วันพฤหัสบดีที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2553

ย้อนตำนานละครไทยค่ายเอ็กแซ็กท์ และซีนาริโอ













ย้อนตำนานละครไทยค่ายเอ็กแซ็กท์ และซีนาริโอ
บอย ถกลเกียรติ  เจ้าพ่อละครโรแมนติคคอมเมดี้เมืองไทย


เนื่องจากผู้เขียนเองก็เป็นสาวกของค่ายเพลงแกรมมี่มาตั้งแต่ยุคก่อตั้ง จวบจนเอ็กแซ็กท์ซึ่งเป็นบริษัทในเครือแกรมมี่ ถือกำเนิดในยุคของพี่เต๋อ เรวัติ ยังมีชีวิตอยู่ ก็เฝ้าติดตามงานของเอ็กแซ็กท์มาตลอดอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่สมัยแรกๆ วันนี้เอ็กแซ็กท์ครบรอบ 20 ปี ถ้าเปรียบเป็นคนก็เสมือนคนที่ย่างเข้าสู่วัยผู้ใหญ่เต็มตัว เราได้เห็นพัฒนาการ และการเติบโตของเอ็กแซ็กท์มาตลอดอย่างต่อเนื่อง จึงขอชื่นชมคุณบอย ผู้ที่ปลุกปั้นเอ็กแซ็กท์ขึ้นมาจวบจนมีวันนี้ ซึ่งถือเป็นบริษัทผลิตละครรายใหญ่ติดท็อปไฟว์ หรือบิ๊กไฟว์ (ดาราวีดีโอ,กันตนา,เอ็กแซ็กท์,ทีวีซีน,โพลีพลัส) ของเมืองไทย ดังนั้น YGY จึงขอร่วมเฉลิมฉลองและย้อนตำนาน ความทรงจำอันน่าประทับใจของละครค่ายนี้ จวบจนผลงานในอดีตจนถึงปัจจุบันมาให้อ่านกันดังนี้
ประวัติคุณบอย ถกลเกียรติ วีรวรรณ ผู้ก่อตั้ง บริษัทเอ็กแซ็กท์และซีนาริโอ จำกัด
ถกลเกียรติ วีรวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2509 (อายุ 44 ปี) จบชั้นประถมศึกษาจาก โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มัธยมศึกษา Woodside Prioly School ประเทศสหรัฐอเมริกา ปริญญาตรี Boston College (B.A.) ประเทศสหรัฐอเมริกา ปริญญาโท มหาวิทยาลัยบอสตัน (Boston University) (M.S.) ประเทศสหรัฐอเมริกา
ปี พ.ศ. 2533 เริ่มงานในตำแหน่งโปรดิวเซอร์ละครโทรทัศน์ กับแกรมมี่เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ ก่อนที่มีผลงานกำกับละครเรื่องแรก “นางฟ้าสีรุ้ง”
ปี พ.ศ. 2534 ก่อตั้งบริษัท เอ็กแซ็กท์ จำกัด ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และกำกับละครเรื่อง “3 หนุ่ม 3 มุม ” ซิทคอมเรื่องแรกที่ออกฉายยาวนานถึง 8 ปี
ปี พ.ศ. 2540 ริเริ่มละครเพลงเวทีเรื่องใหญ่ที่สร้างกระแสตื่นตัวในสังคม เรื่อง “วิมานเมือง” ตามด้วย “บัลลังก์เมฆ เดอะมิวสิคัล” ในปี 2544 และ 2545 และ “บางกอก 2485 เดอะมิวสิคัล” ในปี ปี พ.ศ. 2547
ปี พ.ศ. 2546 ดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ บริษัท ทีนทอล์ค จำกัด เพื่อรองรับงานด้านรายการโทรทัศน์ ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ปี พ.ศ. 2547 เปิดบริษัทใหม่ในนาม “ซีเนริโอ” ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ปัจจุบันดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ บริษัท เอ็กแซ็กท์ จำกัด, กรรมการบริหาร บริษัท จีเอ็มเอ็ม มีเดีย จำกัด มหาชน กรรมการผู้จัดการ บริษัท ทีนทอล์ค จำกัด และกรรมการผู้จัดการ บริษัท ซีเนริโอ จำกัด และเป็นตัวแทนภาควิทยุ-โทรทัศน์ให้เป็น 1 ใน 17 คนของคณะกรรมการสรรหา กสช.
ปี พ.ศ. 2551 เปิดโรงละครเวทีในชื่อ "เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์" ตั้งอยู่ที่ชั้น 4 ศูนย์การค้าEsplanade Cineplex ถ.รัชดาภิเษก เป็นการรวมทุนของบริษัท ซิเนริโอ จำกัด , เมืองไทยประกันชีวิต และ ธนาคารไทยพาณิชย์ ซึงโรงละครแห่งนี้มีมาตรฐานเทียบเท่า Boardway Standard และมีผลงานละครเวทีทั้งในและต่างประเทศเคยมาจัดแสดงที่โรงละครนี้เป็นจำนวนมาก
ผลงานละครเวที
ผลงานการกำกับละครโทรทัศน์
ภาพยนตร์
สมรสกับ “ปริม” กณิการ์ มีบุตรสาว 2 คน ชื่อ น้องปราง กับ น้องปาว
รายชื่อละครเรื่องยาว (เรียงตามลำดับตัวอักษร)
1 18 มงกุฎสะดุดรัก (สุนิสา, อรรถพร, เมทนี)
2 กุหลาบในเปลวไฟ (จอนนี่, เพ็ญพักตร์)3 เกมรักพยาบาท (ภูธเนศ, พิยดา)4 แก้วล้อมเพชร (ยุกต์, วรรณรท, ชยธร, แอริณ) 5 แก้วลืมคอน (ภูธเนศ, พิยดา)
6 ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน (พนมกร, พิมพ์มาดา)
7 ขุมทรัพย์อมตะนคร (ศักดิ์สิทธิ์, เจนสุดา)
8
คน 2 คม (ปฏิภาณ, แคทรียา)

9 คลื่นรักสีคราม (สมชาย, โสภิตนภา)
10 ความทรงจำใหม่ หัวใจเดิม (ธงไชย, คัทลียา)
11 ความลับของ Super Star (ปฏิภาณ, ภูธเนศ, น้ำทิพย์, อธิชา)  
12 คุณหนูอารมณ์ร้าย กับผู้ชายปากแข็ง (ศักดิ์สิทธิ์, แอน)
13 เคหาสน์ดาว (ศักดิ์สิทธิ์, นุสบา)

14 เงา (ยุรนันท์, อินทิรา, คลาวเดีย, โอลิเวอร์)
15 เงามรณะ (เจตริน, สโรชา, อนุวัฒน์)
16 เงาอโศก (ณวัฒน์, กัญญา)
17 จับตายวายร้ายสายสมร (ศักดิ์สิทธิ์, น้ำทิพย์, ณัฏฐ์, อธิชา)  
18 เจ้าพ่อจำเป็น (เจตริน, ซอนย่า)
19 เจ้าแม่จำเป็น (สัญญา, ภัครมัย)
20 เฉพาะหัวใจให้เธอ (อัมรินทร์, นัท)
21 ชายครับ...ผมเป็นชาย (ชาคริต, เมทนี)
22 ชายในฝัน (ชาคริต, เก็จมณี, พีท)
23 ชายไม่จริง หญิงแท้ (สัญญา, คัทลียา)
24 ชิงชัง (ภูธเนศ, โสภิตนภา, รัฐศาสตร์, พิมพ์มาดา)
25 ชีวิตเพื่อฆ่า หัวใจเพื่อเธอ (ภูธเนศ, เก็จมณี)
26 โซดากับชาเย็น (เจษฎาภรณ์, เก็จมณี)
27 ดวงไฟในพายุ (เกริกพล, วุฒิสิทธิ์)
28 ดอกรักริมทาง (สุกฤษฎ์, วรรณรท)
29 ดารายัณ (สินจัย, อนุวัฒน์, ขวัญฤดี)

30 ดำขำ (ณวัฒน์, ภัทรธิดา)
31 โดดเดี่ยวไม่เดียวดาย (เกริกพล, พิยดา)
32 ตราบสิ้นดินฟ้า (ยุรนันท์, คัทลียา)
33 ตราบาปสีขาว (ศักดิ์สิทธิ์, นัท, โสภิตนภา, สิงหรัตน์)
34 ตะวันตัดบูรพา (ศักดิ์สิทธิ์, เจษฎาภรณ์, พิมพ์มาดา, อินทิรา)
35 ตารีบุหงา (จอนนี่, บุษกร, อริสรา)
36 ทรามวัยกับไอ้จก (อัมรินทร์, พิยดา)
37 ทอฝันกับมาวิน (เกริกพล, พิยดา)
38 ทะเลริษยา (สินจัย, ณวัฒน์, น้ำทิพย์)
39 ทายาทคุณหญิง (ชาคริต, สุนิสา)
40 ทาสรักทรนง (ภูธเนศ, พิมพ์มาดา)
41 นางสาวไม่จำกัดนามสกุล (มาช่า, จิรายุ)

42 นิยายรักภาค 2 (เจตริน, นัท)
43 บ่วงรักกามเทพ (ณวัฒน์, น้ำทิพย์)
44 บัลลังก์เมฆ (ภัทราวดี)
45 บ้านเราจงเจริญ (ภูริ, อรจิรา, อนุชิต)

46 บาปรัก (สินจัย, ภูธเนศ)
47 ปัญญาชนก้นครัว (ภูริ, อลิชา, พนมกร)
48 เปลือกเสน่หา (คัทลียา, ณวัฒน์)
49 ผู้ชายหัวใจไม่แพ้ (ปฏิภาณ, พิยดา)
50 แผ่นดินของเรา (ยุรนันท์, ใหม่, จอนนี่)
51 แผนรักแผนร้าย (ชาตโยดม, โสภิตนภา)
52 ฝันเฟื่อง (เจษฎาภรณ์, โสภิตนภา)
53 พรุ่งนี้ก็รักเธอ (ณวัฒน์, พิยดา, อนุชิต, พชร)

54 พรุ่งนี้ไม่สายที่จะรักกัน (อนุชิต, อคัมย์สิริ, พงศ์ศิริ)
55 พ่อไก่แจ้กับแม่ทูนหัว (ณวัฒน์, ภารุจีร์)
56 พินัยกรรม (ภูธเนศ, เก็จมณี, ชาคริต)
57 พิษกุหลาบ (สินจัย, อนุวัฒน์, ณัฐริกา)58 พิษสวาท (ณวัฒน์, น้ำทิพย์)59 พิสูจน์รักจากสวรรค์ (สหรัถ, นุสบา)
60 เพลงผีบอก (พงษ์พัฒน์, ชาคริต, อินทิรา)
61 เพื่อเธอ (ศักดิ์สิทธิ์, คัทลียา)
62 เพื่อน (ภูธเนศ, เจสัน, ธัญญาเรศ, ลีโอ)
63 ฟ้าเพียงดิน (ภูธเนศ, พิยดา)
64 มังกรเดียวดาย (ศักดิ์สิทธิ์, นิรุตต์, ศตวรรษ)
65 มายาพิศวาส (รัฐศาสตร์, อลิชา, อรจิรา, อนุชิต)
66 มารยาริษยา (สินจัย, โอลิเวอร์, เมทนี)
67 มาลัยสามชาย (พิยดา, ภูธเนศ, สหรัถ, ยุกต์)
68 เมืองมายา (คัทลียา, นุสบา, สัญญา, ชาคริต)
69 เมืองมายา เดอะซีรี่ส์ ตอน มายาพิศวาส (สินจัย, สัญญา, อินทิรา)
70 เมืองมายา เดอะซีรี่ส์ ตอน มายาลวง (ยุรนันท์, เมทนี, จุฬาลักษณ์)
71 เมืองมายา เดอะซีรี่ส์ ตอน เล่ห์มายา (สัญญา, จันทร์จิรา, นุติ)
72 เมืองมายา เดอะซีรี่ส์ ตอน สงครามมายา (บุษกร, จักรกฤษณ์, เอวิตรา)
73 เมืองมายา เดอะซีรี่ส์ ตอน สุภาพบุรุษมายา (ภูธเนศ, โสภิตนภา)
74 เมื่อวันฟ้าเปลี่ยนสี (สินจัย, สันติสุข, อนุวัฒน์)
75 ยามเมื่อลมพัดหวน (เจตริน, ลลิตา)
76 รองเท้าแก้ว (ศักสิทธิ์, ชัญญา, เยลเรอดีน)
77 รอยรักรอยอดีต (ภูธเนศ, เก็จมณี)
78 ร้อยเล่ห์เสน่ห์ร้าย (พิยดา, เจษฎาภรณ์, เฌอมาลย์)
79 รอยอดีตแห่งรัก (สุกฤษณ์, พีรชยา)
80 รักในรอยแค้น (เวอร์ชั่น 1 : ศักดิ์สิทธิ์, นุสบา)
81 รักในรอยแค้น (เวอร์ชั่น 2 : ณวัฒน์, เอวิตรา)
82 รักหลอกๆ อย่าบอกใคร (เวอร์ชั่น 1 : จิรายุ, นุสบา)
83 รักหลอกๆ อย่าบอกใคร (เวอร์ชั่น 2 : รัฐศาสตร์, โสภิตนภา)
84 รัน รักอันตราย (ศักดิ์สิทธิ์, นิโคล)
85 เรือนแพ (ศรัณยู, พงษ์พัฒน์, นุสบา, จอนนี่)
86 โรงแรมผี (ชาคริต, ธีรณัฐ, รัฐศาสตร์)
87 ละอองดาว (สหรัถ, พิยดา)
88 ลักส์ดาวค้นดาว ตอน เธอ...เลอลักษณ์ (เมทนี, ณวัฒน์)
89 ลักส์ดาวค้นดาว ตอน รักแล้วรักเลย (ใหม่, อนุวัฒน์)
90 ลักส์ดาวค้นดาว ตอน ละครที่รัก (แอน, อรรถพร)
91 ลัดฟ้ามาหารัก (สันติสุข, จินตรา, เกริกพล)
92 ล่า (สินจัย, ทราย)

93 ลิเก๊, ลิเก (จักรพรรณ์, ภัครมัย)
94 เล่ห์ภุมเรศ (พิมพ์มาดา, ณวัฒน์, อรจิรา)
95 เล่ห์รตี (รัฐศาสตร์, อลิชา, ณวัฒน์)
96 เลือดขัตติยา (เจษฎาภรณ์, พิยดา)
97 เลือดหงส์ (สันติภาพ, น้ำทิพย์)
98 วังน้ำวน (เวอร์ชั่น 1 : ใหม่, มาช่า, ณ หทัย)
99 วังน้ำวน (เวอร์ชั่น 2 : อลิชา, ธัญญาเรศ, ภคพร)
100 วิมานทราย (ชาคริต, น้ำทิพย์)
101 สกุลกา (ปฏิภาณ, วรรณรท)
102 สงครามนางฟ้า (น้ำทิพย์, ณวัฒน์, ปานวาด)
103 สนทนาประสาจน (สัญญา, ซอนย่า)
104 สะใภ้ก้นครัว (รัฐศาสตร์, เอมี่)
105 สัญญาแค้นแสนรัก (ณัฐวุฒิ, พิยดา)
106 สายใยรัก (ยุรนันท์, นัท)
107 สายลมกับแสงดาว (มาช่า, ปีเตอร์)
108 สาวใช้หัวใจชิคาโก้ (สหรัถ, เมทนี)
109 เสน่ห์จันทร์ (ภูธเนศ, บงกช)
110 แสงสูรย์ (ชาคริต, น้ำทิพย์)
111 หงส์เหนือมังกร (นพพร, มาช่า, ศักดิ์สิทธิ์)
112 หน้าต่างสีชมพูประตูสีฟ้า (พงศ์ศิริ, อคัมย์สิริ, จุฑาภัทร)
113 หนี้รัก (สหรัถ, คัทลียา)
114 หวานใจยัยต่างดาว (ณัฐวุฒิ, อรจิรา)
115 หัวใจช็อคโกแล็ต (ปฏิภาณ, พิยดา)
116 หัวใจพลอยโจร (ปฏิภาณ, พิมพ์มาดา, พชร, อังศุมาลิน)
117 หัวใจศิลา (สุกฤษณ์, พีชญา)
118 หีบหลอนซ่อนวิญญาณ (เก็จมณี, อลงกรณ์, พีชญา)
119 อธิษฐานรัก (ภูธเนศ, พิมพ์มาดา, ปองศักดิ์)
120 อนิลทิตา (ณวัฒน์, กุลณัฐ)
121 อยากหยุดตะวันไว้ที่ปลายฟ้า (เวอร์ชั่น 1 : ศักดิ์สิทธิ์, คัทลียา)
122 อยากหยุดตะวันไว้ที่ปลายฟ้า (เวอร์ชั่น 2 : ยุกต์, พรรณวรท)
123 อาทิตย์ชิงดวง (พิศาล, สินจัย, พิยดา, ณัฏฐ์)

124 อุบัติเหตุหัวใจ (ปฏิภาณ, พิมพ์มาดา)
125 แอบเก็บใจไว้ใกล้เธอ (สัญญา, เมทนี, อัมรินทร์)
126 ฮีโร่ 1000 รัก (ชยธร, พีชญา, อลงกรณ์)

รายชื่อซีรี่ส์/ซิทคอม (เรียงตามลำดับตัวอักษร)
1 3 หนุ่ม 3 มุม (ทรงสิทธิ์, ศักดิ์สิทธิ์, ปฏิภาณ)
2 ครอบครัวนี้...คงกระพัน (วัชระ, ญาณี, ทราย)
3 คู่คนละขั้ว (ภูริ, ชนัญชิดา)
4 คู่ชื่นชุลมุน (สัญญา, อรพรรณ)
5 จุดนัดฝัน (แพรพลอย, อนุวัต)
6 เซน สื่อรัก สื่อวิญญาณ (ณัฏฐ์, อนุชิต, ภัทรศยา)
7 นัดกับนัด (อาณัตพล, สุกฤษณ์)
8 นารีสโมสร (จันทร์จิรา, นุสบา, โสภิตนภา)
9 บางรักซอย 9 (ศักดิ์สิทธิ์, พิยดา)
10 บ้านนี้มีรัก (ภูธเนศ, โฉมฉาย, ชุติมา)
11 บุญดีผีคุ้ม (ปิติศักดิ์, อคัมย์สิริ)
12 เป็นต่อ (ชาคริต, พิมพ์มาดา, มยุริญ)
13 ผู้กองเจ้าสเน่ห์ (ปฏิภาณ, น้ำต่าล TS5)
14 พี่ชายที่แสนดี (ภูธเนศ, ชนมาศ)
15 ม่ายค่ะ (ดวงตา, มยุรา, อัจฉราพรรณ)
16 รวมพลคน(น่า)ใช้ (แทนคุณ, จุฬาลักษณ์)
17 รักแปดพันเก้า ปี 1 (ภูธเนศ, น้ำทิพย์, ณวัฒน์, ภูริ)
18 รักแปดพันเก้า ปี 2 (ภูธเนศ, น้ำทิพย์, ณวัฒน์, ภูริ)
19 หกตกไม่แตก (วง UHT)
20 หนึ่งมิตรชิดใกล้ (ณวัฒน์, อรจิรา)
21 เฮง เฮง เฮง (กล้วย, ปิยะมาศ, ราศี, นิธิชัย, ชาตโยดม)

รายชื่อละครเวที  (เรียงตามลำดับตัวอักษร)
1 ก่อนจะถึง บางรักซอย 9 on stage (นักแสดงจากซิทคอมบางรักซอย 9)
2 กินรีสีรุ้ง (La Cage aux Folles) (ทรงสิทธิ์, เรืองศักดิ์)
3 ข้างหลังภาพ เดอะมิวสิคัล (สุทธาสินี, สุกฤษฎ์)
4 ทวิภพ เดอะมิวสิคัล (ทรงสิทธิ์, ภูธเนศ, สุทธาสินี, ปนัดดา)
5 เนื้อคู่ 11 ฉาก จากวันแรก...ถึงวันลา (ทรงสิทธิ์, สินจัย)
6 บัลลังก์เมฆ เดอะมิวสิคัล (สินจัย, ทรงสิทธิ์, สุกฤษณ์, ปิติศักดิ์)
7 บางกอก 2485 (ปฏิภาณ, แอนนิต้า)
8 ฟ้าจรดทราย เดอะมิวสิคัล (ปฏิภาณ, นัท มีเรีย)
9 แม่นาคพระโขนง เดอะมิวสิคัล นัท มีเรีย, อาณัตพล)
10 ลมหายใจ เดอะมิวสิคัล (ปฏิภาณ, นิโคล, ปองศักดิ์, วิชญานี)
11 ลูกคุณหลวง (จินตรา, ภูริ, พิมพ์มาดา)  
12 วิมานเมือง (สินจัย, เกริกพล)
13 สู่ฝันอันยิ่งใหญ่ (Man of la Mancha) (เรืองศักดิ์, ภัทรวรินทร์, อนุชิต)
14 หงส์เหนือมังกร เดอะมิวสิคัล (สุทธาสินี, ปรีติ, ภาคิณ)
หมายเหตุ  คุณบอยและบริษัทเอ็กแซ็กท์กำลังจะจัดคอนเสิร์ตชื่อ Boy Story ในธีมผลงานและความทรงจำในรอบ 20 ปี ที่เมืองไทยรัชดาลัยเธียเตอร์ ในวัน่ที่ 30-31 ตุลาคมนี้ ซึ่งสาวกของเอ็กแซ็กท์ไม่ควรพลาดอย่างยิ่ง เพื่อไปร่วมรำลึกถึงความทรงจำอันน่าประทับใจในรอบ 20 ปีที่ผ่านมา รายได้หลังหักค่าใช้จ่ายจะนำไปช่วยผู้ป่วยพิการของโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ถือเป็นคอนเสิร์ตการกุศลที่ไปดูแล้วยังได้บุญอีกด้วย 

วันจันทร์ที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2553

ย้อนตำนานยุครุ่งเรืองซี่รี่ย์ญี่ปุ่น และซุปเปอร์ฮีโร่ตลอดกาล



ย้อนตำนานยุครุ่งเรืองซีรี่ย์ญี่ปุ่น และซุปเปอร์ฮีโร่ตลอดกาล

ผู้เขียนขอนำมาลงไว้เพียง 4 กลุ่มหรือ 4 ซุปเปอร์ฮีโร่ ที่เป็นตัวแทนของยุคสมัยเท่านั้น

ตำนานอุลตร้าแมน

อุลตร้าซีรีส์ เป็นภาพยนตร์ซีรีส์โทคุซัทสึซึ่งสร้างโดยบริษัท ซึบุราญ่าโปรดักชั่น ซึ่งจะเป็นซีรีส์ที่มียอดมนุษย์ร่างยักษ์ออกมาสู้กับสัตว์ประหลาดต่างๆและในตอนจบก็จะมีลำแสงปิดท้ายยิงใส่สัตว์ประหลาดด้วย

ยุค60-80

• อุลตร้าแมน

• อุลตร้าเซเว่น

• การกลับมาของอุลตร้าแมน (แจ็ค)

• อุลตร้าแมน เอซ

• อุลตร้าแมนทาโร่

• อุลตร้าแมนเลโอ

• อุลตร้าแมน 80

ยุค90

• อุลตร้าแมนทีก้า

• อุลตร้าแมนไดน่า

• อุลตร้าแมนไกอา

ยุค2000

• อุลตร้าแมนคอสมอส

• อุลตร้าแมนเน็กซัส

• อุลตร้าแมนแม็กซ์

• อุลตร้าแมนเมบิอุส

• อุลตร้าเซเว่น X

• อุลตร้าแกแล็คซี่ ไดไคจูแบทเทิล

ยุค2010

• อุลตร้าแมนเซโร่

• อุลตร้าแกแล็คซี่ WARS

ย้อนหลังไปเมื่อ 35 ปีที่แล้ว ยอดมนุษย์ 'อุลตร้าแมน' ถือกำเนิดขึ้นมาเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 1966 (ปีเดียวกับที่อังกฤษคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกและวัฒนธรรมบันเทิงจากแดนผู้ดีกำลังเบ่งบานทั้งดนตรีและภาพยนตร์) ด้วยรูปแบบของรายการซีรีย์ทางทีวีต่อเนื่องกันหลายตอน หนังสือ Pacific Friend เดือนธันวาคมปี 1997 รายงานว่า ประเทศที่อุลตร้าแมนเข้าไปประสบความสำเร็จมากๆก็คือสหรัฐอเมริกาและออสเตรเลียรวมไปถึงในเอเชีย
หลังจากออกอากาศในญี่ปุ่น อุลตร้าแมนกลายเป็นยอดมนุษย์ยอดฮิตมีการขอซื้อไปแพร่ภาพในหลายประเทศ ไม่เว้นแม้แต่ในยุโรปและตะวันตก (ชาติที่วัฒนธรรมญี่ปุ่นเป็น 'ของต้องห้าม' อย่างเกาหลีนั้น ในเวลาต่อมาก็มีการนำเข้าไปเผยแพร่) รวมทั้งถูกสร้างเป็นการ์ตูนแอนิเมชั่น และในที่สุด อุลตร้าแมน กลายเป็นโปรดักท์ที่สร้างชื่อเสียงและเงินทองให้กับทาง Tsubaraya Production เป็นอย่างมาก (มีการสร้างเป็นภาพยนตร์อีกหลายครั้งกับบริษัท Tokusatsu Films)  ประจักษ์พยานอย่างหนึ่งที่บอกกับคนดูว่า ซีรีย์ชุดของอุลตร้าแมนได้รับความนิยมมาก คือ บรรดาสัตว์ประหลาด หรือตัวร้ายในซีรีย์ชุดนี้นั้นมีมากกว่า 600 ชนิด ซึ่งถูกผลิตออกมาในเวลากว่าสามทศวรรษที่ผ่านมา และสมาชิกของอุลตร้าแมนอย่าง อุลตร้าแมน เอซ, อุลตร้าแมน เซเว่น, อุลตร้าแมน ไดน่า ตัวอื่นๆ ยังคงถูกกล่าวขานจนถึงวันนี้

ประเด็นที่น่าสนใจ ก็คือ จู่ๆ หลังสงครามโลกครั้งที่สองที่ญี่ปุ่นแพ้สงครามโลกใหม่ๆ ทำไมถึงมีการสร้างการ์ตูนออกมาจำนวนมาก "ผมคิดว่า ประเทศที่แพ้สงครามนั้นต้องดิ้นรนและพัฒนาประเทศ และต้องทำทุกวิถีทางที่จะเอาเงินเข้าประเทศ จะเห็นได้ว่า ช่วงปี 1965-1966 นั้น ญี่ปุ่นประกาศเลยว่าจะทำการ์ตูนครองโลก คือ จะเอาการ์ตูนครองโลกในวงการทีวี" สมโพธิ แสงเดือนฉาย ลูกศิษย์ของ เอจิ ซึบูราย่า ที่ร่วมค้นคิดประดิษฐ์ยอดมนุษย์ชุดอุลตร้าแมน เคยให้สัมภาษณ์กับ 'จุดประกาย' เมื่อไม่นานมานี้ เขายังบอกอีกว่า ยอดมนุษย์ หรือการ์ตูนของญี่ปุ่น ไม่สามารถเอาไปเปรียบเทียบกับการ์ตูนของฮอลลีวู้ดได้ เพราะเขาเชื่อว่าการ์ตูนของอเมริกานั้นเป็นความบันเทิงที่ฉาบฉวยไม่ต่างจากการ์ตูนของญี่ปุ่นบางชุด "ผมว่าการ์ตูนหรือยอดมนุษย์ยุคใหม่นั้น มีแต่ความรุนแรง ไล่ฆ่ากันลูกเดียว ซึ่งผมคิดว่าบางทีคนดูเขาไม่ได้ต้องการให้ยอดมนุษย์ หรือฮีโร่ของเขามีแต่ความดุร้ายอย่างเดียว" คำพูดของผู้ให้กำเนิดอุลตร้าแมน ทำให้น่าคิดว่าการที่ยอดมนุษย์ชนิดนี้จะสามารถอยู่มายาวนานนั้น จะต้องมีองค์ประกอบหลายๆ อย่าง ไม่ใช่เก่ง มีอิทธิฤทธิ์เยอะและตีลังกาได้หลายตลบ หากแต่มีคุณธรรมน้ำมิตรและจิตใจที่โอบอ้อมอารี "ผมว่าเขาเป็นฮีโร่ที่สุภาพ มีจิตใจที่โอบอ้อมอารี จะเห็นได้ว่า บางทีสัตว์ประหลาดสำนึกผิด ก็จะมีการให้อภัย หรือลงโทษด้วยการส่งไปอยู่นอกโลก ไม่ใช่เหมือนการ์ตูนยอดมนุษย์ทุกวันนี้ที่มีแต่ฆ่ากันลูกเดียว มันโหดร้ายกันเกินไป" สมโพธิ บอก "ส่วนหนึ่งที่เป็นแบบนั้นเพราะว่าบริษัทต่างๆ มุ่งที่จะขายกันมากเกินไป เลยต้องสร้างคุณสมบัติที่รุนแรงออกมาเพื่อถูกใจเด็กๆ" หากมองกันในมุมวิเคราะห์ สิ่งที่ สมโพธิ บอกกับ 'จุดประกาย' นั้นน่าจะเป็นจริง อย่างน้อยเมื่อใครสักคนลองมองสำรวจโครงสร้างของอุลตร้าแมน จะเห็นได้ว่า สีที่ทาลงบนตัวของยอดมนุษย์นั้น นอกจากจะดึงดูดด้วย 'สีแดง' ซึ่งเป็นสีที่มี density การที่ใช้สีแดงนั้น ผลดีอย่างหนึ่ง ก็คือ ทำให้ถูกจดจำง่ายและเป็นสีที่มีพลัง แสดงถึงอำนาจและอิทธิฤทธิ์ และที่สำคัญมากที่สุด ก็คือ สีแดง เป็นสีของพระอาทิตย์ (sun) ซึ่งเป็นสิ่งที่คนญี่ปุ่นเคารพนับถือ และหากลองสังเกตดูวิธีการเดียวกันถูกทำซ้ำในหลายครั้ง โดยเฉพาะที่ตัวการ์ตูนที่ชัดที่สุด ก็คือ โปเกมอน บนแก้มของพลพรรคฟิกาชู  แต่ขณะเดียวกัน การดีไซน์เนื้อหาของอุลตร้าแมนไม่ได้ถูกนำเสนอออกมาในแนวดิ่ง แต่กลับทำให้ผู้รับ (audience) สามารถเข้าถึงได้ง่าย ด้วยวาดลวดลายที่กลมมนโค้งเว้า อันแสดงถึงนัยที่อ่อนโยน อบอุ่น ผิดกับตัวสัตว์ประหลาดที่มักมีโครงสร้างลวดลายที่คมเหลี่ยมและเต็มไปด้วยความแหลมของเขา,กระดอง,แขนและขา สีแดงที่มีลวดลายจึง 'น่าจะถูกใช้' เพื่อมีผลทางจิตใจต่อคนดู ขณะเดียวกัน ถ้าเรามองการ์ตูนของญี่ปุ่นตั้งแต่อดีตมาจนถึงยุคปัจจุบันนั้น เราจะเห็นได้อย่างหนึ่งว่า หลายๆ ครั้งที่มีการส่งออกตัวการ์ตูนไปยังประเทศต่างๆ ทั่วโลกนั้น ญี่ปุ่นก็ได้ฝัง culture หรือสอดใส่ 'ไส้วัฒนธรรม' ลงไปด้วย ไส้วัฒนธรรมที่ว่านี้ ไม่ใช่ 'ไส้ช็อกโกแลต' หรือ ไส้สตรอเบอร์รี่ แต่เป็น 'ของสอดแทรก' ที่เต็มไปด้วยผลทางจิตใจในระยะยาว ไม่ว่าจะเป็นท่าที, การปล่อยแสง, วิธีการแปลงกาย, ท่าทางที่ตลกและสนุกสนาน, ศีลธรรมจริยธรรม ดังจะเห็นได้ว่า การดีไซน์ของอุลตร้าแมนนั้น เอาเข้าจริงๆ แล้วก็มีวิธี imitate มาจากคนจริงๆ แตกต่างตรงที่รูปทรงส่วนของศีรษะนั้น จะมีการดัดแปลง ทำซ้ำและพลิกแพลงให้เปลี่ยนไปตามแบบต่างๆ การที่รูปทรงของศีรษะถูกดัดแปลงและพลิกแพลงไปตามแบบต่างๆนั้นมีผลอย่างน้อยสองทาง อย่างแรก มันทำให้ยอดมนุษย์ที่มีอยู่หลายตัวนั้น มีความแตกต่างกันออกไป เช่น การที่อุลตร้าเซเว่นมีหน้าตาคล้ายกับวัวนั้น ก็เพราะรูปทรงที่ผู้สร้างดีไซน์ให้ ไม่ต่างจากอุลตร้าอื่นๆ มีสัญลักษณ์ให้คนดูจำได้จากลักษณะเฉพาะบนศีรษะ (อีกอย่างหนึ่ง ก็คือ ปุ่มตามตัวของยอดมนุษย์ก็สามารถสร้างสไตล์หรือคาแรกเตอร์ให้กับตัวละครได้) "ตอนที่ผมคิดผมก็เอาลักษณะบางอย่างของพระพุทธเจ้าไปใส่ไว้ อย่างพระเกศของรูปปั้นพระพุทธเจ้า หรือพระสมัยสุโขทัย คุณดูสิว่าพระเราเป็นพระที่มีเสน่ห์มาก ไม่มีพระองค์ไหนหน้าบึ้งเลย ขณะที่พระญี่ปุ่นหน้าตาจะบึ้งมาก คือ จริงจังมาก"สมโพธิบอก ไม่เพียงแค่นั้น เมื่อถามถึงลิ่วล้ออื่นๆ ของยอดมนุษย์นั้น เขาบอกว่าไม่ใช่จู่ๆ ก็ใส่เข้าไป แต่เขาดัดแปลงคาแรกเตอร์ของลิงองคตบ้าง,สุครีพบ้างจากเรื่อง'รามเกียรติ์'มาใส่ไว้ในอุลตร้าแมน ยังมีอะไรอีกบ้างที่ทำให้ 'อุลตร้าแมน' มีอายุขัย และความเป็นตำนานมาจนถึงทศวรรษ และชนะซูเปอร์ฮีโร่ตระกูลอื่นๆ นอกจากไปจากทัศนะที่ 'จุดประกาย' กล่าวมาข้างต้นทั้งหมด สิ่งหนึ่งที่ถือว่าน่านำมาพิจารณาด้วย ก็คือ ลักษณะการสร้างรายละเอียดที่มีต่อคาแรกเตอร์ ซึ่งน่าจะมีผลต่อการเสพรับของคนดูทุกรุ่น จากพื้นฐานดั้งเดิมนั้น ยอดมนุษย์ยุคหนึ่งเกิดขึ้นมาจากการประดิษฐ์และคิดค้น โดยไม่พึ่งพางานสเปเชียลเอฟเฟคท์ ผลดีอย่างหนึ่งจากการสร้างคาแรกเตอร์โดยไม่พึ่งสเปเชียลเอฟเฟคท์ ก็คือ ทำให้คนดูรู้สึกและสัมผัสได้ถึงความสมจริงซึ่งการ์ตูนหรือยอดมนุษย์ยุคใหม่ไม่มีให้เห็น แสงสีที่วูบวาบและเต็มไปด้วยการสร้างสีสันในแบบ 'เกินจริง' ของเอฟเฟคท์นั้น ผลทางหนึ่งทำให้คนดูไม่รู้สึก 'ความผูกพัน' ต่อตัวละครนั้นๆ ซึ่งความผูกพันต่อคาแรกเตอร์ต่างๆ นั้น เป็นข้อบังคับอย่างหนึ่งในการสร้างความบันเทิงที่มีต่อผู้เสพ หนังหรือการ์ตูน รวมไปถึงละครทีวีอะไรก็แล้วแต่ หากไม่สามารถทำให้คนดูตามตัวละครตัวใดตัวหนึ่ง นั่นก็เท่ากับว่า ผู้สร้างล้มเหลวไปแล้วครึ่งหนึ่งต่อผู้เสพ (บางคนอาจจะเลือกทำลายตัวละครหนึ่งลงแต่ก็จะมีการสร้างใครสักคนให้คนดูผูกพันเอาใจช่วย) สมโพธิ บอกว่า เขาไม่ชอบการ์ตูนเอฟเฟคท์ เพราะฉาบฉวยและดูวูบวาบ! ความฉาบฉวยและวูบวาบในแสงสีและท่าทางที่ว่านี้แหละ ที่เราน่าจะนำผลมา 'สนับสนุน' ความเป็นตำนานของอุลตร้าแมนหลังจากยอดมนุษย์ชุดนี้ผ่านช่วงเวลามานานกว่าสามทศวรรษ !  สังเกตได้ว่า แสงสีและสเปเชียลเอฟเฟคท์ของการ์ตูนยุคใหม่นั้น (หรือจากหนังแฟนตาซีบางเรื่องอาทิ Star Wars, Star Trek, The Lost in Space) เมื่อถูกปล่อยออกมายังหน้าจอทีวี หรือจอภาพยนตร์ในโรงนั้น มีลักษณะของการโชว์(show) มากกว่าที่จะนำเสนอให้เห็นหรือ'เข้าถึงคุณค่า'(value)ทางจิตใจ ประกายแสงสี หรือภาพวูบวาบที่ปรากฏของยอดมนุษย์ยุคใหม่นั้น ไม่ต่างจากอะไรกับที่ดนตรีแนว Grunge Rock นำมาเสนอกับคนดูบนเวทีคอนเสิร์ต ซึ่งแนวกรันจ์ ร็อค ที่ว่านี้ สีสันอยู่ที่การแสดงหรือการโชว์มากกว่าที่จะนำเสนอถึงคุณค่าในดนตรีและบนเพลง อาจเป็นเหตุผลนี้ก็ได้ ดนตรีแนว กรันจ์ ร็อค ถึงหายไปจากความนิยมของคนฟังอย่างรวดเร็ว เป็นอาการที่ไม่ต่างอะไรจากยอดมนุษย์จำนวนมาก ที่มาพร้อมกับเอฟเฟคท์มากมายในยุคปัจจุบัน และเหนือสิ่งอื่นใดที่ อุลตร้าแมน มี แต่ซูเปอร์ฮีโร่หลายๆ ตัวไม่มีก็คือ อาการขาด cheerfull หรือ 'ความมีชีวิตชีวา' ของตัวละครในหนัง อาการแบบมีชีวิตชีวานี่เอง ที่ทำให้เราเห็นอุลตร้าแมน "ล้อเล่น" กับสัตว์ประหลาด อาการมีชีวิตชีวานี่เอง ที่อุลตร้าเซเว่นแสร้งตีลังกาผิดพลาดอยู่บ้างในบางฉาก แต่เราไม่ค่อยพบและเห็นในการ์ตูนแนวซูเปอร์ฮีโร่ในยุคปัจจุบันอย่างที่สมโพธิบอกกับ"จุดประกาย" อาการมีชีวิตชีวานี่เองที่น่าจะทำให้อุลตร้าแมนอยู่ในใจ และเป็นตำนานตลอดระยะเวลากว่า 30 ปีที่ผ่านมา เหมือนพวกเขาจะบอกว่า ตำนานที่ว่านี้ ก็คือ สัจธรรมแห่งความจริงที่อยู่คู่โลกมนุษย์ตลอดมา สัจธรรมอันว่าด้วย... 'ความดีงาม' จะอยู่เหนือ 'ความชั่วร้าย' และ 'ธรรมะ' ย่อมชนะ 'อธรรม' ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

หมายเหตุ : ข้อมูลประกอบส่วนหนึ่งจากหนังสือ Pacific Friend (ธันวาคม 1997)


 

การกลับมาของตำนานไรเดอร์

มาสค์ไรเดอร์ (อังกฤษ: Mask Rider) หรือ คาเมนไรเดอร์ (ญี่ปุ่น: 仮面ライダー Kamen Raidā ?) เป็นชื่อชุดของภาพยนตร์ โทคุซัทสึซึ่งสร้างสรรค์จากความคิดของ โชทาโร่ อิชิโนะโมริ ที่ได้รับความนิยมและมีการสร้างอย่างต่อเนื่องที่สุดชุดหนึ่งของญี่ปุ่น สำหรับในประเทศไทย ภาพยนตร์ชุดนี้ โดยเฉพาะภาพยนตร์ในซีรีส์แรก ๆ มักนิยมเรียกกันว่า ไอ้มดแดง ตามชื่อเมื่อฉายครั้งแรกในไทย (ทั้งๆที่ในความเป็นจริง ไม่มีไรเดอร์คนใดเลยที่มีต้นแบบมาจากมด)

คำว่า คะเม็ง (ญี่ปุ่น: 仮面 kamen ?) ในภาษาญี่ปุ่นหมายถึง หน้ากาก และ มาสค์ (mask) ในภาษาอังกฤษหมายถึงหน้ากากเช่นเดียวกัน  ชุดการสร้างได้ถูกแบ่งออกเป็นสองช่วงคือยุคโชวะที่เริ่มจากคาเมนไรเดอร์ ถึง คาเมนไรเดอร์ BLACK RX และช่วงที่สองคือยุคเฮเซ เริ่มตั้งแต่ มาสค์ไรเดอร์คูกะ ถึงปัจจุบัน

เนื้อเรื่องในซีรีส์แรกของมาสค์ไรเดอร์ (ในไทยใช้ชื่อ ไอ้มดแดงอาละวาด) เกิดขึ้นในโลกที่ถูกรุกรานจากองค์การก่อการร้ายอันลึกลับที่ใช้ชื่อว่า ช็อกเกอร์ ซึ่งมีเป้าหมายที่จะครองโลก เพื่อที่จะบรรลุจุดมุ่งหมายดังกล่าว ช็อกเกอร์ได้ลักพาตัวคนจำนวนมากเพื่อนำมาเป็นสมุน โดยผ่าตัดดัดแปลงคนเหล่านั้นให้เป็นมนุษย์ดัดแปลงโดยใช้เทคโนโลยีล้ำสมัย ก่อนที่จะล้างสมองเป็นขั้นตอนสุดท้าย อย่างไรก็ตาม เหยื่อรายหนึ่ง ผู้ซึ่งมีชื่อว่า ฮอนโก ทาเคชิ ได้รับการช่วยเหลือออกมาก่อนที่จะถูกล้างสมอง เมื่อสำนึกและความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของเขามิได้ถูกลบล้างไปด้วย ฮอนโกจึงตัดสินใจที่จะใช้พลังที่เขาได้มาจากการดัดแปลงเพื่อต่อสู้กับองค์การช็อกเกอร์ในฐานะซูเปอร์ฮีโรนาม มาสค์ไรเดอร์ หรือ ไอ้มดแดง หลังจากนั้นก็ได้มีการสร้างไอ้มดแดงในรูปแบบต่างกันขึ้นในภาคต่อ ๆ มา

คุณลักษณะสำคัญของมาสค์ไรเดอร์

ในอดีตจนถึงปัจจุบัน มาสค์ไรเดอร์ในทุกๆภาคจะยังคงมีการรักษาเอกลักษณ์และลักษณะสำคัญของการเป็นมาสค์ไรเดอร์ดังนี้

หน้ากาก

จุดสำคัญอย่างแรกของมาสค์ไรเดอร์คือหน้ากาก โดยลักษณะเด่นๆนั้นจะอยู่ดวงตาของไรเดอร์ ที่จะมีลักษณะเป็นวงรีโดยมีลักษณะคล้ายคลึงกับแมลง มีเขาซึ่งเป็นตัวบ่งบอกว่าเป็นแมลงชนิดใด (ยกเว้นไรเดอร์บางคนที่ไม่ได้มาจากแมลง เช่น อาเมซอนหรือริวคิ เป็นต้น)

เข็มขัด

ซีรีส์ของไรเดอร์ในช่วงโชวะ ไรเดอร์ทุกคนจะเป็นมนุษย์ดัดแปลง ซึ่งอาจจะถูกองค์กรวายร้ายหรือพรรคพวกร่วมกันดัดแปลงก็แล้วแต่ พวกเขาจะมีเข็มขัดฝังอยู่ในร่างกาย เมื่อทำการแปลงร่างเข็มขัดจะปรากฏขึ้นมาและแปลงร่างเป็นไรเดอร์ ในช่วงยุคต่อมาของซีรีส์ไรเดอร์ในยุคปัจจุบันในบางเรื่องเข็มขัดจะเป็นลักษณะถอดออกได้ ทำให้ในบางตอนจะมีลักษณะตอนที่ตัวเอกทำเข็มขัดหายหรือเข็มขัดของไรเดอร์บางคนสามารถถ่ายทอดให้คนอื่นๆได้ (เช่น ไคสะ จากภาคไฟซ์) ส่วนการแปลงร่างนั้นจะต้องมีเข็มขัดมาก่อนถึงทำการแปลงร่างได้

ท่าแปลงร่าง

ท่าแปลงร่างหรือเฮนชิน ถือเป็นเอกลักษณ์สำคัญของไรเดอร์ทุกคน โดยการแปลงร่างจะต้องเป็นลักษณะท่ายืนและต้องพูดคำว่า เฮนชิน โดยอาจจะมีคำเสริมท้ายได้ (เช่น เฮนชินV 3, เฮนชินสตรองเกอร์) โดยไรเดอร์คนแรกที่มีท่าแปลงร่างและใช้คำพูดแปลงร่างอย่างเป็นทางการคืออิจิมอนจิ ฮายาโตะ (มาสค์ไรเดอร์คนที่สอง)

มีไรเดอร์เพียงไม่กี่คนที่ไม่มีท่าแปลงร่าง เช่น อาเมซอน (ใช้คำว่า อา-มา-ซอน), G3 (ใช้สวมชุดเกราะแทน) ส่วนมาสค์ไรเดอร์ Xก็จะใช้คำว่า เซ็ทอัพ (Setup, หรือแปลเป็นไทยว่าประกอบร่าง) ในช่วงแรก แต่ช่วงหลังก็จะใช้ท่าเฮนชินเหมือนปกติ

ความเกี่ยวเนื่องระหว่างภาค

ทีวีซีรีส์ของไรเดอร์ในยุคแรกๆจะเกี่ยวข้องกันหมด ในบางเรื่องจะมีไรเดอร์รุ่นพี่ออกมาให้ความช่วยเหลือไรเดอร์รุ่นน้องที่กำลังลำบาก (โดยเฉพาะ V3 ซึ่งออกมาบ่อยและมีบทบาทมากที่สุด) จนเมื่อมาถึงภาค Super One ซึ่งมีการดำเนินเรื่องในลักษณะภาคใหม่ที่ไม่มีการเกี่ยวข้องกับไรเดอร์ตัวเก่าๆ แต่ในภายหลังก็ได้นำไรเดอร์ทั้ง 7 กลับมาร่วมเรื่องอีกครั้ง

เมื่อมาถึงยุคของแบล็คและแบล็ค RX ได้ตัดขาดเนื้อหากับไรเดอร์เก่าๆทั้งหมด แต่ RX กลับได้รับความนิยมน้อยมากจึงต้องมีการดึงไรเดอร์ทั้ง 10 ออกมาช่วย RX แต่ก็ไม่สามารถกระเตื้องความนิยมได้เท่าใดนัก

ส่วนในยุคปัจจุบันในทุกๆภาคจะไม่มีความเกี่ยวข้องกัน ยกเว้นคูกะและอากิโตะที่มีความเกี่ยวข้องกัน (โดยเฉพาะ G3 ที่สร้างโดยนำลักษณะของคูกะเป็นพื้นฐาน)

ส่วนมาสค์ไรเดอร์ริวคิก็เคยมีตอนพิเศษที่คิโดะ ชินจิ ฝันและได้ร่วมสู้กับอากิโตะ

ใน มาสค์ไรเดอร์เดนโอ ได้มีการนำรูปแบบของมาสค์ไรเดอร์รุ่นพี่พบรุ่นน้อง โดยให้มีการพบกับ มาสค์ไรเดอร์คิบะ ในการร่วมมือกำจัดศัตรูในตอนพิเศษขึ้นมา

ใน มาสค์ไรเดอร์ดีเคด ได้มีการนำรูปแบบของมาสค์ไรเดอร์รุ่นพี่พบรุ่นน้องแต่เป็นการพบกันในโลกมิติคู่ขนาน

ยุคแรก

• ค.ศ. 1971 คาเมนไรเดอร์ (หรือ คาเมนไรเดอร์ 1และคาเมนไรเดอร์ 2)

• ค.ศ. 1973 คาเมนไรเดอร์ V3

• ค.ศ. 1974 คาเมนไรเดอร์ X

• ค.ศ. 1974 คาเมนไรเดอร์อาเมซอน

• ค.ศ. 1975 คาเมนไรเดอร์สตรองเกอร์

• ค.ศ. 1979 สกายไรเดอร์

• ค.ศ. 1980 คาเมนไรเดอร์ซูเปอร์-1

• ค.ศ. 1987 คาเมนไรเดอร์ BLACK

• ค.ศ. 1988 คาเมนไรเดอร์ BLACK RX ภาคต่อของไรเดอร์แบล็ค

ยุค ค.ศ. 2000

• ค.ศ. 2000 มาสค์ไรเดอร์คูกะ

• ค.ศ. 2001 มาสค์ไรเดอร์อากิโตะ

• ค.ศ. 2002 มาสค์ไรเดอร์ริวคิ

• ค.ศ. 2003 มาสค์ไรเดอร์ไฟซ์

• ค.ศ. 2004 มาสค์ไรเดอร์เบลด

• ค.ศ. 2005 มาสค์ไรเดอร์ฮิบิกิ

• ค.ศ. 2006 มาสค์ไรเดอร์คาบูโตะ

• ค.ศ. 2007 มาสค์ไรเดอร์เดนโอ

• ค.ศ. 2008 มาสค์ไรเดอร์คิบะ

• ค.ศ. 2009 มาสค์ไรเดอร์ดีเคด และ มาสค์ไรเดอร์ดับเบิ้ล

• ค.ศ. 2010 มาสค์ไรเดอร์โอซ์

คาเมนไรเดอร์ 1 เป็นซีรี่ย์ไรเดอร์ซีรี่ย์แรกที่เกิดจากมันสมองของคุณอิชิโนโมริ โชทาโร่ คุณพ่อของบรรดาไรเดอร์ทั้งหลาย (เจ้าของโปรเจคสกูลแมนและคิไคเดอร์ด้วย ฮีโร่แปลงร่างแนวนี้มาจากไอเดียท่านเยอะมากครับ) และก็เป็นตัวจุดประกายให้มีซีรี่ย์อื่นๆ ตามมาในปัจจุบัน ถือว่าฮิตกันถล่มทลาย ตัวไรเดอร์ 1 เองก็ได้กลายเป็นตำนานของฮีโร่สวมหน้ากากญี่ปุ่นไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว (ดังวลีติดปากในตอนจบ จงสู้ต่อไป ทาเคชิ ที่ยังได้ยินกันอยู่ในปัจจุบัน) เนื้อหาหลักๆเป็นการกล่าวถึงการต่อสู้ระหว่างธรรมะกับอธรรม ด้วยจิตคุณธรรมวิญญาณแห่งความเสียสละซึ่งก็กลายมาเป็นจิตวิญญาณของไรเดอร์ ซึ่งสืบทอดมายังไรเดอร์รุ่นต่อๆ มา จนตราบทุกวันนี้ ไรเดอร์ 1 ออกฉายในปี 1971 กว่าจะเข้าฉายในไทยก็อีกเกือบกว่าปีต่อมา รุ่นผมที่อายุอานามสามสิบกลางๆ แล้วยังไม่ทันได้ดูเลยครับ (มาได้ดู ก็ไรเดอร์ X แล้วครับ) มาได้ดูอีกทีก็เป็น VCD ที่ทางไทก้าผลิตออกมาขายนี่ล่ะครับ  ต่อมา เมื่อประมาณปี 2005 ทางโตเอะก็มีไอเดียจะจับไรเดอร์ 1 มาปัดฝุ่น redesign เสียใหม่ นัียว่าทำให้เด็กรุ่นหลังได้ดู เพื่อสืบทอดตำนานไรเดอร์ต่อไปหรืออย่างไรมิทราบได้ โดยจะทำออกมาเป็นเวอร์ชั่นหนังโรง มีการเขียนบท/เขียนเรื่องใหม่ โดยบางส่วนเอามาจากของเดิมภาคทีวีซีรี่ย์ ผสมกับเนื้อหาในส่วนของหนังสือการ์ตูนที่อาจารย์อิชิโนโมริเขียนไว้ โดยงานดีไซน์จะคงรูปแบบเดิมไว้ และเพิ่มความ Modern ของไรเดอร์ยุคใหม่ลงไป จากแวบแรกที่ได้เห็น งานออกแบบถือได้ว่าสวยเลยครับ ดีไซน์ได้ถูกใจคอไรเดอร์รุ่นเก่าอย่างผมเป็นอย่างยิ่ง เป็นงานออกแบบที่ลงตัวมากๆ (ตอนแรกกลัวว่าจะหลุดคอนเซ็ปออกมาเป็นไรเดอร์ลิเกแบบยุคใหม่เหมือนกัน) สวยจนผมอยากให้มีการ Redesign ไรเดอร์รุ่นเก่าทุกตัวแล้วทำออกมาใหม่อย่างนี้ให้หมดเลยเชียว ในส่วนของตัวละคร พระเอกใหม่ที่แคสติ้งมาหน้าตาเจี๋ยมเจี้ยมดีครับ ลุคดูไม่ค่อยเข้ากับผู้พิทักษ์ความยุติธรรมสักเท่าไหร่ ถ้าเทียบกับน้าคนที่แสดงเป็นฮอนโก ทาเคชิในยุคก่อน ที่เ้ท่ห์มาก ดูสมาร์ทมาดแมน เข้มแข็งสุดๆ แล้วกลายเป็นละอ่อนไปเลย แต่ดูจากบุคลิกตัวละคร ผมว่าเขาพยายามทำให้เหมือนกับบุคลิกในการ์ตูนของอาจารย์อิชิโนโมริมากกว่า (ทรงผมยังเหมือนกันเลยครับ) เนื้อหาก็มีการปรับเปลี่ยนบ้าง มีหลายๆ ฉากที่พยายามดราม่า แต่ก็ดูแล้วขัดๆ อยู่ ตัวอิจิมอนจิ ก็แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากเวอร์ชั่นทีวีซีรี่ย์ครับ (ที่เป็นคนอารมณ์ดี ยิ้มแย้มแจ่มใส เข้ากับคนอื่นได้ง่าย) ภาคนี้ออกแนวดาร์คโทน เจ้าอารมณ์ขี้โมโห ปากไม่ตรงกับใจ (แต่ตัวจริงของนักแสดงที่แสดงเป็นไรเดอร์ 2 ฮัตเซย์คุงนี่โคตรฮาเลยนะครับ อารมณ์ดี ขี้อำเป็นอย่างยิ่ง) การพบกันของตัวเอกทั้งสอง แน่นอนว่าต้องมีการฟาดปากกันเป็นระยะ ก่อนจะมาร่วมมือกัน จุดเด่นคือฉากแอคชั่นที่ต้องถอดหน้ากากต่อยกัน (ตามแบบในหนังสือการ์ตูนที่หน้ากากมันถอดได้ ไม่ไช่ชุดสำเร็จเหมือนไรเดอร์ใหม่ๆ) แน่นอนว่าไม่ใช้ตัวแสตน์อิน  เนื้อเรื่องก็ไม่มีอะไรมากครับ ฮอนโก นักศึกษามหาวิทยาลัย (ที่ในเนื้อเรื่องเดิมที่เป็นนักกีฬาแข่งรถ แถมไอคิว 600 เมก้าเคลเวอร์ ฉลาดสุดๆ เลยครับ) ถูกองค์การลับชอคเกอร์จับไปทำมนุษย์แปลง (ในเรื่องจะเป็นการเปลี่ยนถ่ายเลือด) เพื่อให้เป็นสมุนช่วยยึดครองโลก ตอนแรกไปกับเพื่อนมนุษย์แปลงอีกตัว (จำได้ว่าเป็นแมงมุม) แล้วเพื่อนไปฆ่าคู่หมั้นนางเอกเข้า นางเอกเห็นหน้าฮอนโกเลยนึกว่าฮอนโกฆ่า ต่อมากลับใจได้สติ เลยหันหลังให้องค์กร ช็อคเกอร์เลยส่งมนุษย์แปลงอื่นมาฆ่า เป็นมนุษย์แปลงฮอปเปอร์แบบเดียวกับพระเอก (แต่ดันหน้าเหมือนคู่หมั้นนางเอกที่ตายไป) สู้ไปสู้มาก็กลายเป็นเรื่องชิงรักหักสวาทกันซะงั้น แถมทางโตเอะก็พยายามจะเพิ่มฉากดราม่า ก็เลยมีบทให้หนุ่มสาวที่ป่วยไข้ไม่สบายในโรงพยาบาลสองคน ผูกพันธ์รักมั่นกัน แล้วก็โดนจับไปทำมนุษย์แปลงคอบร้ากับสเน็ค ให้มาฆ่าพวกพระเอก ช้อคเกอร์จับนางเอกไปที่รัง พวกพระเอกเลยต้องร่วมมือกันตามไปช่วย แล้วก็มีฉากสู้กันระหว่างพวกพระเอกกับสเน็คและคอบร้า โชว์ฉากแอคชั่นมันๆ กับฉากตายของตัวร้ายคู่รักทั้งสองเรียกน้ำตานิดหน่อย ก่อนที่พระเอกจะถล่มช้อกเกอร์ตามระเบียบครับ (คือถล่มได้แต่รังเท่านั้นแหละ เพื่อให้มีภาคต่อไป)  สองปีถัดมา โตเอะก็มีโปรเจคใหม่ เป็นภาคต่อของเดอะเฟิร์ส โดยใช้ชื่อว่า The Next ไม่ต้องเดาก็ทายถูกครับ ว่าเขาจะมาแน่ ไรเดอร์ที่ดังที่สุดคนหนึ่งของประวัติศาสตร์ไรเดอร์ พี่มดเขียววีสามนั่นเอง จากเรื่องราวในซีรี่ย์เดิม(ที่ดราม่าเคล้าน้ำตาไช่ย่อย) คาซามิ ชิโร่ ชายหนุ่มที่อาศัยอยู่กับพ่อแม่และน้องสาวสุดที่รัก อย่างมีความสุข แต่เขาก็ต้องมารู้เห็นความลับของการกลับมาของช็อกเกอร์ (จดทะเบียนใหม่ในชื่อเดสตรอน) ก็เลยโดนเดสตรอนตามล่า ชิโร่กลับไปที่บ้านแล้วพบกับอาซามิจาร์กัวร์ (หรือซิสเซอร์จากัีวร์) ก่อนที่มันจะฆ่าพ่อแม่และน้องสาวเขาให้ดูต่อหน้า ชิโร่ขอร้องฮอนโกและฮายาโตะให้ช่วยดัดแปลงเขาเป็นมนุษย์แปลงเพื่อที่จะได้แก้แค้นให้กับครอบครัว แต่ทั้งสองปฏิเสธที่จะทำเช่นนั้น โดยให้เห็นผลว่า ไม่อยากให้ชิโร่เผชิญความปวดร้าวของการเป็นมนุษย์แปลงที่ไม่อาจใช้ชีวิตอย่างมนุษย์ปกติได้อีกต่อไป และการฆ่าเพื่อล้างแค้นก้ไม่ไช่การกระทำของไรเดอร์ (นี่ก็เป็นธีมหลักของซีรี่ย์ไรเดอร์มาถึงยุคปัจจุบันครับ สู้เพื่อผดุงความยุธิธรรม ไม่ไช่เพื่อความแค้นส่วนตัว) ต่อมา ไรเดอร์ทั้งสองติดกับของเดสตรอน ชิโร่ตามมาช่วยเอาไว้ นั่นทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส เพื่อช่วยชีวิตชิโร่ ฮอนโกและฮายาโตะจึงได้ตัดสินใจดัดแปลงชิโร่นั่นจึงเป็นที่มาของไรเดอร์ วีสามครับ แน่นอนครับ ของใหม่ย่อมไม่เหมือนของเก่า ไอ้ที่ผมเล่ามาก็ย่อมไม่อยู่ในภาค The Next ครับ สิ่งที่คงเอาไว้จากของเดิมมีแค่อาซามิจากัวร์ กับน้องสาวชิโร่เท่านั้นแหละครับ  เนื้อเรื่องใหม่จะเปิดตัวที่จิฮารุ นักร้องสาวไอดอลชื่อดัง(ที่แสดงในเรื่องฮิบิกิด้วยครับ) ที่เพิ่งจะออกอัลบั้มใหม่ แต่คนที่ฟังเพลงฮิตล่าสุดของเธอ จะต้องมีอันเป็นไป !!! (ภาคนี้เปิดตัวมาเหมือนหนังสยองขวัญเลยครับ) ฮอนโกที่เริ่มต้นชีวิตใหม่เ็ป็นอาจารย์โรงเรียนมัธยม วันๆ ก็ต้องเผชิญกับเหล่านักเรียนสุดแสบ โดยที่ตัวเขาเองก็ยังไม่ทราบเลยว่า ช็อกเกอร์กลับมาแล้ว และกำลังหมายหัวเขาอยู่ เขาต้องเข้าไปพัวพันกับคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ เพราะนักเรียนสาวเจ้าปัญหาในห้องเรียนเขา ดันไปเป็นเพื่อนเก่ากับจิฮารุไอดอลคนดัีงคนนั้นเข้า จากการพาตัวเข้าไปหาปัญหา เขาก็ได้พบเจอกับศัตรูเก่า แม่นางกิ้งก่าเลื่อยยนต์สุดเซ็กซี่ ที่มาพร้อมกับบรรดาสมุน ฝูงฮอปเปอร์ฉบับก็อปปี้ 1 ฝูงเต็มๆ (โมเดียวกับฮอนโกนั่นแหละครับ) จากนั้นปัญหาต่างๆ ก็ลากเขาเข้าไปหาตัวเอกอีกตัวหนึ่ง พี่ชายจิฮารุคนเดิม อดีตประธานบริษัทไอทีชื่อดัง นั่นแหละครับ ไม่ต้องเดาหรอก คาซามิ ชิโร่นั่นแหละ แต่คราวนี้ เขาพะยี่ห้อช้อคเกอร์มาด้วย แน่นอนว่าต้องมีฟาดปากกัน ก่อนที่พระเอกจะถุกรุมยำ และฮายาโตะมาช่วยเอาไว้ ยิ่งเขาเข้าใกล้ความจริงมากขึ้น เขาก็ได้พบกับความจริงที่น่าสะพรึงกลัว ช้อกเกอร์เริ่มแผนอำมหิตของมันอีกครั้ง จากการทดลองครั้งแรก ที่บริษัทไอทีชื่อดัง (ของคาซามินั่นแหละ) ในขณะที่คาซามิและเลขาสาว กำลังเดินออกมาส่งน้องสาวคนสวย ช้อกเกอร์โดยการนำของซิสเซอร์จากัีวร์ได้ปล่อยไวรัสอำมหิตมาทางช่องแอร์ สู่ผู้คนทั้งตึก ก่อนจะกักตัวทุกคนเอาไว้ (ในขณะที่จิฮารุไม่สบายขอออกไปก่อน โดยที่เธอก็ยังไม่รู้ตัวว่าได้สูดเอาไวรัสเข้าไปแล้ว) ไวรัสนั้นคือนาโนแมชชีนขนาดเล็กที่จะแทรกซึมเข้าไปในร่างกายทางลมหายใจ และจะทำลายร่างกายของผู้คนเป็นผุยผง นอกจากคนที่มีร่างกายที่ปรับเข้าได้กับมันเท่านั้น โดยไวรัสนาโนบอทจะเข้าไปปรับเปลี่ยนโครงสร้างร่างกายของคนนั้นทั้งหมด จนกลายเป็นมนุษย์แปลงที่เกิดจากนาโนเทคโนโลยีของช็อกเกอร์ ซึ่งผู้รอดจากเหตุการณ์นั้น (ที่ไม่นับน้องสาวชิโร่) คือตัวชิโร่ (ที่กลายเป็นวีสามเรียบร้อยแล้ว) กับเลขาสาว (ที่กลายเป็นกิ้งก่าเลื่อยยนต์) เท่านั้น แผนการณ์ต่อไปของช็อคเกอร์ ก็คือการเปลี่ยนมนุษย์ที่ถูกเลือกทั้งเมือง ให้กลายเป็นมนุษย์แปลง ด้วยไวรัสนาโนบอทนี่เอง (คนที่ไม่ได้รับเลือกก็จะตายด้วยไวรัสไป) ฮอนโกที่รับรู้เรื่องราวทั้งหมดจากชิโร่ได้ตกลงใจที่จะหยุดยั้งแผนการณ์นี้เพียงคนเดียว เพราะรู้ดีว่าฮายาโตะมีปัญหาเรื่องรีเจคชั่น (ถ้าดูจากภาค The First จะรู้ว่าพวกมนุษย์แปลงรุ่นเก่าจะต้องมีการเปลี่ยนถ่ายเลือดเสียทิ้ง ไม่เช่นนั้นก็จะเกิด Rejection คือร่างกายปฏิเสธเลือดเสียและก็จะตายไป นี่เป็นมาตรการป้องกันคนทรยศของช็อกเกอร์ มีแต่ฮอนโกที่ไม่เกิดการรีเจคชั่นนี้) และมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นานนัก ในด้านของชิโร่ ที่เดินทางไปพบจิฮารุ เพื่อที่จะได้พบกับความจริงว่า จิฮารุที่เขาได้พบนั้นไม่ไช่น้องสาวของเขา แต่เป็นตัวแทนที่ถูกศัลยกรรมให้มีใบหน้าเหมือนกันเท่านั้น จากการเปิดเผยความลับโดยมีนาฬิกาจิฮารุที่ชิโร่ซื้อให้ตอนวันเกิดเป็นสื่อนำผ่านทางเพื่อนจิฮารุ(ที่ทำออกมาได้ดูเหนือจริงและไม่สมเหตุสมผลเท่าใดนัก) เขาก็พบความจริงว่า จิฮารุถูกพนักงานในสตูดิโอกลั่นแกล้ง รวมกับปฏิกิริยาที่เกิดจากไวรัส ทำให้เกิดอุบัติเหตุ หกล้มเอาหน้าไปฟาดกับตู้ไฟจนเสียโฉม จิฮารุรับความจริงที่ตัวเองเสียโฉมไม่ได้(ศัลยกรรมตกแต่งไม่ได้เพราะะเยินมาก เข้าใจว่าเป็นเพราะไวรัสด้วย)จึงกระโดดตึกฆ่าตัวตาย ทางโปรดิวเซอร์ (ที่ในเรื่องชั่วกว่าช็อกเกอร์อีกครับ) ก็เลยเอาร่างจิฮารุไปทิ้งท่อระบายน้ำ และศัลยกรรมพนักงานคนอื่นให้หน้าเหมือนกัน แล้วให้สวมรอยเป็นจิฮารุแทน แต่จิฮารุไม่ได้ตายครับ เพราะเธอกลายเป็นมนุษย์แปลงไปแล้ว แต่ด้วยการดัดแปลงที่ไม่สมบูรณ์ ทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้ ออกมาอาละวาดไล่ฆ่าทุกคนที่ฟังเพลงของเธอ นั่นเป็นที่มาของเหตุฆาตกรรมนั่นเอง ฮอนโกและฮายาโตะที่ตามมาสมทบ (มีการฟาดปากปรับความเข้าใจกันนิดหน่อย) ได้เข้าขัดขวางเหล่าช้อกเกอร์ ไม่ให้เอาแผงกระจายเชื้อไวรัสมาติดตั้งได้ ในขณะที่พวกเขาอยู่ในภาวะคับขัน ชิโร่ก็ได้เข้ามาช่วย โดยให้เหตุผลว่า ต้องการทำเพื่อจิฮารุ และได้ตรงเข้าต่อสู้กับเหล่าร้ายของช็อกเกอร์ และก็ได้โชว์เหนือให้เห็นถึงความเป็นสุดยอดนาโนเทคโนโลยี ไล่เตะพวกลูกกระจ้อกวงแตกกระจาย ไล่ต้อนเชนซอร์ลิซาร์ด (กิ้งก่าเลื่อยยนต์เลขาเก่าตัวเอง) จนจนมุม ก่อนจะเผด็จศึกด้วยท่าโดดถีบตามสูตร รวมถึงทำลายไวรัสนาโนบอท ... ท่ามกลางเปลวไฟที่ลุกท่วมพื้น เขาก็พบกับจิฮารุในร่างมนุษย์แปลง(มาในแนวพาราไซส์อีพเลยครับ หลอนมาเลย) ในขณะเดียวกัน ฮอนโกและฮายาโตะก็ได้ร่วมมือกันต่อสู้กับซิสเซอร์จากัวร์ที่แสนร้ายกาจ ฮอนโกและฮายาโตะได้ร่วมใจกันกำจัดซิสเซอร์จากัวร์ลงได้ ก่อนจะลงมาช่วยชิโร่ ชิโร่ที่กำลังเผชิญหน้ากับน้องสาวสุดที่รักของตัวเอง และกำลังพยายามกลืนน้ำตาหักใจตอบรับคำขอร้องสุดท้ายของจิฮารุ "ฆ่าหนูด้วยเถอะค่ะ ..พี่" ทั้งสามหนีออกมาจากแรงระเบิดของอาคารทั้งหลังและแยกย้ายจากกันไป ทิ้งหน้ากากวีสามไว้เบื้องหลัง หลังไตเติ้ลจบ ยังอุตส่าห์มีฉากลาตายของฮายาโตะ กับฉากการกลับมาของจิฮารุ (เผื่อว่าจะมีภาคต่อ) ให้ดูด้วยครับ โดยรวมแล้ว The Next ดูสนุกกว่าภาคแรกครับ ดูเป็นภาพยนตร์มากกว่า ลงตัวกว่า มีฉากดราม่า ฉากแอคชั่น และปริศนาในเรื่องที่ซับซ้อนกว่า ไรเดอร์วีสามก็ออกแบบมาได้ดีทีเดียว ยังไงก็ควรค่าจะหามาเก็บไว้ สำหรับแฟนไรเดอร์คงไม่พลาดกันอยู่แล้ว แต่คนที่ไม่เคยดูไรเดอร์ซีรี่ย์มาก่อนก็ดูได้นะครับ ถือเป็นหนังดูเพลินๆ เรื่องหนึ่งทีเดียวครับ

อ้างอิงข้อมูลจากคุณ edit @ 1 Nov 2008 18:35:27 by PlaNaRiA



กัมบาเระ โรโบคอน

(ญี่ปุ่น: がんばれ!!ロボコン Ganbare!! Robokon ?) หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า Good Luck, Robocon! เป็นภาพยนตร์ซีรีส์แนวโทคุซัทสึของประเทศญี่ปุ่น เขียนบทโดย โชทาโร่ อิชิโนะโมะริ ผู้ให้กำเนิดไอ้มดแดง ออกฉายทางโทรทัศน์ระหว่าง พ.ศ. 2517 - 2519 เคยเข้ามาฉายในประเทศไทย และนำกลับมาฉายใหม่ทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี ภายใต้ลิขสิทธิ์บริษัท A.I. Thailand

กัมบาเระ โรโบคอน เป็นเรื่องเกี่ยวกับหุ่นยนต์สีแดงชื่อ โรโบคอน ที่อาศัยอยู่กับครอบครัวคุริฮะระ และอยู่ในการดูแลของโรงเรียนหุ่นยนต์ ซึ่งฝึกฝนให้เป็นหุ่นยนต์ที่มีจิตใจดีงาม ในแต่ละตอนโรโบคอนจะออกไปผจญภัยร่วมกับเพื่อนหุ่นยนต์ โดยมีนางฟ้าคอยให้ความช่วยเหลือ ในตอนท้ายของตอน จะมีการสรุปผลการทำความดีในสัปดาห์นั้น ให้คะแนนโดย Mr. Gantz ครูใหญ่หุ่นยนต์ เป็นรูปหัวใจมาประดับที่ตัว โดยมากโรโบคอนจะทำคะแนนได้ดี แต่ทำผิดพลาดเสียหายในตอนท้าย จึงมักจะถูกหักคะแนนเหลือ 0 อยู่เสมอ

ในปี พ.ศ. 2542 ได้มีการนำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้ง โดยใช้ชื่อว่า Ganbare! Robocon VS Moero! Robocon

โรโบคอน

หุ่นยนต์ที่ใช้ไฟฟ้าและน้ำมันเป็นเชื้อเพลิง มีเครื่องยนต์อยู่บริเวณหน้าท้อง รูปร่างคล้ายกระโปรงหน้าของรถเต่าโฟล์กสวาเกน ซึ่งเป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น โรโบคอนมีความสามารถพิเศษ เก็บขาเข้าไปในตัวถัง เปลี่ยนเป็นล้อเพื่อให้เดินทางได้อย่างรวดเร็ว และมีใบพัดอยู่ที่หลัง ทำให้สามารถบินได้ และกลัวแมลงสาบเป็นอย่างมาก



ขบวนการนักสู้ หรือ ซูเปอร์เซ็นไท

(ญี่ปุ่น: スーパー戦隊 Sūpā Sentai ?) ในภาษาญี่ปุ่น หมายถึง กลุ่มคนที่รวมตัวกันเพื่อกระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งก็คือคำว่า ขบวนการ ในภาษาไทยนั่นเอง ถือกำเนิดขึ้นจากปลายปากกาของ อ.อิชิโนโมริ โชทาโร่ คนเดียวกันกับที่ให้กำเนิด คาเมนไรเดอร์ นั่นเองคำว่า "ซูเปอร์เซนไท" นี้จะกล่าวถึงเฉพาะภาพยนตร์ที่สร้างโดยบริษัท โตเอะ และสปอนเชอร์หลัก บันได ซึ่งเป็นสปอนเชอร์เดียวกันกับ คาเมนไรเดอร์(มาสค์ไรเดอร์ ซีรีส์)และ เมทัลฮีโร่(ซีรีส์ตำรวจอวกาศ)แพร่ภาพโดย บริษัททีวีอาซาฮี

ภาพยนตร์ซูเปอร์เซ็นไต ในแต่ละเรื่องนั้นเรื่องราวจะไม่ติดต่อกัน เพราะว่าเหตุการณ์ในแต่ละเรื่องนั้นจะถูกกำหนดให้เกิดจากอสูรที่มีที่มาแตกต่างกัน และฉายกันปีต่อปี ยกเว้นขบวนการแรกคือ Himitsu Sentai Goranger ที่ฉายถึง 2 ปี แต่ในยุคหลังๆ จะมีการทำ Crossover กันปีต่อปี หมายความว่า เอาขบวนการที่ฉายไปเมื่อปีที่แล้ว มาพบกับขบวนการที่ฉายในปีปัจจุบัน เพื่อทำเป็นตอนพิเศษขึ้น คล้ายๆ กับการรับน้อง โดยให้รุ่นพี่เป็นคนสั่งสอน ซึ่งขบวนการแรกที่มีการ Crossover กันก็คือ Himitsu Sentai Goranger และ JAKQ Dengekitai หลังจากนั้นก็ไม่มีการ Crossover กันอีก จนกระทั่ง Ninja Sentai Kakuranger และ Chouriki Sentai Ohranger ซึ่งต่อมาก็มีการทำ Crossover กันทุกปี ณ ปัจจุบันนี้ มีขบวนการนักสู้ หรือ Super Sentai ถือกำเนิดขึ้นมาแล้ว 34 ขบวนการด้วยกัน

เนื้อหาของหนังมักจะกล่าวถึงกลุ่มคนหนุ่มสาว 5 คน ที่ได้รับพลังพิเศษ ไม่ว่าจะมาจากเวทมนตร์ หรือ เทคโนโลยีขั้นสูง (แล้วแต่เรื่องไหนจะใช้ แบบใด) ใช้วิชาการต่อสู้ในหลายๆ รูปแบบ ต่างกัน มารวมพลังกันเพื่อต่อสู้กับเหล่าร้ายที่หวังจะครองโลก โดยเหล่าร้ายมักจะแสดงออกมาในรูปของปิศาจ หรืออสูรกายที่มาจากนอกโลกบ้าง หรือมากจากต่างมิติบ้าง และในบางเรื่องก็เป็นกลุ่มนักวิทยาศาสตร์ในโลกเองที่หวังจะครองโลก

ลักษณะโดยทั่วไปของขบวนการนักสู้ ในแต่ละเรื่อง ตัวละครหลักประกอบไปด้วยเหล่านักสู้ที่ปกติเป็นคนธรรมดา แต่สามารถแปลงร่างได้เพื่อมาต่อกรกับเหล่าอธรรม ในการแปลงร่างจะมีเครื่องแบบห้าสี(จะน้อย หรือ มากกว่า 5สี (ย่อมได้) ได้แก่ สีแดง สีเหลือง สีน้ำเงิน สีเขียว และสีชมพู โดยที่หัวหน้าทีมมักจะเป็นสีแดง (แม้บางเรื่องจะมีสีอื่นเป็นหัวหน้าทีมก็ตาม) และสมาชิกผู้หญิง มักจะเป็นสีชมพูโดยส่วนใหญ่ (บางเรื่องจะเป็นสีอื่น เช่น สีน้ำเงิน สีฟ้า สีเหลือง เป็นต้น) ตัวปิศาจจะพ่ายแพ้ในตอนจบเสมอเช่นกัน

อีกสิ่งหนึ่งที่จะขาดไม่ได้สำหรับขบวนการ Super Sentai คือหุ่นยนต์ยักษ์ ซึ่งขบวนการแรกที่มีการนำเอาหุ่นยนต์ยักษ์มาใช้คือ Battle Fever J (ส่วนสองขบวนการแรก คือ Himitsu Sentai Goranger และ JAKQ Dengekitai นั้นใช้เพียงยานรบในการต่อสู้เท่านั้น) นับเป็นสีสันที่ขาดไม่ได้สำหรับหนัง Super Sentai ในยุคแรกๆ นั้นจะเป็นยานรบขนาดยักษ์ที่สามารถกลายร่างเป็นหุ่นยนต์ได้ ต่อมาจึงมีการนำเอายานรบประจำตัวของแต่ละคนมาประกอบเข้าด้วยกันเป็นหุ่นยนต์ยักษ์เพื่อใช้ในการต่อสู้กับอสูรกายที่สามารถขยายร่างได้



เครดิต : อ้างอิงข้อมูลจากเว็บไซต์ วิถีพีเดีย สารานุกรมออนไลน์

วันพฤหัสบดีที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2553

ย้อนตำนานยุครุ่งเรืองภาพยนตร์จีนกำลังภายในและซีรี่ย์จีน ตอนที่ 2

ยุคทองของภาพยนตร์จีนกำลังภายในหรือซีรี่ย์จีนทางทีวี
ยุคทองของหนังจีนสมัยที่เฟื่องฟูสุดขีด หนังจีนชุดส่วนใหญ่ที่นำมาฉายในเมืองไทยมาจาก 4 ค่ายใหญ่คือ

1. RTV คือชื่อย่อของ Rediffusion Television มีชื่อจีนว่า ลี่เตอ เป็นสถานีโทรทัศน์ของฮ่องกง ซึ่งมีบริษัทแม่สัญชาติอังกฤษ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 พ.ค. 1957

และในเดือนกรกฎาคม ปี 1982 สองพี่น้องตระกูลชิวแห่ง Far East Group เข้ามาซื้อหุ้น 50% และเปลี่ยนชื่อเป็น ATV ซึ่งย่อมาจาก Asia Television เมื่อวันที่ 24 กันยายน 1982 (แต่ในปัจจุบันหุ้นทั้งหมดถูกขายให้กับ Phoenix Satellite Television Holdings Limited แล้ว)

2. TVB คือชื่อย่อของ Television Broadcast มีชื่อจีนว่า อู๋เซี่ยน เป็นสถานีโทรทัศน์ของฮ่องกง ก่อตั้งขึ้นในปี 1967 และเริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 พ.ย. 1967

3. CTS คือชื่อย่อของ China Television System Inc. มีชื่อจีนว่า จงฮว๋าเตี้ยนซื่อ เรียกย่อๆว่า ฮว๋าซื่อ (หัวซื่อ) เป็นสถานีโทรทัศน์ของไต้หวัน ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31ต.ค.1971

4. CTV คือชื่อย่อของ Commercial Television มีชื่อจีนว่า เจียอี้เตี้ยนซื่อ เรียกย่อๆว่า เจียซื่อ เป็นบริษัทของประเทศไต้หวันที่ได้รับการเชิญชวนจากรัฐบาลฮ่องกงให้มาก่อตั้งสถานีฟรีทีวีที่ฮ่องกงเมื่อวันที่ 7 ก.ย. 1975 นับเป็นสถานีแห่งที่สามในฮ่องกงต่อจากอาร์ทีวี (RTV) และทีวีบี (TVB) แต่มีอายุสั้นที่สุดเพียง 3 ปีเพราะประสบภาวะขาดทุนจนต้องปิดกิจการลงเมื่อวันที่ 22 ส.ค. 1978 เจียซื่อจึงมักถือว่าเป็นสถานีโทรทัศน์ของฮ่องกงเช่นเดียวกับอาร์ทีวีและทีวีบี

(หมายเหตุ: ในไต้หวันมีอีกสถานีหนึ่งที่ใช้ชื่อย่อ CTV เหมือนกัน แต่ชื่อเต็มคือ China Television Co. มีชื่อจีนว่า จงกว๋อเตี้ยนซื่อ ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 ก.ย.1968 และยังดำเนินการอยู่จนถึงปัจจุบัน นิยมเรียกว่า CTV (Taiwan) ส่วนเจียซื่อ นิยมเรียกว่า CTV (Hong Kong))


ในยุคนั้นหนังจีนจอแก้วมีการแข่งขันกันอย่างดุเดือดทั้งในฮ่องกงและในบ้านเรา ในฮ่องกง TVB และ RTV (ซึ่งต่อมาเปลี่ยนผู้ถือหุ้นและเปลี่ยนชื่อเป็น ATV เมื่อวันที่ 24 กันยายน 1982) รวมทั้ง CTV หรือเจียซื่อ ที่แม้จะมาทีหลังแต่ก็มาแรงไม่น้อยหน้าใคร แต่ละค่ายล้วนผลิตซีรีส์เด่นดาราดังมาให้ได้ชมกันไม่ขาดสาย
หมายเหตุ ซีรี่ย์ที่ผลิตขึ้นมาก่อนวันที่ 24 ก.ย.1982 จะใช้ชื่อสังกัด RTV แต่ถ้าผลิตมาหลังจากวันนั้นจะใช้ชื่อ ATV

ในขณะที่บ้านเราช่วงแรกช่อง 3 ในฐานะผู้บุกเบิกหนังจีนชุดในเมืองไทยแทบจะผูกขาดหนังดีหนังดังจากค่ายอาร์ทีวีซึ่งผูกเรื่องได้กระชับฉับไวและกินขาดคู่แข่งอย่างทีวีบีในด้านคิวบู๊เพราะมีบุคลากรที่เชี่ยวชาญด้านนี้หลายคนเช่น เซียวเซิง เฉิงเสี่ยวตง ฯลฯ (ซึ่งหลายปีต่อมาแต่ละคนได้ก้าวไปเติบใหญ่ได้ดิบได้ดีในวงการภาพยนตร์ ทำให้ยุคหลังวงการจอแก้วฮ่องกงขาดทรัพยากรสำคัญและเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เข้าสู่ยุคถดถอย) แต่ RTV มีจุดอ่อนอย่างหนึ่งคือขาดดาราแม่เหล็ก จึงต้องไปดึงตัวดาราหนังจอเงินมาเสริม หรือรับเอานักแสดงจากเจียซื่อหรือ CTV ที่ต้องปิดตัวลงในชั่วเวลาเพียง 3 ปี (1975-1978)


ส่วนช่อง 7 เมื่อถูกช่อง 3 ดึงหนังเด่นหนังดังจาก RTV ไปหมดเพราะเข้ามาทำตลาดหนังจีนหลังช่อง 3 ก็เลยไปยึดหัวหาดหนังจีนจาก TVB ซึ่งแม้จะมีจุดอ่อนเรื่องคิวบู๊แต่กลับมีจุดแข็งด้านนักแสดงเพราะมีดาราระดับแม่เหล็กในค่ายมากมาย ดังนั้นหนังจีนชุดยุคแรกในเมืองไทย นอกจากหนังไต้หวันของหัวซื่อซึ่งมีมาฉายประปรายที่ช่อง 9 แล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นหนังฮ่องกงโดยช่อง 3 มักเป็นหนังชุดจากค่าย RTV ส่วนช่อง 7 จะเป็นของ TVB แต่ในเวลาต่อมาก็เริ่มสลับขั้วมาเป็นช่อง 3 เอาหนังชุด TVB เข้ามา ช่อง 7 ก็เลยหันไปเอาหนังชุด RTV มาแทน จนในที่สุดทั้งสองช่องก็มีหนังชุดผสมปนเปกันทั้งสองค่าย ในขณะที่หนังชุดของเจียซื่อหรือ CTV ดูจะกระจายไปทุกช่องโดยค่อนข้างไปทางช่อง 7 ส่วนช่อง 5 ก้าวช้ากว่าเพื่อน หนังดีหนังดังถูกช่องอื่นกวาดไปหมดโดยเฉพาะหนังจีนกำลังภายในที่คนไทยกำลังเห่อในยุคนั้น ก็เลยต้องหันไปทำตลาดหนังจีนสากลแทน

รายชื่อภาพยนตร์จีนชุดที่เข้ามาฉายในเมืองไทยในยุคแรกๆ ได้แก่ เท่าที่ได้อ่านได้ฟังและได้ดูบางเรื่อง หนังจีนชุดยุคแรกๆ ที่ฉายในเมืองไทยได้แก่

เปาบุ้นจิ้น เวอร์ชั่นอี๋หมิงของไต้หวัน ปี 1974 ฉายทางช่อง 3 พ.ศ. 2517
ขบวนการเปาเปียว เวอร์ชั่นจางหลิงของไต้หวัน ปี 1974-1975 ฉายทางช่อง 9 พ.ศ. 2518
มังกรหยก เวอร์ชั่นไป่เปียว-หมีเซียะของเจียซื่อปี 1976 แต่ฉายทางช่อง 7 พ.ศ. 2521

เคยอ่านเจอจากเว็บของไทยบางแห่งบอกว่าอาจมีเปาบุ้นจิ้นของไต้หวันที่เก่ากว่าเวอร์ชั่นอี๋หมิงฉายทางช่อง 4 บางขุนพรม และเรื่องไซอิ๋ว, 18 มนุษย์ทองคำ แต่ไม่มีข้อมูลยืนยันแน่ชัด

และนี่คือเรื่องแรกๆ ที่ผู้เขียนเริ่มดูหนังจีนทางทีวี ก็คือ
1. มังกรหยก ยุคไป่เปียว-หมีเซี๊ยะ ค่ายเจี่ยซื่อ ช่อง 7
2. ลูกมังกรหยก หลอเล่อหลิน-หลีทงหมิง ค่ายเจี่ยซื่อ ช่อง 7
3. เพชรฆาตดาวตก (ดาวตก ผีเสื้อ กระบี่) หลอเล่อหลิน-เว่ยชิวหัว ค่ายอาร์ทีวี ช่อง 3
4. ซาเสี่ยวเอี้ย ว่านจือเหลียง ค่ายอาร์ทีวี ช่อง 3
5. นักสู้ผู้พิชิต เลสลี่ จาง - เหวินเซี๊ยะเอ๋อ ค่ายอาร์ทีวี ช่อง 3
6. จิ้งจอกภูเขาหิมะ หมีเซี๊ยะ-เหวินเซี๊ยะเอ๋อ ค่ายเจี่ยซื่อ ช่อง 9
7. อุ้ยเสี่ยวป้อ เหวินเซี๊ยะเอ๋อ ค่ายเจี่ยซื่อ ช่อง 3
8. หงส์ฟ้าประกาศิต หม่าไห่หลุน-เหวินเซี๊ยะเอ๋อ ค่ายเจี่ยซื่อ ช่อง 3
9. จอมใจจอมยุทธ เจิ้งเส้าชิว-วังหมิงฉวน-หวีอันอัน-จูเจียง-หลี่ซือฉี-หวงซู่อี้ ค่ายทีวีบี ช่อง 3
10. 18 มนุษย์ทองคำ ช่อง 7 ไม่แน่ใจว่าหนังค่ายไหน ขอเดาว่าเป็นเจี่ยซื่อหรือ CTV ฉายทางช่อง 7
11. หลวงจีนซันเต๋อ ช่อง 7 ไม่แน่ใจว่าหนังค่ายไหน ขอเดาว่าเป็นเจี่ยซื่ออีกนั่นแหละ ฉายทางช่อง 7
12. ฤทธิ์มีดสั้น จูเจียง-หวงเหยินเซิน-หวงซิงซิ่ว-โอวหยังเพ่ยซัน ค่ายทีวีบี ช่อง 3
13. กระบี่สะท้านบู๊ลิ้ม ฝงเป่าเป่า หวงซิงซิ่ว โอวหยังเพ่ยซัน ค่ายทีวีบี ช่อง 3
14 เล็กเซียวหงส์ หลิวสงเหยิน-หวงเหยินเซิน-หวงซิงซิ่ว หานหม่าลี่ ค่ายทีวีบี ช่อง 3
15. กระบี่ไร้เทียมทาน ฉีเส้าเฉียน-อูเว่ยกั๊วะ-หวีอันอัน หม่าเหมี่ยนเอ๋อ ค่ายอาร์ทีวี ช่อง 3
16. จับอิดนึ้ง เซี๊ยะเสียน หลี่ซือฉี หวงซู่อี้ ค่ายทีวีบี ช่อง 3
17. ดาบมังกรหยก เจิ้งเส้าชิว วังหมิงฉวน เจ้าหย่าจือ ค่ายทีวีบี ช่อง 3
18. จอมโจรจอมใจ เจิ้งเส้าชิว วังหมิงฉวน เจ้าหย่าจือ ค่ายทีวีบี ช่อง 7
19. ศึกชิงเจ้ายุทธจักร เจินเจียง ฉีเส้าเฉียน หมีเซี๊ยะ หวีอันอัน ค่ายอาร์ทีวี ช่อง 3
20. ยอดยุทธจักรมังกรฟ้า ไป่เปียว หวีอันอัน ค่ายอาร์ทีวี ช่อง 3
21. กระบี่แค้นคำรณ หลินกั๊วะสง พานจื้อเหวิน ค่ายอาร์ทีวี ช่อง 3
22. ซิมเซ่งอี่ พยัคฆ์ลำพอง ฉีเส้าเฉียน ค่ายอาร์ทีวี ช่อง 3
23. กระบี่เย้ยยุทธจักร โจวเหวินฟะ ชิเหม่ยเจิน ค่ายทีวีบี ช่อง 3
24 ฤทธิ์ดาบวงพระจันทร์ หลิวสงเหยิน เจ้าหย่าจือ ค่ายทีวีบี ช่อง 7
25. เซียวฮื่อยี้ หวงเหยินเซิน หวงซิงซิว สือซิ่ว หมีเซี๊ยะ ค่ายทีวีบี ช่อง 3
26. ศึกสายเลือด ภาค 1-2 เดวิด เจียง ว่านจือเหลียง หมีเซี๊ยะ ค่ายอาร์ทีวี ช่อง3
27. เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ ภาค 1-3 โจวเหวินฟะ หลี่เหลียงเหว่ย เจ้าหย่าจือ ค่ายทีวีบี ช่อง 3
28. ไอ้มังกรหมัดสิงห์โต หวงเหยินเซิน ค่ายอาร์ทีวี ช่อง3
29. จอมยุทธพเนจร โจวเหวินฟะ โอวหยังเพ่ยซัน จวงจิ้งเอ๋อ ค่ายทีวีบี ช่อง 3
30. นักชกผู้พิชิต ภาค 1-2 หวงเหยินเซิน บรูซเหลี่ยง หมีเซี๊ยะ เว่ยชิวหัว ค่ายอาร์ทีวี ช่อง3
31. คมเฉือนคม ภาค 1-2 เยิ่นต๊ะหัว เซี๊ยะเสียน หวังหมินฉวน ค่ายทีวีบี ช่อง 3
32. ฤทธิ์หมัดสะท้านบู้ลิ้มภาค 1-2 ว่านจือเหลียน กับ หมีเซียะ ค่ายอาร์ทีวี ช่อง3
33. เหยี่ยวถลาลม หวงเย่อหัว เหมียวเฉียวเหว่ย ค่ายทีวีบี ช่อง 7
34. ประกาศิตเหยี่ยวพญายม- เจิ้นเส้าชิว เจ้าอย่าจือ ค่ายทีวีบี ฉายช่อง 7
35. ศึกสองนางพญา หลิวสงเหยิน เดวิดเจียง หมีเซี๊ยะ หวีอันอัน ค่ายอาร์ทีวี ฉายช่อง 3
36. 14 นางสิงห์จ้าวยุทธจักร วังหมิงฉวน ฝงเป่าเป่า ค่ายทีวีบี ช่อง 3
37. เทพบุตรชาวดิน โจวเหวินฟะ เจิ้งอวี้หลิง ค่ายทีวีบี ช่อง 5
38. สมิงสาวใจเพชร หวงซิงซิ่ว ทังเจิ้นเอี้ย หยังพ่านพ่าน ค่ายทีวีบี ช่อง 3
39. ประกาศิตมังกรหยก เดวิดเจียง อู๋เว่ยกั๊วะ ฉีเส้าเฉียน ค่ายเอทีวี ช่อง 3
40. 13 องค์รักษ์ล่าพระกาฬ ทังเจิ้นเอี้ย หลี่หลินหลิน ค่ายทีวีบี ช่อง 3
41. 8 เทพอสูรมังกรฟ้า ทังเจิ้นเอี้ย หวงเย่อหัว หวงซิงซิ่ว เฉินอวี้เหลี่ยน สือซิ่ว ค่ายทีวีบี ช่อง 3
42. สองเทพบุตรโลกันต์ หลี่เหลียงเว่ย หวงเย่อหัว โอวหยังเพ่ยซัน หยังพ่านพ่าน ค่ายทีวีบี ช่อง 7


ยุครุ่งเรืองของหนังจีนชุดทางทีวีคือยุค RTV (ATV) VS ปะทะ TVB นั่นแหละ เกร็ดต่อมาก็คือ ซีรี่ย์กำลังภายในเรื่องแรกของ TVB คิดว่าเป็นจอมใจจอมยุทธ (ตำนานอักษรกระบี่) ปี 1976 แต่ไม่ใช่หนังโบราณเรื่องแรกของทีวีบีเพราะมีเก่ากว่านั้น เช่น เรื่องซูสีไทเฮา ปี 1975 เวอร์ชั่นวังหมิงฉวนเล่น ฯลฯ ส่วน ATV นั้นต่อเนื่องและแปลงมาจาก RTV ดังนั้นต้องหาซีรี่ย์กำลังภายในเรื่องแรกของ RTV ซึ่งหายาก ที่เคยผ่านตามีตั้งแต่ปี 1974 แต่รู้สึกเป็นแนวกังฟูเรื่องเหลียงเทียนไหล หรือแนวประวัติศาสตร์เรื่องซานกว๋อชุนชิว หรือสามก๊ก ปี 1976 และยังมีซีรี่ย์กำลังภายในปี 1977 ก็คือ ซาเสี่ยวเอี้ย นำแสดงโดย ว่านจื่อเหลียง ฉีเส้าเฉียน อันนี้ไม่แน่ใจว่าใช่เรื่องแรกของ RTV หรือเปล่า


ยุค CTV หรือเจียซื่อ เรื่องที่โด่งดังที่สุดน่าจะเป็นมังกรหยก เวอร์ชั่นไป่เปียวกับหมีเซียะเล่น ถึงขนาดต้องวิ่งกลับจากโรงเรียนเพื่อมาชมให้ทันช่วงเย็นทางช่อง 7 สี สำหรับไป่เปียวที่รับบทก๋วยเจ๋งนั้น แจ้งเกิดจากเรื่องนี้ และยังมีงานที่โด่งดังอีกเรื่องก็คือยอดยุทธจักรมังกรฟ้า หลังจากนั้นก็ไม่มีผลงานเด่นอีก ในส่วนของหมีเซียะ ที่รับบทอึ้งย้ง เธอยังได้รับความนิยมไปอีกหลายเรื่อง เรื่องเด่นๆ ที่เธอแสดงก็คือ จิ้งจอกภูเขาหิมะ ศึกชิงเจ้ายุทธจักร และมาดังเปรี้ยงปร้างในเรื่องศีก 2 นางพญาที่แสดงปะทะกับหวีอันอัน เรื่องต่อมาที่ประทับใจก็คือ เรื่อง หลวงจีนซันเต๋อ คิวบู๊สุดยอด และบทสนุกมาก จนเรียกได้ว่าสนุกที่สุดในยุคนั้นเลย
ยุคนี้เรื่องเทคนิคการถ่ายทำ การถ่ายภาพ ยังไม่เนี๊ยบ และภาพไม่สวย อาศัยพลังดารา ซึ่งส่วนใหญ่ดึงตัวมาจากชอว์บราเธอร์เกือบทั้งหมด แต่ค่ายนี้ก็มีอันต้องปิดตัวไปอย่างรวดเร็ว ทีมงานดาราทั้งหมดจึงย้ายไปอยู่ RTV หรือลี่เตอ

ยุค RTV หรือลี่เตอ ยุคนี้แหละถือได้ว่าเป็นยุคทองของหนังจีนกำลังภายในทางทีวีที่ดีที่สุดแล้ว ดังทุกเรื่อง จัดได้ว่าครบเครื่ององค์ประกอบทั้งในส่วนของพลังดารา ที่ส่วนใหญ่ยกทีมมาจากชอว์บราเธอร์ และ CTV บทประพันธ์ชื่อดังจากงานของกิมย้งและโกวเล้ง มือเขียนบทและคิวบู๊ การเดินเรื่องสนุก กระชับฉับไว เทคนิคการต่อสู้ คิวบู๊ยอดเยี่ยมไม่แพ้ชอว์บราเธอร์ มักถ่ายนอกสตูดิโอ ทำให้การลำดับภาพดูเหมือนชมภาพยนตร์มากกว่าดูทีวี เครื่องแต่งกาย ฉากสวยงาม ผู้แสดงทั้งนำและตัวประกอบเล่นได้อย่างสมบทบาท ซีรี่ย์ชื่อดังในค่ายนี้ที่ผู้เขียนประทับใจก็เช่น ศึกศรสวาท ซาเสี่ยวเอี้ย เพชฌฆาตดาวตก (ดาวตก ผีเสื้อ กระบี่) นักสู้ผู้พิชิต ที่เลสลี่จางแจ้งเกิดจากเรื่องนี้แสดงนำคู่กับเหวินเซียะเอ๋อ และที่จัดได้ว่าเป็นงานดีที่สุด ดังที่สุดของค่ายนี้ ก็คือ กระบี่ไร้เทียมทาน (เป็นซีรี่ย์ที่ได้รับการโหวตเป็นหนังจีนกำลังภายในในดวงใจอันดับ 1 ในเกือบทุกเว็บไซต์ที่เกี่ยวกับภาพยนตร์จีนกำลังภายในเรื่องนี้มักติดอยู่ในอันดับ 1-3 ตลอดกาล) อันดับรองลงมาคือศึกสายเลือด ยอดยุทธจักรมังกรฟ้า ศึกสองนางพญา ไอ้มังกรหมัดสิงโต นักชกผู้พิชิต ฤทธิ์หมัดสะท้านบู๊ลิ้ม กระบี่แค้นคำรณ ซิมเซ่งอี่ (พยัคฆ์ลำพอง) ฯลฯ ทั้งหมดนี้ควรหามาดูอย่างยิ่ง หากท่านใดยังไม่เคยได้ชม ก็ควรค่าแก่การหามาชมได้ น่าจะมีให้ชมได้ทาง youtube หรือ vcd/dvd ลิขสิทธิ์ พอผ่านจากยุค RTV จนเปลี่ยนชื่อมาเป็น ATV แล้วก็ยังมีอีกหลายเรื่องที่ยังคงโดดเด่นและเป็นสุดยอดสำหรับหนังของค่ายนี้อีกหลายเรื่อง อาทิ นางพญากระบี่มาร มู่กุ้ยอิง บูเช็คเทียน ซูสีไทเฮา งักฮุย ประกาศิตมังกรหยก เฮ้งบ่อกี้ ฯลฯ
ดาราดังของค่ายนี้ ได้แก่ ฝ่ายชาย ฉีเส้าเฉียน เดวิดเจียง บรู๊ซเหลียง อู๋เว่ยกั๋วะ หวงเหยินเซิน ว่านจื่อเหลียง พานจื้อเหวิน เหอเจียจิ้ง หลินกั๊วะสง ม้อเส้าชง เลสลี่จาง ฝ่ายหญิง ก็จะมี หมีเซียะ หวีอันอัน หลิวเซียะหัว เว่ยชิวหัว (2 รายหลังเป็นเด็กปั้นนางเอกเบอร์ 1 ของค่าย คล้ายๆ อั้ม พัชราภาและนุ่นวรนุช ของช่อง 7) หม่าเหมียนเอ๋อ และ หลี่ไฉฟ่ง เป็นต้น
นอกจากดาราในกลุ่มที่มาจากชอว์บราเธอร์แล้ว นักแสดงที่เป็นเด็กสร้างของ ATV นั้น ดังสู้คู่แข่งคือ TVB ไม่ได้ไม่ว่าจะเป็น พานจื้อเหวิน หวงเหยินเซิน เหอเจียจิ้ง หรือหลินกั๊วะสง พลังดาราน้อยกว่า อีกทั้งความสามารถในการแสดงก็สู้ไม่ได้ ทำให้ภายหลังช่วงยุคปลาย ATV ไม่ได้รับความนิยมจากผู้ชมเท่าที่ควร จนมีผลต่อการผลิตซีรี่ย์ลดลง จนในที่สุดทุกวันนี้ ATV ไม่ได้ผลิตซีรี่ย์เองแล้ว แต่นำเข้าซีรี่ย์จากไต้หวันและจีนมาฉายแทน

ยุค TVB หรือ อู๋เซี่ยน ถ้าจะกล่าวถึงยุคทองของทีวีฮ่องกงจริงๆ ต้องถือว่า TVB คือสถานีโทรทัศน์ที่ได้รับความนิยมในด้านเรตติ้งสูงสุดของฮ่องกง คล้ายช่อง 7 สีของบ้านเรา และหากจะเล่าถึงตำนาน TVB แล้วต้องย้อนไปในสมัยยุคแรกๆ ซึ่งยุคแรกๆ TVB มีดาราที่ย้ายมาจาก RTV และ CTV บางส่วน เป็นยุคก่อตั้ง ได้แก่ หวังหมินฉวน เจ้าหย่าจือ ว่านจื่อเหลียง หวงเหยินเซิน ดาราในยุคแรกของ TVB ฝ่ายชาย ได้แก่ จูเจียง (ฤทธิ์มีดสั้น) หลิวสงเหยิน (ฤทธิ์ดาบวงพระจันทร์,เล็กเซียวหงส์) เจิ้งเส้าชิว (จอมใจจอมยุทธ์,จอมโจรจอมใจชอลิ้วเฮียง) โจวเหวินฟะ (เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้,เทพบุตรชาวดิน) หลี่เหลียงเหว่ย (เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้) ฝ่ายชายนั้นจะมีเจิ้งเส้าชิวกับโจวเหวินฟะ เป็นหัวหอก เจิ้งเส้าชิวจะถนัดเล่นกำลังภายใน และทุกเรื่องที่เล่น เขาจะร้องเพลงนำทุกเรื่องเนื่องจากมีเสียงร้องและพรสวรรค์ด้านร้องเพลงดี เพลงประกอบไพเราะทุกเรื่อง (รายละเอียดเกี่ยวกับเพลงประกอบตอนท้าย) ส่วนโจวเหวินฟะ จะถนัดเล่นแนวสากล แต่ภายหลังทั้งเจิ้งเส้าชิวและโจวเหวินฟะ (โจวเหวินฟะ มาเล่นกระบี่เย้ยยุทธจักร ส่วนเจิ้งเส้าชิว มาเล่นเจ้าพ่อตลาดหุ้น) ก็สลับมาเล่นแนวสากลและแนวโบราณกำลังภายในได้ด้วยกันทั้งคู่ ฝ่ายหญิง ได้แก่ หวังหมินฉวน ต้องถือว่าเธอเป็นนางฟ้าเบอร์ 1 ของค่าย คล้ายๆ แอน ทองประสมของช่อง 3(จอมโจรจอมใจ,คมเฉือนคม) เจ้าหย่าจือ (เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้,เจ้าแม่กวนอิม) และนางฟ้าที่เหลือได้แก่ หลีซือฉี หวงซู่อี้ หวงซินซิ่ว โอวหยังเพ่ยซัน และเจิ้งอวี้หลิง (รายหลังนี่ถือเป็นนางเอกคู่บุญของโจวเหวินฟะ เพราะมาเล่นประกบคู่กันในเรื่องใด เรตติ้งพุ่งกระฉูดทุกเรื่อง เช่น เทพบุตรชาวดิน) จริงๆ แล้วพระเอกเบอร์ 1 และนางเอกเบอร์ 1 ของค่ายนี้ จะจับกันเป็นคู่ๆ ยุคแรกก็ เจิ้งเส้าชิว กับหวังหมินฉวนหรือ โจวเหวินฟะ กับเจิ้งอวี้หลิง ต่อมา TVB ปั้นพระเอกคนใหม่คือ เยิ่นต๊ะหัว โด่งดังและแจ้งเกิดจากคมเฉือนคม ยุคต่อมาเป็นยุคทองของ TVB อย่างแท้จริง ที่เรียกว่า ยุค 5 พยัคฆ์ทีวีบี ซึ่งได้แก่ ทังเจิ้นเยี่ย( 8 เทพอสูรมังกรฟ้า) เหมียวเฉียวเหว่ย (เหยี่ยวถลาลม,ชอลิ้วเฮียงถล่มวังค้างคาว) หวงเย่อหัว (มังกรหยก,2 เทพบุตรโลกันต์,เหยียวถลาลม) หลิวเต๋อหัว (มังกรหยก ภาคจอมยุทธ์อินทรี) เหลียงเฉาเหว่ย (ดาบมังกรหยก,อุ้ยเสี่ยวป้อ) พร้อมๆ กันนั้นก็มี นางเอกที่โด่งดังขึ้นมาในยุคนี้ที่เรียกว่า 9 เทพธิดามังกร ได้แก่ หลันเจี๋ยอิง เหมยเยี่ยนฟาง ส้างซันอันนา จางมั่นอวี้ อู๋จินหยู เจิงหัวเชี่ยน หลิวเจียหลิง หลอเหมยเหว่ย ชิวซู่เจิน และเส้าเหม่ยฉี ส่วนใหญ่จะเป็นนักเรียนการแสดงของช่อง คล้ายๆ นักเรียนการแสดงช่อง 3 บางคนอาจได้มาจากเวทีประกวดมิสฮ่องกง ก็คล้ายๆ ได้มาจากเวทีประกวดมิสไทยแลนด์เวิลด์อีกนั่นแหละ โมเดลคล้ายๆ กับ ช่อง 3 ใครเลียนแบบใครไม่ทราบ ซึ่งในยุคนี้มีซีรี่ย์ที่เป็นตำนานของค่ายเต็มเลย ไม่ว่าจะเป็น มังกรหยก แจ้งเกิด หวงเย่อหัว กะองเหม่ยหลิง, มังกรหยก ภาคจอมยุทธ์อินทรีและกระบี่เย้ยยุทธจักร แจ้งเกิดหลิวเต๋อหัว , 8 เทพอสูรมังกรฟ้า แจ้งเกิดทังเจิ้นเยี่ย , อุ้ยเสี่ยวป้อ แจ้งเกิด เหลียงเฉาเหว่ยและหลิวเต๋อหัว , ศึกลำน้ำเลือดแจ้งเกิด เหลียงเฉาเหว่ย เฉินอวี้เหลียน , เหยี่ยวถลาลมแจ้งเกิด เหมียวเฉียวเหว่ยและหวงเย่อหัว ฯลฯ ยุคทองผ่านพ้นไป เมื่อดาราที่มีพลังแม่เหล็กทั้งหลายผันตัวเองไปเป็นนักแสดงอิสระกันเกือบหมด ผ่านจากยุคนี้ ก็มีดาราในกลุ่มที่เล่นซีรี่ยชุด ขวัญใจโปลิศ คู่แค้นสายโลหิต และเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด ก็ดังมาแพ็คกลุ่ม ได้แก่ อู๋ฉี่หัว กวนหลี่เจี๋ย หลิวชิงหวิน หลี่ฟาง ถูต้าอวี้ เฉินถิงเหว่ย พานหงปิน หลอเจียเหลียง เวิ่นเจ้าหลุน ถัดมาก็มีการปั้นพระเอกหน้าใหม่ที่ดังมากอีก 2-3 คน คือ กู่เทียนเล่อ กั๊วะจิ้นอัน จางเจ้าฮุย เจิ้งอวี้เจี้ยน ส่วนดาราด้านฝ่ายหญิง ที่ปั้นมาในยุคนี้ ได้แก่ หลี่เหม่ยเสียน เติ้งชุ่ยเหวิน เจิงหัวเชี่ยน และโจวไห่เม่ย เยอะแยะมากมายเสียเหลือเกิน ต่อมาเป็นยุคของ 4 จตุรเทพของฮ่องกง ซึ่งได้แก่ หลิวเต๋อหัว กั๊วะฟู่เฉิง หลี่หมิง และจางเซ๊ยะโหย่ว ซึ่งทั้ง 4 คนดังจากการออกอัลบั้ม ซิงเกิ้ลเดี่ยว และเล่นภาพยนตร์จอเงินมากกว่า สำหรับดาราในยุคหลัง แต่ไม่มีใครโดดเด่นเทียบเท่ายุคแรกกับยุค 5 พยัคฆ์ ด้านหลิวเต๋อหัวกับเหลียงเฉาเหว่ยพอดังแล้วก็ไปรับเล่นหนังใหญ่จนไม่ได้หวนกลับมาเล่นจอแก้วอีกเลย จนมาถึงยุคทีวีฮ่องกงตกต่ำนั่นคือยุคปัจจุบัน ที่ไม่มีซีรี่ย์เรื่องใดประสบความสำเร็จในแง่เรตติ้งหรือรายได้เทียบเท่าซีรี่ย์ในอดีต นานๆ จึงจะมีซีรี่ย์ฟอร์มใหญ่มาให้ได้ชมกัน อีกทั้งพลังดารา รวมถึงเทคนิคการถ่ายทำแม้จะพัฒนาด้านอุปกรณ์ การถ่ายภาพ กราฟฟิคดีไซน์ต่างๆ ไปไกลแล้ว แต่มนต์ขลัง หรือเสน่ห์บางอย่างแบบที่มีในหนังกำลังภายในแบบยุคก่อนแทบไม่มี ดูแล้วไม่สนุก ดาราไม่มีเสน่ห์ เนื้อเรื่องแม้จะกระชับฉับไว แต่ก็ขาดความเร้าใจ น่าติดตาม อาจเป็นเพราะสังคมยุคนั้นความบันเทิงมีอยู่น้อย ผู้ชมมีทางเลือกไม่มาก ผิดกับสมัยนี้ สิ่งเร้ายั่วตายั่วใจ มันมีหลากหลายทาง ทำให้มนต์เสน่ห์ของหนังจีนกำลังภายในมันหมดสิ้นไปแล้ว ประกอบกับการมาของซีรี่ย์เกาหลีที่สดใหม่กว่า ทั้งพลังดารา เสน่ห์ที่เป็นธรรมชาติของเขาที่ทำให้คนรัก เฉกเช่นเดียวกับหนังจีนกำลังภายในในอดีตเคยมีมานั่นแหละ คือจุดขายที่ทำให้ซีรี่ย์เกาหลีกลบกระแสหนังจีนเสียสนิทในยุคนี้ ขอภาวนาให้มนต์เสน่ห์ของหนังจีนกำลังภายในแบบเก่าๆ หวนคืนกลับมาอีกซักหน เพื่อให้คนรุ่นหลังได้มีโอกาสได้เชยชมบ้างก็ยังดี ไม่เสียชาติเกิด



และนี่คือ เพลงนำซีรี่ย์จีนที่โด่งดังมากที่สุด ในยุคอดีต









 


 


วันอังคารที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2553

ย้อนตำนานยุครุ่งเรืองภาพยนตร์จีนกำลังภายในและซีรี่ย์จีน ตอนที่ 1






ย้อนตำนานยุครุ่งเรืองของภาพยนตร์จีนและซีรี่ย์จีนกำลังภายใน


ถ้าจะกล่าวถึงตำนานบทแรกของภาพยนตร์จีนผมขอย้อนไปในยุคของภาพยนตร์จีนชอว์บราเดอร์ก่อน เพราะเป็นตักศิลาด้านภาพยนตร์จีนทั้งจีนสากลและจีนกำลังภายในที่วางรากฐานไว้อย่างดี และมั่นคงจนสืบเนื่องมาจนถึงยุคของภาพยนตร์จีนชุดทางทีวีในยุคต่อมาและจนมาถึงในยุคปัจจุบัน จึงขอปูพื้นที่เกร็ดคร่าวๆ เกี่ยวกับสตูดิโอชื่อดัง บ.ชอว์บราเดอร์ก่อนก็แล้วกัน

ชอว์บราเดอร์ ก่อตั้งโดย เซอร์ รันรันชอว์ ในยุค ปี 1924 ในยุคแรกจริงๆ ของหนังชอว์ จะเป็นแนวอุปรากรจีนเสียส่วนใหญ่ และเป็นละครเพลงในแบบจีนๆ เช่นที่โด่งดังมากก็คือ จอมใจจักรพรรดิ แสดงโดยหลินไต้ และอีกเรื่องนึงที่ดังมากก็คือ ม่านประเพณี (หรือความรักในหอแดง) นำแสดงโดย หลินปอ กับหลินไต้ และเพลงรักชาวเรือ ต่อมาเริ่มมีแนวกังฟูฟันดาบ ที่จัดว่าเป็นเรื่องแรกๆ ที่ทำให้เกิดเป็นแนวกำลังภายในก็คือ เดชไอ้ด้วน นำแสดงโดย หวังอยู่ และหงส์ทองคะนองศึก นำแสดงโดย เจิงเพ่ยเพ่ย ซึ่งเป็นพระเอกนางเอกแนวคิวบู๊ลำดับต้นๆ ต่อมาก็จะเป็นพวก หลิวเจียฮุย กลุ่มวีนอม (จอมโหด 5อสรพิษ)หลอลี่ เยี่ยะหัว ตี้หลุง ฟู่เซิง เอ๋อตงเซิน เดวิดเจียง ช่วงหลังก็จะมี เฉินกวนไถ้ กู้กวนจง ม้อเส้าชง ฉีเส้าเฉียน ว่านจื่อเหลียง เลสลี่จาง ไป่เปียว และเฉินหลง ด้วย ส่วนฝ่ายหญิง ก็จะมี เช่น หลินปอ หลินไต้ เจิงเพ่ยเพ่ย ฝงเป๋าเป่า เหลียงเพ่ยหลิง หมีเซียะ หวีอันอัน เหวินเซียะเอ๋อ เหมียวเข่อซิ่ว โอวหยังเพ่ยซัน
ผู้ทรงอิทธิพลของชอว์บราเดอร์ที่เป็นผู้ปลุกปั้นดาราและภาพยนตร์ของชอว์ ที่ดังๆ มี 3 คน ได้แก่ ฉุ่เอี๋ยน จางเชอะ (ผู้กำกับคิวบู๊) และ เหง่ยคัง (มือเขียนบ่ท)

สำหรับเรื่องราวเกี่ยวกับ ชอว์บราเดอร์นั้น คุณวิจิตร บุญชู ได้เขียนบทความ ย้อนตำนานหนัง ชอว์บราเดอร์ ลงใน หนังสือเนชั่นสุดสัปดาห์ ซึ่งขอยกมาให้ท่านอ่าน เพื่อได้ทราบข้อมูลเกี่ยวกับการสร้างภาพยนตร์ของชอว์บราเดอร์

"...คนที่มีวัยสี่สิบปีขึ้นไปแล้ว เมื่อตอนที่ยังอยู่ในวัยเด็ก คงจะเคยดูหนังคาวบอย ที่พระเอกหน้าตาสกปรก เครารกรุงรัง ยิงกันสนั่นหวั่นไหว และที่สำคัญพระเอกแม่นปืนเป็นบ้า ทำให้เราอยากขี่ม้าทะยานไปในเมืองหาเรื่องชกต่อย แต่ไม่นานนักยุทธจักรหนังกำลังภายในก้าวเข้ามาแทน และเป็นครั้งแรกที่วงจรหนังฮอลลีวู้ดต้องอับเฉา อย่างไม่น่าเป็นไปได้ ผู้ที่ทำให้หนังฝรั่งตกอับเป็นระยะเวลาสามสิบปีในย่านเอเชียคือ ชอว์บราเดอร์ (SHAW BROTHERS)

พี่น้องตระกูลชอว์ อันมี เซอร์รัน รัน ชอว์ และรันมี่ชอว์ ( Ser. Run Run Shaw, Runny Shaw) ที่เริ่มเข้ามาสู่ธุรกิจภาพยนตร์ในปี 1924 มีโรงถ่ายหนังทั้งในสิงคโปร์และที่เซี่ยงไฮ้ เมื่อพรรคคอมมิวนิสต์จีนปกครองประเทศ พวกเขาก็อพยพทีมงานจำนวนหนึ่งเข้ามายังฮ่องกง เปลี่ยนพื้นที่รกร้างว่างเปล่า เป็นโรงถ่ายขนาดมหึมา มีการดำเนินธุรกิจแบบอุตสาหกรรมเต็มตัว สร้างหนังในรูปแบบที่มีกลิ่นอายอุปรากรจีน ตามความนิยมแห่งยุคสมัย ก่อนที่จะให้กำเนิดหนังแฟนตาซี อภินิหารเทพนิยายจีน แล้วแปลงรูปแบบเป็นหนัง กำลังภายในเรื่องแรก คือ อินทรีกายสิทธิ์ Temple of the red Lotus ได้รับความนิยมในความแปลกใหม่จนกระทั่งกลายเป็นหนังอีกแนวหนึ่งที่ก้าวล้ำนำหน้าตลาด

หนังกำลังภายในของชอว์บราเดอร์ โด่งดังถึงขีดสุดยุคแรกคือ การได้ผู้กำกับนักปั้นดารา อย่าง จาง เชอะ (Chang Chech) สร้าง หวังหยู่ (Jimmy Wang yu) ขึ้นมาในโลกภาพยนตร์กำลังภายในได้อย่างเหมาะเจาะ เขาโด่งดังจากหนังแนวแอ็คชั่นกำลังภายในเรื่องเดชไอ้ด้วน (One- Armed SwordMan) เมื่อปี 1967 ทำให้หนังแนวดารากำลังภายในผู้พิการ เป็นที่นิยมไปทั่ว และจากนั้นเป็นต้นมา ชอว์ก็ปั้นดาราจำนวนมากมาย เพื่อสร้างหนังแนวทางหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็น ดราม่า คอมาดี้ หนังสยองขวัญ ตลอดจนหนังระดับเรต R ที่ฮือฮากันมาก แต่ตราโลโก้ของชอว์นั้นเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว และเป็นที่ยอมรับกันมากที่สุด คือหนังกำลังภายใน

กำกับต้นตำรับอย่าง ฉีเจิ้งหง (Hsu Cheng Hung) จางเชอะ (Chang Chech) หูจินฉวน (King hu) ต่างมีผลงานที่สร้างชื่อและมีแนวทางเป็นของตัวเองมากมายด้วยกันในแนวกำลังภายใน หนังยุคหลังสุดก่อนที่ชอว์จะอำลาเวทีหนังกำลังภายในจอเงิน ออกไปสู่วงการโทรทัศน์คือ การนำเอาผลงานนวนิยายกำลังภายในของโก้วเล้ง (Ku Lung) มาสร้างติดต่อกันหลายเรื่อง โดยมีผู้กำกับ ฉู่เอี๋ยน (Chu Yuan) ที่มีอารมณ์ศิลปินละเอียดอ่อน ถ่ายทอดจินตนาการของผู้ประพันธ์ได้ดีที่สุด

และเมื่อชอว์บราเดอร์เปลี่ยนแนวทางธุรกิจของตน โรงถ่ายหนังก็ถึงคราว รกร้างว่างเปล่า ดาราจำนวนหนึ่งไปร่วมงานกับบริษัท โกลเดน ฮาร์เวสต์ (Golden Harvest) อดีตฝ่ายการเงินลูกหม้อเก่าชองชอว์นั่นเอง และตำนานของชอว์บราเดอร์ที่ดังคับฟ้าเอเชียก็ล่มสลาย ความทรงจำเก่าๆ เลือนหายไปในที่สุด นานกว่ายี่สิบปีที่กลบฝังอดีตรุ่งโรจน์ของอุตสาหกรรมภาพยนตร์ หรือถ้านับถึงวันนี้ ชอว์บราเดอร์มีอายุมานานกว่า 77 ปีแล้วในโลกเซลลูลอยด์ นานวันเข้า ปรากฏว่าแทบไม่มีคนรุ่นใหม่รู้จักชอว์บราเดอร์ แม้ว่าบรรดาแฟนพันธุ์แท้จะเรียกร้องหาหนังชอว์ในรูปวิดีโอมาตลอด ก็ไม่ประสพผลสำเร็จ

มีผู้พยายามขอซื้อสิทธิหนังชอว์บราเดอร์กันหลายราย แต่ข้อตกลงทางพันธสัญญาลิขสิทธิ์ ไม่บรรลุเป้าหมาย จนกระทั่งเมื่อตอนปลายปี 2002 ที่บริษัท Celestial Pictures Pressent ตัดสินใจเจรจาขอซื้อหนังชอว์จำนวนถึง 760 เรื่องจากหนังจำนวนกว่า 1,500 เรื่องที่เคยโด่งดังในอดีต และเป็นการนำเอาฟิล์มเนกาตีฟเก่าแก่ที่เริ่มผุพังไปตามกาลเวลามาทำดิจิทัลรีมาสเตอร์ใหม่ทั้งหมด กรรมวิธีคือ นำภาพที่ได้จากฟิล์มสีซีดจาง และรอยขีดข่วนมากมายมหาศาล มาตกแต่งที่ละเฟรมภาพ ลบรอยเปื้อน เติมสีให้ถูกต้องที่สุดเท่าที่จะทำได้ ต้องขอบคุณกระบวนการเทคโนโลยีดิจิทัลสมัยใหม่ การปรับภาพจากฟิล์มก่อนทรานสเฟอร์ออกมาใช้งานบันทึกลงในแผ่นดีวีดี หรือวิดีโอซีดี เป็นไปได้อย่างน่าอัศจรรย์

คนในรุ่นเก่าที่เคยมองหาหนังชอว์บราเดอร์ในรูปดีวีดี ก็คงจะสมใจแล้วในวันนี้ เพราะมีการจัดจำหน่ายหนังในอดีตที่โด่งดังทั่วเอเชียนั้น เดือนละประมาณ 20 เรื่อง สลับกันระหว่างหนังยุคแรก หนังยุคกลางที่รุ่งเรืองสุดขีด และหนังดังๆ ในช่วงยุคปลายของตำนานชอว์ฯ หนังดีวีดีที่จำหน่ายในเมืองไทยขณะนี้มีวางตลาดหลายเรื่องแล้ว ในจำนวนหนังเหล่านั้นหนังเด่นที่สุดคือ 'หงส์ทองคะนองศึก' (Come Drink with Me) ที่หูจินฉวน (King Hu) กำกับ และส่งชื่อของเจิงเพ่ย เพ่ย (Cheng Pei Pei) ขึ้นประดับเป็นดาวค้างฟ้าจนถึงปัจจุบัน ในฐานะราชินีนักดาบ ผู้ผสานเอาวิชาบัลเล่ต์ที่ร่ำเรียนมาเข้ากับลีลาการฟันดาบอย่างกลมกลืน หนังเรื่องหลังสุดที่เธอแสดงคือหนังออสการ์ของอังลี่ (Ang Lee) เรื่อง Chrouching Tiger Hidden Dragon ฝีมือยังคงโดดเด่นร้ายกาจเช่นเดิม

อีกเรื่องหนึ่งคือ 13 พยัคฆ์ร้ายค่ายพระกาฬ (The Heroic Ones) อันเป็นผลงานกำกับหนังที่มีโปรดักชั่นค่อนข้างใหญ่มากที่สุดเรื่องหนึ่ง มีนักแสดงที่หลายคนอาจจะพอรู้จักเป็นอย่างดี คือ เดวิดเจียง (Dvid Chaing) และตี้หลุง (Ti Lung) เป็นดารานำ และติดตามด้วยผลงานแนวกำลังภายในลึกลับเขย่าขวัญ ของ Chu yuan เรื่อง Killer Clans ซึ่งเป็นหนังที่ถือว่ามีบทหรือโครงสร้างเรื่องที่พิสดารพันลึกมาก เนื่องจากการเขียนหนังสือในยุคนั้น โก้วเล้งได้แฝงปรัชญาเอาไว้มากมาย

บรรดาอาม่า อากง และคนรุ่นราวอายุสี่สิบปีขึ้นไป ก็คงจะตื่นเต้นกับหนังเรื่องที่ดังระเบิดในยุคอุปรากรจีนยังมีอิทธิพลกับหนังจีน อาทิ จอมใจจักรพรรดิ ม่านประเพณี ที่นำมารีมาสเตอร์ใหม่ ที่เป็นระบบ 5.1 แชนแนล มาย้อนอดีตดูในช่วงยุคนี้ทำให้นึกถึงวัยเด็กขึ้นมาทันที บรรดาหนังโดดเด่นอีกหลายเรื่อง เมื่อนำมาบันทึกในรูปแบบดีวีดี ปรากฏว่ามีการตกแต่งทั้งภาพและเสียงให้ทันสมัยมากขึ้น ระบบเสียงสเตอริโอ หรือโมโนจากต้นฉบับ ถูกนำมาแยกแยะออกเป็นดอลบี้ดิจิทัล 5.1 แชนแนล อย่างที่เรียกว่า 'เนียน' กลมกลืนพอสมควร การใส่ปลายเสียงแหลมทำได้โดยไม่การรบกวนใดๆ จากแม่เทปต้นฉบับ หรือการจัดเอาเสียงต่ำที่มาสเตอร์ออกจะฟังดูทึบๆ ก็สดใสยิ่งขึ้น

หนังชอว์บราเดอร์ถือเป็นหนังอมตะที่น่าเก็บสะสม แม้ว่าจะผ่านกาลเวลามานาน การชุบชีวิตหนังเหล่านี้ให้กลับคืนมา ก็เพื่อที่จะจัดจำหน่ายให้กับคนสองรุ่น คือ คนรุ่นใหม่ที่ไม่เคยรู้จักหนังชอว์ฯ และไม่รู้ว่าการสร้างหนังของคนสมัยก่อน มีความละเอียดและสร้างได้ดีเพียงไร กับแฟนพันธุ์แท้ที่รอคอยเก็บสะสมหนังอมตะของชอว์หลายเรื่องที่ยังคงฝังอยู่ในใจ เพราะยุคหนึ่ง หนังเหล่านี้คือวัฒนธรรมบันเทิงของคนในเอเชียเลยทีเดียว ดีวีดีที่มีวางขายในฮ่องกง พูดจีน บรรยายภาษาอังกฤษ จะแตกต่างจากฉบับที่ในตลาดเมืองไทย คือแผ่นดีวีดีโซนที่ 3 ในไทยนั้นจะมีการพากย์เสียงไทยลงไปด้วย หรือสามารถที่จะดูจากภาษาจีนและซับไตเติ้ลบรรยายภาษาไทย ก็แล้วแต่ว่าจะเลือกฟังในระบบใด การนำหนังกำลังภายในชอว์บราเดอร์ ระดับอมตะ มาจัดทำในรูปดีวีดี คืออีกหนึ่งทางเลือกของนักดูหนัง หลังจากที่ไปหาซื้อจากแถบเยาวราชในแบบวิดีโอเทปที่ปราศจากความสดใสเฉกเช่นดีวีดี โลกของภาพยนตร์กำลังภายใน คือจินตนาการที่ไม่มีขอบเขตสิ้นสุด

และนี่คืออีกบางส่วนที่พูดถึงตำนานหนังชอว์บราเธอร์กับผู้กำกับคู่บุญหรือเป็นเจ้าพ่อชอว์บราเธอร์นั่นคือ จางเชอะตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสาร BIOSCOPE ฉบับ ปก AMERICAN GANGSTER (อ่านเพิ่มเติมที่ :หนังจีนของชอว์บราเธอร์สและสังคมไทย โดย นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์ จากนิตยสารศิลปวัฒนธรรม ปีที่ 25 ฉบับที่ 9 กค. 2547)
ชื่อของ ชอว์ บราเดอร์ (SHAW BROS.) นั้นผูกพ่วงอยู่กับ การเกิดและดับของหนังกำลังภายใน เพราะนี่คือสตูดิโอที่ใหญ่ที่สุดในฮ่องกง เริ่มสร้างหนังมาตั้งแต่ยุค 40 และมีผู้กำกับคนสำคัญในสังกัดมากมาย ไม่ว่าจะเป็น ‘หลี่ฮั่นเสียง‘ กับหนังอุปรากรโบราณอันรุ่มรวยทางวัฒนธรรม หรือ‘ คิงฮู ‘(หูจินฉวน) ผู้กำกับที่แผ้วถางทางศิลปะให้กับหนังกำลังภายใน หากยังมีผู้กำกับคนสำคัญอีกคน คนที่แม้ตอนมีชีวิตอยู่ถูกมองเป็นเพียงผู้กำกับหนังกำลังภายใน หนังกังฟูดาดๆ คนหนึ่ง แต่ในที่สุดกาลเวลาก็ได้พิสูจน์ว่า และเป็นผู้กำกับที่เป็นแรงบันดาลใจของผู้กำกับทั่วโลก พลิกโฉมหน้าวงการหนังหมัดมวยไปตลอดกาล และยังทรงอิทธิพลอยู่จนถึงทุกวันนี้ เปล่าประโยชน์ที่เราจะขึ้นต้นบทความนี้ด้วยการอ้างชื่อถึงผู้กำกับฝรั่งตาน้ำข้าวที่ได้รับอิทธิพล จากเขา เพราะความคลาสสิคไม่จำเป็นต้องได้รับการรับรองจากฝั่งตะวันตกแต่อย่างใด ขอเพียงเอ่ยนาม ‘ จางเชอะ ‘ (CHANG CHEH) เราก็รับทราบได้ทันทีโดยไม่ต้องอ้างอิง เพราะเขาคือผู้กำกับที่คนไทยอายุเลยสี่สิบกว่าค่อนประเทศ รู้จักมักคุ้น กับบางคนตัวละครเหล่านี้เคยเป็นฮีโร่ในดวงใจในวัยเด็ก จำได้ไหม ใครแอบฝึกวิทยายุทธอยู่หลังบ้าน!

ดาบไอ้หนุ่ม
จางเชอะ มีชื่อจริงว่า CHANG YIK YANK เกิดเมื่อปี1923 ใน HANGZHOU มีบิดาเป็นขุนนาง และเคยติดตามบิดาไปร่วมรบกับญี่ปุ่นตั้งแต่อายุ 15 ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเรียนเกี่ยวกับการเมืองการปกครองที่มหาวิทยาลัย CHUNGKING ก่อนที่จะย้ายมาอยู่ไต้หวันตอนอายุ 26 ปี เริ่มต้นชีวิตในวงการหนังด้วยการเขียนบทหนังเรื่อง THE FALSE FACED WOMAN ตามด้วยการเขียนบทและร่วมกำกับ MOUTH TERBULENCE ในปี 1949 แต่วงการหนังไต้หวันในตอนนั้นกำลังซบเซา ทำให้งานของเขาไม่สู้ประสบความสำเร็จนัก ดังนั้นเพื่อเลี้ยงชีพนอกจากทำหนัง เขายังเขียนบทละคร เขียนนิยายกำลังภายใน เขียนบทวิจารณ์ภาพยนตร์ ไปจนถึงการเข้าร่วมกลุ่มออกรนิตยสารต่อต้านคอมมิวนิสต์ เขาย้ายมาฮ่องกงเมื่อได้รับการเชื้อเชิญจากดาราสาวยอดนิยมให้มากำกับหนังเรื่อง WILD FIRE ที่เธอแสดงเป็นตัวนำ ในปี 1958 นั่นเองที่ทำให้เขาได้พบกับพี่น้องตระกูลชอว์ และได้เข้าทำงานกับ ชอว์บราเดอร์สในฐานะหัวหน้าแผนกเขียนบท
ปี 1966 คิงฮู ทำ ‘หงษ์ทองคะนองศึก ‘( COME DRIK WITH ME) เปิดศักราชหนังกำลังภายในยุคใหม่เป็นเรื่องแรก หนังกำลังภายในของคิงฮูเน้นการวางองค์ประกอบภาพแบบหมดจดงดงาม การเคลื่อนไหวแช่มช้อย อาศัยความเงียบสร้างความกดดันก่อนต่อสู้แบบฉับไว ใช้รูปแบบของงิ้วเป็นหลักทั้งการเคลื่อนไหว และดนตรีประกอบ ส่วนตัวแสดงนำยังคงเป็นสตรี ตามความนิยมของหนังฮ่องกงในสมัยนั้นที่นิยมให้ตัวเอกเป็นผู้หญิง ปีเดียวกันนั้น จางเชอะ ทำ TIGER BOY ต่อด้วยจอมกระบี่กู้แผ่นดิน (THE MAGNIFICENT TRIO) และหันมาโฟกัสให้ตัวละครชายเป็นแกนนำ ในการณ์นั้นเขาปลุกปั้น ‘หวังอยู่ ‘ (WANG YU ) อดีตนักกีฬาทีมชาติที่หันมาเอาดีด้านการแสดง ก่อนที่ทั้งคู่จะลงหลักปักฐานประกาศศักดาหนังกำลังภายในรูปแบบใหม่กลางปี 1967 กับหนัง เดชไอ้ด้วน ( THE ONE- ARMED SWORDSMAN)เรื่องราวของชายหนุ่มลูกคนใช้ที่โดนคุณหนูประจำสำนักฟันแขนขาดด้วยความริษยา แต่เขาก็ยังยึดมั่นในคุณธรรม อาศัยดาบหักของพ่อเป็นอาวุธประจำกาย ตัวหนังนั้นทำเงินมหาศาล (ว่ากันว่านี่คือหนังฮ่องกงเรื่องแรกที่ได้รายได้มากกว่า หนึ่งล้านเหรียญสหรัฐ ) และ ทำให้ชื่อของจางเชอะ ดังกระฉ่อน

เดชไอ้ด้วน
หากเราเริ่มต้นนับหนังของ จางเชอะจาก เดชไอ้ด้วน เราอาจแบ่งหนังของเขาได้ตามดารานำชายที่เขาปลุกปั้นขึ้นมา ในปลายยุค 60 เขาร่วมงานกับ หวังอยู่ สร้างหนังกำลังภายในชั้นดีไว้มากมาย นับเฉพาะในปี 1968 เขาทำหนังชั้นเยี่ยมออกมาถึงสามเรื่อง นอกจาก เดชไอ้ด้วน ยังมี หงษ์ทองคะนองศึก ภาค 2 ( GOLDEN SWALLOW ) อันเป็นภาคต่อจากหนังดังของคิงฮูเรื่องนั้น (การได้ดูหนังทั้งสองเรื่องจะทำให้เราเห็นสไตล์อันแตกต่างของคนทั้งคู่ ได้ตั้งแต่ต้น ขณะที่คิงฮู แช่มช้อยสวยงามเน้นองค์ประกอบศิลป์ จางเชอะกลับดุดันกราดเกรี้ยว เน้นฉากต่อสู้ที่ออกแบบมาอย่างดี ซึ่งต่อมาทั้งคู่ต่างพัฒนารูปแบบของตนจนเข้าขั้นเทพ) และ อสูรเพชฌฆาต ( THE ASSASSIN)เรื่องของมือสังหารที่ยอมสละชีพเพื่อชาติ หนังในช่วงนี้ ยังคงยึดแบบแผนเดิมอยู่บ้าง หากลดทอนอารมณ์แบบงิ้วลง ผนวกเอารูปแบบ ของหนังคาวบอย และหนังซามูไรญี่ปุ่น มาใช้ด้วย เปิดพื้นที่ให้กับฉากสังหารเลือดสาดแบบสโลว์โมชั่น อันลือลั่น

แล้วหวังอยู่ก็แยกตัวจากจางเชอะออกไปกำกับหนังเอง จางเชอะจึงปั้นคือคู่หู ‘เดวิด เจียง‘ และ ‘ตี้หลุง‘กลายเป็นชื่อสำคัญควบคู่กับจางเชอะตลอดยุค 70 อันเป็นยุคทองของจางเชอะ หากหวังอยู่คือความนิ่งเงียบ โหดเหี้ยม ภายใต้มาดสุขุมเด็ดขาด เดวิด เจียง ก็คือขั้วตรงข้าม เพราะเขามาพร้อมกับร่างผอมเล็ก กับมาดยียวนกวนอารมณ์ (ในขณะที่ตี้หลุงมักได้รับบทตัวรอง ที่ยังคงความสุขุม) หนังในยุคนี้ มีทั้งหนังกำลังภายใน หนังกังฟูหมัดมวย หนังอิงประวัติศาสตร์ ลุเข้าสู่ครึ่งหลังของทศวรรษที่เจ็ดสิบ เขาร่วมงานกับฟู่เซิง ดาราหนุ่มหน้าตาขี้เล่น ที่กำลังจะกลายเป็น บรูซลี คนต่อไป ( เขาแจ้งเกิด หลัง บรูซลี ตายไม่นานนัก และตายลงจากอุบัติเหตุตั้งแต่ยังหนุ่มเช่นกัน ) ที่รับบทนำเป็น ‘ก๊วยเจ๋ง’ ใน มังกรหยก ( THE BRACE ARCHER ) ซึ่งจางเชอะตัดออกมาเป็นสี่ภาค แต่น่าเสียดายว่า เขาจำต้องตัดหลายๆรายละเอียดออก และต้องเฉลี่ยบทให้ดาราขาประจำหลายๆคนจนหนังดูลักลั่นเป็นภาพประกอบวรรณกรรมไป และสร้างกลุ่มนักแสดงเลือดใหม่ ที่เดียว 5 คนรวดจากหนังชุด จอมโหด 5อสรพิษ ( FIVE DEADLY VENOMS) อันประกอบด้วย กัวะจุ้ย, เจียงเซิง, หลอเมิ่ง, ลุ๊ฟง และซุนเจี้ยน ซึ่งบางคนในกลุ่มนี้นอกจากเป็นนักแสดง ยังมาทำหน้าที่เป็นผู้กำกับคิวบู๊ แทน หลิวเจียเหลียง และ ถังเจีย ผู้กำกับคิวบู๊ขาประจำของเขาที่ขัดแย้งกันกลางกองถ่ายจนออกไปสร้างหนังของตัวเอง หนังในยุคนี้ นอกจากจะมีหนังกำลังภายใน และ กังฟู (ที่โด่งดังสุดขีดหลังการมาถึงของบรูซลี) เขายังทำหนังกังฟูที่ว่าด้วยการต่อสู้ของวัดเส้าหลิน ที่โดดเด่นอีกชุดคือหนังชุด ห้าอสรพิษ ที่แยกภาคออกไปหลายรูปแบบ ทั้ง จอมโหดมนุษย์พิการ ( CRIPPLES AVENGERS ) เปลี่ยน 5อสรพิษ เป็น คนพิการ หรือ ไอ้หนุ่มตะลุยนรก (HEAVEN AND HELL ) ที่ทำได้คัลต์ถึงขนาด ส่งห้าอสรพิษ ไปป่วนสวรรค์ยันนรก (การออกแบบนรกในหนังนั้นโดดเด่นยิ่ง) และหนังที่สร้างจากนิยายกำลังภายใน โดยเฉพาะกับเรื่องของกิมย้ง ที่จางเชอะนำมาสร้างเป็นหนังบ่อยครั้ง ( แม้ว่าตัวหนังของเขาจะเหมาะกับความโดดเดี่ยวเดียวดายแบบโกวเล้งมากกว่า) กระทั่งหนังที่ดังที่สุดของเขาอย่าง เดชไอ้ด้วน ก็เอาเค้าโครงเรื่องมาจากเรื่องของเอี้ยก้วยในมังกรหยกภาคสอง มาดัดแปลงใหม่

หงษ์ทองคะนองศึก
ตลอดยุค 70 จางเชอะคลี่คลายการทำหนังหมัดมวย และหนังกำลังภายในไปอีกขั้น เขาเปลี่ยนหนังกึ่งงิ้วแบบโบราณให้เป็นหนังเต็มตัวด้วยการตัดต่อภาพแบบฉับไว เต็มไปด้วยฉากแอคชั่นเลือดสาด จนได้รับฉายา ผู้กำกับมะเขือเทศ (TOMATO DIRECTOR) อันเนื่องมาจากที่หนังของเขาใช้น้ำมะเขือเทศมาละเลงเป็นเลือดจำนวนมหาศาล ทันทีที่มีการฆ่าฟัน เลือดสีแดเข้มข้นกว่าปกติก็จะกระฉูดติดปลายดาบ ไหลรินลงนองพื้นท่วมเครื่องแต่งกายนักแสดงที่กำลังร่ายรำงดงามราวรับชม ระบำสังหาร อย่างเชื่องช้า ล้มกลิ้งไปบนพื้น หนึ่งในฉากสังหารสุดคลาสสิค คือฉาก สังหารโหดในโรงงิ้ว จาก แค้นไอ้หนุ่ม ( VENGEANCE) ที่เล่าเรื่องของหนุ่มนักร้องงิ้วที่โดนมาเฟียแย่งเมียและโดนสังหารก่อนที่น้องชายของเขาจะกลับมาล้างแค้น เมื่อตัวละครของตี้หลุงถูกสังหารโหด หนังตัดภาพการสังหารนองเลือด สลับกับฉากตายในการแสดงงิ้วของตัวตี้หลุงเอง การสะบัดผมเชื่องช้าค่อยๆล้มไปบนพื้น ทำให้ฉากนั้นกินเวลายาวนา และชวนช๊อค หรือฉากสังหารโหดแยกร่างเดวิด เจียง เป็นห้าส่วน ใน 13 พยัคฆ์ร้ายค่ายพระกาฬ ( THE HEROIC ONES ) ฉากเดวิดเจียง บุกเดี่ยวเพื่อสังหารตี้หลุง ใน เดชไอ้เปีย ( BLOOD BROTHERS ) หนังที่ว่าด้วยสามพี่น้องร่วมสาบานที่ต้องมาไล่ล่ากันเพราะเรื่องรักสามเส้า (หนังเรื่องนี้คลาสิค จนใครต่อใครนำมารีเมค ทั้งจอห์น วู ใน ‘กอดคอกันไว้อย่าให้ใครเจาะกะโหลก ‘(BULLET IN THE HEAD ) หรือฉบับ แดเนียล วู ซูฉี ที่เพิ่งลงโรงไปไม่นานนี้ แล้วยังกลายเป็นฉบับอลังการ อย่าง WARLOARD ที่กัลงจะลงโรงในไม่ช้านี้)

การใช้ภาพสโลว์โมชั่นในฉากสังหารโหด ซึ่งนำมาสู่ข้อถกเถียงที่คนรุ่นเก่ามี่ต่อหนังของจางเชอะ ด้วยข้อกล่าวหาว่านี่คือหนังที่รุนแรงเกินกว่าเหตุ (ว่ากันว่าการเติมเลือดลงในฉากสังหารเป็นที่กล่าวขวัญมากเพราะในงิ้ว ไม่ว่าจะแทงกันสักกี่แผลก็ไม่มีเลือด การดำรงคงอยู่ของเลือดทำให้ความรุนแรงพุ่งขึ้นจนหลายคนรับไม่ได้)แต่จางเชอะก็ยังคงเดินหน้า สร้างความงามจากความตายต่อไป ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อฝั่งฟากตะวันตกมี ARTHUR PENN กับ BONNIE AND CLYDE (1967) และ SAM PECKINPAHที่ใช้ฉากสโลว์เลือดสาด กับTHE WILD BUCNH (1969)ตามออกมาด้วย (จางเชอะเริ่มใช้เทคนิคนี้ก่อนหนังทั้งสองเรื่องโดยเขาเริ่มใช้ตั้งแต่ 13พยัคฆ์ร้ายค่ายพระกาฬ (1966 )จางเชอะก็ยิ่งมั่นใจว่าเขามาถูกทางแล้ว

ฤทธิ์ไอ้หนุ่ม
ตัวละครชายของจางเชอะจะมีลักษณะคล้ายๆกัน พวกเขาคือคนหนุ่มที่ยึดมั่นในอุดมการณ์ และคุณธรรมน้ำมิตร ยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด ตัวละครหลักสวมชุดขาวก้าวเข้าไปในดงศัตรูอย่างไม่หวาดหวั่น ก่อนชุดขาว (ที่ทำให้การล้างแค้นกลายเป็นการชำระบาป) จะถูกย้อมจนแดงฉานด้วยสีเลือด ตัวละครใน แค้นไอ้หนุ่ม เดชไอ้หนุ่ม (THE DUEL) หรือ เดชไอ้เปีย ล้วนก้าวเข้าสู่ความตาย เพื่อล้างแค้นให้กับพี่น้อง ตามค่านิยมแบบจีนโบราณ (หากตีความตามกรอบคิดสมัยปัจจุบัน เราอาจค้นพบว่า หนังของจางเชอะนั้นอวลด้วยกลิ่นอาย โฮโมอีโรติค เมื่อตัวละครชายของเลือก ซาบซึ้งใจในห้วงเวลาของพี่น้องมากกว่า ห้วงเวลาของคนรัก และพร้อมจะสละชีพพร้อมกันเพื่อช่วยเหลือกัน ) และในบางตัวละคร มันถูกพัฒนาขึ้นไปถึงขั้นปลูกฝังค่านิยมรักชาติ เมื่อตัวละครในหนังอย่าง อสูรเพชฌฆาต ยอสังหารโหดตัวเองหลังลอบสังหารขุนนางโฉดเพื่อไม่ให้ตามสืบสวนต้นตอได้ หรือตัวละครใน ‘วีรบุรุษนิรนาม’ ( THE ANNOYNYMOUS HEROES) ที่ยอมสละชีพช่วยขบวนการปฏิวัติ หรือหากเดินทางผิดเฉกเช่นตัวละครในหนัง ‘นักชกจากชานตุง ‘( BOXER FROM SHANTUNG ) พวกเขาก็ยินดีชดใช้ด้วยชีวิต การใช้ตัวละครเป็นคนหนุ่มกล้าได้กล้าเสีย ที่ยึดมั่นในคุณธรรม ห้าวหาญและจบชีวิตเยี่ยงชายชาตรีทำให้ตัวละครของจางเชอะ ฮิตมากในหมู่วัยรุ่นยุคนั้น ในทางหนึ่งมันคือตัวละครที่ตอบสนองแฟนตาซีของคนหนุ่ม และยังช่วยตอกย้ำอุดมการณ์อันสูงส่งของชายชาตรีที่สละชีพเพื่อผู้อื่นอีกด้วย

ตลอดยุค 70 จางเชอะทำหนังไม่เคยหยุด สร้างดาราชายไว้ประดับวงการเป็นจำนวนมาก จนลุเข้าสู่ยุค 80 เมื่อชอว์บราเดอร์ เริ่มเสื่อมความนิยม และผู้บริหารหันไปจับธุรกิจ หนังทีวี (ด้วยการถือหุ้นในTVB บริษัทสร้างหนังชุดที่บ้านเรารู้จักกันเป็นอย่างดี ) หนังของเขาเองก็เสื่อมคลายมนต์ขลังลง ปี 1986 เขาย้ายไปอยู่แผ่นดินใหญ่ ตลอดเก้าปี เขาสร้างหนังไว้อีก 6 เรื่อง อย่างยากลำบาก ทั้งด้วยสังขารอันร่วงโรย และ รูปแบบการถ่ายทำที่เปลี่ยนแปลงไป (ว่ากันว่าเขาไม่คุ้นชินกับการถ่ายทำในสถานที่จริง เพราะตอลดยุค 70 หนังของเขาโดยมากถ่ายทำภายในโรงถ่ายของชอว์บราเดอร์

วีรบุรุษนิรนาม
เป็นการยากที่จะเขียนถึงหนังทั้งหมดของจางเชอะ ภายในพื้นที่อันจำกัด เพราะเขาทำหนังไว้ ร่วมร้อยเรื่อง แม้หลายต่อหลายเรื่องจะเข้าขั้นหนังคลาสสิค แต่ก็มีอีกจำนวนมากที่ด้อยคุณภาพจนไม่น่าจดจำ รูปแบบลีลาของจางเชอะนั้นถูกใช้ซ้ำๆในหนังของเขาเองจนในที่สุดมันกลายเป็นความฝืดเฝือ และถูกกลืนหายไปในโลกภาพยนตร์อันเชี่ยวกราก
” ช่วงเวลาที่สังคมเจริญก้าวหน้า , อุตสาหกรรมพัฒนา , และผู้คนเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังสร้างสรรค์ , ศิลปะและวัฒนธรรมก็ย่อมเจริญงอกงาม นี่คือสิ่งที่เคยเกิดขึ้นใน ยุคราชวงศ์ถังของจีน ยุโรปในยุค เรอเนสซองส์ และอเมริการในยุคแรกเปิดพรหมแดนตะวันตก และแม้จะเป็นเพียงเกาะเล็กๆ แต่ฮ่องกงในยุค 60 และ70 ก็เป็นแบบจำลองเล็กๆของสิ่งนี้ ” จางเชอะเคยกล่าวเอาไว้เช่นนี้ แม้เขาจะลาโลกนี้ไปแล้ว แต่หากใครสักคนพูดถึง ฮ่องกงในยุค 60 และ 70 ชื่อของจางเชอะ ย่อมปรากฏโดดเด่นโดยมิพักต้องอ้างอิงสิ่งใดเลยแม้แต่น้อย

เดชไอ้ด้วน
ตำนานหนังกำลังภายในของฮ่องกง นั้นจะเรียกว่าได้เกิดขึ้น อย่างรวดเร็ว ในช่วงปี 1965 – 1967 หลังจาก “ตั้งท้อง” กับหนังอย่าง หงศ์ทองคะนองศึก (Come Drink With Me) จนกระทั่งได้ “เกิด” ออกมาเป็นตัวเป็นตนกับหนังแห่งตำนานอย่าง เดชไอ้ด้วน (One Armed Swordsman ) ในปีต่อมานี่เอง
หนังทั้งสองเรื่องได้เติมเต็มความเป็น หนังกำลังภายในยุคใหม่ ที่สมบูรณ์พร้อมทั้ง ภาพวิชวลอันทันสมัยสมจริงสมจัง (ทั้งงานสร้าง และการออกแบบฉากต่อสู้) จนถึง เนื้อหาที่มีความลึกซึ้ง กินใจผู้คน โดย หงศ์ทองคะนองศึก ดูจะเป็นต้นตำรับแห่งองค์ประกอบอันแรก ส่วนองค์ประกอบที่สอง ก็ต้องให้เครดิตก็อดฟาเตอร์แห่งวงการนังฮ่องกง ที่ชื่อว่า จางเชอะ ที่เป็นผู้ริริ่ม และพัฒนาขึ้นมา ในการใส่วิญญานความร่วมสมัย ให้กับหนังแนวนี้เป็นคนแรก

เดชไอ้เปีย
งานของ จางเชอะ มักจะพูดถึงเกียรติ และความยิ่งใหญ่ของค่านิยมความเป็นพี่น้องร่วมสาบานของจีน The Blood Brothers ก็เช่นกัน หากแต่ หนังวาดภาพของประเด็นดังกล่าวในแนวทางของเรื่องราวโศกนาธกรรม เมื่อค่านิยมดังกล่าวถูกลบหลู่