามารถทำกำไรได้ทั้งในเวลาที่ทองคำเป็นขาขึ้นและขาลง แถมยังใช้เงินลงทุนต่ำกว่าการลงทุนทองคำโดยตรง เพราะการลงทุนไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินตามมูลค่าทองคำที่ลงทุน แต่จะใช้วิธีการวางเงินหลักประกัน หรือที่เรียกว่า Margin
แต่ข้อเสียของโกลด์ ฟิวเจอร์ส คือ เป็นการลงทุนระยะสั้น เพราะแต่ละสัญญาจะมีระยะเวลาครบกำหนด และหากต้องการลงทุนต่อไปอีกก็ต้องใช้วิธีการ Roll Over ทำให้มีต้นทุนในการลงทุนเพิ่มขึ้น
นอกจากนี้ ถ้าคิดจะเข้าไปลงทุนคงจะไม่สามารถเดินดุ่มๆ เข้าไปได้ ต้องศึกษาและทำความเข้าใจเสียก่อน เพราะการลงทุนทองคำในรูปแบบนี้มีความซับซ้อนมากกว่าแค่การซื้อทองคำแท่งมาเก็บแล้วรอเวลาขายทำกำไร ซึ่งในโอกาสหน้าเราจะมาทำความเข้าใจเรื่องนี้กันอีกครั้งหนึ่ง
การลงทุนในหุ้น ผู้อ่านสามารถเข้าไปศึกษาด้วยตนเองที่ http://www.set.mut.ac.th/investor/investor_EQ/TSI_e_LearningIEQ.htm
และที่ http://www.tasimplified.com/joomla/index.php?option=com_content&view=article&id=144&Itemid=312
หวังว่าคงเป็นประโยชน์ต่อการตัดสินใจลงทุนเอาชนะค่าเงินในกระเป๋าได้บ้าง แต่ก่อนจะตัดสินใจลงทุนหรือใช้จ่ายเงินใดๆ ควรจะศึกษาข้อมูลให้ละเอียดรอบคอบก่อน เพราะการลงทุนมีความเสี่ยง ผู้ลงทุนควรศึกษาข้อมูลให้ละเอียดเสียก่อน ตามคำขวัญที่เรามักจะได้ยินบ่อยๆ นั่นเอง
การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ ผู้อ่านสามารถเข้าไปศึกษาด้วยตนเองได้ที่
http://moneygenius.blogspot.com/2007/05/10.html และที่
http://www.konbaan.com/ZoneInvestor/investor-article.php?id=14
http://www.richdadthai.com/rdtboard/viewtopic.php?t=960
http://www.bizkons.com/index.php/Course/RN101.html
และข้อมูลทางอื่นอีกมากครับ
นี่คือส่วนเสี้ยวเดียวของการลงทุนเอาชนะค่าเงินในกระเป๋า ยังมีการลงทุนด้านอื่นอีก เช่น การเปิดร้าน ทำธุรกิจ sme ต่างๆ อีกมากมาย ที่ไม่ได้มานำเสนอ ขึ้นอยู่กับผู้อ่านจะสนใจด้านไหน และต้องหาข้อมูล ศึกษาเพิ่มเติมก่อนตัดสินใจลงทุนด้วยตนเอง เพราะในโลกนี้ไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว ที่จะสามารถทำตามกันแล้วประสบความสำเร็จได้เหมือนกันเสมอไป ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่างทั้งปัจจัยภายในส่วนตัวของแต่ละบุคคล และปัจจัยภายนอกที่ควบคุมไม่ได้อีกมาก ขึ้นกับความสามารถในการวิเคราะห์ และตัดสินใจของคุณแต่ละบุคคลนั่นเอง พระเจ้าที่ไหนก็ช่วยไม่ได้
เงินเฟ้อ
ค่าครองชีพ/ระดับราคาสินค้า
ค่าเงินบาท
ภาวะเงินเฟ้อ หมายถึง ภาวะที่ราคาสินค้าและบริการโดยทั่วไปในระบบเศรษฐกิจสูงขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งก็จะมีผลทำให้ค่าของเงินที่เราถืออยู่ลดลง ตัวอย่างของค่าของเงินที่ลดลงเช่น ราคาน้ำมันเคยอยู่ที่ 30 บาทต่อลิตร สมมติเราเคยเติมน้ำมัน 10 ลิตร ก็จะใช้เงิน 300 บาท แต่ปัจจุบัน ราคาน้ำมันได้กลายเป็น 35 บาทต่อลิตร (โซฮอลล์ 95) หากเราใช้เงินเท่าเดิมคือ 300 บาท เราจะเติมน้ำมันได้เพียง 8.5 ลิตร ไม่ใช่ 10 ลิตรแบบที่เคยเติมได้ ซึ่งหากต้องการที่จะเติมน้ำมัน 10 ลิตร เท่าเดิม แปลว่าเราต้องใช้เงินเพิ่มขึ้นเป็น 350 บาท หรือพูดง่าย ๆ ก็คือ การเกิดภาวะเงินเฟ้อ จะทำให้เงินจำนวนเท่าเดิมที่เราถืออยู่มีค่าลดลง ทำให้ซื้อของได้น้อยลง
ซึ่งแน่นอนว่า เมื่อราคาน้ำมันแพงขึ้นแบบนี้ ต้นทุนในการขนส่งสินค้าจากแหล่งผลิตที่จะส่งไปขายยังที่ต่าง ๆ ก็ย่อมต้องสูงขึ้น และทำให้ราคาสินค้าชนิดอื่นๆ ต้องขึ้นราคาตามไปด้วย แต่การที่มีสินค้าแค่ชนิดใดชนิดหนึ่งแพงขึ้น จะยังไม่เรียกว่าเงินเฟ้อ เพราะภาวะเงินเฟ้อหมายถึง ราคาสินค้าและบริการโดยทั่วๆ ไปแพงขึ้น ซึ่งเป็นไปได้ว่า อาจจะมีราคาสินค้าบางอย่างถูกลงด้วยในเวลาเดียวกัน แต่โดยรวม ๆ แล้ว หากราคาสินค้าและบริการโดยเฉลี่ยเพิ่มสูงขึ้น และเป็นเช่นนี้ต่อเนื่องไปสักพักหนึ่ง ถึงจะเรียกได้ว่าเกิดภาวะเงินเฟ้อ โดยที่เราจำเป็นต้องรู้เรื่องเงินเฟ้อ ก็เพื่อที่จะใช้สำหรับวัดค่าครองชีพหรือมาตรฐานการครองชีพของเรา (ประชาชน) ว่าดีขึ้นหรือแย่ลงอย่างไร
เงินเฟ้อเกิดจากอะไร?
ภาวะเงินเฟ้อเกิดขึ้นได้จากหลายๆ สาเหตุ แต่ส่วนใหญ่ในทางวิชาการมักจะแบ่งสาเหตุการเกิดเงินเฟ้อได้เป็น 2 สาเหตุหลักๆ ได้แก่ Cost-push inflation และ Demand-pull inflation
(1) เกิดจากต้นทุนในการผลิตสินค้าสูงขึ้น หรือที่เรียกว่า Cost-push inflation ซึ่งต้นทุนที่ใช้ในการผลิตสินค้าอาจจะสูงขึ้นได้จากทั้งส่วนผสมหรือวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตสินค้า ค่าจ้างแรงงาน รวมทั้งค่าขนส่งสินค้า มีราคาแพงขึ้น เช่น กรณีของราคาน้ำมันที่แพงขึ้นก็เป็นตัวอย่างได้ หรือการที่มีการปรับขึ้นค่าจ้างแรงงาน หรือเกิดน้ำท่วม ภัยแล้ง ทำให้ผลผลิตเกษตรเสียหาย ราคาสินค้าเกษตรก็แพงขึ้น เป็นต้น หรือแม้แต่ในกรณีที่ค่าเงินบาทอ่อนลง จาก 30 บาท เป็น 35 บาทต่อ 1 ดอลลาร์ ซึ่งหมายถึงว่าเราต้องใช้เงินบาทจำนวนที่มากขึ้นเพื่อไปซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศมาผลิต) หรือแม้แต่การที่รัฐบาลเก็บภาษีเพิ่มขึ้น เช่น การเก็บภาษีบุหรี่เพิ่มขึ้นในช่วงที่ผ่านมา หรืออาจเกิดจากผู้ผลิตต้องการกำไรที่สูงขึ้นจึงขึ้นราคาสินค้า ซึ่งไม่ว่าจะเกิดจากสาเหตุใดก็ตาม ก็จะมีส่วนทำให้ราคาสินค้าแพงขึ้นได้
ซึ่งสาเหตุเหล่านี้ อาจจะเกิดขึ้นเพียงอย่างใดอย่างหนึ่งก็ได้ หรืออาจเกิดขึ้นพร้อมๆ กันก็ได้ ซึ่งหากเกิดขึ้นพร้อมๆ กัน และทำให้ราคาสินค้าและบริการหลายๆ ชนิดแพงขึ้นพร้อมๆ กัน ความรุนแรงของเงินเฟ้อก็จะมากขึ้นด้วย
(2) เกิดจากความต้องการสินค้าและบริการที่เพิ่มขึ้น หรือที่เรียกว่า Demand-pull inflation ส่วนใหญ่ในช่วงที่ปกติ ผู้ผลิตสินค้าส่วนใหญ่ก็ย่อมจะวางแผนการผลิตสินค้าโดยดูว่ามีคนต้องการซื้อสินค้าของเราเท่าไรในแต่ละช่วงเวลา ดังนั้น ปริมาณสินค้าที่มีในตลาดก็น่าจะอยู่ใกล้เคียงกับความต้องการซื้อสินค้า แต่หากความต้องการสินค้าและบริการสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ขณะที่สินค้าและบริการที่เป็นที่ต้องการมีอยู่ในตลาดมีไม่พอ ก็ย่อมทำให้ราคาสินค้าและบริการแพงขึ้นได้ ซึ่งเมื่อเกิดภาวะเงินเฟ้อขึ้น คนจะยิ่งรีบใช้เงินซื้อสินค้าและบริการมาตุนไว้ ก่อนที่ค่าเงินที่มีอยู่จะลดลง เพราะซื้อสินค้าได้น้อยลง ราคาสินค้าและบริการจะยิ่งมีแนวโน้มสูงขึ้นไปกว่าเดิม เพราะคนจะยิ่งรีบใช้เงินที่มีอยู่
อย่างไรก็ตาม โดยปกติแล้ว หน่วยงานของทางการก็มักจะไม่ปล่อยให้เกิดปัญหาเงินเฟ้อรุนแรง โดยทางการอาจจะเข้ามากำกับดูแลการปรับขึ้นราคาสินค้า ตัวอย่างเช่น การขอความร่วมมือให้ ขสมก. เลื่อนการขึ้นค่ารถเมล์ไปก่อน หรืออนุญาตให้ค่ารถเมล์ปรับขึ้นราคาได้บ้างนิดหน่อย เป็นต้น หรือในส่วนของธนาคารแห่งประเทศไทย อาจใช้นโยบายการเงินเพื่อดูแลปัญหาเงินเฟ้อ ทั้งนี้ ก็เพื่อให้เกิดผลกระทบต่อค่าครองชีพของประชาชนน้อยที่สุด
หมายเหตุ ตอนนี้ภาวะเงินเฟ้อของประเทศไทยอยู่ที่ 3.5 % ข้อมูลเดือนมกราคม 2554 สำนักข่าวอินโฟเควสท์
ค่าครองชีพ/ระดับราคาสินค้า
ความหมายจะคาบเกี่ยวกับภาวะเงินเฟ้อ และมีปฏิสัมพันธ์กันแบบคู่ขนานไปกับภาวะเงินเฟ้อ เช่น ถ้าภาวะเงินเฟ้อสูงค่าครองชีพก็จะสูงหรือระดับราคาสินค้าก็จะสูงขึ้น หรือกลับด้านกัน ถ้าค่าครองชีพสูงขึ้น หรือระดับราคาสินค้าสูงขึ้น ภาวะเงินเฟ้อก็จะสูงขึ้นตาม แต่จะเป็นไก่กับไข่ อะไรเกิดก่อนกันนั้น ขึ้นอยู่กับตัวแปรตัวไหนเป็นตัวแปรคงที่และตัวไหนเป็นตัวแปรผันแปร ซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะระบุไปแน่ชัดว่าช่วงเวลาใดปัจจัยตัวใดเป็นปัจจัยคงที่และตัวไหนผันแปร แต่นักวิชาการหรือนักเศรษฐศาสตร์สามารถระบุได้ เพราะทันทีที่รัฐบาลไทยส่งสัญญาณว่าจะปรับขึ้นอัตราค่าแรงงานขั้นต่ำทั่วประเทศให้สูงขึ้น และปรับเงินเดือนให้กับข้าราชการและเงินเดือนนักการเมือง ก็ทำให้ราคาสินค้าปรับตัวขึ้นไปรอล่วงหน้าก่อนแล้ว แต่ในฟากรัฐบาลก็อาจจะอ้างว่าที่ราคาสินค้าโภคภัณฑ์หลายตัวปรับราคาสูงขึ้นเป็นเพราะเมื่อปีที่แล้วประเทศเราเจอภัยธรรมชาติรุนแรง เช่น น้ำท่วม ทำให้ผลผลิตสินค้าเกษตรมีจำนวนลดลง เช่น น้ำมันปาล์ม ทำให้ระดับราคาสินค้าเกษตรหลายตัวปรับตัวสูงขึ้น
ทีนี้ไม่ว่าตัวแปรตัวใดจะเป็นตัวแปรที่คงที่ แต่ตัวแปรตามคือระดับราคาสินค้าและค่าครองชีพดูเหมือนจะไปในทิศทางเดียวกันก็คือสูงขึ้น และมีแนวโน้มว่าจะสูงขึ้นเรื่อยๆ ด้วย ตราบใดที่เราไม่สามารถควบคุมเจ้าตัวแปรคงที่ให้มันอยู่เท่าเดิมหรือลดลงได้ ตัวแปรคงที่อย่างภัยธรรมชาติกับค่าแรงและเงินเดือน เราสามารถกำหนดให้มันลดลงได้มั๊ย มองแค่ตรงนี้เราก็พอจะได้คำตอบแล้วว่าแนวโน้มในอนาคตระดับราคาสินค้ามันจะลดลงหรือไม่
ค่าเงินบาท
ในกรณีที่ภาวะเศรษฐกิจของประเทศในเอเซียตอนนี้ที่เผชิญกับภาวะเงินเฟ้อสูงขึ้นเหมือนๆ กันนั้น มีการระบุกันว่าเกิดจากเงินทุนไหลเข้ามาในแถบนี้สูงมาก จนทำให้หลายๆประเทศต้องขยับขึ้นอัตราดอกเบี้ยให้สูงขึ้นเพื่อสกัดภาวะเงินทุนไหลบ่าท่วมระบบเศรษฐกิจ หรือเกิดจากมาตรการ QE 1 กับ QE 2 ของสหรัฐอเมริกา ที่ใช้เงินดอลล่าร์ถล่มโลก ทำให้ค่าเงินดอลล่าร์ลดลง และทำให้ค่าเงินของสกุลอื่นๆ ทั่วโลกปรับตัวแข็งขึ้น ไม่เว้นแม้แต่ค่าเงินบาทก็ได้รับผลกระทบตามมาด้วย เมื่อปีที่แล้วนักวิชาการ นักวิเคราะห์ นักเศรษฐศาสตร์ยังฟันธงกันอยู่เลยว่าค่าเงินบาทไทยอาจจะแข็งค่าลงมาแตะถึง 28 บาทต่อ 1 ดอลล่าร์ แต่พอมาต้นปีนี้ค่าเงินบาทมีทีท่าว่าอาจจะอ่อนตัวมาอีกแล้ว ปัจจุบันอยู่ที่ 30 บาทกว่าๆ ต่อ 1 ดอลล่าร์ เป็นผลมาจากค่าเงินดอลล่าร์แข็งตัวขึ้น เพราะสัญญาณเศรษฐกิจสหรัฐอเมริกาเริ่มฟื้นตัว จากนโยบายอัดฉีดเงินเข้าสู่ระบบอย่างบ้าคลั่งของอเมริกาเอง ตอนนี้นักวิเคราะห์ และนักเศรษฐศาสตร์กำลังติดตามดูว่าเศรษฐกิจของสหรัฐมันฟื้นจริงหรือฟื้นหลอกกันแน่ หากฟื้นจริงกระแสเงินทุนที่ไหลบ่าเข้ามาในประเทศแถบเอเซียอาจทุเลาเบาบางลงบ้าง ดอกเบี้ยก็ไม่จำเป็นต้องปรับขึ้นมาก ภาวะเงินเฟ้อก็จะทุเลาลงได้ แต่หากการฟื้นคืนเศรษฐกิจของสหรัฐเป็นเพียงภาพลวงตา และเป็นเงาทะมึนที่พร้อมจะปะทุขึ้นมาอีกหล่ะก็ ถึงเวลานั้นภาวะความปั่นป่วนของเศรษฐกิจโลกก็จะพังพินาศกันอีกครั้งนึง ถึงเวลานั้นประเทศไทยก็จะไม่ใช่เผชิญกับปัญหาเงินเฟ้อเพียงอย่างเดียว แต่อาจพ่วงด้วยภาวะเงินฝืด และเศรษฐกิจซบเซากันอีกครั้งนึงเหมือนเมื่อปี 2540 ที่เราเคยเผชิญวิกฤติเศรษฐกิจต้มยำกุ้งของเราเองขึ้นมาอีก แต่คราวนี้อาจหนักหนากว่ามาก เพราะมันเป็นกันทั้งโลก
หมายเหตุ ค่าเงินบาทเฉลี่ย 30.618 ต่อ 1 ดอลล่าร์ เว็บไซต์ ธนาคารแห่งประเทศไทย วันที่ 17 ก.พ. 2554
วิธีเพิ่มค่าเงินในกระเป๋าให้สูงขึ้น
การลงทุนคือวิธีที่สามารถเอาชนะค่าเงินในกระเป๋า เช่น การลงทุนในทองคำ หุ้น อสังหาริมทรัพย์ทำเลดี เป็นต้น
เมื่อปีที่แล้ว 2553 ใครลงทุนใน 3 สิ่งนี้ คือ ทอง หุ้น อสังหาริมทรัพย์ทำเลดี ก็อาจได้ผลตอบแทนที่สูงมาก ทีนี้เรามาดูรายละเอียดการลงทุนในแต่ละประเภทกันดีกว่า ว่ามีข้อดีข้อเสียอย่างไร และอะไรที่เหมาะแก่ท่านผู้อ่านมากที่สุด
ถ้าคิดจะลงทุนทองคำคงต้องถามตัวเองก่อนว่าชอบการลงทุนในรูปแบบไหน เพราะมีให้เลือกกันถึง 6 แบบ 6 สไตล์ (ข้อมูลที่มา : นสพ.โพสท์ ทูเดย์)
ทองรูปพรรณ
แม้ว่าทองรูปพรรณจะถูกตราหน้าว่าไม่ใช่รูปแบบที่เหมาะกับการลงทุนนัก เพราะมีต้นทุนสูง แต่ไม่มีใครห้ามถ้าเครื่องประดับสีทองอร่ามจะทำหน้าที่เป็นเครื่องมือการออมที่สามารถนำออกมาเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ทันทีที่ต้องการเหมือนที่ปู่ ย่า ตา ยาย เขาทำกันมา
"ต้นทุน"ที่ทำให้ทองรูปพรรณอาจจะไม่ใช่การลงทุนทองคำที่ดีที่สุดคือ ค่ากำเหน็จหรือค่าแรงในการทำให้ทองคำแท่งกลายเป็นทองรูปพรรณที่มีความสวยงามในฐานะเครื่องประดับ ทำให้ราคาขายทองรูปพรรณสูงกว่าราคาขายทองคำแท่ง ขณะที่เมื่อนำไปขายทองรูปพรรณยังถูกกดราคามากกว่าทองคำแท่งอีก
ตัวอย่างราคาทองคำที่สมาคมค้าทองคำประกาศไว้เมื่อวันที่ 29 พ.ค. ทองคำแท่ง ขายออก15,650 บาท และรับซื้อคืน 15,550 บาท มีส่วนต่างแค่ 100 บาท หรือไม่ถึง 1%
แต่ถ้าเป็นราคาทองรูปพรรณ ราคาขายออก16,050 บาท และรับซื้อคืน 15,326 บาท ราคาต่างกันถึง 724 บาท หรือคิดเป็นต้นทุน 4.72% ต่อทองคำ 1 บาท
นอกจากนี้ยังมี ค่าสึกหรอจากการใช้งานเพราะทองคำที่ผ่านการใช้งานจะมีน้ำหนักทองคำลดลงไปบ้าง เมื่อนำไปขายให้กับร้านทอง ทางร้านจะนำไปชั่งน้ำหนักแล้วตีราคาตามน้ำหนักทองที่เหลืออยู่ ทุนอาจจะไม่หายไปไหน แต่กำไรที่จะได้ก็หดไปเยอะเลย
ทองคำแท่ง
การลงทุนในทองคำแท่งน่าจะเป็นการลงทุนในทองคำที่น่าจะได้รับความนิยมมากที่สุด เพราะนอกจากจะซื้อง่ายขายสะดวกแล้ว ค่าธรรมเนียมการซื้อขาย หรือต้นทุนการลงทุนต่ำกว่าทองรูปพรรณ
โดยทั่วๆ ไปทองคำแท่งที่ลงทุนกันจะมี 2 แบบคือ ความบริสุทธิ์ 96.5% และ 99.99% ซึ่งประเทศไทยนิยมการลงทุนในทองคำ 96.5% ขณะที่ต่างประเทศจะนิยมลงทุนทองคำ 99.99%
ถ้าเป็นทองคำแท่ง 96.5% ขนาดเล็กที่สุดที่นิยมซื้อขายกันจะมีน้ำหนักทองคำ 5 บาท ขยับขึ้นเป็น10 บาท 20 บาท และ 50 บาท
แต่ถ้าเป็นทองคำแท่ง 99.99% น้ำหนักทองคำเริ่มต้นที่จะสามารถลงทุนได้อยู่ที่ 100 กรัม 10 บาท 20 บาท และ 1 กิโลกรัม แต่โดยมากมักจะลงทุนกันที่ 1 กิโลกรัม
ห้างทองแม่ทองสุกแนะนำนักลงทุนไว้ว่าสำหรับนักลงทุนที่ยังไม่คุ้นเคยกับการลงทุนในทองคำ 99.99% ควรจะเริ่มต้นจากทองคำแท่ง 96.5% เสียก่อน เพราะมีการประกาศราคาที่เป็นมาตรฐานจากสมาคมค้าทองคำ แต่ถ้าเป็นทองคำแท่ง 99.99% อาจจะเหมาะกับนักลงทุนที่คุ้นเคยกับการลงทุนทองคำแท่งอยู่แล้ว
นอกจากนี้ ทองคำแท่ง 99.99% ยังใช้เงินลงทุนสูงกว่าทองคำแท่ง 96.5% ซึ่งทางห้างทองแม่ทองสุกระบุว่า ถ้าจะลงทุนทองคำแท่ง 96.5% มีเงินสัก 2 แสนบาทก็สามารถทำได้แล้ว แต่ถ้าเป็นทองคำแท่ง99.99% อาจจะต้องมีเงินทุนอย่างน้อย 1 ล้านบาท
เหรียญทองคำ
ถ้าพูดถึง "เหรียญทองคำ"นักลงทุนทองคำในประเทศไทยอาจจะไม่ค่อยคุ้นหูมากนัก แต่ถ้าเป็นนักลงทุนในต่างประเทศโดยเฉพาะนักสะสมทองคำจะนิยมการลงทุนในเหรียญทองคำ โดยเหรียญทองคำที่เป็นสุดยอดปรารถนาของนักสะสมเหรียญทองคำทั่วโลก เช่น South African Krugerrand,Canadian Maple Leaf, Australian Gold Nugget,American Gold Eagle หรือ U.S. Eagles
นั่นเพราะนอกจากจะซื้อขายเหรียญทองคำได้ตามน้ำหนักของเหรียญแล้ว นักสะสมยังจะได้กำไรจากความนิยมในตัวเหรียญอีกด้วย ทำให้เมื่อบวกกันแล้วเหรียญทองคำมีโอกาสที่จะทำกำไรได้มากกว่าการลงทุนในทองคำแท่งเสียอีก
เหรียญทองคำของสหรัฐอเมริกาที่นักสะสมเรียกว่า Double Eagle ออกมาเมื่อปี ค.ศ. 1907 หรือ พ.ศ. 2450 ราคา 20 เหรียญสหรัฐ ซึ่งในขณะนั้นทองคำซื้อขายกันอยู่แถวๆ 20 เหรียญสหรัฐต่อออนซ์เช่นกัน
แต่วันนี้เหรียญทองคำ Double Eagle ซื้อขายกันอยู่ประมาณ 1,250 เหรียญสหรัฐ ขณะที่ราคาทองคำแท่งยังลุ้นกันอยู่ว่าจะวิ่งไปถึง 1,000 เหรียญสหรัฐหรือไม่
ไม่ใช่เฉพาะเหรียญทองคำของต่างประเทศเท่านั้นที่จะเป็นการลงทุนทองคำที่ให้ผลตอบแทนดีกว่าการลงทุนทองคำแท่ง เพราะเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกชนิดทองคำ หรือเหรียญทองคำของไทยก็ให้ผลตอบแทนที่น่าทึ่งไม่แพ้กัน
ร.ต.อ.กุศิก มโนธรรมนายกสมาคมเหรียญกษาปณ์แห่งประเทศไทย และจักรฤกษ์ ธรรมโชโตประธานชมรมนักสะสมเหรียญ เคยบอกไว้ตรงกันว่า การลงทุนเหรียญทองคำจะไม่มีขาดทุน เพราะมีทั้งราคาทองคำ และราคาหน้าเหรียญเป็นประกัน
"ลงทุนทองคำมีทั้งโอกาสกำไรและขาดทุน แต่ถ้าเป็นเหรียญทองคำต่อให้ราคาทองคำตกไปจากวันที่ซื้อ ก็ยังมีราคาหน้าเหรียญเป็นเครื่องค้ำประกัน แต่ถ้าราคาทองคำขึ้น ราคาเหรียญก็ขึ้นไปด้วย และมีโอกาสขึ้นได้มากกว่าราคาทองคำ"จักรฤกษ์ กล่าว
เหรียญกษาปณ์ทองคำที่ระลึกมหามงคลพระชนมพรรษา 60 พรรษา หรือเหรียญ 60 พรรษา ที่ออกมาเมื่อวันที่ 5 ธ.ค. 2530 น้ำหนักทองคำ 1 สลึงราคาหน้าเหรียญ 1,500 บาท พอมาถึงวันนี้ที่ราคาทองคำไปถึงบาทละมากกว่า 1.5 หมื่นบาท หรือสลึงละไม่ถึง 4,000 บาท แต่ในวงการนักสะสมเหรียญซื้อขายเหรียญนี้กันอยู่ที่ 8,000 บาท (อ้างอิงจากwww.mpcoin2007.com)
นอกจากนี้ ในปัจจุบันยังมีเหรียญทองคำที่ร้านค้าทองคำเป็นผู้ผลิต ซึ่งแม้ว่าไม่ได้อยู่ในข่ายเดียวกับเหรียญทองคำที่ออกโดยรัฐบาล แต่น่าจะเหมาะกับนักลงทุนทองคำมือใหม่ ทุนน้อย แต่อยากลงทุนทองคำแท่ง เพราะสามารถเริ่มลงทุนได้ตั้งแต่ทองคำน้ำหนัก 1 บาท และ 2 บาท ความบริสุทธิ์96.5%
บุญเลิศ สิริภัทรวณิชประธานกรรมการ บริษัทออสสิริส ผู้ผลิต "เหรียญออสสิริส"บอกว่า การผลิตเหรียญทองคำที่มีน้ำหนักน้อยออกมา เพื่อเป็นทางเลือกให้กับคนที่ต้องการออมเงินในรูปของทองคำ
เหรียญทองคำเป็นกึ่งกลางระหว่างทองรูปพรรณที่สามารถใช้ประโยชน์ในฐานะที่เป็นเครื่องประดับ และเป็นการลงทุนแบบทองคำแท่งแม้จะมีค่าธรรมเนียมสูงกว่าทองคำแท่ง แต่ยังถูกกว่าทองรูปพรรณ
ถ้าเป็นเหรียญทองคำน้ำหนัก 1 บาท จะต้องบวกค่าธรรมเนียมจากราคาทองคำที่สมาคมค้าทองคำประกาศ 150-200 บาท และ 200-250 บาทสำหรับเหรียญขนาด 2 บาท
หุ้นเหมืองทอง
ในบางช่วงบางเวลาหุ้นเหมืองทอง (ในต่างประเทศ) เช่น Barrick Gold Anglogold หรือ IAMGOLD น่าสนใจกว่าการลงทุนทองคำโดยตรงแถมยังมีโอกาสได้รับผลตอบแทนสูงกว่าการลงทุนทองคำเสียอีก เพราะต้นทุนการผลิตต่ำลง แต่ขายทองคำได้ราคาดีขึ้น
แต่ในประเทศไทยมี "หุ้นเหมืองทองคำ"เพียงตัวเดียวในตลาดหลักทรัพย์ คือ บริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์(THL) ซึ่งเป็นหุ้นในใจของนักลงทุนรายย่อยที่นิยมการซื้อขายทำกำไรระยะสั้น แต่นักลงทุนหลายคนกลับตั้งชื่อเล่นให้หุ้นตัวนี้ว่า "คาทุ่ง" บริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์ มีบริษัทลูกชื่อ ทุ่งคำ ที่ได้สัมปทานเหมืองทองใน จ.เลย แต่จากการประกาศผลประกอบการไตรมาสแรกปี 2552 ปรากฏว่าขาดทุน 61 ล้านบาท หรือขาดทุนต่อหุ้น 0.08 บาท
แถมผู้ตรวจสอบบัญชียังไม่แสดงความเห็นต่องบการเงินนี้ เพราะมีขอบเขตจำกัดในการสอบทาน
พอเข้าไปดูบทวิเคราะห์ในรอบ 6 เดือนที่ผ่านมาในเว็บไซต์การเงินอันดับหนึ่ง settrade.com มีบริษัทหลักทรัพย์ (บล.) ดีบีเอส วิคเคอร์ส เพียงแห่งเดียวที่ออกบทวิจัยหุ้นตัวนี้มา (เมื่อวันที่ 19 พ.ค.2552) โดยแนะนำให้ "ขาย"โดยมีราคาเป้าหมายอยู่ที่ 0.84 บาท ขณะที่ราคาปิดในกระดานเมื่อวันที่28 พ.ค. อยู่ที่ 1.26 บาท
พร้อมกับประมาณการกำไรปี 2552 ไว้ที่ 33 ล้านบาท และ 99 ล้านบาท ในปี 2553 โดยคิดเป็นกำไรต่อหุ้นเท่ากับ 0.04 บาทในปีนี้ และ 0.13 บาทสำหรับปี 2553 ขณะที่มีราคาต่อกำไร (PE) สูงถึง31.5 เท่า
กองทุนทองคำ
กองทุนทองคำก็เหมือนกับกองทุนประเภทอื่นๆคือ รวบรวมเงินจากนักลงทุนรายเล็กรายน้อยแล้วนำไปซื้อทองคำมาเก็บไว้ แต่ไม่ได้คาดหวังจะซื้อขายทองคำแบบเก็งกำไร แต่จะทำให้มูลค่าหน่วยลงทุนเคลื่อนไหวให้ใกล้เคียงกับราคาทองคำในตลาดโลกเท่านั้น
และเช่นเดียวกับกองทุนรวมอื่นๆ คือ ต้องจ่ายค่าจ้างในการบริหารจัดการกองทุน ซึ่งนี่อาจจะเป็นจุดอ่อนของกองทุนทองคำในประเทศไทย เพราะไม่มีกองทุนทองคำเป็นของตัวเอง จึงต้องจัดตั้งกองทุนขึ้นมาและนำเงินที่รวบรวมได้ไปลงทุนในกองทุนทองคำในต่างประเทศอีกต่อหนึ่ง ทำให้ต้องเสียค่าธรรมเนียม 2 ต่อ ในอัตราประมาณ 1.3% - 2%
นอกจากนี้ แม้ว่าเราจะตัดสินใจซื้อกองทุนวันนี้ก็ยังไม่รู้ว่าราคาทองคำที่ซื้อได้เป็นเท่าไร เพราะต้องรออย่างน้อย 2 วัน หรือถ้าขายหน่วยลงทุนก็ยังไม่ได้รับเงินทันที ต้องรอเวลาเช่นเดียวกัน
แต่ข้อดีของกองทุนทองคำคือ ไม่ต้องเก็บทองไว้ให้นอนสะดุ้ง และมีเงินเพียงแค่หลักพันก็สามารถลงทุนได้แล้ว (สำหรับบางกองทุน) และถ้าอยากได้เงินปันผลซึ่งหาไม่ได้จากทองคำแท่ง บางกองทุนก็สามารถจัดให้ได้
ในตอนนี้มีกองทุนทองคำให้เลือกลงทุนอยู่ 5 กองทุน จาก 5 บริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุน(บลจ.) ได้แก่ ทหารไทย โกลด์ ฟันด์(TMBGOLD) บลจ.ทหารไทย, เค โกลด์ (K-GOLD) บลจ.กสิกรไทย, เอ็มเอฟซี อินเตอร์เนชั่นแนล โกลด์ ฟันด์ (IGOLD) บลจ.เอ็มเอฟซี, อยุธยา โกลด์ (AYFGOLD) บลจ.อยุธยา และ ทิสโก้ โกลด์ ฟันด์ (GOLDFUND) บลจ.ทิสโก้
ทั้ง 5 กองทุนลงทุนในกองทุนแม่กองทุนเดียวกันคือ SPDR Gold Trust กองทุนอีทีเอฟที่ลงทุนในทองคำแท่งที่ใหญ่ที่สุดในโลก ที่จัดตั้งและจัดการโดยสมาพันธ์ทองคำโลก (World Gold Council) จดทะเบียนอยู่ในตลาดหลักทรัพย์ 4 แห่ง คือ นิวยอร์กสิงคโปร์ ฮ่องกง และญี่ปุ่น ซึ่งแต่ละตลาดจะมีเวลาการซื้อขายและสภาพคล่องแตกต่างกัน
แต่ไม่ใช่ว่าทั้ง 4 กองทุนจะเหมือนกันทั้งหมดเพราะแต่ละกองทุนจะมีจุดเด่นจุดด้อยที่แตกต่างกันไป อาทิ ตลาดที่เข้าไปซื้อขาย และนโยบายป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน
บลจ.ทหารไทย และอยุธยา ไม่มีการป้องกันความเสี่ยงอัตราแลกเปลี่ยน ทำให้มูลค่าหน่วยลงทุนเคลื่อนไหวไปในทิศทางเดียวกับราคาทองคำในประเทศ
แต่บลจ.กสิกรไทย บลจ.เอ็มเอฟซี และบลจ.ทิสโก้ เปิดทางให้ผู้จัดการกองทุนเลือกที่จะป้องกันความเสี่ยงอัตราแลกเปลี่ยนได้
โกลด์ ฟิวเจอร์ส
ของเล่นใหม่ของนักลงทุน และแม้ว่าโกลด์ฟิวเจอร์สจะเป็นเรื่องใหม่ แต่นพ.กฤชรัตน์ บอกว่าในช่วงนี้มีปริมาณการซื้อขายในตลาดโกลด์ฟิวเจอร์สเพิ่มมากขึ้น และนักลงทุนที่นิยมทองคำแท่งก็เข้ามาในตลาดนี้มากขึ้นด้วย
ฟิวเจอร์สทองคำ (Gold Futuers) หรือโกลด์ฟิวเจอร์ส เป็นสัญญาซื้อขายทองคำที่มีทองคำแท่งที่มีความบริสุทธิ์ 96.5% เป็นสินค้าอ้างอิง
โกลด์ ฟิวเจอร์สก็เหมือนกับฟิวเจอร์สชนิดอื่นๆคือ นักลงทุนสามารถทำกำไรได้ทั้งในเวลาที่ทองคำเป็นขาขึ้นและขาลง แถมยังใช้เงินลงทุนต่ำกว่าการลงทุนทองคำโดยตรง เพราะการลงทุนไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินตามมูลค่าทองคำที่ลงทุน แต่จะใช้วิธีการวางเงินหลักประกัน หรือที่เรียกว่า Margin
แต่ข้อเสียของโกลด์ ฟิวเจอร์ส คือ เป็นการลงทุนระยะสั้น เพราะแต่ละสัญญาจะมีระยะเวลาครบกำหนด และหากต้องการลงทุนต่อไปอีกก็ต้องใช้วิธีการ Roll Over ทำให้มีต้นทุนในการลงทุนเพิ่มขึ้น
นอกจากนี้ ถ้าคิดจะเข้าไปลงทุนคงจะไม่สามารถเดินดุ่มๆ เข้าไปได้ ต้องศึกษาและทำความเข้าใจเสียก่อน เพราะการลงทุนทองคำในรูปแบบนี้มีความซับซ้อนมากกว่าแค่การซื้อทองคำแท่งมาเก็บแล้วรอเวลาขายทำกำไร ซึ่งในโอกาสหน้าเราจะมาทำความเข้าใจเรื่องนี้กันอีกครั้งหนึ่ง
การลงทุนในหุ้น ผู้อ่านสามารถเข้าไปศึกษาด้วยตนเองที่ http://www.set.mut.ac.th/investor/investor_EQ/TSI_e_LearningIEQ.htm
และที่ http://www.tasimplified.com/joomla/index.php?option=com_content&view=article&id=144&Itemid=312
หวังว่าคงเป็นประโยชน์ต่อการตัดสินใจลงทุนเอาชนะค่าเงินในกระเป๋าได้บ้าง แต่ก่อนจะตัดสินใจลงทุนหรือใช้จ่ายเงินใดๆ ควรจะศึกษาข้อมูลให้ละเอียดรอบคอบก่อน เพราะการลงทุนมีความเสี่ยง ผู้ลงทุนควรศึกษาข้อมูลให้ละเอียดเสียก่อน ตามคำขวัญที่เรามักจะได้ยินบ่อยๆ นั่นเอง
การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ ผู้อ่านสามารถเข้าไปศึกษาด้วยตนเองได้ที่
http://moneygenius.blogspot.com/2007/05/10.html และที่
http://www.konbaan.com/ZoneInvestor/investor-article.php?id=14
http://www.richdadthai.com/rdtboard/viewtopic.php?t=960
http://www.bizkons.com/index.php/Course/RN101.html
และข้อมูลทางอื่นอีกมากครับ
นี่คือส่วนเสี้ยวเดียวของการลงทุนเอาชนะค่าเงินในกระเป๋า ยังมีการลงทุนด้านอื่นอีก เช่น การเปิดร้าน ทำธุรกิจ sme ต่างๆ อีกมากมาย ที่ไม่ได้มานำเสนอ ขึ้นอยู่กับผู้อ่านจะสนใจด้านไหน และต้องหาข้อมูล ศึกษาเพิ่มเติมก่อนตัดสินใจลงทุนด้วยตนเอง เพราะในโลกนี้ไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว ที่จะสามารถทำตามกันแล้วประสบความสำเร็จได้เหมือนกันเสมอไป ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่างทั้งปัจจัยภายในส่วนตัวของแต่ละบุคคล และปัจจัยภายนอกที่ควบคุมไม่ได้อีกมาก ขึ้นกับความสามารถในการวิเคราะห์ และตัดสินใจของคุณแต่ละบุคคลนั่นเอง พระเจ้าที่ไหนก็ช่วยไม่ได้
การลาออกของขุนพลเพลงจากอาณาจักรแกรมมี่
ถามว่าเป็นเรื่องที่น่าตกอกตกใจอะไรหรือแปลกใจอะไรหรือไม่ ก็ตอบได้ว่าไม่เห็นแปลก เป็นเรื่องที่เข้าใจได้อยู่แล้ว ก่อนหน้านั้นก็มีการย้ายเข้า ย้ายออกของบรรดาโปรดิวเซอร์หรือนักแต่งเพลง รวมถึงศิลปินในสังกัดแกรมมี่อยู่แล้วเป็นเรื่องปกติ จนแทบจะนับไม่ถ้วนอยู่แล้ว แต่หนนี้เป็นเรื่องดัง สะเทือนเลื่อนลั่นช็อกวงการกันไป ก็เพราะการลาออกครั้งนี้เป็นในระดับหัวกะทิทั้งสิ้น และเป็นรุ่นบุกเบิกก่อตั้งแกรมมี่มาด้วยกันทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็น อนุวัฒน์ สืบสุวรรณ นิติพงษ์ ห่อนาค อัสนี-วสันต์ โชติกุล ส่วนฟากศิลปิน ก็ระดับแม่เหล็กอย่าง เสก โลโซ มาช่า วัฒนพานิช ทีนี้ในฐานะผู้เขียนบล็อกเป็นถึงแฟนพันธุ์แท้แกรมมี่มานับตั้งแต่ยุคก่อตั้ง ผู้เขียนจึงมีมุมมองต่อเรื่องนี้ต่างจากคนทั่วไปดังนี้
ก่อนอื่นขอแยกประเด็นออกเป็น 3 ส่วนด้วยกัน คือมุมมองต่อเรื่องนี้ที่มองไปยังค่ายเพลงหรือตัวธุรกิจ (บริษัทบันเทิงมหาชน) มุมมองต่อเรื่องนี้ที่มองในฐานะแฟนเพลงคนหนึ่งต่ออุตสาหกรรมเพลง และสุดท้ายมุมมองต่อเรื่องนี้ที่มองไปยังตัวศิลปินหรือผู้ทำงานเบื้องหลังศิลปินต่ออุตสาหกรรมเพลง ซึ่งบทวิเคราะห์ก็จะแตกต่างกัน ซึ่งผู้อ่านจะได้นำไปชั่งน้ำหนักในแต่ละมุมมองแล้วสรุปเป็นผลึกความคิดรวบยอด ซึ่งจะทำให้ผลึกความคิดของท่านผู้อ่านแตกฉานต่อปรากฏการณ์หรือเหตุการณ์ในวงการเพลงในขณะนี้ได้อย่างเฉียบคม รอบด้าน
มุมมองของข้าพเจ้า(ผู้เขียน) ที่มองมายังค่ายเพลง หรือธุรกิจบริษัทสื่อบันเทิงอย่างแกรมมี่ และอุตสาหกรรมเพลงไทย
จริงๆ ข้าพเจ้าได้เคยวิเคราะห์ไปบางส่วนแล้วในบทความที่ชื่อว่า “ปัดฝุ่นตู้เพลงในดวงใจ” ซึ่งเป็นบทความแรกของบล็อกนี้ เมื่อเดือนมิถุนายน ถึงมุมมองที่มีต่ออุตสาหกรรมเพลงไทยในบ้านเราว่ามาถึงยุคเปลี่ยนผ่าน ครั้งสำคัญอีกครั้งนึง ก่อนหน้านี้ ถ้ายังจำกันได้ วงการเพลงถ้านับกันจริงๆ ก็ถือว่าเพิ่งจะมาเรียกกันว่าวงการเพลงก็เมื่อ 50-60 ปีมานี้เอง ยุคแรกเป็นเพลงไทยเดิม เพลงพื้นบ้าน และพัฒนามาเป็นเพลงสุนทราภรณ์ ยุค 2 เป็นเพลงเพื่อชีวิตกับเพลงลูกทุ่ง ภายหลังมาแยกกันชัดเจน และลูกทุ่งดูจะมีวิวัฒนาการที่ต่อเนื่องและชัดเจนกว่า ยุค 3 เป็นยุคเพลงลูกกรุง และเพลงไทยสากล (ยุคนี้ถือว่าเริ่มจะมีห้องบันทึกเสียง มีระบบค่ายเพลงแบบหลวมๆ แล้ว) ยุค 4 เป็นยุคเพลงสตริงคอมโบ้ ชาโดว์ และฟอร์มตัวเป็นวงดนตรีมากมาย (ยุคนี้ก่อกำเนิดค่ายเพลงแรกๆ คือนิธิทัศน์ อามีโก้ โรต้า อาร์เอส รถไฟดนตรี) ยุค 5 เป็นยุคทองของวงการดนตรีไทยเรียกว่ายุคเพลงป็อป (ยุคนี้ถือกำเนิดค่ายเพลงยักษ์ใหญ่อย่างแกรมมี่ คีตา มาจนถึงเบเกอรี่มิวสิค) และปัจจุบันวงการเพลงไทยยังอยู่ในยุคนี้แหละ และกำลังก้าวผ่านไปเป็นยุคใหม่ ที่ผมยังไม่ได้ตั้งชื่อว่าเป็นยุคอะไร แต่ดนตรีมีความหลากหลายมากขึ้น กลุ่มผู้ฟังก็มีรสนิยมฟังเพลงหลากหลายมากขึ้น พฤติกรรมผู้บริโภคเปลี่ยนไปตามความก้าวหน้าของเทคโนโลยีด้วย ยุคนี้ไม่ได้เปิดแผ่นเสียงฟังกัน ไม่ได้เปิดเทปคาสเซ็ทแล้ว ไม่ค่อยได้ซื้อ cd ฟังกันแล้ว ใช้ดาวน์โหลดเพลงกันทางอินเตอร์เน็ต หรือทางโทรศัพท์มือถือฟังกันมากกว่า แม้กระทั่งเครื่องเล่นซีดีวอล์คแมนก็ดูเชยไปเสียแล้ว เพราะเขาฟังผ่านทาง i-pod i-phone หรือ i-pad แล้ว ดังนั้นในเมื่อพฤติกรรมผู้บริโภคเปลี่ยนไป รวมถึงความหลากหลายของรสนิยมการฟังและแนวเพลงมีมากขึ้น ผู้บริโภคมีทางเลือกมากขึ้น และมีความบันเทิงมากมายที่มาแย่งความสนใจเขาไปได้หลายทาง ทั้งภาพยนตร์ เกมส์ คลิปวีดีโอ เพลง หนังสือ เรียลลิตี้โชว์ ฯลฯ ทำให้ผู้ผลิตสื่อเองก็จำเป็นต้องปรับตัวตามให้ทัน หาไม่แล้วก็จะต้องล้มหายตายจากไปแบบล้มทั้งยืน ซึ่งเห็นกันมามากแล้ว ขนาดวงการเพลงในยุคก่อนหน้านี้ที่เทคโนโลยียังไม่ก้าวล้ำนำสมัยเท่าปัจจุบัน เรายังได้เห็นค่ายเพลงล้มหายตายจากไปแบบเงียบๆ มากมายเลย แล้วยุคนี้จะเหลือรอดได้มันต้องเก่งจริงๆ ทั้งทางด้านทุน บุคลากร วิสัยทัศน์ การบริหารจัดการ รวมถึงตัวศิลปินเองด้วย ปรากฎการณ์ที่พี่ดี้ลาออกจากแกรมมี่ รวมถึงศิลปินท่านอื่นๆ ทั้งที่อยู่เบื้องหน้าและเบื้องหลังดังๆ ตบเท้ากันลาออกจากชายคาแกรมมี่ ซึ่งก็เป็นที่ที่ให้เขาได้แจ้งเกิดด้วยเช่นกัน ในมุมมองของผู้เขียนจึงเป็นเรื่องสัจจธรรม(อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา) ของชีวิตมากกว่าเป็นเรื่องธรรมชาติของมนุษย์ มนุษย์มักจะดิ้นรน เสาะแสวงหาสิ่งที่ดีกว่าอยู่เรื่อยไป ตราบเท่าที่ชีวิตยังมีลมหายใจอยู่ นี่ไม่ใช่เป็นการกระแนะกระแหนกันนะครับ เพราะโดยส่วนตัวแล้วนิยมชมชอบทั้งตัวพี่ดี้ และศิลปินที่ได้เอ่ยนามมาแล้วทุกท่านจริงๆ (ลองไปอ่านบทความที่ชื่อ “ปัดฝุ่นตู้เพลงในดวงใจ” ของข้าพเจ้าดูแล้วจะทราบ) แต่อย่างที่บอกค่ายเพลงเขาต้องทำทุกอย่างให้เขาอยู่รอดด้วยเช่นกัน ฟังการแถลงข่าวของผู้บริหารหลายคนในแกรมมี่แล้วก็เข้าใจว่าปัจจุบันธุรกิจเพลงเพียงอย่างเดียวไม่สามารถสร้างรายได้ให้กับองค์กรในระดับที่จะให้องค์กรอยู่รอดได้แล้ว มันหมดสมัยแล้วที่จะมานั่งขายซีดีเพลง ดีวีดี หรือเทปคาสเซ็ท เพราะรายได้จากทางนี้แทบไม่เห็นเม็ดเงินกันอีกแล้ว ลำพังรายได้จากยอดดาวน์โหลดก็ไม่ใช่ว่าจะดีนัก เพราะจะดีเป็นบางเพลงกับบางศิลปินเท่านั้น นั่นแสดงว่า ผู้บริโภคไม่นิยมหรือยินยอมที่จะเสียตังค์ได้โดยง่าย เพื่อเสพงานห่วยๆ แบบสุกเอาเผากิน แบบเหมือนเมื่อสมัยก่อนกันอีกแล้ว ไม่ใช่เพราะผู้บริโภคยุคนี้ฉลาดขึ้นหรือมีรสนิยมฟังเพลงดีขึ้น แต่เป็นเพราะเทคโนโลยีได้ทลายข้อจำกัดต่างๆ ที่ในอดีตผู้บริโภคไม่มีอำนาจต่อรองออกไปได้ต่างหาก ทำให้ยุคนี้งานที่ไม่ดีจริง หมดสิทธิ์แจ้งเกิด เพราะไม่มีใครยินยอมจ่ายตังค์ให้คุณแบบง่ายๆอีกแล้ว ค่ายเพลงจึงต้องกระเสือกกระสนไปหารายได้จากทางอื่น เช่น โชว์บิซ การแสดงคอนเสิร์ต การโชว์ตัว การเป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้า แสดงภาพยนตร์ ละคร หรือแม้กระทั่งทำทัวร์ต่างประเทศ ผู้แทนจำหน่ายขายสินค้าเครื่องสำอางค์ก็มี ในขณะที่คนที่ทำงานอยู่ในอุตสาหกรรมเพลงในยุคโบราณอาจจะเคยชินกับการที่ค่ายเพลงง้อ เพราะตัวเองเคยเป็นตัวจักรสำคัญในการผลิตเพลง เป็นผู้เขียนเพลงหรือทำดนตรี ปัจจุบันก็ถูกลดบทบาทลง เพราะเพลงมันไม่สามารถขายได้ยกแพ็คเหมือนสมัยก่อน ขายได้ทีละเพลง และศิลปินคนนึง อาจมีเพลงฮิตไม่กี่เพลงก็ขายได้แล้ว ไม่เหมือนสมัยก่อนที่ต้องออกต่อเนื่องกันหลายอัลบั้ม ในเมื่องานน้อยลง ยอดขายก็ลดลง แล้วรายได้จะไม่ให้ลดตามก็เป็นไปไม่ได้ นี่คือที่มาว่าพนักงานแกรมมี่ถูกลดเงินเดือน หลายส่วนงานถูกจ้างออก และรับคนหน้าใหม่เข้ามาสู่บริษัท เพราะมาสตาร์ทกันที่เงินเดือนใหม่ที่ต้นทุนยังไงก็ต่ำกว่าคนที่อยู่มานาน จ้างเอาไว้นาน แบกภาระต้นทุนคงที่ที่สูงต่อไป นี่คือสัจจธรรมของทุกธุรกิจในโลกนี้แหละ ไม่เฉพาะธุรกิจเพลงหรอก ถามว่าการลาออกของดี้ นิติพงษ์ ห่อนาค พี่อัสนีวสันต์ คุณมาช่า จะกระทบกับแกรมมี่มั๊ย ผมตอบแทนได้เลยว่า บริษัทเขาไม่กระทบอะไรมากมายนักหรอก บริษัทเขามีบุคลากรในระดับเดียวกับคุณพี่ดี้ และคุณพี่อัสนี คุณมาช่าอีกมากมาย คนแต่งเพลงเก่งๆ ในระดับเดียวกับดี้ในค่ายยังมีอีกหลายคนมาก คนดนตรีมีฝีมือในระดับเดียวกับป้อม อัสนี อาจมีไม่เยอะในค่าย แต่เขาสามารถผลิตผลงานที่ออกมาแล้วขายได้ มีคนเก่งๆ แบบนั้นมากกว่าคุณป้อมอัสนี มีเยอะ มีศิลปินสดใหม่ ที่มีคาแรกเตอร์ จุดขายแบบเดียวกับมาช่า หรือเหนือกว่ามาช่า ยังมีอีกมาก และที่กำลังรอเจียระไนอยู่ การลาออกของดี้ และผองเพื่อนบางส่วนที่ออกไปในระยะสั้นจึงยังไม่มีผลกระทบอะไรกับแกรมมี่เลย แต่ในระยะยาวถ้าจะมี ก็น่าจะเกิดจากพฤติกรรมของผู้บริโภคในขณะนั้นจะเปลี่ยนไปขนาดไหน บุคลากรทางดนตรีที่ยังคงอยู่ใต้ชายคาแกรมมี่จะสามารถสร้างสรรค์ผลงานตอบโจทย์แฟนเพลงในอนาคตได้หรือไม่ นั่นแหละจึงจะมาวิเคระห์ได้ว่าการออกไปของบุคลากรหัวกะทิบางส่วนในตอนนี้มีผลหรือไม่อย่างไร แล้วบทบาทนับจากนี้ของดี้นิติพงษ์ และผองเพื่อนจะไปทำอะไร อย่างไร อันนี้ก็ต้องมาดูกันว่า พวกเขาจะเป็นเหมือนอย่างตัน ภาสกรนทีแห่งวงการชาเขียว,ร้านอาหารญี่ปุ่นหรือไม่ ที่ลาออกไปแล้วแต่ก็ยังสร้างโมเมนตัมต่อตลาดได้อีกมากโข สร้างแรงดึงดูดต่อผู้บริโภคได้ต่อไปอีกหรือไม่ อันนั้นค่อยมาว่ากันอีกที
มุมมองต่อเรื่องนี้ที่มองในฐานะแฟนเพลงคนหนึ่งต่ออุตสาหกรรมเพลงไทย
ต้องบอกว่าไม่ได้รู้สึกเสียดายพี่ดี้หรือพี่ป้อมแต่อย่างใด ที่เดินจากอาณาจักรแกรมมี่ไป ไม่ใช่ว่าโกรธหรือเกลียดแต่อย่างใด แต่คิดว่ายุคสมัยมันเปลี่ยนไป คุณค่าความสำคัญของคนเราย่อมแตกต่างและเปลี่ยนแปลงไปได้ อย่าไปยึดติด ในยุคสร้างอาณาจักรแกรมมี่ สมัยที่ยังมีพี่เต๋อ ดูแลบัญชาการค่ายเพลงแกรมมี่อยู่นั้น พี่ดี้ พี่ป้อม พี่โอม รวมถึงอนุวัฒน์ สืบสุวรรณ กลุ่มคนเหล่านี้มีความสำคัญต่อองค์กรมาก และต่ออุตาหกรรมเพลงมากด้วย เพราะยุคนั้นเพลงดีๆ มาจากมันสมองของคนเหล่านี้ทั้งนั้น ผู้เขียนเป็นคนนึงที่เลือกซื้องานอัลบั้มเทปในยุคนั้น โดยดูจากเครดิตปกเทป ถ้ามีรายชื่อบุคคลเหล่านี้ ก็พร้อมจะจ่ายตังค์ซื้อมาฟังได้เลย โดยที่ไม่ต้องทดลองฟังเพลงก่อนเลยด้วยซ้ำ แต่ยุคนี้มันไม่ใช่แล้วไง ยุคนี้เขาไม่ฟังเพลงสไตล์จิ๊กโก๋อกหักแบบพี่ป้อมร้องกันแล้ว เมื่อไม่นานมานี้ผู้เขียนได้มีโอกาสดูคอนเสิร์ตพี่ป้อมทางช่องกรีนชาแนล ยังรู้สึกร้องอี๋เลย คือมันเอียน เพลงพี่ผมร้องได้ทุกเพลงเลยนะ แต่มันเบื่อสไตลนี้แล้ว มากๆ เลย แม้ว่าในยุคนั้นเราอาจฟังแล้วรู้สึกว่าไพเราะ มาก พี่ดี้เขียนเพลงในยุคนั้นดีมากทุกเพลงเลยนะ แต่ยุคนี้ผมว่าภาษาเพลงของพี่มันสู้ หนึ่ง ณรงค์วิทย์ พี่นิ่มสีฟ้า หรืออีกหลายคนในค่ายไม่ได้เลย มันไม่โดนในยุคนี้อ่ะ ผมว่ายุคทองหรือมาสเตอร์พีซ ของพี่มันผ่านไปแล้วอ่ะ จึงทำให้ผลงานในยุคหลังๆ ของพวกพี่มันไม่โดนใจคนยุคนี้ก็แค่นั้น แต่ก็ยังให้กำลังใจพวกพี่ทำงานกันต่อไป แบบมีอิสระ ไม่อยู่ในกฏเกณฑ์ของค่าย จริงๆ ก็เป็นเพียงข้ออ้างของคนไม่รักกันแล้วเท่านั้น เพราะตอนที่พวกพี่อยู่ในค่ายก็แทบจะเป็นเทพเจ้ากันทั้งหมดนั่นแหละ มีใครที่ไหนจะกล้าไปแทรกแซงก้าวก่ายการทำงานของพวกพี่งั้นเหรอ มีแต่แตะเบรกเรื่องงบประมาณเท่านั้น ซึ่งก็เป็นความชอบธรรมของบริษัทเขาอยู่ดี ก็ในเมื่อบริษัทมันไม่ใช่องค์กรการกุศล ทำงานภายใต้การมองดูของนักลงทุนผู้ถือหุ้นอีกส่วนหนึ่งด้วย เขาย่อมจะต้องพยายามทำทุกวิถีทางให้บริษัทมีกำไร และควบคุมค่าใช้จ่ายอยู่ดี อันนี้เป็นกฎธรรมชาติของทุกบริษัทอยู่แล้ว ถ้าการลาออกของกลุ่มพี่ดี้นิติพงษ์ กับผองเพื่อนจะสร้างคุณูปการต่อวงการเพลงไทยก็คงจะเป็นที่พวกพี่ไปรวมตัวกันสร้างงานเพลงใหม่ๆ ที่มันไม่ต้องแคร์ต่อแนวทางของกลุ่มทุนว่าต้องเป็นเพลงตลาดตอบโจทย์เฉพาะกลุ่มผู้ฟังที่เป็นแมสมากนัก เพราะยังมีช่องว่างอีกมากในหลายกลุ่มเป้าหมายที่เขาอยากฟังงานเพลงที่มันต่างออกไปจากที่มันมีอยู่ในอุตสาหกรรมเพลงไทย เพลงแจ๊สดีๆ เพลงร็อกหนักๆ ก็ไม่ค่อยได้เห็นมีงานออกมาให้ฟังมากนัก เพลงแด๊นซ์จังหวะดิสโก้แบบยุค 80 ก็ไม่ค่อยมีให้ฟังในยุคนี้ นี่คือตัวอย่างของงานเพลงที่เป็นช่องว่างอีกมาก ที่สามารถนำเสนอได้หากหลุดกรอบจากการทำงานในระบบค่ายเพลง ผมได้แต่หวังว่าการลาออกของพวกพี่จะทำให้ผู้บริโภคส่วนใหญ่ของประเทศได้บริโภคงานเพลงดีๆ นับจากนี้ไป อย่างน้อยก็เป็นอีกทางเลือกนึงที่ไม่จำเจ และตายซาก เหมือนทุกวันนี้
มุมมองต่อเรื่องนี้ที่มองไปยังตัวศิลปินหรือผู้ทำงานเบื้องหลังศิลปินต่ออุตสาหกรรมเพลงไทย
คุณค่าของศิลปินในยุคนี้มันเป็นเพียงแค่สินค้าที่ค่ายเพลงจะเป็นผู้เจียระไนว่าจะให้เป็นอะไร มีคาแรกเตอร์แบบไหน มีจุดขายแบบไหน เพราะศิลปินจะไม่มีความเป็นตัวของตัวเองซักเท่าไหร่ ซึ่งแตกต่างจากศิลปินของต่างประเทศ และศิลปินในอดีต เหตุที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะระบบค่ายเพลงเข้ามามีบทบาทกำหนดทุกอย่างของงานเพลง ตั้งแต่คอนเซ็ปท์อัลบั้ม โปรดิวเซอร์ คนแต่งเพลง ผู้เรียบเรียงเสียงประสาน ผู้บันทึกเสียง คนทำมิวสิควีดีโอ สไตล์ลิสต์ศิลปิน คนดูแลศิลปิน เจ้าของค่าย เจ้าของสถานีเพลง สถานีช่องเคเบิ้ลทีวี ผู้จัดคอนเสิร์ต เป็นต้น ซึ่งศิลปินจะต้องเดินไปตามครรลองที่มีผู้กำหนดคาแรกเตอร์ และคอนเซ็ปท์ไว้หมดแล้ว การจะขยับเขยื้อน หรือฉีกกฎ แหกคอก ออกไอเดียในการวางตัวที่มีความเป็นตัวของตัวเอง ย่อมทำไม่ได้ง่ายนัก ถ้าเป็นศิลปินไทย ยกเว้นไม่มีสังกัดค่ายใหญ่ แต่ถ้าเป็นศิลปินจากต่างประเทศอย่างอเมริกา หรือยุโรป จะมีความเป็นอิสระมากกว่านี้ แต่ก็ต้องแลกกับความสามารถอย่างสูงมาก และการทำงานแบบมืออาชีพ และทุ่มสุดตัว ที่ตัวศิลปินจะต้องมีอยู่ในสายเลือด เพราะนั่นต้องเป็นของแท้ ตัวจริงมาจากตัวคุณจริงๆ ไม่ใช่เกิดจากสร้างสรรค์ปั้นแต่งของค่ายเพลง เราจึงเห็นศิลปินคนไทยไปโกอินเตอร์ได้น้อยมาก เพราะที่มันมีอยู่นั้นส่วนใหญ่ของเก๊ และไม่ใช่มืออาชีพอย่างแท้จริง ความสามารถก็ยังไม่สามารถเทียบชั้นต่างประเทศได้ ปรากฎการณ์การลาออกของพี่ดี้ นิติพงษ์และผองเพื่อน ส่วนหนึ่งผมคงต้องขอให้เครดิตและปรบมือให้ด้วยใจจริง เพราะอย่างน้อยผมก็เป็นอีกคนหนึ่งที่สนับสนุนการทำงานของศิลปินอิสระที่อยู่นอกกรอบการทำงานของระบบค่ายเพลง แม้ว่ายุคนึงระบบค่ายเพลงมันเวิร์คมาก เช่น ยุคแกรมมี่ตอนต้น ยุคคีตา ยุคเบเกอรี่มิวสิค แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปซักระยะนึง จะพบว่าค่ายเพลงจะไม่ยอมพัฒนางานเพลงของตัวเองให้ดีขึ้น มักใช้มุกเดิมๆ หากินกับสูตรเดิมๆ หรือขายของเก่ากิน มันเป็นอย่างนี้ทุกค่ายเลย จึงทำให้ระบบค่ายเพลงมันเสื่อมลง ไม่เชื่อลองย้อนกลับไปอ่านบทความ “ปัดฝุ่นตู้เพลงในดวงใจ” ก็จะทราบว่า ทำไมช่วงต้นๆ หรือกลางๆ ของทุกค่ายเพลงจะเป็นช่วงที่มีงานเพลงที่ดีที่สุดของทุกค่ายเพลงเลย หลังจากนั้นงานก็จะเริ่มแป็ก ไม่สดใหม่ หรือมีพัฒนาการไปในทางที่ดีขึ้น ยุคนี้ศิลปินอิสระอาจต้องเหนื่อยเป็นหลายเท่ามากกว่าศิลปินอิสระในยุคก่อนๆ เพราะคุณต้องใช้สรรพกำลัง หรือกำลังภายในสูงหน่อยจึงจะสร้างโมเมนตัมให้ผู้คนหรือผู้บริโภคมาสนใจงานของคุณได้ เพราะตัวเลือกหรือสื่อบันเทิงมันมีมากมายเสียเหลือเกินกว่ายุคก่อน แต่ข้อดีก็คือยุคนี้คุณสามารถนำเสนองานของคุณผ่านสื่อ ช่องทางได้หลากหลายแบบไม่ต้องลงทุนด้วยงบประมาณที่สูงเหมือนค่ายเพลงใหญ่ก็สามารถแจ้งเกิดผลงานของคุณได้แล้ว เช่น ผ่านช่องทาง social network , internet tv , cable tv ซึ่งสื่อเหล่านี้สามารถโปรโมตได้ฟรีไม่ต้องมีค่าใช้จ่ายมากนัก ผิดกับในอดีตต้องโปรโมตผ่านทางฟรีทีวี หรือรายการวิทยุ ที่ต้องเป็นศิลปินมีค่ายเท่านั้นจึงจะมีช่องทางแบบนั้นเป็นของตนเอง สรุปก็คือยุคสมัยมันเปลี่ยนไป พฤติกรรมการเสพสื่อก็เปลี่ยนไป ศิลปินในยุคนี้จะผลิตผลงานศิลปะก็ต้องให้สอดคล้องกับไลฟ์สไตล์ของกลุ่มผู้บริโภคด้วย หาไม่แล้วเราก็จะกลายเป็นคนตกยุคไปได้โดยอัตโนมัตินั่นเอง
ก่อนอื่นขอแยกประเด็นออกเป็น 3 ส่วนด้วยกัน คือมุมมองต่อเรื่องนี้ที่มองไปยังค่ายเพลงหรือตัวธุรกิจ (บริษัทบันเทิงมหาชน) มุมมองต่อเรื่องนี้ที่มองในฐานะแฟนเพลงคนหนึ่งต่ออุตสาหกรรมเพลง และสุดท้ายมุมมองต่อเรื่องนี้ที่มองไปยังตัวศิลปินหรือผู้ทำงานเบื้องหลังศิลปินต่ออุตสาหกรรมเพลง ซึ่งบทวิเคราะห์ก็จะแตกต่างกัน ซึ่งผู้อ่านจะได้นำไปชั่งน้ำหนักในแต่ละมุมมองแล้วสรุปเป็นผลึกความคิดรวบยอด ซึ่งจะทำให้ผลึกความคิดของท่านผู้อ่านแตกฉานต่อปรากฏการณ์หรือเหตุการณ์ในวงการเพลงในขณะนี้ได้อย่างเฉียบคม รอบด้าน
มุมมองของข้าพเจ้า(ผู้เขียน) ที่มองมายังค่ายเพลง หรือธุรกิจบริษัทสื่อบันเทิงอย่างแกรมมี่ และอุตสาหกรรมเพลงไทย
จริงๆ ข้าพเจ้าได้เคยวิเคราะห์ไปบางส่วนแล้วในบทความที่ชื่อว่า “ปัดฝุ่นตู้เพลงในดวงใจ” ซึ่งเป็นบทความแรกของบล็อกนี้ เมื่อเดือนมิถุนายน ถึงมุมมองที่มีต่ออุตสาหกรรมเพลงไทยในบ้านเราว่ามาถึงยุคเปลี่ยนผ่าน ครั้งสำคัญอีกครั้งนึง ก่อนหน้านี้ ถ้ายังจำกันได้ วงการเพลงถ้านับกันจริงๆ ก็ถือว่าเพิ่งจะมาเรียกกันว่าวงการเพลงก็เมื่อ 50-60 ปีมานี้เอง ยุคแรกเป็นเพลงไทยเดิม เพลงพื้นบ้าน และพัฒนามาเป็นเพลงสุนทราภรณ์ ยุค 2 เป็นเพลงเพื่อชีวิตกับเพลงลูกทุ่ง ภายหลังมาแยกกันชัดเจน และลูกทุ่งดูจะมีวิวัฒนาการที่ต่อเนื่องและชัดเจนกว่า ยุค 3 เป็นยุคเพลงลูกกรุง และเพลงไทยสากล (ยุคนี้ถือว่าเริ่มจะมีห้องบันทึกเสียง มีระบบค่ายเพลงแบบหลวมๆ แล้ว) ยุค 4 เป็นยุคเพลงสตริงคอมโบ้ ชาโดว์ และฟอร์มตัวเป็นวงดนตรีมากมาย (ยุคนี้ก่อกำเนิดค่ายเพลงแรกๆ คือนิธิทัศน์ อามีโก้ โรต้า อาร์เอส รถไฟดนตรี) ยุค 5 เป็นยุคทองของวงการดนตรีไทยเรียกว่ายุคเพลงป็อป (ยุคนี้ถือกำเนิดค่ายเพลงยักษ์ใหญ่อย่างแกรมมี่ คีตา มาจนถึงเบเกอรี่มิวสิค) และปัจจุบันวงการเพลงไทยยังอยู่ในยุคนี้แหละ และกำลังก้าวผ่านไปเป็นยุคใหม่ ที่ผมยังไม่ได้ตั้งชื่อว่าเป็นยุคอะไร แต่ดนตรีมีความหลากหลายมากขึ้น กลุ่มผู้ฟังก็มีรสนิยมฟังเพลงหลากหลายมากขึ้น พฤติกรรมผู้บริโภคเปลี่ยนไปตามความก้าวหน้าของเทคโนโลยีด้วย ยุคนี้ไม่ได้เปิดแผ่นเสียงฟังกัน ไม่ได้เปิดเทปคาสเซ็ทแล้ว ไม่ค่อยได้ซื้อ cd ฟังกันแล้ว ใช้ดาวน์โหลดเพลงกันทางอินเตอร์เน็ต หรือทางโทรศัพท์มือถือฟังกันมากกว่า แม้กระทั่งเครื่องเล่นซีดีวอล์คแมนก็ดูเชยไปเสียแล้ว เพราะเขาฟังผ่านทาง i-pod i-phone หรือ i-pad แล้ว ดังนั้นในเมื่อพฤติกรรมผู้บริโภคเปลี่ยนไป รวมถึงความหลากหลายของรสนิยมการฟังและแนวเพลงมีมากขึ้น ผู้บริโภคมีทางเลือกมากขึ้น และมีความบันเทิงมากมายที่มาแย่งความสนใจเขาไปได้หลายทาง ทั้งภาพยนตร์ เกมส์ คลิปวีดีโอ เพลง หนังสือ เรียลลิตี้โชว์ ฯลฯ ทำให้ผู้ผลิตสื่อเองก็จำเป็นต้องปรับตัวตามให้ทัน หาไม่แล้วก็จะต้องล้มหายตายจากไปแบบล้มทั้งยืน ซึ่งเห็นกันมามากแล้ว ขนาดวงการเพลงในยุคก่อนหน้านี้ที่เทคโนโลยียังไม่ก้าวล้ำนำสมัยเท่าปัจจุบัน เรายังได้เห็นค่ายเพลงล้มหายตายจากไปแบบเงียบๆ มากมายเลย แล้วยุคนี้จะเหลือรอดได้มันต้องเก่งจริงๆ ทั้งทางด้านทุน บุคลากร วิสัยทัศน์ การบริหารจัดการ รวมถึงตัวศิลปินเองด้วย ปรากฎการณ์ที่พี่ดี้ลาออกจากแกรมมี่ รวมถึงศิลปินท่านอื่นๆ ทั้งที่อยู่เบื้องหน้าและเบื้องหลังดังๆ ตบเท้ากันลาออกจากชายคาแกรมมี่ ซึ่งก็เป็นที่ที่ให้เขาได้แจ้งเกิดด้วยเช่นกัน ในมุมมองของผู้เขียนจึงเป็นเรื่องสัจจธรรม(อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา) ของชีวิตมากกว่าเป็นเรื่องธรรมชาติของมนุษย์ มนุษย์มักจะดิ้นรน เสาะแสวงหาสิ่งที่ดีกว่าอยู่เรื่อยไป ตราบเท่าที่ชีวิตยังมีลมหายใจอยู่ นี่ไม่ใช่เป็นการกระแนะกระแหนกันนะครับ เพราะโดยส่วนตัวแล้วนิยมชมชอบทั้งตัวพี่ดี้ และศิลปินที่ได้เอ่ยนามมาแล้วทุกท่านจริงๆ (ลองไปอ่านบทความที่ชื่อ “ปัดฝุ่นตู้เพลงในดวงใจ” ของข้าพเจ้าดูแล้วจะทราบ) แต่อย่างที่บอกค่ายเพลงเขาต้องทำทุกอย่างให้เขาอยู่รอดด้วยเช่นกัน ฟังการแถลงข่าวของผู้บริหารหลายคนในแกรมมี่แล้วก็เข้าใจว่าปัจจุบันธุรกิจเพลงเพียงอย่างเดียวไม่สามารถสร้างรายได้ให้กับองค์กรในระดับที่จะให้องค์กรอยู่รอดได้แล้ว มันหมดสมัยแล้วที่จะมานั่งขายซีดีเพลง ดีวีดี หรือเทปคาสเซ็ท เพราะรายได้จากทางนี้แทบไม่เห็นเม็ดเงินกันอีกแล้ว ลำพังรายได้จากยอดดาวน์โหลดก็ไม่ใช่ว่าจะดีนัก เพราะจะดีเป็นบางเพลงกับบางศิลปินเท่านั้น นั่นแสดงว่า ผู้บริโภคไม่นิยมหรือยินยอมที่จะเสียตังค์ได้โดยง่าย เพื่อเสพงานห่วยๆ แบบสุกเอาเผากิน แบบเหมือนเมื่อสมัยก่อนกันอีกแล้ว ไม่ใช่เพราะผู้บริโภคยุคนี้ฉลาดขึ้นหรือมีรสนิยมฟังเพลงดีขึ้น แต่เป็นเพราะเทคโนโลยีได้ทลายข้อจำกัดต่างๆ ที่ในอดีตผู้บริโภคไม่มีอำนาจต่อรองออกไปได้ต่างหาก ทำให้ยุคนี้งานที่ไม่ดีจริง หมดสิทธิ์แจ้งเกิด เพราะไม่มีใครยินยอมจ่ายตังค์ให้คุณแบบง่ายๆอีกแล้ว ค่ายเพลงจึงต้องกระเสือกกระสนไปหารายได้จากทางอื่น เช่น โชว์บิซ การแสดงคอนเสิร์ต การโชว์ตัว การเป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้า แสดงภาพยนตร์ ละคร หรือแม้กระทั่งทำทัวร์ต่างประเทศ ผู้แทนจำหน่ายขายสินค้าเครื่องสำอางค์ก็มี ในขณะที่คนที่ทำงานอยู่ในอุตสาหกรรมเพลงในยุคโบราณอาจจะเคยชินกับการที่ค่ายเพลงง้อ เพราะตัวเองเคยเป็นตัวจักรสำคัญในการผลิตเพลง เป็นผู้เขียนเพลงหรือทำดนตรี ปัจจุบันก็ถูกลดบทบาทลง เพราะเพลงมันไม่สามารถขายได้ยกแพ็คเหมือนสมัยก่อน ขายได้ทีละเพลง และศิลปินคนนึง อาจมีเพลงฮิตไม่กี่เพลงก็ขายได้แล้ว ไม่เหมือนสมัยก่อนที่ต้องออกต่อเนื่องกันหลายอัลบั้ม ในเมื่องานน้อยลง ยอดขายก็ลดลง แล้วรายได้จะไม่ให้ลดตามก็เป็นไปไม่ได้ นี่คือที่มาว่าพนักงานแกรมมี่ถูกลดเงินเดือน หลายส่วนงานถูกจ้างออก และรับคนหน้าใหม่เข้ามาสู่บริษัท เพราะมาสตาร์ทกันที่เงินเดือนใหม่ที่ต้นทุนยังไงก็ต่ำกว่าคนที่อยู่มานาน จ้างเอาไว้นาน แบกภาระต้นทุนคงที่ที่สูงต่อไป นี่คือสัจจธรรมของทุกธุรกิจในโลกนี้แหละ ไม่เฉพาะธุรกิจเพลงหรอก ถามว่าการลาออกของดี้ นิติพงษ์ ห่อนาค พี่อัสนีวสันต์ คุณมาช่า จะกระทบกับแกรมมี่มั๊ย ผมตอบแทนได้เลยว่า บริษัทเขาไม่กระทบอะไรมากมายนักหรอก บริษัทเขามีบุคลากรในระดับเดียวกับคุณพี่ดี้ และคุณพี่อัสนี คุณมาช่าอีกมากมาย คนแต่งเพลงเก่งๆ ในระดับเดียวกับดี้ในค่ายยังมีอีกหลายคนมาก คนดนตรีมีฝีมือในระดับเดียวกับป้อม อัสนี อาจมีไม่เยอะในค่าย แต่เขาสามารถผลิตผลงานที่ออกมาแล้วขายได้ มีคนเก่งๆ แบบนั้นมากกว่าคุณป้อมอัสนี มีเยอะ มีศิลปินสดใหม่ ที่มีคาแรกเตอร์ จุดขายแบบเดียวกับมาช่า หรือเหนือกว่ามาช่า ยังมีอีกมาก และที่กำลังรอเจียระไนอยู่ การลาออกของดี้ และผองเพื่อนบางส่วนที่ออกไปในระยะสั้นจึงยังไม่มีผลกระทบอะไรกับแกรมมี่เลย แต่ในระยะยาวถ้าจะมี ก็น่าจะเกิดจากพฤติกรรมของผู้บริโภคในขณะนั้นจะเปลี่ยนไปขนาดไหน บุคลากรทางดนตรีที่ยังคงอยู่ใต้ชายคาแกรมมี่จะสามารถสร้างสรรค์ผลงานตอบโจทย์แฟนเพลงในอนาคตได้หรือไม่ นั่นแหละจึงจะมาวิเคระห์ได้ว่าการออกไปของบุคลากรหัวกะทิบางส่วนในตอนนี้มีผลหรือไม่อย่างไร แล้วบทบาทนับจากนี้ของดี้นิติพงษ์ และผองเพื่อนจะไปทำอะไร อย่างไร อันนี้ก็ต้องมาดูกันว่า พวกเขาจะเป็นเหมือนอย่างตัน ภาสกรนทีแห่งวงการชาเขียว,ร้านอาหารญี่ปุ่นหรือไม่ ที่ลาออกไปแล้วแต่ก็ยังสร้างโมเมนตัมต่อตลาดได้อีกมากโข สร้างแรงดึงดูดต่อผู้บริโภคได้ต่อไปอีกหรือไม่ อันนั้นค่อยมาว่ากันอีกที
มุมมองต่อเรื่องนี้ที่มองในฐานะแฟนเพลงคนหนึ่งต่ออุตสาหกรรมเพลงไทย
ต้องบอกว่าไม่ได้รู้สึกเสียดายพี่ดี้หรือพี่ป้อมแต่อย่างใด ที่เดินจากอาณาจักรแกรมมี่ไป ไม่ใช่ว่าโกรธหรือเกลียดแต่อย่างใด แต่คิดว่ายุคสมัยมันเปลี่ยนไป คุณค่าความสำคัญของคนเราย่อมแตกต่างและเปลี่ยนแปลงไปได้ อย่าไปยึดติด ในยุคสร้างอาณาจักรแกรมมี่ สมัยที่ยังมีพี่เต๋อ ดูแลบัญชาการค่ายเพลงแกรมมี่อยู่นั้น พี่ดี้ พี่ป้อม พี่โอม รวมถึงอนุวัฒน์ สืบสุวรรณ กลุ่มคนเหล่านี้มีความสำคัญต่อองค์กรมาก และต่ออุตาหกรรมเพลงมากด้วย เพราะยุคนั้นเพลงดีๆ มาจากมันสมองของคนเหล่านี้ทั้งนั้น ผู้เขียนเป็นคนนึงที่เลือกซื้องานอัลบั้มเทปในยุคนั้น โดยดูจากเครดิตปกเทป ถ้ามีรายชื่อบุคคลเหล่านี้ ก็พร้อมจะจ่ายตังค์ซื้อมาฟังได้เลย โดยที่ไม่ต้องทดลองฟังเพลงก่อนเลยด้วยซ้ำ แต่ยุคนี้มันไม่ใช่แล้วไง ยุคนี้เขาไม่ฟังเพลงสไตล์จิ๊กโก๋อกหักแบบพี่ป้อมร้องกันแล้ว เมื่อไม่นานมานี้ผู้เขียนได้มีโอกาสดูคอนเสิร์ตพี่ป้อมทางช่องกรีนชาแนล ยังรู้สึกร้องอี๋เลย คือมันเอียน เพลงพี่ผมร้องได้ทุกเพลงเลยนะ แต่มันเบื่อสไตลนี้แล้ว มากๆ เลย แม้ว่าในยุคนั้นเราอาจฟังแล้วรู้สึกว่าไพเราะ มาก พี่ดี้เขียนเพลงในยุคนั้นดีมากทุกเพลงเลยนะ แต่ยุคนี้ผมว่าภาษาเพลงของพี่มันสู้ หนึ่ง ณรงค์วิทย์ พี่นิ่มสีฟ้า หรืออีกหลายคนในค่ายไม่ได้เลย มันไม่โดนในยุคนี้อ่ะ ผมว่ายุคทองหรือมาสเตอร์พีซ ของพี่มันผ่านไปแล้วอ่ะ จึงทำให้ผลงานในยุคหลังๆ ของพวกพี่มันไม่โดนใจคนยุคนี้ก็แค่นั้น แต่ก็ยังให้กำลังใจพวกพี่ทำงานกันต่อไป แบบมีอิสระ ไม่อยู่ในกฏเกณฑ์ของค่าย จริงๆ ก็เป็นเพียงข้ออ้างของคนไม่รักกันแล้วเท่านั้น เพราะตอนที่พวกพี่อยู่ในค่ายก็แทบจะเป็นเทพเจ้ากันทั้งหมดนั่นแหละ มีใครที่ไหนจะกล้าไปแทรกแซงก้าวก่ายการทำงานของพวกพี่งั้นเหรอ มีแต่แตะเบรกเรื่องงบประมาณเท่านั้น ซึ่งก็เป็นความชอบธรรมของบริษัทเขาอยู่ดี ก็ในเมื่อบริษัทมันไม่ใช่องค์กรการกุศล ทำงานภายใต้การมองดูของนักลงทุนผู้ถือหุ้นอีกส่วนหนึ่งด้วย เขาย่อมจะต้องพยายามทำทุกวิถีทางให้บริษัทมีกำไร และควบคุมค่าใช้จ่ายอยู่ดี อันนี้เป็นกฎธรรมชาติของทุกบริษัทอยู่แล้ว ถ้าการลาออกของกลุ่มพี่ดี้นิติพงษ์ กับผองเพื่อนจะสร้างคุณูปการต่อวงการเพลงไทยก็คงจะเป็นที่พวกพี่ไปรวมตัวกันสร้างงานเพลงใหม่ๆ ที่มันไม่ต้องแคร์ต่อแนวทางของกลุ่มทุนว่าต้องเป็นเพลงตลาดตอบโจทย์เฉพาะกลุ่มผู้ฟังที่เป็นแมสมากนัก เพราะยังมีช่องว่างอีกมากในหลายกลุ่มเป้าหมายที่เขาอยากฟังงานเพลงที่มันต่างออกไปจากที่มันมีอยู่ในอุตสาหกรรมเพลงไทย เพลงแจ๊สดีๆ เพลงร็อกหนักๆ ก็ไม่ค่อยได้เห็นมีงานออกมาให้ฟังมากนัก เพลงแด๊นซ์จังหวะดิสโก้แบบยุค 80 ก็ไม่ค่อยมีให้ฟังในยุคนี้ นี่คือตัวอย่างของงานเพลงที่เป็นช่องว่างอีกมาก ที่สามารถนำเสนอได้หากหลุดกรอบจากการทำงานในระบบค่ายเพลง ผมได้แต่หวังว่าการลาออกของพวกพี่จะทำให้ผู้บริโภคส่วนใหญ่ของประเทศได้บริโภคงานเพลงดีๆ นับจากนี้ไป อย่างน้อยก็เป็นอีกทางเลือกนึงที่ไม่จำเจ และตายซาก เหมือนทุกวันนี้
มุมมองต่อเรื่องนี้ที่มองไปยังตัวศิลปินหรือผู้ทำงานเบื้องหลังศิลปินต่ออุตสาหกรรมเพลงไทย
คุณค่าของศิลปินในยุคนี้มันเป็นเพียงแค่สินค้าที่ค่ายเพลงจะเป็นผู้เจียระไนว่าจะให้เป็นอะไร มีคาแรกเตอร์แบบไหน มีจุดขายแบบไหน เพราะศิลปินจะไม่มีความเป็นตัวของตัวเองซักเท่าไหร่ ซึ่งแตกต่างจากศิลปินของต่างประเทศ และศิลปินในอดีต เหตุที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะระบบค่ายเพลงเข้ามามีบทบาทกำหนดทุกอย่างของงานเพลง ตั้งแต่คอนเซ็ปท์อัลบั้ม โปรดิวเซอร์ คนแต่งเพลง ผู้เรียบเรียงเสียงประสาน ผู้บันทึกเสียง คนทำมิวสิควีดีโอ สไตล์ลิสต์ศิลปิน คนดูแลศิลปิน เจ้าของค่าย เจ้าของสถานีเพลง สถานีช่องเคเบิ้ลทีวี ผู้จัดคอนเสิร์ต เป็นต้น ซึ่งศิลปินจะต้องเดินไปตามครรลองที่มีผู้กำหนดคาแรกเตอร์ และคอนเซ็ปท์ไว้หมดแล้ว การจะขยับเขยื้อน หรือฉีกกฎ แหกคอก ออกไอเดียในการวางตัวที่มีความเป็นตัวของตัวเอง ย่อมทำไม่ได้ง่ายนัก ถ้าเป็นศิลปินไทย ยกเว้นไม่มีสังกัดค่ายใหญ่ แต่ถ้าเป็นศิลปินจากต่างประเทศอย่างอเมริกา หรือยุโรป จะมีความเป็นอิสระมากกว่านี้ แต่ก็ต้องแลกกับความสามารถอย่างสูงมาก และการทำงานแบบมืออาชีพ และทุ่มสุดตัว ที่ตัวศิลปินจะต้องมีอยู่ในสายเลือด เพราะนั่นต้องเป็นของแท้ ตัวจริงมาจากตัวคุณจริงๆ ไม่ใช่เกิดจากสร้างสรรค์ปั้นแต่งของค่ายเพลง เราจึงเห็นศิลปินคนไทยไปโกอินเตอร์ได้น้อยมาก เพราะที่มันมีอยู่นั้นส่วนใหญ่ของเก๊ และไม่ใช่มืออาชีพอย่างแท้จริง ความสามารถก็ยังไม่สามารถเทียบชั้นต่างประเทศได้ ปรากฎการณ์การลาออกของพี่ดี้ นิติพงษ์และผองเพื่อน ส่วนหนึ่งผมคงต้องขอให้เครดิตและปรบมือให้ด้วยใจจริง เพราะอย่างน้อยผมก็เป็นอีกคนหนึ่งที่สนับสนุนการทำงานของศิลปินอิสระที่อยู่นอกกรอบการทำงานของระบบค่ายเพลง แม้ว่ายุคนึงระบบค่ายเพลงมันเวิร์คมาก เช่น ยุคแกรมมี่ตอนต้น ยุคคีตา ยุคเบเกอรี่มิวสิค แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปซักระยะนึง จะพบว่าค่ายเพลงจะไม่ยอมพัฒนางานเพลงของตัวเองให้ดีขึ้น มักใช้มุกเดิมๆ หากินกับสูตรเดิมๆ หรือขายของเก่ากิน มันเป็นอย่างนี้ทุกค่ายเลย จึงทำให้ระบบค่ายเพลงมันเสื่อมลง ไม่เชื่อลองย้อนกลับไปอ่านบทความ “ปัดฝุ่นตู้เพลงในดวงใจ” ก็จะทราบว่า ทำไมช่วงต้นๆ หรือกลางๆ ของทุกค่ายเพลงจะเป็นช่วงที่มีงานเพลงที่ดีที่สุดของทุกค่ายเพลงเลย หลังจากนั้นงานก็จะเริ่มแป็ก ไม่สดใหม่ หรือมีพัฒนาการไปในทางที่ดีขึ้น ยุคนี้ศิลปินอิสระอาจต้องเหนื่อยเป็นหลายเท่ามากกว่าศิลปินอิสระในยุคก่อนๆ เพราะคุณต้องใช้สรรพกำลัง หรือกำลังภายในสูงหน่อยจึงจะสร้างโมเมนตัมให้ผู้คนหรือผู้บริโภคมาสนใจงานของคุณได้ เพราะตัวเลือกหรือสื่อบันเทิงมันมีมากมายเสียเหลือเกินกว่ายุคก่อน แต่ข้อดีก็คือยุคนี้คุณสามารถนำเสนองานของคุณผ่านสื่อ ช่องทางได้หลากหลายแบบไม่ต้องลงทุนด้วยงบประมาณที่สูงเหมือนค่ายเพลงใหญ่ก็สามารถแจ้งเกิดผลงานของคุณได้แล้ว เช่น ผ่านช่องทาง social network , internet tv , cable tv ซึ่งสื่อเหล่านี้สามารถโปรโมตได้ฟรีไม่ต้องมีค่าใช้จ่ายมากนัก ผิดกับในอดีตต้องโปรโมตผ่านทางฟรีทีวี หรือรายการวิทยุ ที่ต้องเป็นศิลปินมีค่ายเท่านั้นจึงจะมีช่องทางแบบนั้นเป็นของตนเอง สรุปก็คือยุคสมัยมันเปลี่ยนไป พฤติกรรมการเสพสื่อก็เปลี่ยนไป ศิลปินในยุคนี้จะผลิตผลงานศิลปะก็ต้องให้สอดคล้องกับไลฟ์สไตล์ของกลุ่มผู้บริโภคด้วย หาไม่แล้วเราก็จะกลายเป็นคนตกยุคไปได้โดยอัตโนมัตินั่นเอง
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)


































